email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ๔๓

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
๔๓
แบบอักษร

กุหลาบหลงไฟ🔥

 

EP. 43

 

#เนตรดาว

 

ฉันกับเสี่ยฟรานซ์นั่งเรือมาอีกเกาะตอนแรกฉันก็ไม่อยากมาหรอกแต่เสี่ยฟรานซ์อ้อนฉันจนได้ ถ้าฉันเกิดแพ้ท้องขึ้นมาฉันจะโทษเสี่ยฟรานซ์!

 

เสี่ยฟรานซ์ไม่ให้ฉันใส่ชุดเล่นน้ำที่มันโป๊เกินไปเหตุเป็นเพราะหวง แต่ฉันไม่ฟังหรอกแอบไปซื้อมาใส่จนได้ผู้หญิงแถวนี้เขาใส่กันเยอะแยะไป ฉันไม่ยอมสวยน้อยหน้าใครหรอก😁

 

เสี่ยฟรานซ์ : หายไปไหนมา

 

เรา : ไปซื้อชุดมาใส่

 

เสี่ยฟรานซ์ : ชุดอะไรเดินมาให้ดูหน่อย

 

ฉันเดินไปสห้เสี่ยฟรานซ์ดูใกล้ๆ เจ้าตัวแทบจะเอาเสื้อมาคลุมให้ฉันแทบไม่ทันแถมยังทำหน้าตาดุใส่อีก อารมณ์คนแก่เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าน๊าา~

 

เรา : อ้าว เสี่ยฟรานซ์~

 

เสี่ยฟรานซ์ : บอกอะไรไม่เคยจะฟัง! ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ!

 

เรา : คนอื่นก็ใส่ขอวันเดียวเอง

 

เสี่ยฟรานซ์ : ฉันหวง!

 

เรา : หวงก็อยู่ใกล้ๆเอาไว้ ยังไงเนตรก็จะใส่ชุดนี้

 

ฉันว่าจบก็เล่นลงไปเล่นน้ำปล่อยให้เสี่ยฟรานซ์ยืนหึงตาร้อนอยู่แบบนั้นแหละ เสี่ยฟรานซ์ลงน้ำตามฉันมาแล้วก็คอยประกอบฉันไม่ห่าง ฉันเห็นแล้วอดขำไม่ได้เลยต้องยอมเลิกแกล้ง

 

เรา : เสี่ย~ หิวแล้วอะ

 

เสี่ยฟรานซ์ : ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน

 

เรา : โอเค๊ จะไปเฝ้ามั้ย?

 

เสี่ยฟรานซ์ : เดี๋ยวรอหน้าห้องน้ำ

 

เรา : เวอร์อะ

 

นอกจากจะมีผัวขี้หวงแล้วยังเซอร์ได้ทุกสถานการณ์อีก ฉันรีบอาบน้ำแล้วเปลี่ยนกลับเป็นชุดเดินจากนั้นก็ไปหาอาหารทะเลทานกับเสี่ยฟรานซ์ ต้องนั่งติดทะเลด้วยถึงจะได้บรรยากาศ

 

ไลน์

 

แข : เนตรตอนนี้ทางบ้านเสี่ยฟรานซ์ออกตามหามึงแล้วนะ

 

⭐ : แล้วแม่แววล่ะ แม่แววเป็นอะไรมั้ย

 

แข : ไม่เป็นไร มึงกับเสี่ยฟรานซ์เถอะจะทำยังไง

 

⭐ : เราหนีความจริงไม่ได้ กูพูดหลายครั้งแล้วข้างหน้าจะเป็นยังไงก็ช่างแต่ตอนนี้ขอทำให้ดีที่สุด

 

⭐ : ถ้ามันจะต้องเลิกกันจริงๆ กูขอรักให้มากๆแล้วไปเจ็บทีเดียวเลยดีกว่า จะได้เก็บไปคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิตกูผ่านจุดนี้มาแล้ว

 

แข : อย่าลืมนะว่ามึงมีลูก แต่ก็อย่างที่บอกนั้นแหละถ้าเขาไม่ยอมรับก็กลับมาหากูกับแม่แวว

 

แข : กูทำงานก่อนนะ ดูแลตัวเองดีๆ

 

เสี่ยฟรานซ์ : โทรศัพท์สำคัญกว่าฉันหรือไง?

 

เสี่ยฟรานซ์หยิบโทรศัพท์ออกจากมือฉันแล้วเอาไปใส่กระเป๋ากระเป๋ากางเกงของเขา ฉันก็สั่งอาหารเสร็จก็ส่งเมนูให้เด็กเสริฟไปแล้วหันมายิ้มให้เสี่ยฟรานซ์

 

เรา : เนตรง่วงแล้วทานเสร็จรีบกลับกันเถอะนะ

 

เสี่ยฟรานซ์ : คุยกับใคร?

 

เรา : แข ไม่มีอะไรหรอก

 

เสี่ยฟรานซ์ : ขอดูหน่อยได้มั้ย

 

เรา : เรื่องไร้สาระไม่มีอะไรหรอกเสี่ย

 

เสี่ยฟรานซ์ : เรื่องไร้สาระต้องทำหน้าหงอยขนาดนั้นเลยเหรอ?

 

เรา : หงอยอะไรล่ะ กินเข้าไปเลยกินเยอะๆ

 

ฉันตัดข้าวใส่ปากเสี่ยฟรานซ์เพื่อกลบเกลื่อนอารมณ์ของตัวเองฉันยังไม่อยากให้เสี่ยฟรานซ์รู้ ไม่อยากให้เขาเครียดมากไปกว่านี้แค่นี้เขาก็เครียดจะแย่อยู่แล้ว

 

ไลค์และคอมเม้นท์=กำลังใจ❤️

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว