email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

สัญญารัก - ตอนที่ 9 สัญญาจ้างงาน

ชื่อตอน : สัญญารัก - ตอนที่ 9 สัญญาจ้างงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2563 21:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัญญารัก - ตอนที่ 9 สัญญาจ้างงาน
แบบอักษร

ตอนที่ 9 สัญญาจ้างงาน 

เมื่อทำอะไรไม่ได้แล้วเคทจึงถอยหลังเข้ามุมในสุดของลิฟท์ บรรยากาศในลิฟท์เต็มไปด้วยความอึดอัด เงียบงันเสียจนแทบได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจตัวเอง

เธอมองแผ่นหลังของท่านประธานแล้วทั้งภาพและเสียงของการแสดงสดในวันนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัว แก้มนวลเห่อร้อนจนแดงระเรื่อขึ้นมาในทันที

ตายแล้ว ๆ หยุดคิดอกุศลไม่ได้เลย!

ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อจู่ ๆ คนตัวสูงก็หันมาประจันหน้ากับเธอ ร่างกายแข็งเกร็ง สองมือกระชับกระเป๋าในอ้อมแขนแน่นแล้วเบนสายตาขึ้นไปมองหากล้องวงจรปิด ถ้าเขาทำอะไรอย่างน้อยเธอยังก็ยังมีหลักฐานแหละวะ

“นอกเวลาเท่าไร”

คำถามที่ถูกโพล่งขึ้นมาสร้างความฉงนให้เธอไม่น้อย เธอยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูแล้วหันมองหน้าท่านประธานด้วยความไม่เข้าใจ

“คะ?”

อีกฝ่ายนิ่งเงียบมีเพียงสายตากรุ้มกริ่มที่ส่งมา เธอส่งเสียงเหอะออกมาเบาๆ เข้าใจในความหมายแอบแฝงของคำถามเมื่อครู่ขึ้นมาทันที

“ต้องขออภัยท่านประธานที่เคารพด้วยนะคะ ฉันไม่นิยมรับงานเสริมประเภทนั้นค่ะ เพราะถ้าฉันจะรับงาน...ก็ไม่น่าจะมีใครจ่ายไหวหรอกคะ”

ดวงตาคมกริบเปล่งประกายวิบวับหรี่ลงมองใบหน้าสะสวยของเด็กขี้เมาแล้วหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ถูกอกถูกใจในคำตอบ ดูท่ารอบนี้เขาจะเจอคู่ค้าที่น่าสนใจไม่เบา

ติ้ง!

เคทก้มหัวทำความเคารพแล้วรีบเดินตรงไปในทิศทางที่รถจอดอยู่อย่างรวดเร็ว ความศรัทธาในฐานะเจ้านายหายไปกว่าครึ่ง

หึ! คิดจะซื้อเธอเหรอ ยังเร็วไปร้อยปีย่ะ!

เธอเหลียวกลับมามองก่อนจะเร่งฝีเท้ามากขึ้นเมื่อพบว่าชายหนุ่มยังเดินตามหลังมา

ทำไมเดินตามมา หรือยังไม่ยอมจบ?

จนแล้วจนรอดคนข้างหลังก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเปลี่ยนทิศทางแต่อย่างใด จนกระทั่งเธอเดินผ่านมาได้สามบล็อกและเกือบจะถึงที่จอดรถมินิคันจิ๋วแล้ว ในเมื่ออีกฝ่ายไม่หยุดเดินตาม เธอจึงตัดสินใจหยุดเดินแล้วหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้า

กวินชะงักฝีเท้าเมื่อจู่ ๆ คนตัวเล็กหยุดเดินแล้วหมุนตัวกลับมามองด้วยสีหน้าพร้อมรบ มือหนาหยิบรีโมทขึ้นมากดปลดล็อครถตัวเองที่จอดอยู่ถัดไปแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

ติ้ด ติ้ด!

คนคิดมากที่ตั้งท่าพร้อมจะตี หันมองที่มาของเสียงแล้วยิ้มแห้งกลบเกลื่อน 

“ขับรถดี ๆ นะคะท่านประธาน”

โค้งตัวให้เสร็จก็รีบเผ่นแน่บขึ้นรถตัวเองทันที ดีนะที่ยั้งปากตัวเองทัน ฮืออออออ เกือบแล้ว...เกือบแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี

กวินนั่งมองรถยนต์ที่แล่นผ่านหน้ารถไปแล้วยกยิ้มมุมปาก แววตาเปล่งประกายอย่างนึกสนุก มาลองดูกันสิว่าเธอจะต่างจากผู้หญิงพวกนั้นอย่างที่ปากพูดจริงหรือเปล่า

@วันถัดมา 

“อ่านรายละเอียดดูก่อนนะจ๊ะ แล้วค่อยเซ็น”

เคทรับเอกสารสามแผ่นมาถือไว้ แล้วอ่านข้อความบรรทัดแรกด้วยสีหน้าฉงน

“อะไรอ่ะคะ เอ๋? สัญญาฝึกงาน”

ไม่เคยเห็นเอกสารแบบนี้เลยแหะ แค่มาฝึกงานก็ต้องเซ็นสัญญาด้วยเหรอ?

“ใช่จ๊ะ ที่นี่ค่อนข้างเคร่งครัดเรื่องนี้มาก เพราะเคยเจอเด็กฝึกงานเอาเรื่องภายในไปเผยแพร่ให้สื่อรู้”

เคทกวาดสายตาไล่อ่านเอกสารทีละบรรทัดอย่างรวดเร็ว หน้าแรกก็เป็นพวกข้อมูลส่วนตัวของเธอและระยะเวลาที่ต้องมาฝึกงานกับฝ่ายเลขานุการ ส่วนหน้าสองก็จะเป็นข้อห้ามและข้อตกลงต่าง ๆ

ข้อแรก ห้ามเผยแพร่ข้อมูลภายในบริษัทให้บุคคลภายนอกทราบ ... หึหึ! พ่อคนความลับเยอะ ทีเมื่อวานไม่เห็นจะกลัวใครรู้เลย กินกันซะดังสนั่นหวั่นไหว

ข้อสอง ห้ามพาบุคคลภายนอกเข้ามาภายในบริษัทโดยไม่ได้รับอนุญาต ... อืม ข้อนี้ทำได้ไม่ยาก

ข้อสาม ห้ามถ่ายรูปหรือถ่ายวีดิโอภายในห้องทำงานของท่านประธานโดยเด็ดขาด ... ถ้าไม่ห้าม ป่านนี้คงได้อัดแผนขายจนร่ำรวยไปนานละ

ข้อสี่ ห้ามนำเอกสารสำคัญๆ ออกนอกบริษัท และก็มีพวกข้อตกลงทั่ว ๆ ไปที่ไม่สลักสำคัญอะไรอีกมากมาย รวมทั้งบทลงโทษกรณีผู้ใดฝ่าฝืนกฎระเบียบ

เธออ่านทวนอีกครั้งอย่างรอบคอบ ก่อนจะจรดปลายปากกาเซ็นชื่อตัวเองลงไปในหน้าสุดท้ายของสัญญา แล้วยื่นเอกสารคืนให้รุ่นพี่พร้อมรอยยิ้มหวาน

“เรียบร้อยค่ะพี่เจน”

“งั้นเดี๋ยวเคทยกกองเอกสารนี้เข้าไปเรียงบนโต๊ะท่านประธานให้พี่หน่อยนะ พี่ขอรวบรวมอัพเดตจากลูกค้าก่อน”

“ไม่มีปัญหาค่ะ”

สองแขนหอบแฟ้มเอกสารจำนวนหนึ่งไปบรรจงเรียงตามลำดับความสำคัญก่อนหลังอย่างสวยงาม ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบ ๆ ห้องก่อนจะสะดุดเข้ากับบานประตูสีขาวที่อยู่ด้านหลังเยื้องไปทางขวามือของโต๊ะทำงาน

บานประตูแง้มไว้เล็กน้อยดึงดูดให้คนอยากรู้อยากเห็นเหลียวไปมองประตูใหญ่อย่างชั่งใจก่อนก้าวเข้าไปใกล้มากขึ้น แม้จะมองไม่เห็นทั้งหมดแต่แสงที่ลอดเข้าไปก็สว่างพอให้เห็นสิ่งของบางส่วนด้านใน

เอ๊ะ! มีห้องนอนข้างในด้วยเหรอ? อ่ออออ เอาไว้ทำเรื่องอย่างว่าสินะ เหอะๆ

แกร่ก!

ร่างบางดีดตัวกลับมายืนหน้าโต๊ะทำงานทันทีที่ได้ยินเสียงลูกบิดประตู ทำทีเป็นจัดเรียงแฟ้มเอกสาร แล้วค่อยๆ หมุนตัวกลับมาทำความเคารพ สีหน้านิ่งเงียบของเขาทำให้เธอแอบประหม่าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำยังไงต่อเพราะเมื่อวานเธอก็ให้คำตอบที่แรงเอาเรื่อง

“อีกสิบนาทีเอากาแฟมาให้ฉัน”

“ได้ค่ะท่านประธาน”

ดวงตากลมโตฉายแววแปลกใจแวบนึงก่อนจะเปลี่ยนกลับเป็นปกติ ใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นจังหวะเมื่อเผลอสบเข้ากับสายตาคมกริบเธอหลุบตาลงต่ำแล้วตอบให้ดูอ่อนน้อมที่สุด หมุนตัวเดินออกจากห้องมาเตรียมของว่างตามคำสั่ง

ทำไมกับตานี่แค่สบตาก็ยังใจสั่น อันตราย! อันตรายเกินไปจริง ๆ!

ก้อกก้อกก้อก

“เข้ามา”

เคทบรรจงวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ ก่อนทำหน้างุนงงเมื่อชายหนุ่มหยิบกระดาษในลิ้นชักออกมาวางบนโต๊ะหนึ่งแผ่น

“เซ็นด้วย”

กวินยกกาแฟขึ้นจิบพลางมองหญิงสาวที่กำลังเพ่งเอกสารในมือทั้ง ๆ ที่มันมีเพียงไม่กี่บรรทัดไปด้วย

ความแปลกใจยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณเมื่อมองเห็นข้อความที่ปรากฏ เธอพลิกกระดาษดูหน้าหลังด้วยความสงสัย ก็มีหน้าเดียวเหมือนกัน เธอก็เซ็นไปแล้วนี่นา?

ตั้งใจจะเอ่ยถามแต่พอเห็นหน้าของท่านประธาน เธอก็กลืนมันลงท้องไปจนหมดสิ้นแล้วจรดปลายปากกาที่ติดตัวมา ลงลายชื่อในช่องว่างตำแหน่งเดียวกันกับใบเก่า

“เรียบร้อยค่ะ”

มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะคลายตัวลงอย่างรวดเร็วขณะมองลายเซ็นบนกระดาษ เขาวางแผ่นกระดาษลงในลิ้นชักก่อนหันมาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เอามากาแฟมาใหม่ มันเย็นไป”

“ค่ะ”

เคททำหน้าเซ็งหยิบกระปุกต่าง ๆ มาเปิดไปแล้วก็ก่นด่าคนเรื่องมากไปด้วย

“เย็นไป!!? รอบนี้อย่าให้เห็นว่าเป่านะ!!”

ไหน ๆ ก็อยากให้เธอชงหลายรอบอยู่แล้วนี่เนอะ สีหน้าซังกะตายแปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ทันที เพียงแค่นึกสีหน้าของคนเรื่องมากตอนได้ชิมกาแฟ เธอก็อดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีไม่ได้

หึหึ! ถ้ารอบนี้ยังหาเรื่องให้เธอชงใหม่อีกละก็ ....

ก้อกก้อกก้อก

“กาแฟได้แล้วค่ะ”

กวินเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มเอกสารมามองตามเสียงแล้วส่งเสียงเหอะเบาๆ ในลำคอ ยกยิ้มมุมปากให้กับภาพตรงหน้า แสบจริง ๆ!

เคทคลี่ยิ้มหวานขณะบรรจงยกถ้วยกาแฟมาวางบนโต๊ะทำงานทีละแก้วจนครบ จัดเรียงให้แก้วเรียงในมุมเดียวกันทั้งหมด แล้วถอยออกมายืนรอรับคำสั่งต่อไป เธอกอดถาดไว้แนบอกมองผลงานด้วยความภาคภูมิใจ

คิกคิก ชิมไปเลยค่ะท่านประธาน! ชิมให้ครบทั้ง 5 แก้วนะคะ แล้วบอกมาว่าชอบแก้วไหน!!

เคทอมยิ้มขณะมองชายหนุ่มยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปาก รอคอยคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ แต่เสียงโทรศัพท์มือถือดันดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน เธอจึงจำต้องถอยออกมาจากห้อง

“ยังไม่ได้คำตอบเลยว่าแก้วไหมอร่อย ช่างเถอะถ้าไม่ชอบเดี๋ยวคงโทรมาบ่นเอง”

เคทยักไหล่อย่างไม่สนใจแล้วเดินไปช่วยเตรียมเอกสารให้รุ่นพี่ต่อจากที่ทำค้างไว้ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้หย่อนก้นลงนั่ง แม่สาวสวยสุดเซ็กซี่ก็โผล่เข้ามาโวยวายด้วยใบหน้าเกรี้ยวกราด ดูท่าวันนี้จะมาแสดงในบทบาทใหม่แหะ

 

************** 

ถ้าพี่วินกินกาแฟครบทั้ง 5 แก้ว คืนนี้คงได้นอนตาใสแป๋วแน่ๆ อ่ะ 555555 

ความคิดเห็น