facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เมื่อระฆังวิวาห์ลั่นแบบสายฟ้าฟาด เธอและเขาจึงต้องสวมบทบาทคู่สามีภรรยาจำเป็น

ตอนที่ 49 เราใช้วิธีที่ง่ายกว่านั้นก็ได้นี่

ชื่อตอน : ตอนที่ 49 เราใช้วิธีที่ง่ายกว่านั้นก็ได้นี่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2563 15:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 49 เราใช้วิธีที่ง่ายกว่านั้นก็ได้นี่
แบบอักษร

ไม่ช้ากู้จิ้งเจ๋อก็มาถึงบ้าน 

ฉินเฮ่านั้นยืนรออยู่ที่หน้าประตูแล้ว ทันทีที่กู้จิ้งเจ๋อหันกลับมา คนสนิทก็รีบรายงานด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ท่านครับ เรื่องมันเริ่มมาจากโพสต์เวยป๋อของนายน้อยสามครับ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้บอกอะไรชัดเจน แต่พวกนักข่าวก็พากันเดาไปว่านายน้อยที่สามกำลัง...เอ่อ กำลัง...” 

กู้จิ้งเจ๋อหันขวับมาทันที “กำลังอะไร” 

“กำลังสารภาพรักกับคุณผู้หญิงครับ” 

หมอนั่นต้องล้อเล่นแน่ นี่มันตลกสิ้นดี  

ใบหน้าของกู้จิ้งเจ๋อเคร่งเครียดขึ้นทันตา 

คิ้วของเขาขมวดแน่นเหมือนเสื้อผ้าที่ยับย่น หน้าตาบ่งบอกความไม่สบอารมณ์มากขึ้นทุกขณะ 

กู้จิ้งเจ๋อเห็นคอมเมนต์อีกยาวเป็นหางว่าวที่ใต้โพสต์เวยป๋อของกู้จิ้งอวี่ 

[ฉันว่าดูๆ ไปพวกเขาก็เหมาะสมกันดี ถ้าคบกันจริงก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเถอะ] 

[หลินเช่อคนนี้ก็ดูสวยไม่หยอกนะ อย่างน้อยหน้าตาเธอก็แตกต่างจากพวกดาราดังส่วนใหญ่ น่ารักไม่เลวเลย] 

[ตราบใดที่เป็นการตัดสินใจของกู้จิ้งอวี่ พวกเราก็ยอมรับทั้งนั้น ยินดีด้วยที่คบกัน ขอให้รักกันนานๆ นะจ๊ะ] 

กู้จิ้งเจ๋อปิดโทรศัพท์แล้วเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเขาหม่นทะมึนเหมือนท้องฟ้าเวลามีพายุ ดูน่าพรั่นพรึงจนมีใครกล้าสบตาด้วยตรงๆ 

“ท่านครับ...” 

“ฉันคิดว่าพวกนายจัดการข่าวของนายน้อยสามเรียบร้อยหมดแล้วซะอีก!” 

ฉินเฮ่ารู้สึกได้ถึงเหงื่อเย็นชื้นที่ซึมขึ้นมาทั่วแผ่นหลัง “ท่านครับ เราจัดการแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นายน้อยสามออกมาประกาศความสัมพันธ์ตรงๆ แบบนี้ พวกสื่อซุบซิบก็เลยเอาไปเล่นข่าวกันต่อน่ะครับ” 

“ความสัมพันธ์งั้นรึ” สายตาของกู้จิ้งเจ๋อเย็นชาน่ากลัว 

ฉินเฮ่ารู้ดีว่าตัวเองพลาดไปที่พูดแบบนั้น เขารีบแก้ทันที “แน่นอนครับว่าพวกนักข่าวไม่รู้ว่านายน้อยสามเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น” 

กู้จิ้งเจ๋อยกมือเป็นเชิงห้ามไม่ให้อีกฝ่ายพูดต่อ 

เขาคลึงหัวคิ้วแล้วเริ่มออกเดินเข้าไปในตัวบ้าน 

หลินเช่อยังไม่รู้เหนือรู้ใต้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น 

เธอเพิ่งกลับจากกองถ่าย เหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าทั้งกายและใจ เจ้าตัวจึงลงมือทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเพื่อปลอบประโลมตัวเองอยู่ในครัว 

เธอเพิ่งทำอาหารเสร็จพอดีเมื่อได้ยินเสียงประตู 

กู้จิ้งเจ๋อกลับมาถึงบ้านแล้ว 

หลินเช่อถือบะหมี่ชามโตไว้ในมือ หน้าตามีความสุขยิ่งนัก เธอคาดผ้ากันเปื้อนสีเหลืองผืนเล็กขลิบริมด้วยลูกไม้ ดูน่ารักน่าใคร่ สดใสไม่แพ้รอยยิ้มอบอุ่นที่คลี่แย้มอยู่บนดวงหน้าเรียวเล็กนั่น 

“กู้จิ้งเจ๋อ กลับมาแล้วเหรอคะ” เธอยิ้มพลางรีบวางชามอาหารที่ร้อนจนทำให้นิ้วเจ้าตัวเกือบพองลง ยกนิ้วขึ้นจับใบหูไว้ 

กู้จิ้งเจ๋อเหลือบมองชามบะหมี่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ฉันหิวเหมือนกันนะ” 

“อ้อ เหรอคะ” หลินเช่อมองหน้าเขาแล้วบอกว่า “จะให้ฉันทำเผื่อสักชามมั้ยละคะ” 

“ก็ดี” ชายหนุ่มวางเสื้อโค้ตในมือลงอย่างไม่สนใจอะไร ก่อนจะทรุดตัวลงนั่ง 

หลินเช่อทำปากยื่น ช่างไม่มีพิธีรีตองเอาเสียเล้ย 

เธอหันกลับไปทางครัว คว้ามีดขึ้นมาแล้วจัดแจงหั่นผัก แฮม และตอกไข่ 

กู้จิ้งเจ๋อมองตาม และเกิดความรู้สึกถึงช่วงเวลาอันอบอุ่นนี้ที่เขาได้มีกับหลินเช่อ 

เหมือนครอบครัวทั่วไป ที่สามีนั่งประจำโต๊ะและคอยภรรยาที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว 

กลิ่นอาหารหอมฟุ้งไปทั่วห้อง หลินเช่อประคองชามบะหมี่สองชามมาวางลงบนโต๊ะอาหาร กู้จิ้งเจ๋อก้มลงมองแล้วถามว่า “ทำไมชามของเธอถึงเส้นบะหมี่กับผักมากกว่าฉันล่ะ” 

“...” หลินเช่อเถียงกลับ “มันก็ไม่ได้มากขนาดนั้นสักหน่อยนะคะ” 

โดยไม่พูดอะไรอีก กู้จิ้งเจ๋อเอื้อมมือออกไปฉวยชามของอีกฝ่ายมา “ฉันจะกินชามเธอ” 

“เฮ้...” หลินเช่อพยายามจะห้าม แต่กู้จิ้งเจ๋อลงมือคีบบะหมี่เข้าปากไปเสียแล้ว 

หลินเช่อก้มหน้างุด “ชามนั้นฉันกินไปหน่อยนึงแล้วนะคะ” 

“...” กู้จิ้งเจ๋อเงยหน้าขึ้นจ้องเธอ 

สายตานั้นทำให้เธอรู้สึกไม่เป็นสุขนัก หญิงสาวจึงรีบโบกไม้โบกมือแล้วบอกว่า “ทำไมล่ะ ไม่ใช่ว่าฉันจะบังคับให้คุณกินสักหน่อย คุณนั่นแหละเรื่องมากเอง” 

กู้จิ้งเจ๋อเอื้อมมือมาหยิบชามของเธอ แล้วตักบะหมี่คำโตเข้าปาก 

“เฮ้ กู้จิ้งเจ๋อ คุณนี่...” 

“คนเป็นสามีภรรยากันมันก็ต้องทำทุกอย่างให้ยุติธรรมสิ จริงมั้ย” เขาว่า 

หลินเช่อชักโมโห “ฉันไม่ได้หยาบคายเหมือนคุณนี่! ไม่ใช่ว่าฉันตั้งใจจะแอบกินชามนั้นก่อนสักหน่อย!” 

กู้จิ้งเจ๋อเชิดหน้า ทำท่าเยาะหยัน 

หลินเช่อกลอกตา เธอยิ้มกว้างแล้วบอกว่า “แบบนี้เหมือนแลกน้ำลายกันเลยนะคะ คุณกินชามฉัน ฉันก็กินชามคุณ ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่เนอะ” 

“...” สีหน้าของกู้จิ้งเจ๋อเริ่มเปลี่ยนไป ทำไมคำพูดแบบนี้ถึงทำให้เขาอุ่นวาบอยู่ลึกๆ ข้างในได้นะ 

หลินเช่อยังพูดต่อไปไม่หยุด “อันที่จริง การแลกเปลี่ยนน้ำลายกันนี่เป็นเรื่องดีต่อสุขภาพนะคะ มันช่วยกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน เราก็ป้องกันไม่ให้เราเป็นหวัดด้วย มาเถอะค่ะ มากินกันต่อเร้ว” 

กู้จิ้งเจ๋อทำเสียงฮึดฮัดพลางมองหน้าอีกฝ่าย “ถ้ามันดีขนาดนั้น ก็ยังมีอีกวิธีที่สามารถแลกเปลี่ยนน้ำลายกันได้โดยตรงนะ ไอ้แลกกันกินแบบนี้มันออกจะยุ่งยากมากไปหน่อย” 

“หือ” หลินเช่อมองเขาด้วยความฉงน 

ดวงตาดำสนิทคู่นั่นเลื่อนมาจับจ้องยังริมฝีปากอิ่มเต็มที่ดูแวววาวอยู่ในแสงไฟ 

หลินเช่อรู้สึกได้ เธอเข้าใจในทันทีว่าเขาหมายถึงอะไร 

ใบหน้าของเธอแดงก่ำจนต้องยกมือขึ้นปิด นึกคำพูดใดไม่ออกทั้งสิ้น 

กู้จิ้งเจ๋อมองดูหญิงสาวที่กำลังยืนหัวฟัดหัวเหวี่ยงเพราะคำพูดของตัวเองแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างพึงใจ 

แต่เขาก็ยังไม่อาจละสายตาจากริมฝีปากของเธอได้ 

จนกระทั่งรู้สึกว่าหลินเช่อกำลังจับตามองเขา ชายหนุ่มจึงเสมองไปเสียอีกทาง 

หลินเช่อพ่นลมพรืดแล้วกระแทกตัวลงนั่ง กู้จิ้งเจ๋อมองอีกฝ่ายที่กำลังลงมือรับประทานอาหาร “หลินเช่อ เธอมีอะไรจะเล่าให้ฉันฟังหรือเปล่า” 

เมื่อเห็นเธอยังมีอารมณ์ทำอาหารแบบนี้ กู้จิ้งเจ๋อก็อดโมโหขึ้นมาตงิดๆ ไม่ได้เหมือนกัน 

หลินเช่อถามกลับ “เรื่องอะไรเหรอคะ” 

กู้จิ้งเจ๋อยังสงวนท่าที “อย่างพวกข่าวลือหรือข่าวซุบซิบอะไรทำนองนั้น” 

หลินเช่อชะงัก “อา เรื่องนั้นเอง มันก็แค่ข่าวลือน่ะค่ะ...ฉันเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน คุณอยากจะบอกกู้จิ้งอวี่เรื่องของเราไหมคะ เรื่องมันจะได้...” 

“กู้จิ้งอวี่เป็นตัวปัญหาของครอบครัว ถ้าเขารู้เรื่องนี้ เขาอาจจะประกาศให้คนทั้งโลกได้รู้ เธออยากให้ทุกคนรู้เรื่องของเรางั้นเหรอ” 

“อา...ไม่ละค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าโดยแรง 

จะบ้ารึ ให้เธอประกาศว่าแต่งงานกับกู้จิ้งเจ๋อออกไปตอนนี้เนี่ยนะ ลำพังแค่ข่าวลือตอนนี้ก็อื้อฉาวไปถึงไหนแล้ว ถ้ายังมีเรื่องนี้อีกเธอยังจะเป็นนักแสดงต่อไปได้ยังไง 

กู้จิ้งเจ๋อมองหน้าหญิงสาวอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ถึงแม้ว่าอยากจะปฏิเสธ แต่ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียใจอยู่นิดๆ 

“นี่เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราขนาดนั้นเชียวเหรอ” เขาถาม 

หลินเช่อตอบ “ก็แน่สิคะ ถึงยังไงเราก็ต้องหย่ากันไม่ช้าก็เร็ว แล้วหลังจากนั้นฉันก็อาจจะได้แต่งงานใหม่ แล้วฉันก็ยังอยากจะทำงานแสดงอยู่ ทางบริษัทของฉันไม่รู้เรื่องที่ฉันแต่งงาน สัญญาของฉันระบุไว้ชัดเจนว่าห้ามฉันแต่งงานภายในเวลาสามปีนี้ นี่ฉันก็ละเมิดข้อตกลงไปแล้ว” 

กู้จิ้งเจ๋อจ้องมองเธอนิ่งนาน ก่อนจะก้มหน้าลงคีบบะหมี่รับประทานต่อ 

เขาถามอีกว่า “ถึงแม้ว่าเธอจะไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเรา แต่เธอก็ไม่ควรที่จะมีข่าวลือกับกู้จิ้งอวี่แบบนี้นะ จริงมั้ย” 

“เรื่องนี้...ฉันรับประกันกับคุณได้เลยค่ะ ว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยจริงๆ เรื่องนี้...” เธอไม่รู้เหมือนกันว่ากู้จิ้งอวี่เกิดบ้าคลั่งอะไรขึ้นมาถึงได้โพสต์ข้อความทำนองนี้ออกไป 

เธอรู้สึกได้ว่ากู้จิ้งอวี่เป็นประเภทหัวขบถ แม้ว่าตัวเขาจะไม่มีข่าวลืออะไร และยังอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลอย่างเคร่งครัดจากต้นสังกัด แต่เขาก็ยังอุตส่าห์สร้างข่าวลือขึ้นมาเองได้อยู่ดี 

“ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือกู้จิ้งอวี่ทั้งนั้น ฉันไม่รู้อะไรด้วยเลยนะคะ” เธอไม่รู้จะพูดอะไรได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว 

กู้จิ้งเจ๋อตอบ “ฉันรู้ว่าเขาเป็นพวกดื้อด้าน แต่เขาก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผลเหมือนกัน เธอได้บอกกับเขาอย่างตรงไปตรงมาหรือเปล่า ว่าเธอไม่ชอบที่เขาทำแบบนี้ ฉันเชื่อว่าเขาจะต้องเคารพความคิดของเธอ” 

“ฉันบอกนะคะ แต่เขาก็ยังไม่ยอมลบโพสต์ในเวยป๋อนั่นอยู่ดี” หลินเช่อวิงวอนให้เขาลบมันจริงๆ นะ แต่กู้จิ้งอวี่ก็ยังเล่นเอาเถิดกับเธอและไม่สนใจคำร้องขอของเธอเลย 

กู้จิ้งเจ๋อพูดต่อไป “เธอต้องปฏิเสธเขาไปตรงๆ อย่าปล่อยให้เขารังแกเธอได้ ถ้าเธอไม่รู้จะจัดการยังไง ฉันจะช่วยเธอเอง” 

“หือ” 

ชายหนุ่มพูดต่อ “เอาโทรศัพท์ของเธอมาสิ ฉันจะช่วยเธอส่งข้อความหาเขาเอง” 

ชายหนุ่มยื่นมือออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยไร้ซึ่งความรู้สึกใด 

ความคิดเห็น