ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

ชื่อตอน : 18แก้ขัด18+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2563 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
18แก้ขัด18+
แบบอักษร

“นี่ครับสิ่งที่นายให้ผมสืบ”ซองกระดาษสีน้ำตาลถูกหยิบยื่นให้กับซูตานอย่างรู้หน้าที่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขานำความลับของผู้เป็นนายมาบอกกับซูตานแต่มันเป็นหลายครั้งจนนับไม่ท้วน

“หมดหน้าที่มึงเเล้วออกไปได้ แล้วอย่าลืมเก็บเรื่องนี้ให้มิด ถ้าไอ้อลันรู้เมื่อไหร่มึงคงรู้ว่ากูจะทำอะไรนะ”ซูตานกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำเน้นย้ำทุกประโยคอย่างเชื่องช้า น้ำเสียงที่นิ่งแต่แอบแฝงไปด้วยความเลือดเย็นทำให้เจอาร์รู้ดี ขืนถ้าเขาเอาเรื่องนี้ไปบอกอลันเมื่อไหร่ชีวิตของเขากับพ่อคงได้หายไปเพียงพริบตา

“ครับผมจะปิดเรื่องนี้ไว้ให้มิดที่สุด”

“ดี ออกไปได้แล้วไป”มือของซูตานยกขึ้นกวักเป็นเชิงไล่อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก

ร่างของเจอาร์หมุนกลับตัวเดินมุ่งหน้าออกนอกห้องทันที สองขายาวก้าวเดินอย่างกระชับกระเชงด้วยความเร่งรีบ มือแกร่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขายาวก่อนจะหยิบโทรศัพท์คู่ใจออกมาส่งข้อมูลให้ผู้เป็นนายตามหน้าที่

ติ๊ง ติ๊ง

เสียงการเเต้งเตือนดังขึ้นจากโทรศัพท์เครื่องหรูของอลันเป็นระยะหลังจากที่เขามาหาเคเลนพวกบรรดาเพื่อนๆก็เอาแต่ส่งข้อความมาชวนออกไปเที่ยวจนเขาไม่เป็นอันทำอะไร

“คืนนี้มึงจะไปผับกับกูหรือนั่งหงอยอยู่โรงแรม”เคเลนถามอลันที่เอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมพูดจาอะไร

“มึงเรียกเด็กขึ้นมาให้กูหน่อยขอเด็ดๆกูอยากปลดปล่อย”

“กูว่าและคนอย่างมึงถ้านิ่งเงียบแบบนี้เป็นอันต้องให้กูเรียกเด็กให้ตลอด แล้วตกลงคืนนี้จะไปผับกับกูต่อไหม”

“อือ เดี๋ยวกูตามไป”

“ได้งั้นมึงนั่งรอในห้องนี้เลยนะครับนายท่านเดี๋ยวกระผมจะจัดเด็กๆมาให้”เคเลนพูดหยอกล้ออลันด้วยความเคยชิน ด้วยความเป็นเพื่อนกันมาหลายปีทำให้เขารู้ดีว่าอลันเป็นคนอย่างไร

อลันได้แต่มองตามหลังเพื่อนสนิทอย่างเอือมรอา ก่อนสายตาที่เคยอ่อนลงจะกลับมาดุดันอย่างเดิมเมื่อในหัวสมองเขากลับวนมาคิดถึงเรื่องที่ทำให้เขาต้องมาที่นี่

“เธอไปอยู่ไหนกันพิมพ์ประภัส”

.

.

“นี่พี่พิมพ์พี่นอนคนเดียวได้จริงๆหรอ แถวนี้มืดแล้วน่ากลัวนะพี่”ทันทีที่ประตูห้องน้ำเปิดออกร่างบางก็ร่ายยาวถามพิมพ์ประภัสทันที

“นี่เอื้อยพี่อยู่ได้สบายมากไม่ต้องกลัวอะไรที่โหดร้ายพี่ผ่านพบเจอมาหมดเเล้ว เอื้อยอ่ะกลับบ้านไปได้เเล้วเดี๋ยวป้าพิณเป็นห่วง”พิมพ์ประภัสกล่าวอย่างตรงไปตรงมา เธอไม่เข้าใจเอื้อยเลยจริงๆทำไมถึงติดเธอขนาดนี้ทั้งๆที่พึ่งจะรู้จักกันได้ไม่นานแท้ๆ

“โอเคร งั้นเอื้อยกลับก็ได้แต่พี่พิมพ์ต้องสัญญาก่อนถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลให้ตะโกนเรียกเอื้อยเสียงดังๆเลยนะเอื้อยจะรีบวิ่งมาจากปากซอยเพื่อช่วยพี่เอง”

“กว่าเอื้อยจะได้ยินพี่คงได้สิ้นลมก่อนละมั้ง”ร่างบางกล่าวพูดติดตลก ก็มันอดไม่ได้จริงๆที่จะขำให้กับความโอเว่อร์ของเอื้อยที่ทำอย่างกับบ้านเธออยู่ใกล้แค่สิบก้าว

“พี่พิมพ์ก็ งั้นครั้งนี้เอื้อยไปก่อนละกันเจอกันตอนเช้านะพี่ ขอให้หลับฝันดี บายยย” สองขาเรียวรีบวิ่งลงจากบรรไดบ้านด้วยความเร่งรีบเพราะบรรยากาศที่เย็นบวกกับความมืดทำให้เธอกลัวจนต้องรีบวิ่งกลับบ้านอย่างไม่คิดชีวิต

“กลัวผีขนาดนี้ยังอุตส่าห์อยู่จนมืดอีกนะเอื้อยเอ้ยยย”ร่างบางได้แต่มองแผ่นหลังบางที่ไหวหายไปในพริบตา รอยยิ้มหวานกับสายตาอ่อนโยนแปลเปลี่ยนกลับมาเศร้าหมองดั่งเดิม

คำพูดที่เอื้อยพูดขึ้นยังลอยมาในหัวจนอดไม่ได้ที่จะคิดถึงใครคนหนึ่งที่แปลเปลี่ยนชีวิตเธอได้ขนาดนี้ ใจหนึ่งก็แสนจะดีใจที่ได้ออกมาจากเขาแต่อีกใจกลับร้องหาเขาอย่างไม่มีเหตุผลจนใจหน่วงหมดความเป็นตัวของตัวเอง

“นายคงไม่ตามหาฉันสินะ”ร่างบางได้แต่พร่ำเพ้อในใจก่อนจะสลัดความเศร้าทิ้งไป

โรงแรมK

ควันสีขาวถูกพ่นออกจากหนาจนคละคลุ้งไปทั่วห้องบุหรี่ยี่ห้อดังหมดไปมวนแล้วมวนเล่าก็ยังไม่สามารถดับความร้อนในใจเขาได้

“นายครับเธอมาแล้วครับ”ลูกน้องของเคเลนเดินเข้ามาส่งหญิงสาวตามที่ผู้เป็นนายสั่งก่อนจะเห็นอลันนั่งสูบบุหรี่นานจัดเลยเอ่ยเรียกออกไป

อลันเพียงแค่ปลายตามองหญิงสาวที่เพื่อนหามาให้ หญิงสาวชาวไทยผิวสีแทนหุ่นนาฬิกาทรายตามที่เขาชอบทุกอย่างแต่วันนี้เขากลับไม่ชอบเสียอย่างงั้น

ร่างนวยนาดเดินเชิดชายทั่วห้องอย่างรู้งานชุดเดรสสีแดงสดสั้นจนเกือบเสมอของลับร่นขึ้นจนจะเลยบั้นท้ายอันเงางอน

อลันได้แต่มองร่างอันอวบอั๋นที่ตอนแรกเขาไม่ค่อยสนใจแต่ด้วยท่าทางของเธอที่ดูชำนาญทำให้เขาอดที่จะมองไม่ได้

“ถ้าคุณมีเรื่องเครียดอะไร ให้มีมี่คลายเครียดให้นะคะมีมี่พร้อมอยู่กับคุณทั้งคืน”

ร่างอันอวบอั๋นของมีมี่ถือวิสาสะนั่งลงบนตักเเกร่งของอลันที่สวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำแผงอกที่บึกบึนชวนให้น่าซบโผล่ออกมาจนทำให้แม่สาวเจ้าอดทนรอไม่ได้ เธอถูกตาต้องใจอลันเป็นอย่างมากด้วยความหล่อเหลาบวกกับหุ่นที่สุดจะแสนเพอร์เฟคทำให้ร่างกายของเธอปั่นป่วนไม่ใช่น้อย

“ถอดเสื้อผ้าออก”

“จะเริ่มตรงระเบียงตรงนี้เลยหรอคะ”

“จะทำไม่ทำถ้าไม่ทำก็ออกไป”มือหนาพลักร่างที่นั่งอยู่บนตักออกอย่างไม่ใส่ใจ

“โอ้ยยย มีมี่เจ็บนะคะ”

“อย่ามาสำออยถ้ายังอยากได้เงินอยู่ก็ลุกขึ้นมาแต่ถ้าไม่อยากได้ก็เชิญออกไป!!”อลันตวาดเสียงดังลั่นจนคนที่นั่งอยู่กับพื้นตัวสั่นเทาแต่ด้วยความหล่อเหล่าจึงทำให้เธออยากลิ้มรสชาติของเขาดู

มีมี่ไม่สนใจคำพูดของอลันเท่าไหร่ มือบางยกขึ้นปลดสายชุดเดรสสีเเดงออกอย่างชำนาญการก่อนจะดึงบราเชียปีกนกออกตามลำดับหน้าอกอวบอูมถูกเผยสู่สายตาอลันทันที

มือบางยกขึ้นมาบีบคลึงอกอวบไปมาอย่างเย้ายวนริมฝีปากบางถูกกัดเพื่อเพิ่มความร้อนแรงจนทำให้ชายหนุ่มอดไม่ไหว

“เธอนี่มันยั่วเก่งจริงๆเลยนะ”

มีมี่ไม่รอช้ารีบขึ้นไปนั่งคล่อมบนตักอลันทันทีแพนตี้สีชมพูถูขึ้นลงบนตักของอลันเป็นจังหวะ

“อือ ~~ มีมี่ยั่วคุณขนาดนี้คุณต้องจัดให้มีมี่ให้ถึงใจนะ”

“หึ เธอเตรียมนอนซมไปหลายวันได้เลย”

มือแกร่งกระชากเสื้อคลุมอาบน้ำออกอย่างเเรงตามอารมณ์ที่มันเริ่มระอุ ความต้องการของเขาตอนนี้มันพุ่งสูงเกินกว่าจะหยุดเเล้วเเถมแม่คนที่นั่งบนตักเขาก็ขยับขึ้นลงจนกลีบบัวงามถูกับของลับของเขาจนเลื่อมใสไปหมด

“มีมี่ทนไม่ไหวแล้วค่ะ อือ อ้าส์” ร่างบางเร่งจังหวะการขยับของตัวเองเร็วขึ้นตามความต้องการจนอลันเสียวท้องน้อยไปด้วย

“อ่อ โอ้ยยสึ มีมี่ไม่ไหวแล้วค่ะ อึ อือ” ร่างบางกระตุกเกร็งสองสามสามที่ก่อนจะทิ้งตัวลงบนตักแกร่ง

“เธอเสร็จก่อนฉันได้ไงกันต่อไปต้องเป็นฉันแล้วล่ะ” อลันกล่าวพลางยกตัวหญิงสาวขึ้นท่อนเอ็นอุ่นถูกจับออกมาสู่ภายนอกก่อนจะสวมถุงยางด้วยความรวดเร็ว

“เธอคงรู้ว่าควรทำอย่างไรนะ”

หญิงสาวเผยอยิ้มอย่างสุขใจก่อนเอื้อมมือไปแหวกแพนตี้อออกก่อนจะทำการสอดใส่บางอย่างเข้าไป

ร่างบางค่อยๆกดตัวลงอย่างช้าๆเพื่อปรับทุกอย่างให้คงที่

“อือ ขะ เข้าไปแล้วค่ะ”

“อ่าส์”เสียงอลันคำรามออกมาด้วยความพอใจ

เพี้ยะ มือหนาฟาดลงบนก้นงามงอนอย่างเต็มแรงเพื่อเพิ่มความเร้าใจแล้วก็ดูเหมือนแม่สาวจะชอบด้วย

“มีมี่ จะทำให้คุณหายเครียดเอง”ร่างบางพูดขึ้นก่อนจะเริ่มขยับบั้นท้ายขึ้นลงด้วยความชำนาญ

“อ้าส์ เร็วๆ”เสียงอลันพูดกึ่งสั่ง

“โอ้ย อือ ใหญ่เกินไปแล้ว”เสียงหญิงสาวร้องออกมาด้วยความตกใจ

“อย่าพูดมากรีบๆทำ”

ตื้ด~ ตื้ด~ ตื้ด~

เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูของอลันสั่นร้องจนทำให้เขาต้องหยุดจากสิ่งที่ทำอยู่เพื่อมารับ

“มึงมีห่าอะไร”น้ำเสียงห้วนๆของอลันทำให้เจอาร์ที่โทรมาขนหัวลุกเล็กน้อย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้เป็นนายกำลังทำอะไรอยู่

“คึ คือผมส่งข้อมูลทุกอย่างไปให้นายแล้วแต่ผมไม่เห็นนายเปิดอ่านก็เลยจะโทรมาบอกนายครับ”

“อือ”น้ำเสียงของอลันอ่อนลงทันทีที่เจอาร์พูดเสร็จ

“ครับ อ่อมีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะบอกนายหน่อยนะครับ”

“อะไร”

“รีบตามหาคุณพิมพ์ให้เจอก่อนจะสายไปนะครับ”

“มึงหมายความว่าอะไร”

“ไม่มีอะไรครับ แค่นี้ก่อนนะครับ”

“ไอ้เจ ฮัลโล ฮัลโล ไอ้เจย์!!!”

“มีอะไรหรือเปล่าคะ ถ้าไม่มีเรามาต่อกันเถอะ”

“ออกไปจากห้องนี้ได้แล้ว”อลันเดินเลี่ยงหนีออกมาจากระเบียงด้วยความหัวร้อนลูกน้องคนสนิทที่เขาเป็นคนจ้างกลับมีความลับกับเขา ไม่วายหันไปสั่งหญิงสาวที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ที่พื้น

“แต่...”

“ฉันนับหนึ่งถึงสามถ้าเธอไม่ออกไปจากห้องนี้ฉันยิงเธอทิ้งแน่ หนึ่ง สะ..”

“ไปแล้วค่ะ ปะ ไปแล้ว”ร่างบางรีบหยิบเสื้อผ้าวิ่งออกไปทั้งๆที่ร่างกายยังเปลือยเปล่าอยู่อย่างไม่คิดชีวิต

————————————————

มาตามหาเมียแล้วทำไมมานอนกับผู้หญิงอื่นล่ะเฮียอลัน

🙏🏻ขอโทษที่หายไปนานนะคะพอดีติดสอบ (หายข้ามปีเลย) สวัสดีปีใหม่ลีดทุกคนนะคะขอให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านสุขภาพแข็งแรงประสบผลสำเร็จในชีวิตทุกด้าน ขอให้เตอเนื้อคู่เร็วๆ5555 ปีนี้สัญญาจะมาอัพให้บ่อยๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว