email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ๓๗

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2563 11:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
๓๗
แบบอักษร

กุหลาบหลงไฟ🔥

 

EP. 37

 

ในระหว่างที่กำลังมีปากเสียงกันอยู่กลางตลาด แม่แววพร้อมกับพวกเด็กของแม่แววอีกสามสี่คนก็เดินเข้ามาทำให้เหตุการณ์สงบลง แม่แววมองมาที่ฉันด้วยนัยน์ตาที่มีอะไรหลายๆ อย่างอยู่ในนั้นแต่ก็ไม่สามารถบ่งบอกมาได้เลย

 

แม่แวว : มายืนเปล่าประกาศให้คนรู้ว่เป็นกรี่ภูมิใจกันมากเลยเหรอ?

 

แม่แวว : ยางอายบนหน้าพวกแกมันไปไหนหมด หรือมันด้านไปหมดแล้ว!

 

" อย่างน้อยหนูก็ไม่ด้านเท่าอีเนตรหรอกค่ะ ตกอับแล้วกลับมาหาคนช่วย น่าสมเพช! "

 

แม่แวว : เนตร ตามแม่มา

 

ฉันเดินตามแม่แววไปที่รถแล้วก็ขึ้นไปที่ร้านขอบแม่แวว ทุกอย่างเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ฉันคิดถึงที่นี่มากคนภายนอกมองว่าที่นี่คือสถานที่ขายบริการแต่สำหรับฉันมันคือบ้าน เพราะฉันโตมากับที่นี่ มันไม่สอนฉันในเรื่องขายตัวอย่างเดียวแต่มันสอนอะไรหลายๆ อย่างที่คนอื่นคิดไม่ถึง

 

แม่แวว : ตอนนี้ไปอยู่ที่ไหน

 

เรา : คอนโดแถวนี้แหละค่ะแม่

 

แม่แวว : เสี่ยฟรานซ์เขาจะแต่งงานจริงๆเหรอ?

 

เรา : ก็คงงั้น...

 

แม่แวว : เชื่อเหรอว่าเขาจะแต่ง?

 

เรา : เนตรไม่รู้ตอนนี้เนตรสับสน เนตรไม่มั่นใจอะไรเลย

 

แม่แวว : เสี่ยฟรานซ์รักเธอมากนะ ถ้าไม่อย่างนั้นเขาจะซื้อเธอออกไปทำไม

 

แม่แวว : เขารักของเขา เขาอยากให้คนรักมีความสุขมีชีวิตที่ดี ที่แม่ต้องแกล้งทำเป็นใจร้ายใส่เนตรก็เพราะว่าเสี่ยฟรานซ์ไม่อยากในเนตรกลับมาที่นี่อีก

 

เรา : แล้วเนตรไม่มีสิทธิ์เจอแม่เลยเหรอคะ ถ้าเนตรกลับมาเนตรก็ไม่ได้มาขายตัวหรอกค่ะยังไงเนตรก็มีเสี่ยฟรานซ์แล้ว แต่ตอนนี้...

 

แม่แวว : ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่ตรงนี้แล้วแม่ก็มั่นใจว่าผู้ชายคนนี้ไม่ทำให้เนตรผิดหวังหรอก

 

แม่แวว : แต่ถ้ามันผิดคาดก็ กลับมาหาแม่นะแต่แม่ไม่ให้ทำงานแบบนี้แล้ว

 

แม่แววดึงฉันเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแล้วลูบหัวฉันเบาๆ ความรู้สึกเดิมกลับเข้ามาหาฉันมันอบอุ่นแล้วมันก็มีความสุขมากด้วยให้ฉันอยู่ตรงนี้ตลอดฉันก็เอา

 

ฉันเช็ดน้ำตาแล้วนั่งดีๆ แม่แววเอามือมาลูบท้องของฉันแล้วยิ้มออกมาเป็นรอยยิ้มที่ฉันอยากเห็นมากที่สุดและอยาดจะเห็นต่อไปเรื่อยๆ

 

แม่แวว : หลานของแม่จะต้องโตมาเป็นเด็กที่มีคุณภาพ แม่จะไม่ทำให้หลานรู้สึกผิดหวังหรือขาดหายอะไรเลย

 

" คุณแววครับคุณฟรานซ์มาขอพบครับ "

 

เรา : แม่...

 

แม่แวว : ให้เขาเข้ามา

 

เสี่ยฟรานซ์เดินเข้ามาพร้อมกับซองเอกสารพอเขาเห็นก็รีบวางซองเอกสารลงแล้วเข้ามากอดฉันไว้แน่น ฉันก็พูดอะไรไม่ออก ได้แต่ลูบหลังเสี่ยฟรานซ์เบาๆ

 

เรา : ปล่อยเนตรอึดอัด

 

เสี่ยฟรานซ์ : คิดถึง ฉันคิดถึงเธอ

 

เรา : อืม ฉันก็คิดถึงเสี่ยแต่ไม่ใช่แบบที่เสี่ยคิด

 

เสี่ยฟรานซ์ : เชื่อใจฉันนะเนตร ขอร้อง

 

เรา : เนตรยังเชื่อใจเสี่ยไม่ได้หรอก เสี่ยไม่ได้ทำให้เนตรเชื่อใจสักนิด

 

แม่แวว : คุณฟรานซ์มีอะไรหรือเปล่าคะ

 

เสี่ยฟรานซ์ : ผมเอาเอกสารที่เจ๊ให้ผมเซนต์มาคืนครับ แต่ผมต้องรีบกลับแล้ว...

 

เสี่ยฟรานซ์พูดจบก็หันมามองฉันแบบผิดหวังแต่ยังไงฉันก็ไม่ค่อยเชื่อใจหรอกนะ เพราะมันมาถึงขนาดนี้แล้วถึงเสี่ยจะพูดว่าจะเปลี่ยนตัวกลับพี่อเล็กซ์ก็ตาม ในความเป็นจริงมันยากมากๆเลยนะ ที่จะทำแบบนั้นได้

 

เสี่ยฟรานซ์ : ฉันรักเธอนะเนตรดาว เธอจะด่าจะว่าอะไรฉันก็ได้แต่รู้ไว้ว่าฉันรักเธอ

 

เสี่ยฟรานซ์ : แล้วคำพูดไหนที่ฉันเคยพูดกับเธอก็ยังเป็นเหมือนเดิม

 

1 ไลค์ 1 คอมเม้นท์ 1 แชร์ = กำลังใจ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว