ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนในความลับ - 35% -

ชื่อตอน : คนในความลับ - 35% -

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.พ. 2563 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนในความลับ - 35% -
แบบอักษร

“พี่อยากคุยกับแก้ว... เรื่องของเรา” 

แก้วกานดายืนตัวแข็งเมื่อได้ยินน้ำเสียงเน้นหนักที่สามคำสุดท้ายของเขา หากแต่เธอก็ยังทำใจดีสู้เสือเดินเข้าไปนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามโดยไม่สนว่าเขาจะมองเธอด้วยสายตาแบบไหนบ้างที่เธอบังอาจไปขัดคำสั่งของเขา 

“พี่ต่อจะคุยเรื่องอะไรกับแก้วคะ” หญิงสาวพยายามไม่สนใจมือของเขาที่ยังคงวางอยู่บนเบาะข้างตัว และมองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกเช่นเคย 

ต่อตระการนั่งยืดตัวมาด้านหน้าเอาศอกเท้าไว้กับหัวเข่า ประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันพร้อมกับจ้องหน้าเธอนิ่ง เขาทำทีเป็นกระแอมไอเสียงดังอยู่สามสี่ทีราวกับต้องการข่มขวัญ และเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาว ถ้าไม่เพราะเธอบังเอิญเหลือบตาขึ้นมองแล้วสบเข้ากับนัยน์ตาแพรวพราวระยิบระยับอย่างคนขี้เล่นของเขาเข้าเสียก่อน เธอก็คงนึกกลัวเขาอยู่ไม่น้อย 

“เดี๋ยวแก้วไปเอาน้ำมาให้นะคะ” แก้วกานดาลุกพรวด ด้วยไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้นานนัก เพราะเริ่มรู้ว่าเขาจะมาพูดกับเธอด้วยเรื่องอะไร 

หญิงสาวเดินเข้าไปยังส่วนที่เป็นครัว เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำดื่มออกมาวางบนเคาน์เตอร์โดยมีสายตาของต่อตระการมองตามหลังไปตลอดเวลา 

ชายหนุ่มกวาดตามองร่างบอบบางอรชรที่ยืนหันหลังให้อย่างพึงพอใจ แม้แก้วกานดาจะอยู่ในชุดนอนผ้าฝ้ายแบบกระโปรงมีกระดุมหน้าตลอดแนวยาวคลุมเข่า แต่ปลีน่องขาวๆ และสะโพกเต็มตึงตอนที่เจ้าตัวก้มลงหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นนั้นก็ทำเอาเขาร้อนรุ่มไม่น้อย 

ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปยืนซ้อนหลังของหญิงสาวเงียบๆ ก่อนจะเอ่ยบางอย่างออกมาที่ข้างใบหูหอมกรุ่นทำเอาคนที่กำลังรินน้ำใส่แก้วถึงกับมือกระตุกจนน้ำกระฉอกออกมานอกแก้ว 

“เมื่อคืนพี่ปล้ำแก้วใช่ไหม อย่าปฏิเสธนะ พี่มีหลักฐาน” ชายหนุ่มเอาแขนทั้งสองข้างเท้าไว้กับเคาน์เตอร์ครัวทันทีเพื่อกักเธอไว้ในวงแขนพร้อมกับป้องกันเธอหลบหนี พอดีกับที่แก้วกานดาหันกลับมามองเขาด้วยใบหน้าซีดเผือด 

“อุ๊ย!” เธอตกใจเมื่อพบว่าตัวเองตกอยู่ในอ้อมแขนของต่อตระการ ซ้ำร้ายกว่านั้นร่างกายยังใกล้ชิดกันเสียจนไออุ่นจากลมหายใจของเขาลอยมากระทบกับขมับ 

“ละ... หลักฐานอะไรคะ” แก้วกานดาถามเขาเสียงสั่น นัยน์ตาคู่โศกเสมองไปทางอื่นเพราะไม่กล้าสบตาคมกล้าคู่นั้นตรงๆ แค่นี้เธอก็อายจนไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว นึกอยากจะปัดแขนของเขาที่กางคร่อมเธออยู่ก็ใจไม่กล้าพอ 

“มีก็แล้วกัน แก้วทิ้งหลักฐานไว้บนเตียงของพี่เต็มไปหมด” 

ต่อตระการยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาจับผมยาวๆ ของเธอที่มาปรกด้านหน้าแถวๆ เนินอกให้ไปอยู่ด้านหลังแทน เปิดเผยต้นคอระหงหอมกรุ่นที่ทำเอาคนมองเริ่มหายใจติดขัด แม้ชุดนอนของหญิงสาวค่อนข้างมิดชิด แต่สายตาของเขาก็อดมองไปตามเนินเว้าของอกอิ่มคู่นั้นไม่ได้ 

“พี่อยากจะมาตกลงบางอย่างกับแก้ว พี่คิดว่าไหนๆ แก้วก็มีอะไรกับพี่ไปแล้ว ทำไมเราไม่สานต่อเรื่องของเราล่ะ ดีกว่าปล่อยให้มันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น พี่ว่า... แก้วมาเป็นผู้หญิงของพี่ดีไหม” 

คำพูดของเขาทำเอาคนฟังอย่างเธอถึงกับหัวใจพองโตคับอกในตอนแรกๆ ก่อนจะเริ่มฟีบแบนลงเมื่อเขาพูดจบประโยคสุดท้าย 

“เป็นผู้หญิงของพี่... พี่ต่อหมายความว่ายังไงคะ” 

ให้เป็นผู้หญิงของเขาอย่างนั้นหรือ หมายความว่าแค่คู่นอนไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรักอย่างนั้นใช่ไหม หญิงสาวได้แต่ถามตัวเองอยู่ในใจ 

“หมายความว่าเราก็คบกันเฉพาะอยู่ในห้องนี้ไง หรืออาจจะเปลี่ยนเป็นห้องของพี่บ้างก็ได้ แต่ถ้าอยู่ข้างนอกเจอกันข้างนอกเราก็ทำตัวเป็นปกติไม่ต้องให้ใครรู้เรื่องของเราโดยเฉพาะยายต้อง และถ้าแก้วอยากจะคบหากับใคร หรือจะมีแฟนก็มาบอกกับพี่ตรงๆ เราก็จะหยุดความสัมพันธ์กันแบบนี้ทันที และเราจะไม่มีการคบซ้อนกับคนอื่น ถ้าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดคบซ้อนสองคนแล้วอีกคนจับได้ก็เลิกกันทันทีเหมือนกัน แบบนี้ดีไหม หืม...” 

ชายหน่มเอาหลังนิ้วชี้ถูเบาๆ ที่ผิวแก้มเนียนนุ่มของคนตรงหน้าอย่างอดใจไม่อยู่ ในขณะที่แก้วกานดาเบี่ยงหน้าของตัวเองหลบให้พ้นปลายนิ้วของเขา มือกำเข้าหากันแน่น ช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างตัดพ้อ และผิดหวัง 

“ถ้าแก้วไม่ตกลงละคะ ถ้าแก้วอยากจะขอร้องให้พี่ต่อลืมเรื่องเมื่อคืนไปเสีย พี่ต่อจะว่ายังไง” 

ต่อตระการยิ้มพลางพาตัวเองเข้าแนบชิดกับหญิงสาวมากยิ่งขึ้น แขนข้างหนึ่งตวัดรัดรอบเอวบาง อีกข้างนั้นเลื่อนแก้วน้ำและขวดน้ำไปให้พ้นทางก่อนจะยกตัวหญิงสาวขึ้นวางบนเคาน์เตอร์ แล้วแทรกตัวเองเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างขาเรียวงามทั้งสองข้าง ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนหญิงสาวได้แต่ตกตะลึงพูดอะไรไม่ออก 

“พี่ต่อจะทำอะไร!” 

แก้วกานดาตกใจกับความชิดใกล้ที่มากเกินพอดี เพราะถ้าขืนเขายังเอาตัวเองเข้ามาใกล้มากขนาดนี้ เธอเกรงว่าตนจะห้ามความรู้สึกที่มีต่อเขาอยู่ลึกๆ ไม่ได้ จนสุดท้ายก็ต้องยอมรับข้อเสนอของเขา 

“คิดดีแล้วหรือที่พูดออกมา แน่ใจแล้วใช่ไหมถึงได้กล้าพูดแบบนี้ ถ้าพี่ไม่หลงตัวเองมากจนเกินไป พี่ว่าพี่เองก็คงดูไม่ผิดหรอกนะว่าแก้วน่ะ... แอบรักพี่อยู่ หรือไม่จริง?” 

ต่อตระการยิ้มใส่ตาหญิงสาว เขาสังเกตมานานแล้วตั้งแต่เธอยังเป็นนักเรียนมัธยม กับต้นตระกูลหรือไตรภัทร พี่ชายและน้องชายของเขานั้น    แก้วกานดาสามารถพูดคุยหยอกล้อกับพวกนั้นได้ตามปกติ ยกเว้นก็แต่เขาที่เจ้าตัวเอาแต่อมยิ้ม และก้มหน้างุดลูกเดียว แล้วไหนจะสายตาหวานปนเศร้าคู่นี้ที่เอาแต่แอบมองเขาอยู่ห่างๆ อีกเล่า ทำไมเขาจะไม่รู้ 

“พะ... พี่ต่อ...” แก้วกานดาเบิกตาโพลง ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อถูกเขาพูดจี้ใจดำถึงความลับที่เธอเฝ้าเก็บรักษามานานหลายปี ทั้งที่เธอคิดว่าไม่น่าจะมีใครรู้เรื่องนี้ด้วยซ้ำ แต่เขารู้! 

“น่า... นะแก้ว แก้วเองก็รักพี่ไม่ใช่หรือ พี่เองก็... ไม่ได้รังเกียจแก้ว แก้วจะไม่ลองรับข้อเสนอของพี่ดูบ้างหรือ บางทีความใกล้ชิดกันของเราอาจจะทำให้พี่รักแก้วขึ้นมาได้บ้างไม่วันใดก็วันหนึ่ง” 

ชายหนุ่มเบนสายตามองไปทางอื่น เพราะไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้าจับได้ว่าเขากำลังโกหกและล่อลวงเธออยู่ เขายอมรับว่าการกระทำแบบนี้เป็นการกระทำของคนเห็นแก่ตัว แต่เขาก็ไม่สามารถปล่อยแก้วกานดาไว้เฉยๆ ได้เช่นกัน ยิ่งเธอละม้ายคล้ายกันกับวิวัลลา เขาก็ยิ่งปล่อยเธอไปไม่ได้ ตอนนี้เขาแค่ต้องการใครสักคนที่จะมาช่วยดับความทุกข์เศร้าในใจ และแน่นอนว่าคนๆ นั้นก็ต้องเป็นแก้วกานดา 

แก้วกานดานิ่งงันอยู่อย่างนั้น สมองกับหัวใจกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อประมวลผลสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมด จริงอยู่ เธอรักเขา เป็นของเขาไปแล้วทั้งตัวและหัวใจ และตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มโตเป็นสาว เริ่มรู้จักความรัก เธอก็มีสายตาไว้มองแต่เขาคนเดียว ขนาดห่างกันไปไม่เจอเขาอีกเลยตั้งห้าปี เธอก็ยังไม่สามารถมีสายตาไปมองคนอื่นได้ทั้งที่มีคนแวะเวียนเข้ามาหยิบยื่นไมตรีให้ตลอด ยิ่งเธอตกเป็นของเขาแล้วอย่างนี้ หัวใจไม่รักดีก็ยิ่งถลำลึกลงไปมากกว่าเดิมราวกับเขาเอาตะปูมาตอกตรึงเอาไว้ไม่ให้ดิ้นหลุดไปไหน ซ้ำร้ายเขายังเอาข้อเสนอนี้มาล่อใจเพื่อจะพันธนาการเธอไว้อีก 

แต่เรื่องหัวใจมันบังคับกันไม่ได้ มันจะเป็นไปได้หรือที่เขาจะมารักเธอ ในเมื่อรู้อยู่เต็มอกว่าหัวใจของเขานั้นมอบให้ผู้หญิงที่ชื่อวิวัลลาไปแล้ว แม้กระทั่งเมื่อคืนเขายังเอาแต่ละเมอเพ้อหาแต่ผู้หญิงคนนั้นอยู่เลย ถ้าเธอตอบตกลง เธอก็คงไม่ต่างอะไรกับนางบำเรอประจำตัวของเขา... เธอจะทนได้หรือ 

“อย่าดีกว่าค่ะพี่ต่อ แก้วขออยู่เฉยๆ อย่างนี้ดีกว่า แก้วขออยู่ในที่ของแก้วเถอะนะคะ แก้วสัญญาว่าจะไม่โผล่ไปให้พี่ต่อเห็นหน้าอีก ลืมเรื่องเมื่อคืนเถอะค่ะ คิดเสียว่าพี่ต่อฝันไปก็ได้ แก้วก็จะพยายามลืมไปเหมือนกัน... อ๊ะ” 

พูดยังไม่ทันจบ ปากอุ่นร้อนของเขาก็ตรงเข้าปิดปากเธอทันทีอย่างคนเอาแต่ใจ เขาแทรกกายเข้าไปแนบชิดกับเธอยิ่งขึ้นจนชุดนอนร่นขึ้นไปกองอยู่ที่ต้นขา เขาใช้แขนข้างหนึ่งกอดแขนเธอล็อกไว้แน่น ในขณะที่อีกข้างจับตรึงท้ายทอยไว้ไม่ให้ขยับหนี 

 

************************************ 

 

บอกไว้ก่อนนะคะว่าอิพี่ต่อนี่สายหื่น 555 เดี๋ยวมาอยู่กับแก้วนี่หาเรื่องจับกดตลอดดดดดด เอะอะกอด เอะอะปล้ำ  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว