ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

23สั่งสอนเมียNc18++

ชื่อตอน : 23สั่งสอนเมียNc18++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.พ. 2563 03:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23สั่งสอนเมียNc18++
แบบอักษร

สายตาคมเข้มสบมองน้ำตาที่ไหลเปรอะเปื้อนใบหน้างามงอนด้วยความสะใจ ร้อยยิ้มที่ผุดขึ้นตรงมุมปากหนาช่วยย้ำเตือนความสะใจของเขา

“ฉันทำดีกับเธอแทบตายเธอไม่ชอบ เธอชอบให้ฉันเป็นซาตานพรากวิญญาณเธอใช่ไหมห้ะ!!!”เสียงตะคอกของอลันดังขึ้นอีกครั้งแล้วมันน่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะคุยกับเธอเพราะมือแกร่งเริ่มปลดเปลื้องพันธนาการบนตัวออกจนไม่เหลืออะไรปกปิด

ดวงตาคมสวยเงยขึ้นไล่สบเข้ากับสายตาคมอีกคู่อย่างไม่ตั้งใจน้ำตาที่ไหลอยู่แล้วกับไหล่เพิ่มกว่าเดิมเมื่อสายตาที่เคยอบอุ่นเมื่อห้านาทีที่แล้วของอีกคนแปรเปลี่ยนเป็นสายตาเหยี่ยวที่พร้อมจู่โจมเหยื่อ

ร่างอันเปลือยเปล่าของสาวเจ้าสั่นตามการร้องไห้ทั้งๆที่พยายามกลั้นเเล้วแต่มันคงต้านความเจ็บลึกในใจไม่ได้ เธอได้เพียงภาวนาขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปในเวลาอันรวดเร็ว

“เลิกใช้มารยาน้ำตาหญิงมาหลอกฉันได้แล้วเพราะฉันไม่มีวันกลับไปเชื่อผู้หญิงแบบเธอ”

คำพูดทิ่มแทงใจถูกพ้นออกจากปากหนาอย่างไม่นึกถึงใจคนฟัง ตอนนี้อารมณ์ที่พุ่งพล่านของเขายากจะควบคุมให้เย็นเพราะยิ่งเขาเห็นน้ำตาเธอใจเขาก็สะอิดสะเอียนเต็มทน

ร่างของพิมพ์ประภัสถูกกระชากขึ้นอย่างแรงตามอารมณ์คนตัวโตจนทำให้กายสาวเข้ากระเเทกกับร่างแหร่งเข้าอย่างจัง

อลันไม่รีรอให้พิมพ์ประภัสร้องขออะไรไปมากกว่านี้ ลิ้มฝีปากบางจึงถูกปากหนาครอบครองทันควันทันทีที่เธอจะอ้าปากลิ้นหนาควานล้วงไปยังในปากหวาน ตอนนี้ร่างกายเขาเหมือนดั่งผึ้งที่ควานหาความหวานจากเกสรดอกไม้

“อืม”อลันครางพึงพอใจในลำคอ ความหวานที่เขาได้จากปากบางมันช่างพาเขาเคลิบเคลิ้มจนเพลอตัวครางออกมา

ร่างเล็กที่โดนอีกคนตักตวงความหวานอยู่เนิ่นนานเริ่มหายใจไม่ออกเนื่องจากอลันไม่ยอมพละเธอออกให้สูดอากาศหายใจจนสาวเจ้าต้องยกมือขึ้นมาทุบอกเเกร่ง

“เฮือก”ทันทีที่อลันพละออกหญิงสาวก็รีบตักตวกอากาศเข้าภายในปอดสองข้างทันทีแต่มันก็เป็นแค่เวลาสั่นๆเมื่อใบหน้าคมก้มลงมาตักตวงความหวานดังเดิม

มือหยาบจากการทำงานทำการลูบไล้ไปทั่วร่างกายอันอวบอั๋นเต็มไปด้วยความอวบใหญ่มีน้ำมีนวลของสาวเจ้าโดยเฉพาะก้นงอนงามที่เด้งสู้มือเขาจนอดไม่ได้ที่จะฝาดมือลงก่อนจะขย้ำด้วยความหมั่นเขี้ยว

“โอ้ยย”แรงตีจากอีกคนทำให้เธอตกใจเพลอขบกัดที่ริบฝีปากหนาของอลันจนมันมีเลือดสิบไหลเล็กน้อย

“ฉันขะ..ขอโทษ”พิมพ์ประภัสที่เห็นท่าไม่ดีรีบยกมือขอโทษอย่างรนรานเพราะเธอไม่อยากทำให้เขาโกรธไปมากกว่านี้

“เธอรู้ไหมฉันแม่งโคตรลำคานคำขอโทษจอมปลอมของเธอเลย ฉันเบื่อที่จะฟังคำขอโทษจากผู้หญิงแบบเธอเข้าใจไหม!!” เสียงตะคอกดังขึ้นเป็นรอบที่สามแล้วที่เขาต้องคุยกับเธอทั้งๆที่อารมณ์เขากำลังจะดีอยู่แล้วแต่ต้องกลับมาเสียเพราะเธอ

ตอนนี้ฉันงงและสับสนไปหมดว่าสิ่งที่ฉันทำอยู่มันดีแล้วจริงหรือ มันเหมือนกับฉันเอาตัวเองมาอยู่ในสนามอารมณ์ของเขาที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจนฉันเริ่มทำตัวไม่ถูก

ร่างบางได้เเต่ยืนนิ่งให้ความเงียบคอยปกคลุมเผื่อมันจะทำให้หมาบ้าอย่างอลันฟังเธอบ้าง

แต่ทั้งหมดกับพังลงเมื่อสายตาหวานกับเหลือบไปเห็นอุปกรณ์ร่วมรักต่างๆที่อลันก้มลงไปหยิบมาจากใต้เตียงมาวางไว้บนที่นอนหรู

“คุณจะทำอะไร”เสียงหวานสั่นคลอด้วยความตกใจ

“มานอนตรงนี้!!”เสียงเข้มกล่าวขึ้นพร้อมตบมือลงบนที่นอนหนานุ่ม

“ถ้าคุณคิดจะใช้อุปกรณ์พวกนี้กับฉัน ฉันไม่ยอมคุณแน่”

“ทำไม เธอไม่ชอบหรอของปลอมอยากลองของฉันมากกว่างั้นสิ หึ”

“.....”ร่างบางได้แต่ยืนเงียบ

“เงียบ?สงสัยคงอยากระลึกความหลังกับฉันสินะ เธออย่าลืมสิครั้งนี้เธอไม่ได้เมายานะ”คำพูดยียวนกวนประสาทจากอลันทำให้เธอโกรธจนแทบจะทนไม่ได้แต่เธอก็ต้องอดกลั้นเก็บทุกอย่างไว้ในใจ

“ให้ฉันนอนกับคุณอีกครั้งฉันยอมนอนกับคุณคริสดีกว่าคนที่เขาทำดีกับฉันให้เกียรติฉันแถมไม่ทำร้ายฉันดีกว่านอนกับคุณตั้งไหนๆ”

คำพูดของพิมพ์ประภัสเหมือนมีดปักลงกลางใจของอลัน เธอคงไม่รู้ว่าคำพูดของเธอคือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เขาจะปราณีเธอ

“งั้นหรอ”

“มานี่!!”มือแกร่งรวบตึงปลายผมเงางามของพิมพ์ประภัสเข้าเต็มมือก่อนจะชุดดึงเธอล้มลงบนเตียงหนานุ่ม

“โอ้ยยย ฉันเจ็บนะคุณ”

“เจ็บสิดีจะได้เลิกร่านหาผู้ชาย”

ร่างของพิมพ์ประภัสถูกโยนลงบนที่นอนเข้าอย่างจังจนทำให้ร่างกายของเธอจุกแน่นจนตัวงอ ส่วนอลันนั้นได้แต่ยืนมองด้วยความสะใจก่อนสายตาคมจะหยุดมองลงบนหน้าอกงามงอนที่ชี้หน้าเขาอยู่

ความอวบอั๋นของเธอนั้นช่างดึงดูดเขาเสียเหลือ กายแกร่งไม่รอช้าให้เวลาเสียไปมากรีบคลานขึ้นเตียงนุ่มมุ่งหน้าเข้าหาร่างที่นอนขุดคูอยู่

สองมือไล่จับร่างที่นอนขดให้หงายขึ้นตามความต้องการของเขา

“อย่ามาเเตะต้องตัวฉัน”ร่างบางสบัดมือของอีกคนออกอย่างลืมตัว

อลันที่เห็นอีกคนเริ่มดิ้นจึงขึ้นไปนั่งคล่อมบนตัวของอีกคนจนทำให้ร่างของเขาอยู่บนตัวเธอ

ร่างของอลันค่อยๆโน้มเข้าหาร่างกายอันหอมกลุ่นของพิมพ์ประภัส น้ำหอมที่เธอฉีดช่วยสร้างความเร้าใจขึ้นเป็นร้อยเท่า

ใบหน้าที่จมลงบนอกอวบขบกัดหยอกล้อกับยอดธัญอันงดงามจนเป็นรอยแดงจ้ำไปทั่วจนหญิงเจ้าต้องสูดปากด้วยความเจ็บแสบ

ความใหญ่โตของแม่สาวเจ้าทำให้เจ้ามังกรยักษ์ของเขากลับมามีชีวิตอีกครั้งหลังจากห่างหายจากเรื่องบนเตียงไปนานและตอนนี้มันกำลังดุนดันหน้าท้องแบนราบของเธออยู่

อลันค่อยๆขยับกายลงไปอยู่ระหว่างใจกลางสาวที่เธอพยายามเอาขาหนีบเข้าหากัน

“เปิดออก”

“ไม่”

อลันไม่ฟังคำปฏิเสธของอีกคนด้วยซ้ำในเมื่อเธอไม่เปิดเขาเป็นคนเปิดเองก็ได้

สองขาเรียวถูกเเหวกออกด้วยมือของอลันแรงอันล้นหลามของเขาทำให้เธอแพ้ไปอย่างง่ายดาย

ดวงตาคมจ้องมองไปยังกรีบดอกบัวที่ยังคงปิดสนิททั้งที่มันเริ่มมีน้ำออกมาหน่อยๆจนคนมองอดไม่ได้ที่จะเอาลิ้นอุ่นแตะลงไป

“เห้ย คุณทำอะไร!”ร่างบางสะดุ้งขึ้นทันทีที่เขาเอาลิ้นแตะลงใจกลางกายเธอ

“อยู่นิ่งๆ!!!”อลันพูดกึ่งดุ

“มันสกปรก”

“บอกให้อยู่นิ่งๆ!!”

“....”

ลิ้นหนากลับมาทำหน้าดั่งเดิมจากที่แค่แตะๆกับกลายมาเป็นหมุนรอบชกชิมน้ำหวานที่เริ่มไหลออกมาไม่ขาดสายพร้อมกับดูดดื่มมันอย่างกับกระหายน้ำ

ส่วนคนที่นอนให้อีกคนชกชิมน้ำหวานทำได้แค่ล่อนเข้าหาลิ้นอุ่น เธอไม่รู้ว่าตัวเธอเป็นอะไรมันควบคุมตัวเองไม่ได้แต่มันทำให้เธอมีความสุข

“อือส์ อ่าส์”เสียงใสครางออกมาอย่างลืมตัว

“หึ เริ่มทนไม่ไหวแล้วหรอ”อลันละจากใจกลางสาวเเหงนหน้าขึ้นมามองใบหน้าหวานที่กำลังเหยเก

“ต่อไปนี่ของจริง”อลันไม่พูดอย่างเดียวมือแกร่งกับจับเจ้ามังกรพร้อมจ่อไปนังกลางกายสาว เขารู้ดีว่าเธอไม่เคยนอนกับใครนอกจากเขาเพราะรอยเเยกที่ยังคงปิดสนิทเหมือนครั้งแรกที่เขาเคยได้เธอยังเหมือนเดิม

ปลายหัวมนถูกกดลงเข้าไปในกลางกายสาวอย่างช้าเพราะเธอยังคงปลัยตัวไม่ได้

“อือออ เจ็บ”เสียงใสบอกขึ้นทันทีที่เจ้าหัวมนเจ้าไป

แต่อลันไม่ฟังคำพูดของเธอเลย เขากลับกดเข้าไปทีเดียวทั้งๆที่เธอร้องว่าเจ็บ

“ฉัน เจ็บเอาออกไป” มือบางเริ่มอยู่ไม่สุกไล่ทุบตีเเขนอีกคน

“เดี๋ยวก็หายเจ็บยิ่งเธอเกร็งยิ่งเจ็บ ปล่อยตัวให้สบายๆ”อลันพูดปลอบประโลมอีกคนก่อนจะเริ่มขยับตามความต้องการ

“อ้าส์ ซี๊ดดดดด อืม”เสียงคำรามของอลันดังเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆตามอารมณ์ของเขาที่เริ่มร้อนแรงขึ้น

“อ้า อ้าส์ อือส์คะ คุณ...”เสียงหวานขาดหายไม่เป็นปีะโยคจากความรู้สึกโกรธกลายมาเป็นความหวายหวิวจนเธอควบคุมตัวเองไม่ได้

อลันทำการพลิกร่างของพิมพ์ประภัสให้หันหลังให้กับเขาพร้องกับยกก้นงามงอนขึ้นให้อยู่ในท่าหมา

“รับรองท่านี้เธอได้ร้องครางจนคอแห้งแน่”ทันทีทีพูดจบอลันก็ทำการยัดใส่เข้าไปทันที

“อือส์”

พับ พับ พับ

“อ้าส์ เธอนี่เ_็ดมันโคตรๆเลย” ปลายผมเงางามที่สยายเค็มแผ่นหลังถูกมือหนารวบตึงไว้จับเป็นที่ยึด

“โอ๊ยย อื้อ คุณฉันไม่ไหวแล้วฉันรู้สึกเหมือนฉี่จะไหลเลยอ่ะ”

“เธอจะเสร็จก่อนฉันได้ไงห้ะ...”

อลันรีบเร่งจังหวะขึ้นเพราะเห็นอีกคนกำลังจะถึงฝั่งสวรรคก่อนเขา

“อื้อ ไม่ไหวแล้ว...อ่ะ อ้าส์”ร่างบางพูดขึ้นก่อนที่ตัวจะกระตุกเกร็ง

“เธอต้องอยู่กับฉันอีกยาว”

ไม่ทันที่พิมพ์ประภัสจะได้พักเธอก็ต้องทำศึกกับอลันต่อจวบจนเวลาเลยไปช่วงค่ำ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว