facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 ไม่มีทางเลือก (1)

ชื่อตอน : บทที่ 6 ไม่มีทางเลือก (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2563 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 ไม่มีทางเลือก (1)
แบบอักษร

บทที่ 6 

ไม่มีทางเลือก 

             “งั้นถ้าคุณไปสืบเรื่องของฉันแล้ว คุณก็ต้องรู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่ทำร้ายคุณด้วยสินะ”  

             “เรื่องนั้นฉันยังหาหลักฐานไม่ได้ว่าเธอไม่ได้เป็นคน แต่ตอนนี้เธอหุบปากของเธอแล้วจัดการสนองความต้องการของฉันซะ” แอรีสคิดว่าตัวเองไม่ควรมาเสวนากับแม่หน้าหวานคนนี้อีกแล้ว เนื่องจากร่างกายของเขากำลังจะปริแตกถ้าไม่ได้รับการปลดปล่อยเร็วๆ นี้ 

             “คุณกำลังบีบบังคับฉัน...” ขวัญชีวาเอ่ยบอกด้วยสภาพน้ำตาคลอ เพราะเธอไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรเลย 

             “รู้ตัวก็ดี” แอรีสเอ่ยบอกประโยคสุดท้ายด้วยอาการกระเส่า เมื่อมือเล็กๆ ทำการจับหมับลงไปที่ความแข็งแกร่งของเขา ซึ่งมันช่างเป็นภาพที่แสนเย้ายวนยิ่งนัก มือเล็กๆ นี้มิสามารถกอบกุมความใหญ่โตได้เต็มมือ  

             “ฉันทำไม่เป็น...” เสียงหวานร้องบอก มันยิ่งทำให้สติของเขาแทบขาดผึง 

             “อ่าส์...เลียมัน...ใช้ลิ้นของเธอเลียมันรอบๆ” ขณะที่บอกแอรีสก็รู้สึกกระสันไปทั้งร่าง ภาพที่คนตัวเล็กกำลังแลบลิ้นออกมาเพื่อแตะกับความร้อนผ่าวของเขา “เลียเหมือนไอติมสิ เธอชอบกินไหม” ไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามาเฟียผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขากำลังพ่ายแพ้ต่อผู้หญิงที่แสนจะธรรมดาอย่างเธอ ลีลาหรือก็เงอะงะไม่เป็นประสา จนเขาต้องสอนทุกกระบวนท่าให้เธอเสียด้วยซ้ำไป 

             “มะ...ไม่รู้” ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดสิ่งที่กำลังผงาดชูชันอยู่ มันยิ่งทำให้ขนในกายของเขาลุกซู่ขึ้น 

             “ลองอมมันสิ ที่ปลายอย่างนั้นแหละ อืม...” แอรีสถึงกับหลับตาพริ้มเมื่อปากเล็กจิ้มลิ้มกำลังทำตามอย่างที่เขาสั่ง ความอ่อนนุ่มภายในโพรงปากกำลังโอบรัดเขาจนจุดกึ่งกลางกายเขามันแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม 

             “อย่างนี้หรือเปล่าคะ” 

             “ชะ...ใช่...อย่างนั้นแหละขวัญชีวา ใช้ลิ้นของเธอดุนมันด้วยสิ” ท่าทีที่เชื่องช้าของสาวร่างเล็กทำให้แอรีสทนไม่ไหว เขาจึงจัดการจับที่ศีรษะเล็กที่มีผมปรกมาที่บริเวณหน้า ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาจับเธอไว้มั่น จากนั้นก็เริ่มขยับกายของตัวเองดุนดันกายแกร่งเข้าไปในโพรงปากสาวมากขึ้น 

             “อั๊ก...” ความยาวของกายแกร่งดันไปจนแทบสุดคอหอยของขวัญชีวา ทำเอาเธอเกือบสำลักออกมา 

             “อ๊าส์...โอ้ว...มันอะไรอย่างนี้นะ” ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่ปากเล็กๆ ของเธอจะสามารถทำให้เขาทรมานและสุขในเวลาเดียวกันได้ขนาดนี้ 

             “อื้อ...อั๊ก” กายแกร่งที่ทั้งยาวทั้งหนาของแอรีสทำเอาขวัญชีวาถึงกับน้ำตาไหล เพราะมันแทงสุดคอหอยของเธอ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถขัดความต้องการของชายหนุ่มได้เลยแม้แต่นิดเดียว 

             “โอ้ว...พระเจ้า...ฉันทนไม่ไหวแล้ว” จังหวะการดันตัวตนเข้ามา ขวัญชีวารับรู้ถึงรสชาติบางอย่างที่มันแปร่งๆ และขมปร่าอีกทั้งสีขาวขุ่นเหนียวข้น จนเธอแทบอยากจะอ้วกออกมาเลยทีเดียว 

             “อ๊อก...” 

             “อย่าอ้วก...กลืนมันลงไป” หลังจากที่ปลดปล่อยความต้องการของตัวเองออกมาแล้ว ชายหนุ่มก็ย่อตัวให้อยู่ตำแหน่งเสมอกับขวัญชีวา จนเห็นใบหน้าหวานที่แดงซ่าน พร้อมกับริมฝีปากที่มีเชื้อพันธุ์ของเขาเลอะอยู่ที่มุมปาก “กลืนมันลงไป” ใบหน้าที่เหมือนจะร้องไห้ของเธอมิได้ทำให้แอรีสสนใจเลยแม้แต่นิดเดียว 

             ขวัญชีวาทำตามที่ชายหนุ่มบอก เพราะเธอรู้ดีว่าถ้าขัดใจเขาจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอบ้าง ความเหนียวข้นทำให้กลืนเข้าไปอย่างยากลำบาก รสชาติมันไม่อร่อยเลยสักนิด 

             “ดีมากคนสวย กินเข้าไปบ่อยๆ นะแล้วมันจะอร่อยเอง” มุมปากของแอรีสเหยียดยิ้มเมื่อสามารถเอาชนะผู้หญิงจองหองอย่างเธอได้สำเร็จ แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่รู้สึกอิ่มเอมในเพศรสเลย ตนจะต้องได้มากกว่านี้ ปละอีกไม่นานเขาจะทำการเขี่ยผู้หญิงให้ออกไปจากชีวิตของเขา และจากนั้นตนจะได้กลับมาใช้ชีวิตปกติที่ไม่ต้องโหยหาเธออีกต่อไป 

             “คุณทำกับฉันเกินไปแล้วนะ”  

             “ไม่มีคำว่าเกินไปสำหรับผู้หญิงไม่มีค่าอย่างเธอ” ทุกคำพูดของแอรีสมันกำลังทำร้ายจิตใจของขวัญชีวาจนเธอรู้สึกเจ็บปวดไปหมด 

             “คนเลว...” 

             “ไม่ต้องชมฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันเลวขนาดไหน และฉันเลวได้มากกว่าที่เธอรู้ด้วย จำเอาไว้!!! ส่วนตอนนี้ก็แหกแข้งแหกขาให้ฉันเอาได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนกับเธอ” 

             “ไม่นะ...เมื่อคุณก็...” 

             “นั่นมันแค่น้ำจิ้มขวัญชีวา เพระต่อจากนี้มันคือของจริงต่างหาก” มือหนาทำการผลักร่างบอบบางของขวัญชีวาจนเธอหงายหลังลงไปนอนบนเตียงทันที 

             “ไม่นะ...” 

             “หยุดแหกปากสักที เพราะต่อให้เธอร้องให้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยอยู่ดี” ร่างสูงใหญ่ก้าวขึ้นมาบนเตียง จากนั้นก็ทำการคร่อมร่างบอบบางอย่างรวดเร็ว จนเธอไร้สิ้นหนทางหนีอีกต่อไป 

             “กรี๊ด...ไม่...” ความเจ็บปวดจากคืนนั้นมันทำให้เธอจำมันได้ดี มันทั้งทรมานจนเธอแทบเจียนตาย 

             ด้วยความที่ร่างทั้งสองเปล่าเปลือยทั้งคู่มันจึงง่ายต่อการรุกรานของแอรีส ปากอุกอาจรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากสาวอย่างกระทันหันจนขวัญชีวาหมดโอกาสที่จะต่อต้าน 

             “ปล่อย...ฉันไปเถอะ” เสียงหวานร้องบอกอย่างสั่นระรัว แต่แอรีสหาได้สนใจไม่ เพราะสิ่งที่กำลังสนใจคือเรือนร่างอันขาวผ่องที่สามารถกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเขาให้ลุกโชน 

             “สายเกินไปแล้วล่ะ”  

             มือหนาของแอรีสตรึงร่างบอบบางเอาไว้ เพื่อกันมิให้สาวเจ้าดิ้นหนีไปไหน ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาพร้อมที่จะลงสนามสู้ศึกในครังนี้ แต่มันคงไม่จบง่ายๆ 

             “อื้ม...” ปากหนักลากไล้ไปที่ลำคอระหงพร้อมกับดูดดึงเพื่อประทับตราความเป็นเจ้าของในร่างกายสาว จนแดงเป็นจ้ำๆ แต่นั่นมันคงไม่สาแก่ใจของคนอย่างแอรีส เขาจึงใช้ปากงับลงไปที่ปลายถันสีหวานที่ทำเอาเขาติดใจและหวงแหนมากเป็นไหนๆ 

             จ๊วบ! 

             “อื้อ....อย่านะ” มือเล็กพยายามผลักไสเรือนร่างใหญ่โตของแอรีสให้ออกห่าง แต่เพราะกำลังถูกความเสียวซ่านเข้าครอบงำ ทำให้เธอไร้ซึ่งการขัดขืนทั้งสิ้น 

             “แล้วเธอจะชอบมันอย่างที่ฉันชอบ” เสียงเข้มบอกด้วยอารมณ์กระหายใคร่อย่างเต็มเปี่ยม 

             “คุณกะ...ก็รู้ว่าฉันไม่ได้ต้องการมัน” เสียงหวานบอกอย่างสั่นๆ เพราะเธอรู้ดีว่าความต้องการของตัวเองคืออะไร เพียงแต่ไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองได้ก็เท่านั้น 

             “มันเรื่องของเธอ เพราะฉันแค่ต้องการในสิ่งที่ฉันอยากได้เท่านั้น” แอรีสพูดอย่างคนเอาแต่ใจ โดยไม่นึกถึงความรู้สึกของขวัญชีวาเลย 

             มาเฟียหนุ่มไม่สนใจเสียงห้ามของขวัญชีวาเลยแม้แต่นิดเดียว เนื่องจากความต้องการของชายหนุ่มกำลังลุกโชน เขากำลังมีอารมณ์และต้องการจะระบายมันออกมาแล้ว 

             “พอได้ไหม ฉันทนไม่ไหว” เสียงหวานบอกอย่างสั่นเครือ เพราะเธอไม่รู้ว่าตัวเองจะหาหนทางหนีไปทางไหนแล้ว 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว