facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เมื่อระฆังวิวาห์ลั่นแบบสายฟ้าฟาด เธอและเขาจึงต้องสวมบทบาทคู่สามีภรรยาจำเป็น

ตอนที่ 24 แม่สาวนี่โชคดีจริงๆ

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 แม่สาวนี่โชคดีจริงๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2563 09:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 แม่สาวนี่โชคดีจริงๆ
แบบอักษร

หลินเช่อเชื่อฟังอีกฝ่ายและเริ่มซ้อมบทพูดของเธอกับเขาอย่างเป็นจริงเป็นจัง กู้จิ้งอวี่เงยหน้าขึ้นแล้วมองดูเธอ เขาพบว่าหญิงสาวไม่แม้แต่จะเหลียวมองดูเขาสักนิดและทำราวกับเขาไม่ได้นั่งอยู่ตรงนั้น 

กู้จิ้งอวี่ยกมือขึ้นเท้าคางแล้วเริ่มพินิจดูอีกฝ่ายอย่างตั้งใจ 

เมื่อเธอเริ่มรู้สึกตัวว่าเขาหยุดพูดไป เธอก็เงยหน้าขึ้นแล้วถามด้วยความฉงนว่า “พี่จิ้งอวี่ มองหน้าฉันทำไมคะ” 

กู้จิ้งอวี่ถามว่า “นี่ฉันขี้เหร่มากเหรอ” 

หลินเช่อตอบด้วยความงุนงง “ไม่เลยสักนิดค่ะ” 

กู้จิ้งอวี่ถามต่อ “แล้วทำไมเธอถึงไม่มองฉันเลยล่ะ” 

หลินเช่อจิ้มนิ้วไปที่บทพูด “ก็ฉันต้องอ่านบทนี่คะ...” 

“งั้นก็แสดงว่าเป็นความจริงสินะที่เธอไม่ชอบฉันน่ะ นี่ฉันทำอะไรให้เธอรู้สึกไม่ดีหรือเปล่า” กู้จิ้งอวี่คิดกับตัวเองว่า นี่เขาไม่น่าสนใจเท่าบทละครงั้นหรือ 

หลินเช่อยิ่งงงหนัก “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะคะ ฉันชื่นชอบพี่มาโดยตลอดเลยนะคะพี่จิ้งอวี่ พี่เป็นแบบอย่างของฉันในวงการนี้เลย ฉันนับถือพี่มาก! ฉันยกย่องพี่ชนิดที่ไม่มีวันเปลี่ยนใจเลยด้วย” 

กู้จิ้งอวี่พูดต่อ “ถ้าเป็นแบบนั้นจริง งั้นเธอก็จะต้องเริ่มติดตามฉันแล้วก็คอยอยู่ข้างหลังฉันนับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ยกน้ำชาให้ฉัน หาน้ำให้ฉันดื่ม ทำโจ๊กให้ฉัน แล้วก็ทำอาหารให้ฉันกินด้วย” 

หลินเช่องงหนัก “หา” 

กู้จิ้งอวี่รุกต่อ “เธอควรจะทำแบบนั้นไม่ใช่เหรอ” 

หลินเช่อตอบว่า “แต่ถ้าฉันทำทั้งหมดนี่แล้ว ผู้ช่วยของพี่ก็ต้องออกจากตำแหน่งไปน่ะสิคะ” 

“ฮ่าๆ นี่เธอยังอุตส่าห์คิดถึงคนอื่นอีกเหรอ” 

“ใช่สิคะ ใช่ค่ะ ไม่อย่างนั้นฉันก็คงจะเริ่มติดตามพี่ไปไหนต่อไหนแล้วละค่ะ จริงๆ นะคะ พี่จิ้งอวี่” 

กู้จิ้งอวี่ว่า “ก็ได้ ฉันยอมเชื่อเธอก็ได้” 

หลินเช่อรีบส่งยิ้มหวานให้ 

กู้จิ้งอวี่ว่า “พอได้แล้ว ยิ้มแบบนี้เธอน่าเกลียดกว่าตอนกำลังจะร้องไห้ซะอีก” 

หลินเช่อจึงแกล้งตีสีหน้าเฉยเมยแทน เธอรู้สึกว่าการได้พูดคุยกับกู้จิ้งอวี่โดยไม่ต้องมีพิธีรีตองแบบนี้ให้ความรู้สึกสบายใจดีจริงๆ 

กูจิ้งอวี่นั้นแตกต่างจากที่ข่าวลือพูดถึงเขาอยู่เล็กน้อย เขาไม่ได้ดูเป็นคนเข้ากับคนอื่นยากขนาดนั้น ซึ่งเธอรู้ดีว่าทำไมบรรดาข่าวบันเทิงทั้งหลายถึงพากันบอกว่าเขาเป็นคนไม่ชอบพูด ไม่ชอบยุ่งเกี่ยวกับใคร แล้วก็เป็นคนเข้าหาได้ยาก 

เมื่อได้มาปฏิสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขาแบบนี้แล้ว เขาเป็นผู้ชายที่เป็นมิตรมากคนหนึ่งเลยทีเดียว 

กู้จิ้งอวี่ลุกขึ้นเมื่อถึงคิวเขาต้องเข้าฉาก 

เขาบอกผู้กำกับว่าวันนี้เขาว่าง เพื่อที่เขาและหลินเช่อจะได้ถ่ายทำฉากของพรุ่งนี้ด้วยกันเสียเลย 

ฉากที่เขาต้องแสดงกับหลินเช่อนั้นไม่ใช่ฉากโรแมนติกอะไร เป็นเหมือนฉากแสดงความสัมพันธ์ฉันพี่น้องมากกว่า การได้ลองฝึกซ้อมกันมาก่อนทำให้ทั้งสองคนคุ้นเคยกับบทพูดของตัวเองเป็นอย่างดี และสามารถถ่ายทำได้เสร็จสมบูรณ์ภายในแค่เทคเดียวเท่านั้น 

ผู้กำกับรีบชื่นชอบกู้จิ้งอวี่ว่า “การแสดงของจิ้งอวี่ยอดเยี่ยมมาก เขาสามารถเล่นได้ผ่านในแค่เทคเดียวเท่านั้น” 

กู้จิ้งอวี่นั้นเคยชินเสียแล้วกับคำชมแบบนี้ เขารับแก้วน้ำที่ผู้ช่วยยื่นส่งมาให้อย่างไม่ใส่ใจแล้วยกขึ้นดื่มก่อนจะพูดว่า “ไม่หรอก ฉันคิดว่าการแสดงของหลินเช่อต่างหากที่ดีมาก ระหว่างฉันกับเธอเรามีเคมีที่ดีมาก เธอทำได้ไม่เลวเลย” ดวงตารูปเม็ดอัลมอนด์ของเขาหันไปมองที่นักแสดงสาว 

ผู้กำกับที่ยืนอยู่ข้างตัวเขาชะงัก 

ก่อนจะรีบหันไปพรั่งพรูคำชมใส่หลินเช่อว่า “ใช่ๆ เธอมีความสามารถแบบที่เราคาดเอาไว้จริงๆ ถึงแม้จะเป็นดาราหน้าใหม่ แต่การแสดงของเธอก็ใช้ได้ เธอมีศักยภาพทีเดียว” 

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอจึงหันไปมองกู้จิ้งอวี่ด้วยความซาบซึ้งใจ คำชมเพียงเล็กน้อยจากใครบางคนในช่วงเวลาที่เธอพยายามกรุยทางสู่การเป็นนักแสดงชื่อดังเช่นนี้ช่วยทำให้เธอรู้สึกเป็นสุขไปได้นานหลายวันทีเดียว 

“ขอบคุณค่ะ พี่จิ้งอวี่ ขอบคุณค่ะ ผู้กำกับ” เธอรีบตอบ 

หลินเช่อยิ้มเมื่อเธอหันไปมองกู้จิ้งอวี่ เธอยิ่งรู้สึกได้ว่าเขาเป็นคนดีจริงๆ 

ส่วนทางด้านผู้กำกับที่ยืนอยู่ข้างหลังนั้นกำลังมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขามองดูนักแสดงสาวหน้าใหม่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมาย แม่สาวนี่โชคดีจริงๆ เป็นไปได้ยังไงกันที่ดาราที่ยากจะเข้าถึงอย่างกู้จิ้งอวี่คนนี้ถึงได้ชื่นชมหล่อนขนาดนี้ทั้งที่เพิ่งได้พบกันไม่นานเท่านั้น 

ตอนที่เขาเลือกเธอมารับบทนั้นก็เพียงเพราะเขาคิดว่าอิมเมจของเธอเหมาะสมกับบทดีเท่านั้นเอง เธอสวยน่ามองและทำให้คนดูยากจะลืมเลือน แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่ากู้จิ้งอวี่จะปฏิบัติต่อเธอเป็นพิเศษเช่นนี้ 

ทันทีที่การถ่ายทำเสร็จสิ้นลง กู้จิ้งเจ๋อก็โทรเข้ามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยและถามว่าเธออยู่ที่ไหน 

ด้วยความแปลกใจ หลินเช่อถามกลับไปว่า “มีอะไรหรือเปล่าคะ” 

กู้จิ้งเจ๋อตอบว่า [ฉันกำลังจะมารับเธอ] 

หลินเช่อชะงักเล็กน้อยก่อนจะรีบบอกที่อยู่ให้ เธอไม่คาดคิดว่ากู้จิ้งเจ๋อจะมารีบแบบนี้ 

ไม่ช้าเขาก็มาถึงกองถ่าย 

วันนี้เขามาพร้อมรถเบนลีย์สีดำที่ดูเตะตาน้อยลงหน่อย ดูเป็นงานเป็นการมากขึ้น 

แต่ถึงอย่างนั้นเลขทะเบียนรถก็ยังทำให้คนต้องเหลียวมองอยู่ดี มันคือเลข 12321 

รสนิยมแย่เป็นบ้า 

หลินเช่อก้าวขึ้นรถแล้วถามว่า “นึกยังไงถึงมารับฉันละคะนี่” 

กู้จิ้งเจ๋อมองหน้าเธอ หลินเช่อเพิ่งเสร็จจากการถ่ายทำ ใบหน้ายังตกแต่งด้วยเครื่องสำอางเต็มที่ทำให้เธอดูเหมือนดอกบัวที่งดงามจับตา 

เขาเบือนหน้าหนี “อ้อ บ้านตระกูลกู้อยากให้ฉันพาเธอไปพบน่ะ ฉันก็เลยมารับ” 

หลินเช่อคิด คงเพราะแบบนี้นี่เอง 

แต่เขาก็ไม่ได้อธิบายอะไรต่อให้ชัดเจน 

หลินเช่อทิ้งตัวลงนั่งอย่างสบายและพูดว่า “ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากให้ฉันไปพบละคะ มันไม่มีอะไรจริงๆ ใช่ไหมคะ” 

กู้จิ้งเจ๋อตอบว่า “ยังไงเธอก็ต้องได้พบพวกเขาไม่ช้าก็เร็วอยู่แล้วนี่ จะกังวลทำไม” 

หลินเช่อว่า “แล้วถ้าพวกเขาไม่ชอบฉันละคะ” 

กู้จิ้งเจ๋อมองเธอ “พวกเขาจะต้องชอบ” 

พวกเขาชอบทุกคนนั่นแหละ ยกเว้นโม่ฮุ่ยหลิง ชายหนุ่มคิด 

คฤหาสน์ตระกูลกู้นั้นใหญ่เสียยิ่งกว่าบ้านของกู้จิ้งเจ๋อ มันดูเหมือนเป็นบ้านหลายหลังที่เชื่อมต่อกันอยู่บนพื้นสนามหญ้าและมันทำให้เธออดเครียดขึ้นมาทันควันไม่ได้เมื่อไปถึง 

กู้จิ้งเจ๋อเหมือนจะรู้สึกได้ เขาปลอบใจ “คนในบ้านฉันไม่กินเธอหรอกน่า ทำตัวตามสบายเถอะ” 

หลินเช่อว่า “ก็มันเป็นครั้งแรกที่ฉันจะได้พบครอบครัวสามีนี่คะ ยังไงก็ต้องกังวลอยู่แล้ว” 

กู้จิ้งเจ๋อยิ้ม “งั้นเธอก็เครียดเป็นเหมือนกันสินะ ไม่ค่อยได้เห็นเลย” 

หลินเช่อทำตาเขียวใส่ “แน่ละสิ ฉันบอกแล้วไงละคะว่าฉันเป็นมืออาชีพ นับตั้งแต่ที่ฉันตกลงเป็นภรรยาของคุณ ฉันก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด และสำหรับงานนี้ก็รวมถึงการทำให้คนในบ้านคุณชอบฉันด้วยค่ะ” 

แล้วเธอก็ได้เห็นประตูโลหะบานใหญ่ด้านในเปิดออก มีพ่อบ้านเดินตรงมาต้อนรับ 

“คุณชายรอง คุณผู้หญิง” เขาเอ่ยอย่างนอบน้อมก่อนจะออกเดินนำทั้งคู่ไป หญิงสาวสังเกตเห็นการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดอย่างยิ่งภายในตัวบ้าน ซึ่งทำให้เธอยิ่งเครียดหนักขึ้นไปอีก 

หลังจากเดินเข้ามาในตัวบ้าน การตกแต่งภายในนั้นเป็นแบบสมัยใหม่ พื้นปูด้วยหินอ่อนเป็นมันวับ ก่อนที่ทั้งคู่จะออกเดินต่อ สตรีที่แต่งกายหรูหราอย่างยิ่งคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหา 

“เธอคือหลินเช่อใช่ไหมจ๊ะ ในที่สุดเราก็ได้เจอกันสักที จิ้งเจ๋อซ่อนเธอเอาไว้เสียมิดชิดทีเดียวช่วงหลายวันที่ผ่านมา ไม่อย่างนั้นฉันจะเป็นฝ่ายแวะไปหาแล้วก็เจอหน้าเธอเสียตั้งแต่ต้นแล้วละจ้ะ” เธอคว้ามือหลินเช่อขึ้นมากุมไว้อย่างรักใคร่ 

กู้จิ้งเจ๋อแนะนำเธอให้รู้จัก “นี่แม่ฉันเอง” 

ทันทีที่ได้ยิน หญิงสาวก็รีบฉีกยิ้มแล้วพูดว่า “คุณแม่” 

เมื่อได้ยินคำเรียกเช่นนั้น มู่หว่านฉิงก็ยิ้มกว้างไปทั่วใบหน้า “ดีแล้ว ดีมาก เป็นลูกสะใภ้ที่ดี เรียกฉันว่าแม่นะจ๊ะ เดี๋ยวฉันจะให้อั่งเปาเธอ” 

ระหว่างที่ยืนพูดกันนั้น สาวใช้ก็เดินเข้ามาส่งซองแดงที่เตรียมเอาไว้ล่วงหน้าให้ 

หลินเช่อตกใจและรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย กู้จิ้งเจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้าให้เธอเงียบๆ 

รับได้แหละน่า เธอคิดกับตัวเอง มันอาจจะเป็นธรรมเนียมของบ้านนี้ละมั้ง เธอยิ้มแล้วตอบว่า “ขอบคุณค่ะคุณแม่” 

“เอาละๆ มาเถอะ ฉันจะแนะนำเธอให้ทุกคนรู้จักจ้ะ” 

มู่หว่านฉิงลากตัวหลินเช่อไปแนะนำให้กับชายชราคนหนึ่งที่เส้นผมหงอกขาวไปทั้งศีรษะ แวบแรกที่ได้เห็นเธอรู้สึกว่าเขาช่างภูมิฐานและสง่างามเสียเหลือเกิน มู่หว่านฉิงบอกหลินเช่อว่านี่คือ ‘คุณปู่’ 

หลินเช่อเรียกเขาว่าคุณปู่ตามที่คำแนะ เธอยังได้ยินกู้จิ้งเจ๋อเรียกเขาด้วยความเคารพแบบเดียวกัน 

ไม่ช้า ในมือเธอก็อัดแน่นไปด้วยซองแดง 

กู้เซียนเต๋อมองดูหลินเช่อ แม้ว่าจะเป็นการพบกันครั้งแรกแต่เขาก็สบตาเธอด้วยความพึงพอใจก่อนพยักหน้าแล้วบอกว่า “เป็นผู้หญิงที่ดี ขอให้อยู่กับจิ้งเจ๋ออย่างมีความสุขนะ” 

ความคิดเห็น