ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

ชื่อตอน : 40ร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2563 23:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
40ร้าย
แบบอักษร

"ต่อให้พี่อลันดื่มเหล้าจนตายพี่ก็ไม่มีชีวิตดั่งเดิมเพื่อกลับไปในที่ของพิมพ์ประภัสหรอกค่ะ เพราะเธอคงเขี่ยพี่ทิ้งแล้วเชิดหน้าไปหาคุณคริสเป็นแน่"  

อลิซที่เดินลงมาจากข้างบนทนเห็นสถาพของคนตรงหน้าไม่ได้จีงได้กล่าวเตือนสติเผื่อคนตรงหน้าจะละความคิดแล้วเห็นมาสนใจเธอบ้าง 

อลันละความสนใจจากแก้วเหล้าหันมาตวัดสายตาดุดันไปให้หญิงสาวที่เดินลงมานั่งข้างเขาสบายใจเชิบอย่างอลิซด้วยความไม่พอใจ ต่อให้เขาแต่งงานกับเธอแต่ก็ใช่ว่าเธอจะเข้ามาก้าวก่ายชีวิตของเขาได้ 

เพล้งงง แก้วเหล้าที่เคยตั้งอยู่บนโต๊ะหินอ่อนนำเข้าจากอิตาลีถูกมือหนากวาดลงพื้นแตกกระจากตามเเรง เศษแก้วมากมายกระจัดกระจายไปทั่วทั้งพื้น 

"เธอ ล้ำเส้นชีวิตฉันมากเกินไปแล้ว" ร่างกายของอลันสั่นเทาตามความโกรธบวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอร์ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ 

ร่างใหญ่ลุกขึ้นยืนหยัดเต็มความสูงเดินมุ่งมายังร่างของอลิซ หญิงสาวที่เห็นอย่างนั้นก็เชิดหน้าขึ้นสู้เธอรู้ดีคนอย่างอลันต่อให้โมโหขนาดไหนเขาไม่มีวันทำร้ายเธอเป็นแน่เธอรู้ดี 

"ทำไมคะโกรธหรอ" 

"โกรธมากไหมคะ สงสัยคงอยากจะตบอลิซมากสินะ เอาสิคะตบเลย ตบตรงนี้เลยเอาให้พวกลูกน้องรู้แล้วเอาข่าวไปบอกพ่อพ่ี่เลย" นิ้วชี้เรียวสวยชี้ลงตรงเเก้มนวลอย่างยียวนชวนโมโหไม่วายหันมาส่งยิ้มเพียงมุมปากให้คนตรงหน้า 

มือหนากำหมัดเเน่นมองอีกคนที่ลอยหน้าลอยตาไม่เกรงกลัวเขาด้วยความโกรธ ตอนนี้เขาสามารถฆ่าเธอให้ตายด้วยน้ำมือของเขาได้เลยแต่เห็นว่าแม่ของเธอที่เคยดีกับเขาจึงทำให้เขาละเธอไว้ 

ดวงตากลมโตหลับลงช้าๆหวังดึงสติไม่ให้ทำอะไรเธอ 

"เฮ้อออ วันนี้อลิซนอนคนเดียวที่นี้นะพี่คิดว่าพี่คงไม่สามารถร่วมหลับนอนกับคนอย่างอลิซได้ หรือต่อให้นอนพี่ก็คงข่มตาหลับไม่ลง" คำพูดจาถากถางจากปากของอลันทำให้คนฟังอย่างอลิซแทบสติเเตก 

"จะไปนอนไหนก็ไปเลยค่ะ ไปเลย!!!"

"ไม่ต้องบอกเพราะพี่ไปแน่แล้วที่สำคัญ เธอควรดื่มด่ำกับบรรยากาศบนโลกนี้ให้มากนะก่อนที่เธอจะหายไป"

อลันกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อสูทที่เขาถอดทิ้งไว้มาใส่ ขายาวก้าวชับๆเดินผ่านหน้าของอลิซออกไปทันที

"หึ ดื่มด่ำกับบรรยากาศบนโลกหรอ หึ หึ คนที่ควรคู่ใช้ประโยคนี้มันคือนางเมียน้อยนู้น ไม่ใช่ฉัน"

ว่าเสร็จมือเรียวก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงตัวโปรดหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน นานนับหลายนาทีกว่าปลายสายจะตอบกลับ

"ไงจ้ะสาวสวยลงทุนโทรหากันขนาดนี้ไม่กลัวผัวใหม่เธอตามมาฆ่าฉันหรือไง"

"หุบปากเน่าๆของแกไปส้ะ!!ถ้าแกยังอยากแก้แค้นพี่อลันอยู่แกต้องทำตามที่ฉันสั่งเพราะสิ่งนั้นเปรียบเสมือนหัวใจพี่อลันได้เลย"

"อืม น่าสนใจดีแต่จะว่าไปคนอย่างมันคงไม่ทิ้งหัวใจไว้ไกลตัวหลอกมั้ง"

"ฉันถึงรีบโทรมาบอกแกไงยิ่งเราปล่อยให้เวลาเดินไปนานแค่ไหนหัวใจสำคัญของพี่อลันก็จะยิ่งหนีห่างออกไป ฉะนั้นแกต้องรีบจัดการเพราะมันอาจเป็นวิธีสุดท้ายที่จะใช้ได้"

"งั้นหัวใจที่เธอบอกมันคือใครกันล่ะ"

"ไว้พรุ่งนี้เจอกันแล้วฉันจะส่งข้อมูลให้"

"ดีใจจังเลยจะได้เจอคนสวยๆอย่างเธออีกหวังว่าเธอยังคงจำรสเซ็กอันหอมหวานของฉันได้นะ"

"ไปตายส้ะ!!" มือเรียวกดวางทันทีที่พูดเสร็จ เธอไม่อาจทนฟังคำพูดที่จะตามมาได้เพราะมันบั่นทอนจิตใจของเธอเกินไป

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว