facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

เมื่อระฆังวิวาห์ลั่นแบบสายฟ้าฟาด เธอและเขาจึงต้องสวมบทบาทคู่สามีภรรยาจำเป็น

ตอนที่ 4 ฉันไม่แต่งงานกับคุณหรอก

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ฉันไม่แต่งงานกับคุณหรอก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 มิ.ย. 2563 13:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ฉันไม่แต่งงานกับคุณหรอก
แบบอักษร

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เราต้องคุยกัน” 

หลินเช่อเงยหน้าขึ้นอย่างลังเลก่อนจะถามว่า “คุณหาฉันเจอได้ยังไงน่ะ” 

เมื่อขึ้นไปบนรถของเขา หญิงสาวก็หันไปมองรูปโฉมโนมพรรณอันไร้ที่ติของอีกฝ่ายเพียงเพื่อที่จะสะดุดเข้ากับเสน่ห์อันน่าดึงดูดใจของชายหนุ่มตรงหน้า น่าเสียดายที่นิสัยหมอนี่ไม่ยักดีเหมือนหน้าตา 

แต่เขาไม่ได้มองดูเธอ แต่หันสายตามองไปทางอื่นพลางพูดต่อไปว่า “ฉันต้องจ้างเธอเท่าไหร่ เธอถึงจะยอมแต่งงานกับฉัน” 

“อะไรนะ” นี่เธอฟังผิดหรือเปล่า 

เขาพูดต่อไปอย่างตรงไปตรงมา “ในเมื่อเราไม่อาจแก้ไขสิ่งที่เราทำลงไปได้ ฉันจะขอรับผิดชอบเต็มที่ด้วยการแต่งงานกับเธอ” 

“ฮ่าๆ ฉันไม่คิดว่ามันจำเป็นหรอกนะคะ” หลินเช่อคิดว่าเขาคงพูดเล่น 

เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ชายหนุ่มจึงหันหน้ามาแล้วพูดว่า “ฉันไม่ได้พูดเล่น ฉันจำเป็นต้องแต่งงานกับเธอ ถ้าเธอตกลง เราก็จดทะเบียนสมรสกันตอนนี้ได้เลย ฉันขอแนะนำให้เธอคว้าโอกาสที่หาได้ยากแบบนี้เอาไว้นะ” 

หลินเช่อพูดอะไรไม่ออก เธอจึงเริ่มหัวเราะ ผู้ชายคนนี้พูดเรากับว่าการได้แต่งงานกับเขาเป็นเรื่องเลิศเลอเสียเต็มประดา ถึงยังไงเขาก็ไม่ใช่กู่จิ้ิ้งอวี่ น้องชายของเขาสักหน่อย ถ้าเธอได้แต่งงานกับกู่จิ้ิ้งอวี่ละก็ เธอคงไม่ต้องพยายามตะเกียกตะกายให้ตัวเองได้มีชื่อเสียงโด่งดังอยู่อย่างนี้หรอก 

หลินเช่อถาม “แล้วฉันจะได้อะไรบ้างจากการแต่งงานกับคุณ” 

กู้จิ้งเจ๋อนึกรังเกียจเมื่อมองดูสายตาของอีกฝ่าย “ถ้าเธอเป็นภรรยาฉัน ฉันจะออกเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดของเธอให้ แล้วฉันก็ยังมีบ้านให้เธออยู่ ถ้าเธอมีแฟนหรือใครที่เธอชอบ เมื่อเราหย่ากัน ฉันจะให้เงินเธอเป็นจำนวนมากพอที่จะไม่ทำให้ไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าดูถูกเธอ นอกจากนี้ฉันยังจะช่วยจัดการปัญหาอุปสรรคทุกอย่างที่คอยขวางทางเธอด้วย เชื่อฉันเถอะว่าการแต่งงานครั้งนี้เธอมีแต่ได้กับได้ รับรองว่าเธอจะไม่เสียใจเลย” 

ก่อนที่จะได้ยินคำพูดของเขาครึ่งแรก เธอก็คิดว่ามีฟังดูเป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินไปแล้ว แต่เมื่อได้ยินเงื่อนไขข้อสุดท้ายที่เขาเสนอ เธอก็อดสนใจขึ้นมาหน่อยๆ ไม่ได้ 

แน่นอนว่าเธอไม่ต้องกลับไปที่บ้านตระกูลหลินหรือแต่งงานกับผู้ชายปัญญาอ่อนจากตระกูลเฉิงถ้าเธอแต่งงานกับเขา 

แต่เขาจะช่วยเธอได้จริงๆ น่ะหรือ 

“แปลว่าสุดท้ายแล้วเราจะหย่ากันงั้นเหรอคะ” หลินเช่อถาม 

นี่หล่อนคิดไปถึงเรื่องหย่าแล้วเหรอ แต่หล่อนก็พูดถูกนั่นแหละ ในเมื่อนี่เป็นการแต่งงานแบบคลุมถุงชน ก็ไม่ผิดอะไรที่จะคิดถึงผลประโยชน์ในอนาคตเอาไว้ให้ถี่ถ้วนเสียตั้งแต่ตอนนี้ 

กู้จิ้งเจ๋อพยักหน้า “ใช่ เมื่อฉันตัดสินใจที่จะหย่ากับเธอ เธอจะต้องให้ความร่วมมือกับฉัน เราจะหาข้ออ้างที่สมเหตุสมผล และฉันจะทำให้แน่ใจว่ามันจะไม่ทำให้เราเสื่อมเสียชื่อเสียง แต่ฉันต้องขอเตือนเธอนะ ว่าจะต้องมีการเซ็นข้อตกลงก่อนสมรส เธอจะไม่ได้รับผลประโยชน์อะไรมากไปกว่านี้แล้ว” 

“เฮ้ พูดแบบนี้มันหยาบคายนะ ฉันไม่ได้อยากได้สมบัติอะไรของคุณสักหน่อย” หลินเช่อว่า ชักจะหมดความอดทนลงทุกที 

กู้จิ้งเจ๋อเปิดประตูรถปอร์เช่ของตัวเอง “เราไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทอะไรกันสำหรับการแต่งงานครั้งนี้ ไม่ใช่ว่าเราจะอยู่กันจนแก่เฒ่าสักหน่อยนี่” 

“แต่คุณแน่ใจจริงๆ หรือคะเรื่องที่เราจะแต่งงานกัน คือฉันเพิ่งจะเคยเจอคุณ แล้วเราก็ไม่มีอะไรที่พอจะเข้ากันได้เลยสักนิด” หลินเช่อยังคงสงสัย 

กู้จิ้งเจ๋อจ้องหน้าเธอเมื่อตอบว่า “เรายังจะต้องรู้จักอะไรกันอีกล่ะ ก็ในเมื่อฉันรู้จักทุกซอกทุกมุมของร่างกายเธอหมดแล้ว” 

“นี่คุณ…” หลินเช่อหน้าแดงก่ำเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น “นั่นไม่ใช่ความผิดของฉันคนเดียวสักหน่อย ฉันอธิบายให้คุณฟังไปแล้วไงล่ะ!” 

ถึงยังไงหล่อนก็ยังคงเป็นผู้หญิงสินะ 

เธอมองหน้ากู้จิ้งเจ๋ออย่างเข่นเขี้ยว แต่เขาทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้นไปอีก 

กู้จิ้งเจ๋อมองตอบแล้วพูดว่า “เอาล่ะ ฉันจะไม่พูดเรื่องนี้อีกก็ได้ ฉันรู้ดีว่าการแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่ ในฐานะภรรยาของฉัน ฉันให้สัญญาว่าฉันจะให้เกียรติเธอ และพยายามทำให้ชีวิตของเราสองคนดำเนินไปอย่างราบรื่นที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ฉันไม่ได้พยายามจะล่อลวงเธอให้มาแต่งงานด้วย เมื่อฉันตัดสินใจแล้วว่าจะทำ ฉันก็จะไม่ทำมันเล่นๆ” 

ใบหน้าเรียบเฉยของกู้จิ้งเจ๋อนั้นสุขุมเยือกเย็น รัศมีบางอย่างเปล่งประกายออกมารอบตัวเขาอย่างน่าทึ่ง 

อาจจะเป็นเพราะสิ่งนี้เองที่ทำให้หลินเช่อรู้สึกว่าการแต่งงานกับเขาก็ดูจะไม่ใช่เรื่องแย่สักเท่าไหร่ 

สุดท้ายหญิงสาวก็พยักหน้าโดยไม่พูดอะไร 

กู้จิ้งเจ๋อถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาส่งสัญญาณให้คนขับสตาร์ตรถ 

การแต่งงานเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และเมื่อเป็นการแต่งงานที่ปราศจากความรัก ทุกอย่างจึงเรียบง่ายไม่ต่างกับการเซ็นชื่อลงในใบสัญญา 

ที่ด้านนอก คนขับรถก้าวลงมาจากปอร์เช่สีดำ เขาเดินมาหาหลินเช่อและรับกระเป๋าไปจากเธออย่างนอบน้อม จากนั้นก็โค้งคำนับเธอแล้วพูดด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นว่า “คุณผู้หญิงครับ กรุณาขึ้นรถเถอะครับ” 

หลินเช่อพยักหน้า เธอยังไม่คุ้นกับการถูกเรียกว่า ‘คุณผู้หญิง’ เท่าไหร่ ที่ข้างตัวเธอ ชายผู้มีสีหน้าเฉยเมยมาตั้งแต่ต้น เดินผ่านตัวเธอไปยืนอยู่ข้างรถ 

ไม่ต้องสงสัยเลย สามีของเธอนั้นรูปงามเสียจนแทบจะสร้างความขุ่นข้องให้บรรดาเทพเจ้าและมนุษย์ผู้ชายทั้งหลายได้ ใบหน้านั้นประกอบไปด้วยจมูกโด่งงาม ดวงตาสีเข้ม สงบลึกล้ำที่ทำให้ใครก็ตามต้องลุ่มหลง ภายใต้เส้นผมหนานั้น คือใบหน้าขาวกระจ่างทว่าไม่ได้ดูบอบบางเหมือนสตรีเพศ รูปร่างผอมสูงเต็มปรี่ไปด้วยเสน่ห์อันเหลือร้าย 

กู้จิ้งเจ๋อหมุนตัวกลับมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ขณะมองดูหลินเช่อ “ฉันบอกกับครอบครัวฉันแล้วว่าจะไม่มีพิธีแต่งงาน” 

“นั่นแหละดีที่สุดแล้วค่ะ มันควรจะเป็นการแต่งงานลับๆ นี่คะ ฉันเองก็ไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน” หลินเช่อว่า 

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้จิ้งเจ๋อจึงเอ่ยเยาะๆ ว่า “ถึงยังไงวิธีการที่เธอใช้มันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี ถ้ามีใครรู้เข้า เธอก็รังแต่จะขายหน้ามากขึ้นเท่านั้น” 

“นี่ กู้จิ้งเจ๋อ! ฉันบอกแล้วไงว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ!” ใบหน้าของหลินเช่อเริ่มบูดบึ้ง ไม่ว่าจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาตอนไหน เธอก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ความสะเพร่าของเธอเป็นสาเหตุให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นเธอคิดว่านี่ก็เป็นความผิดของทั้งสองคนด้วย ไม่ใช่ว่าเธอควรจะโดนตำหนิฝ่ายเดียวเสียหน่อย 

กู้จิ้งเจ๋อถอนหายใจ เขารู้ดีว่าตัวเองล้ำเส้นกับเรื่องที่ให้สัญญาว่าจะไม่พูดถึงเข้าอีกแล้ว 

“ขอโทษ” เขามองดูใบหน้าแดงก่ำของหลินเช่อแล้วพูดต่อไปว่า “ฉันขอโทษ เราเซ็นสัญญาข้อตกลงกันแล้ว และฉันไม่ควรพูดเรื่องนี้อีก ฉันใจร้อนไปหน่อยแต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันไม่ได้แต่งงานกับเธอด้วยความสมัครใจ ฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้ว” 

หลินเช่อรู้สึกได้ถึงความจริงใจในน้ำเสียงนั้น เธอจึงเงยหน้าขึ้นแล้วเหลือบมองใบหน้าเขา 

เธอรู้สึกเสียใจกับเขาด้วยจริงๆ เขาถูกบังคับให้ต้องแต่งงานกับผู้หญิงแปลกหน้าเพราะความผิดพลาดของเธอแท้ๆ เลย 

ความคิดนั้นทำให้ความขุ่นข้องของเธอจางลง “เอาเถอะ ฉันเข้าใจค่ะ เราเพิ่งแต่งงานกันและเราก็ยังต้องอยู่ด้วยกันอีกในอนาคต ไอ้เรื่องที่จะต้องปรับตัวเข้าหากันก็คงเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้” 

“ใช่ ฉันจะพยายามทำตัวให้คุ้ยเคยกับเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด แล้วฉันก็หวังว่าเธอจะทำตามเงื่อนไขของสัญญา” 

“อย่ากังวลไปเลยค่ะ ฉันเป็นนักแสดงมืออาชีพนะ ฉันจะทำตามสัญญาของเราอย่างเคร่งครัด ฉันจะแสดงว่าตกหลุมรักคุณแบบสุดๆ ไปเลยต่อหน้าคนตระกูลกู้ ฉันจะเล่นบทของตัวเองให้ดีค่ะ แล้วฉันก็หวังว่าคุณจะทำตามสัญญาด้วยเหมือนกัน นี่เป็นการแต่งงานปลอมๆ เพราะฉะนั้นเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันทางร่างกายนะ” หลินเช่อว่า 

“แน่นอนที่สุด แต่ยังไงก็ตามเธอควรรู้นะว่าเราจะต้องอยู่ด้วยกันเพื่อไม่ให้ครอบครัวของฉันสงสัย” 

“แน่นอนที่สุด ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ตราบใดที่คุณไม่เข้ามายุ่มย่ามกับชีวิตฉัน” 

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่สนใจผู้หญิงมารยาทแย่ ไร้การอบรม แล้วก็ดูสกปรกมอมแมมอย่างเธอหรอก” กู้จิ้งเจ๋อพูดพลางปรายตามองเธอ 

“หึ ดีนี่ ฉันเองก็ไม่สนผู้ชายประเภทหมาป่าในคราบหนังแกะที่เรื่องบนเตียงห่วยจะแย่แบบนี้เหมือนกัน ประเภทที่รู้จักแต่ใช้กำลังเหมือนสัตว์ป่าน่ะ” หลินเช่อโต้กลับอย่างไม่ลดละ 

“เธอ…” ใบหน้าคมสันของกู้จิ้งเจ๋อสลดลง ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธมาจ้องเขม็งมาที่หลินเช่อ เธอจะมาถากถางเขาเรื่องแบบนี้ไม่ได้ 

ความคิดเห็น