ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CH.33 : พ่อมา ---100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 757

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2563 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.33 : พ่อมา ---100%
แบบอักษร

“ไปทำอะไรผิดมาล่ะ?” 

       “เอ่อ...” เขากลอกตาไปมา “พอดี...” 

       “เฮ้ย! นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” 

       มิดเดย์หันไปมองพลอยใสที่เพิ่งเปิดประตูห้องนอนออกมา เธอยังอยู่ในชุดนอน ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง พอถูกสองสาวจ้องเขม็งเขาก็ทำอะไรไม่ถูก 

       “ถ้าไม่พูดความจริง พี่จะบอกคุณน้า” พร้อมเพชรเป็นคนขู่ มิดเดย์กลืนน้ำลายลงคอแล้วคุกเข่าลงอย่างไม่เหลือศักดิ์ศรี 

       “อย่าบอกแม่ผมนะครับ ผมยอมบอกแล้ว เมื่อคืนผมเจอผู้หญิงคนหนึ่งในผับ เราถูกใจกันเลยมาที่คอนโดฯนี้ พอตื่นเช้าผัวเธอดันมา ผมเลยต้องมาหลบอยู่ที่ห้องนี้” (กะพริบตาปริบๆ ราวกับเด็กใสซื่อบริสุทธิ์) 

       พลอยใสส่งเสียงเหอะ ขณะที่พร้อมเพชรเอามือนวดขมับ 

       “สมน้ำหน้า!” พลอยใสถลึงตาใส่เขาแล้วเดินไปหยิบถ้วยชาม พร้อมเพชรส่ายหน้าแล้วหิ้วของกินที่ซื้อมาไปแกะที่โต๊ะอาหาร 

       “เอ่อ...” 

       “อะไรอีก” พลอยใสชักสีหน้าใส่ มิดเดย์ยิ้มอย่างเหนียมอาย 

       “ฉันขอกินข้าวเช้าด้วยคนนะ พอดีเมื่อคืนใช้พลังงานไปเยอะ แหะๆ” 

       “ทุเรศ! พี่ชายนายเหมือนนายหรือเปล่า?” 

       “พี่ไนท์...” พอเห็นสายตาเชือดเฉือนของพลอยใสเขาก็รีบส่ายหน้า “ไม่ๆ พี่ไนท์ไม่เหมือนฉัน พี่ไนท์เป็นคนดี ฉันมันคนชั่ว ฉันเป็นยีนด้อย” 

       “ฉันไม่อยากเชื่อเลย” 

       มิดเดย์รีบเข้าไปบีบไหล่พลอยใส “เชื่อเถอะนะพี่สะใภ้คนสวย” 

       พลอยใสปัดมือเขาออกด้วยความโมโห “ใครพี่สะใภ้นายยะ! แล้วเรื่องสวย ฉันสวยอยู่แล้วย่ะ ไม่ต้องบอก” 

       มิดเดย์แอบเบะปาก ...เอาใจยากจริง 

 

       [คุณนายทิพย์หาฤกษ์ได้แล้วนะ เป็นวันที่7เดือนหน้า] 

       “...” พลอยใสกำมือแน่น โมโหแต่ไม่รู้จะระบายยังไง 

       [ได้ยินหรือเปล่าพลอย?] 

       “ได้ยินค่ะ” 

       [ไม่ต้องห่วงเรื่องงาน ป้าจะจัดการเอง ส่วนเพื่อนของพลอยจะชวนมาก็ได้ แต่ขอเป็นเพื่อนสนิทเพราะเราแต่งกันแค่คนในครอบครัว] 

       “พลอยไม่ชวนได้ไหมคะ” 

       [แล้วแต่พลอย ถ้าพลอยคิดว่าทำแบบนั้นแล้วดี] คุณหญิงผกามาศรู้ว่าหลานสาวไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องงานแต่งงาน 

       “แค่นี้นะคะคุณป้า พลอยยังมีงานต้องทำอีกเยอะ สวัสดีค่ะ” พลอยใสยอมเป็นคนไร้มารยาทวางสายผู้ใหญ่ก่อนเพื่อจะได้ไม่ต้องอัดอั้นไปมากกว่านี้ “กรี๊ด!!!” 

       เพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ไม่ไกลสะดุ้งไปตามๆ กัน ก่อนจะมองพลอยใสเดินดุ่มๆ กลับมาที่โต๊ะด้วยสายตาหวาดหวั่น พวกเธอกำลังคุยค้างกันไว้ว่าจะไปดูหนัง 

       “ละ...แล้ววันนี้เราจะดูหนังเรื่องอะไรกันดี” บีน่าเอ่ยขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ 

       “ไม่มีอารมณ์ดูแล้ว ไปชกมวยดีกว่า” พลอยใสบอก ทำให้เพื่อนทุกคนทำหน้าเหมือนกำลังจะไปตาย 

       “หา! คิดยังไงจะไปชกมวย” ลูกตาลผู้ไม่สันทัดออกแรงทำหน้าเหยเก 

       “อยากฆ่าคน” พลอยใสบอกเสียงเหี้ยมเกรียม เพื่อนๆ มองหน้ากันแล้วต่างทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ 

 

       หลังเลิกเรียนพลอยใสกับเพื่อนๆ ไปค่ายมวยของคนรู้จัก พวกเธอมักจะมาที่นี่ในยามที่อารมณ์ไม่ดี ตอนที่บีน่าอกหัก เธอมาที่นี่เกือบทั้งอาทิตย์ มิดไนท์โทรมาหาพลอยใสแต่เธอไม่รับ เธอเอาแต่ระบายความโกรธใส่คู่ซ้อมจนเพื่อนๆ ที่นั่งดูอยู่อดมีอาการขนลุกขนพองไม่ได้ แม้ว่าจะดูกิ๊กก๊อกไม่เป็นท่า แต่สำหรับผู้หญิงบอบบางอย่างพวกเธอแล้วทำให้เสียวไส้ไม่น้อย 

       “ยัยพลอยไปโกรธใครมา” บอสซี่กระซิบถาม 

       “ไม่รู้เหมือนกัน” ลูกตาลตอบ 

       “คงจะเป็นปัญหาทางบ้าน” บีน่าเดา ทุกคนจึงถอนหายใจพร้อมกัน “อดดูหนังเลยอ่ะ” 

       “ฉันไม่ชอบมาที่นี่เลย” ลูกตาลบอก บอสซี่ส่ายหน้าแล้วลุกขึ้น 

       “แต่ฉันชอบนะ ดูสิ มีอาหารตาเพียบเลย คนนั้นก็น่ากิน คนนี้ก็น่าอม” 

       บีน่าส่ายหน้าเบื่อหน่ายแล้วลุกไปยืดเส้นยืดสาย ไหนๆ ก็มาแล้ว ลูกตาลหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่น ขณะที่บอสซี่ไปดูนักมวยของค่ายซ้อมแบบเกาะติดขอบเวทีชนิดที่เหงื่อกระเด็นมาโดน ...โอ๊ย~ ชอบ~ 

ระหว่างนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในค่ายท่ามกลางความสงสัยเพราะเป็นคนแปลกหน้า เขามองไปรอบๆ แล้วเดินไปที่กลุ่มสาวๆ บีน่าสะกิดลูกตาล ลูกตาลสะกิดบอสซี่ บอสซี่ปัดมือออกด้วยความรำคาญเพราะกำลังเคลิบเคลิ้มกับหุ่นแซ่บๆ ของนักมวย ก่อนจะถูกกระชากให้ลงมาจากเวที 

            “อะไรของพวกแกยะ!” 

            บีน่ากับลูกตาลพยักหน้าไปทางมิดไนท์ บอสซี่ชะงักแล้วหันไปทางพลอยใส 

            มิดไนท์เดินไปหยุดอยู่ข้างๆ พลอยใสหันมามองแวบหนึ่งก่อนจะหันขวับมามองเต็มตาด้วยความตกใจ 

            “นาย!” 

            “หมัดไม่แรง สมาธิไม่มี กำลังเล่นขายของอยู่เหรอ” 

            พอถูกดูถูกพลอยใสก็โมโหมากขึ้น เงื้อหมัดจะชกเขา แต่ถูกเขาจับข้อมือเอาไว้ เพื่อนๆ ของเธอพากันหวีดร้องแตกตื่น 

            “ปล่อยนะ!” 

            “ชกมวยก็ควรชกให้ได้ดี ไม่ใช่ชกเท่ๆ หรือชกตามกระแส” 

            พลอยใสอ้าปากค้าง เธอไม่ได้ตั้งใจจะชกมวยให้เก่ง ก็แค่เห็นว่าผู้หญิงสมัยนี้นิยมชกมวยเธอจึงมาชกบ้าง แล้วเวลาได้ปล่อยหมัดมันก็สะใจจริงๆ 

            มิดไนท์แกะนวมออกจากมือเธอ ปากก็บ่นว่า “ฉันโทรหาเป็นร้อยๆ สาย ไม่คิดว่าฉันจะมีธุระสำคัญบ้างหรือไง” 

            “แล้วนายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่” 

            “ตามจากสัญญาณโทรศัพท์” 

            “เอาอีกแล้ว นายเป็นสต๊อกเกอร์หรือไง” 

            “ถ้าเธอยอมรับสาย ฉันก็คงไม่ต้องทำตัวน่าอายแบบนี้หรอก” 

            “มีธุระอะไรไม่ทราบ” 

            “พ่อฉันมา” 

            “แล้วไง” 

            “พ่ออยากเห็นว่าที่ลูกสะใภ้ เธอต้องไปเจอพ่อกับฉัน” 

            “เดี๋ยวนะคะ” บอสซี่แทรกขึ้น พลอยใสกับมิดไนท์นึกขึ้นได้ว่ามีเพื่อนๆ ของเธออยู่จึงหันไปมองอย่างจนใจ “ว่าที่ลูกสะใภ้อะไร?” 

            มิดไนท์ชักสีหน้าไม่พอใจใส่พลอยใสทันที “เธอยังไม่ได้บอกเพื่อนเหรอเรื่องที่เรากำลังจะแต่งงานกัน” 

            “หา!!!” สามเสียงประสานกันลั่น พลอยใสยกมือกุมขมับแน่น 

            “พูดจริงพูดเล่นคะเนี่ย” ลูกตาลถามอย่างไม่อยากเชื่อ 

            “จริง พี่กับพลอยใสจะแต่งงานกันเดือนหน้า วันที่7” 

            “ยัยพลอย! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่ยอมบอกพวกเรา” 

            “พวกแก... ก็รู้แล้วนี่” พลอยใสทำหน้าซื่อ 

            “ตายแล้วๆ ฉันจะหาชุดทันไหมเนี่ย” บอสซี่ทรุดลงกับพื้นอย่างหมดแรง พลอยใสชะงักอึ้ง ก่อนจะแค่นหัวเราะ ...ฮึ่ย 

 

โรงแรม U 

            ทันทีที่โทนี่หรือธนินรู้ว่าลูกชายคนโตจะแต่งงานก็รีบเคลียร์งานแล้วบินมาเมืองไทยเพื่อดูตัวว่าที่ลูกสะใภ้ มิดไนท์เองก็เพิ่งรู้ตอนที่ธนินลงจากเครื่อง เขาไม่ได้กังวลว่าพ่อจะขัดขวาง แต่ถ้าไม่ยอมพาพลอยใสไปพบ วีรกรรมแสบๆ สมัยอยู่เมืองนอกที่เขาปกปิดไว้จะต้องรู้ไปถึงหูคุณนายทิพย์นภาอย่างแน่นอน 

            มิดไนท์พาพลอยใสไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วมาทานดินเนอร์กับธนินที่โรงแรมซึ่งเขาเข้าพัก แวบแรกที่เห็นว่าที่ลูกสะใภ้ธนินถึงกับส่งเสียงว้าว! ถูกใจสุดๆ 

            “แล้วนี่หลังแต่งงานจะมีลูกเลยหรือเปล่า?” 

            พลอยใสถึงกับสำลักเมื่อเจอคำถามของว่าที่พ่อสามี มิดไนท์ช่วยตบหลังให้เธอแล้วส่งสายตาไม่พอใจให้ธนิน 

            “อ้อ... ลืมไป ซอรี่ๆ หนูยังเรียนไม่จบนี่เนอะ” 

            พลอยใสรู้สึกว่าธนินกำลังลองเชิงความอดทนของเธออยู่ ตั้งแต่เจอกันก็ไม่หยุดหาเรื่องทำให้เธอปวดหัว 

            “ลืมถามไป ตอนมีอะไรกันได้ป้องกันหรือเปล่า ท้องขึ้นมาแล้วจะยุ่งนะ” 

            “หนูไม่มีทางท้องหรอกค่ะ” พลอยใสบอกแล้วยิ้มหวาน 

            “ก็ดี มีลูกเร็วมันจะยุ่ง ถ้าเกิดไปกันไม่รอดแล้วลูกจะทำยังไง สงสารเด็กมัน” 

            พลอยใสพยายามระงับอารมณ์เอาไว้ “ถ้าหนูไม่มั่นใจ หนูไม่มีทางให้ลูกเกิดมาหรอกค่ะ ลูกของหนูต้องเกิดมาในครอบครัวที่พ่อแม่รักกันและพร้อมจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนตาย” 

            “นี่หนูกำลังแขวะฉันอยู่ใช่ไหม” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว