ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.34 : ศึกพ่อผัว - ลูกสะใภ้ ---100%

ชื่อตอน : CH.34 : ศึกพ่อผัว - ลูกสะใภ้ ---100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ก.พ. 2563 09:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.34 : ศึกพ่อผัว - ลูกสะใภ้ ---100%
แบบอักษร

“เปล่าค่ะ หนูหมายถึงครอบครัวหนู ครอบครัวหนูก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ” 

            ธนินเลิกคิ้วแปลกใจ ภูมิหลังของพลอยใสเขาสืบมาแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะพูดออกมาตรงๆ 

            “หนูคิดว่าลูกชายฉันเป็นคนยังไง” 

            “ลื่นเหมือนปลาไหล” 

            “ฮ่ะๆ” ธนินชอบใจมาก มิดไนท์กลอกตามองบนแล้วตักอาหารให้เธอ 

            “ถ้าให้หนูเดา ไอ้ความเจ้าเล่ห์ก็คงได้มาจากคุณน้า เพราะคุณน้าทิพย์ดูเป็นคนจริงใจ ไม่กลิ้งกลอกหลอกลวง” 

            ธนินชะงักอึ้ง ก่อนจะหัวเราะลั่นไม่เกรงใจโต๊ะข้างๆ 

            “ฉันจะถือว่าหนูชมแล้วกันนะ แล้วหนูคิดว่าจะทนอยู่กับลูกชายฉันได้เหรอ” 

            “ทนไม่ได้ก็หย่าค่ะ ทุกวันนี้เรื่องหย่าเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว” 

            “ฉันไม่หย่า” มิดไนท์ขัดขึ้น 

            “ใครจะไปรู้” 

            ธนินยิ้มแล้วบอกให้มิดไนท์ไปเอาของขวัญที่ห้องมาให้พลอยใส มิดไนท์ไม่ค่อยวางใจนัก แต่ก็ยอมไปแต่โดยดี พออยู่กันสองคนธนินก็หยิบกล่องเครื่องประดับออกมาวางตรงหน้าเธอแล้วเปิดโชว์สิ่งที่อยู่ข้างใน มันเป็นสร้อยเพชรที่ประณีตมากจนเธอสนใจ ธนินแอบยิ้มเยาะในใจ 

            “ฉันชอบหนูนะ เป็นผู้หญิงที่ไม่กลัวใครดี ถ้าหนูเปลี่ยนใจมาคบกับฉัน ยกเว้นดาวกับเดือน ฉันจะให้หนูทุกอย่าง” 

            พลอยใสช้อนตามองธนินอย่างขบขัน แม้จะอายุมากแล้ว แต่ธนินก็ยังคงหล่อเหลาเพราะดูแลตัวเองดี ใบหน้าที่เหมือนมิดไนท์ทำให้เธออดแค่นเสียงใส่ไม่ได้ 

            “คุณน้าทำแบบนี้กับผู้หญิงของลูกชายบ่อยเหรอคะ” 

            ธนินไม่ตอบ ยิ้มแล้วหยิบกุญแจรถยี่ห้อแพงหูฉี่ออกมา 

            “หนูไม่มีรถขับใช่ไหม ฉันให้ ลูกชายฉันยังเรียนไม่จบ มีแต่ตัว สู้ฉันไม่ได้หรอก ฉันมองตาของหนูแล้ว ฉันไม่เห็นความรักอยู่ในนั้นเลย หนูอยากแต่งงานกับลูกชายฉันจริงๆ เหรอ หรือว่าอยากได้อย่างอื่นมากกว่า” 

            “คุณน้าคงกำลังเข้าใจอะไรผิด หนูไม่ได้อยากแต่งงานกับลูกชายของคุณน้าเลย ไอ้เรื่องจับคนรวยเนี่ยไม่เคยมีอยู่ในสมองหนู หนูเป็นผู้หญิงที่มีคุณค่า ทำงานหาเงินใช้เองได้ ไม่จำเป็นต้องเกาะผู้ชายกิน” 

            “เด็กสาวสมัยนี้รักความสบาย หนูไม่ต้องลำบากทำงานหรอก ฉันเลี้ยงหนูได้สบายอยู่แล้ว” 

            “หนูเป็นคนชอบซื้อรองเท้าใส่เองค่ะ” 

            “ผู้ชายก็เหมือนรองเท้า เลือกไม่ดีมันจะกัดเอานะ” 

            “ถ้ามันกัดก็ซื้อคู่ใหม่ หนูไม่แคร์หรอกค่ะ” 

            ธนินมองสร้อยเพชร “ดูหนูสนใจสร้อยเพชรเส้นนี้นะ” 

            “ค่ะ เพราะฝีมือละเอียดมาก ดีไซน์สวยเสริมความงามให้กับคอได้เป็นอย่างดี” พอเห็นสีหน้าแปลกใจของธนินเธอก็บอกยิ้มๆ “แม่ของหนูชอบเครื่องเพชรน่ะค่ะ” 

            “ได้ยินมาว่าแม่ของหนูเสียแล้ว ฉันเสียใจด้วยนะ” 

            พลอยใสยิ้มเหมือนไม่รู้สึกอะไรทั้งที่ในใจเจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึง 

            “หนูไม่คิดจะกลับไปอยู่กับครอบครัวเหรอ” 

            “ไม่ค่ะ หนูจะอยู่กับคนที่ต้องการหนูเท่านั้น” 

            “หนูทำให้ฉันนึกถึงอดีตภรรยา” ธนินทำหน้าขบขันแต่พลอยใสไม่ตลกด้วย เรื่องนี้ตลกนักหรือไง 

            “คุณน้าทิพย์เป็นผู้หญิงที่หนูชื่นชมมากค่ะ เก่ง แข็งแกร่ง ไม่ง้อผู้ชาย” 

            มุมปากของธนินกระตุก ...กล้าไม่เบา แบบนี้สินะมิดไนท์ถึงได้ติดใจ 

            “ถ้าฉันไม่ยอมให้หนูแต่งงานกับมิดไนท์ หนูจะทำยังไง” 

            “หนูจะขอบพระคุณอย่างสูง เพราะหนูไม่ได้อยากแต่งเลยสักนิด” 

            “หนูไม่ชอบลูกชายฉันเหรอ” 

            “ในตาหนูมีความรักอยู่หรือเปล่าล่ะคะ” 

            ธนินรู้สึกชาที่หน้าเล็กน้อย โดนเด็กย้อนกลับนี่มัน... แปลกดีแฮะ 

            “มีคนเคยว่านิสัยหนูหรือเปล่า” 

“นับไม่ถ้วนค่ะ หนูเป็นคนที่... ใครดีมาหนูดีตอบ” 

            “ฉันก็ดีกับหนูนะ” 

            “คุณน้าจริงใจหรือเปล่าล่ะคะ หนูชอบคนที่ใจแลกใจ” 

            ธนินชะงักอึ้ง “...หึๆ ฉันว่าอีกไม่นานหนูต้องรักลูกชายของฉัน” 

            “ไม่มีทางค่ะ” 

            ธนินอมยิ้มลึกลับขณะมองใบหน้าจริงจังของพลอยใส มิดไนท์กลับมาแล้วเห็นท่าทางของทั้งสองคนก็อดถามไม่ได้ 

            “แด๊ดดี้พูดอะไรกับพลอยใสเหรอฮะ” 

            “ฉันแค่ให้ของขวัญ” ธนินเลื่อนกล่องสร้อยเพชรมาหาพลอยใส 

            “นี่เหรอฮะของขวัญ แล้วกล่องนี้ล่ะ?” มิดไนท์ชูกล่องในมือตัวเองอย่างงุนงง  

            “ของหลานในอนาคตของฉันไง” 

            พลอยใสสำลักอีกครั้ง มิดไนท์ชะงักไป ก่อนจะเข้าใจความหมายของผู้เป็นพ่อ แสดงว่ายอมรับพลอยใสเป็นลูกสะใภ้แล้ว 

            “อะไรฮะ ยังไม่รู้เลยนะว่าหลานจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง” 

            “เป็นกะเทยก็ใช้ได้” 

            พลอยใสถลึงตาใส่สองพ่อลูกที่คุยเรื่องหลานอย่างกับคุยเรื่องอาหาร มิดไนท์เปิดกล่องของขวัญดูก่อนจะหัวเราะ หยิบมันออกมาให้พลอยใสดู มันคือบัตรเครดิต Black Cardซะด้วย ธนินชูแก้วไวน์ให้พลอยใสแล้วกระดกทีเดียวหมดแก้ว 

            “ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวของเรานะหนู” 

            “หนูขอปฏิเสธได้ไหมคะ” 

            “พลอยใส” มิดไนท์ถลึงตาใส่เธอ เธอไม่สนใจเขา จ้องหน้าธนินอย่างเอาเป็นเอาตาย ธนินหัวเราะพลางส่ายหน้า 

            “ไอ้ไนท์ แกไปทำอีท่าไหนถึงได้ผู้หญิงคนนี้มา” 

            “ก็หลายท่านะฮะ” 

            พลอยใสกระทืบเท้าคนที่พูดเป็นตุเป็นตะ มิดไนท์ชักเท้าหนีแล้วลอยหน้าลอยตารินไวน์ให้ธนิน จากนั้นก็คะยั้นคะยอให้เธอชนแก้ว 

            “ฉันชอบหนู ฉันพูดจริงๆ นะ” ธนินบอกหลังจากดื่มไวน์หมดแก้วอีกรอบ “ชอบในฐานะคนรักของลูกชาย เชื่อฉันเถอะว่าหนูจะไม่มีวันเลิกกับมัน” 

            มิดไนท์หันไปยิ้มให้พลอยใส แต่ถูกพลอยใสทำหน้าเหม็นใส่ ดีใจนักหรือไง คอยดูเถอะ เธอจะเลิกทันทีที่มีโอกาส 

            “มาๆ มาถ่ายรูปกันหน่อย” ธนินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเซลฟี่กันสามคน พลอยใสไม่ยิ้มเลยแต่ไม่มีใครสนใจ สองพ่อลูกยิ้มร่าให้กล้อง มีความสุขมากจนน่าหมั่นไส้ พอถ่ายเสร็จก็ส่งไปให้คุณนายทิพย์นภาดู ซึ่งไม่รู้สักนิดว่าอดีตสามีบินมาเมืองไทย “แม่แกต้องโทรมาด่าฉันแน่ๆ เชื่อสิ อ๊ะ! นั่นไง ตายยากจริงๆ ฉันไปคุยกับแม่แกแป๊บนะ ฮัลโหล! ว่าไงจ๊ะดาร์ลิ่ง...” 

            ธนินลุกออกไปจากโต๊ะ มิดไนท์จึงหันมาถามพลอยใสอย่างจริงจัง 

            “พ่อฉันพูดอะไรให้เธอโกรธหรือเปล่า” 

            “เยอะแยะ” 

            “อย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะ พ่อฉันก็เป็นแบบนี้แหละ ชอบลองใจคน” 

            พลอยใสยิ้มหวานให้เขาจนเขาขนลุก “ถ้าฉันชอบพ่อนายจริงๆ จะดีแค่ไหนนะ หล่อ รวย ฐานะมั่นคง สายเปย์อีกต่างหาก” 

            “อย่าแม้แต่จะคิด!” 

            พลอยใสเบะปาก “เหอะ! อย่าทำเหมือนฉันอยากแต่งงานใจจะขาด ทั้งที่ฉันอยากหนีใจจะขาด” 

            มิดไนท์จับมือเธอ เธอสะบัดหนี เขาก็ยังดึงดันจับจนได้ เขาสบตาเธออย่างแน่วแน่ “เธอหนีไม่ทันแล้วล่ะ” 

            “ฮึ่ย!” น่าเจ็บใจจริงๆ 

             

คอนโดฯ S 

         “โห่! ของจริงหรือเปล่า?” พร้อมเพชรถามอย่างน่าขันเมื่อเห็นพลอยใสเอาสร้อยเพชรออกมาอวด พลอยใสค้อนควักแล้วส่องกระจกเอาสร้อยทาบกับคอ 

            “ของจริงสิคะ ตัวเรือนเป็นทองคำขาว น้ำหนักเพชรรวม0.52กะรัต” 

            “ใครให้มา คุณป้าเหรอ” 

            พลอยใสชะงักแล้วทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อย “พ่อของนายมิดไนท์ค่ะ” 

            “เอ๋... ไปเจอกันตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วก็เลิกเรียกพี่ไนท์แบบนั้นได้แล้วนะ” 

            พลอยใสไหวไหล่ “วันนี้พลอยไปกินข้าวเย็นกับพ่อเขามา พี่เพชรรู้ไหมว่าพลอยโดนทดสอบอะไรบ้าง ทำอย่างกับพลอยอยากแต่งนักแหละ” 

            “แล้วผ่านการทดสอบไหมล่ะ” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว