ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.26 : เล่นกับไฟ ---100%

ชื่อตอน : CH.26 : เล่นกับไฟ ---100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 583

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2563 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.26 : เล่นกับไฟ ---100%
แบบอักษร

พอกลับมาแล้วเห็นพลอยใสนั่งอยู่คนเดียว มิดไนท์ก็ยิ้มนิดๆ เดินไปนั่งข้างเธออย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งก่อนหน้านี้มีพร้อมเพชรนั่งคั่นกลางระหว่างเขากับเธอ 

          “พอได้แล้ว” เขาจับมือเธอที่กำลังจะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้น เธอมองเขาอย่างไม่พอใจ “เป็นผู้หญิงมาปล่อยเนื้อปล่อยตัวข้างนอกมันไม่ปลอดภัย” 

          “แล้วฉันต้องไปดื่มที่ไหน” เธอแกล้งถามตาปรอย 

          “ไปดื่มที่ห้องฉัน” 

          พลอยใสแอบยิ้มในใจ ในห้องเขามีมิดเดย์อยู่ด้วย ถ้าเขายังกล้าทำอะไรก็เกินไปแล้ว แต่เธอกล้าทำนะ 

          “ได้” เธอตอบรับง่ายๆ แล้วลุกขึ้น ก่อนจะทำเป็นเซ มิดไนท์ประคองเธอไว้ด้วยใบหน้ายุ่งๆ 

          “ถ้าเป็นน้องฉันนะ ฉันจับเธอแก้ผ้าตีก้นลายไปแล้ว” 

          “ทำไมต้องแก้ผ้าด้วยล่ะ” เธอขมวดคิ้วถาม ขณะที่ในใจกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง กรี๊ด! ไอ้โรคจิต! 

          “เรื่องของฉัน” 

          “โอ้โห! โห๊ดโหด” เธอเบ้ปากใส่เขาแล้วปล่อยให้เขาพยุงไปห้อง 

          เมื่อเข้ามาในห้องของสองหนุ่ม เธอก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของมิดเดย์ 

          “อ้าว! เดย์หายไปไหน” เธอถามหน้าเหวอ เหวอของจริง 

          “แม่เห็นว่ามันเมาเลยให้ไปนอนด้วย” 

          โอ้โห! คงรักลูกมาก แต่รักไม่ถูกเวลาเลย 

          “นั่งสิ ฉันจะไปเอาเครื่องดื่มมาให้” เขาบอกแล้วเดินไปที่ตู้เย็น เธอค่อยๆ นั่งลงอย่างระมัดระวัง แล้วส่งข้อความไปนัดแนะผู้หญิงคนนั้น 

          “ตามสบายเลยนะ” เขายกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ พลอยใสจึงได้โอกาสใส่ยานอนหลับลงไปในเครื่องดื่ม 

          “ขวดนี้นะขวดนี้” เธอย้ำตัวเองแล้วยิ้มกริ่ม หึๆ 

          ประตูห้องน้ำเปิดออก เธอรีบเอาตัวพิงโซฟาแล้วเอามือเท้าศีรษะ มิดไนท์ที่เพิ่งล้างหน้าให้ตัวเองสดชื่นเดินมานั่งที่ฝั่งตรงข้าม 

          “เธอดูอะไรนั่นสิ” มิดไนท์ชี้ไปที่มุมมุมหนึ่ง เธอหันไปมอง ดูเหมือนจะเป็นมุมของมิดเดย์ เธอหันกลับมามองเขางงๆ 

          “ดูอะไร” 

          “เธอไม่เห็นเหรอ” เขามองเธอด้วยสายตาขบขัน “ถุงยางอนามัยไง ไอ้เดย์กะจะเอามาใช้ที่นี่ แต่ไม่รู้จะใช้กับใคร” 

          “!” พลอยใสถึงกับตื่นตัว เธอมองเขาอย่างหวาดระแวง ช่างเถอะๆ อีกหน่อยเขาก็หมดฤทธิ์แล้ว จะทำอะไรเธอได้ หึๆ 

          “หรือว่ามันจะใช้กับเธอ” 

          “ไม่มีทางหรอกย่ะ!” 

          “เธอประมาทเกินไปนะพลอยใส อย่าสนิทกับไอ้เดย์ให้มันมาก” 

          “นายเป็นพี่ชายประสาอะไร” 

          “ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเสียใจที่เล่นกับไฟ” 

          เธอหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ “ฉันชอบเล่นกับไฟนะ” 

          พวกเขาสบตากันอย่างมีความหมาย ต่างคนต่างรู้ทันกัน 

          “นั่งเฉยอยู่ทำไมคะ ดื่มค่ะดื่ม” เธอบอกแล้วยกขวดหนึ่งขึ้นดื่ม เขาเองก็ดื่มเหมือนกัน ทำให้เธอแอบยิ้มในใจ 

          ไฟอย่างเขา เธอจะเอาน้ำราดให้มอดเอง 

          “เธอใจกล้ามากนะที่เข้ามาในห้องนี้กับฉัน” 

          “ทำไม ห้องนายมีอะไรน่ากลัว” 

          “ห้องไม่น่ากลัว แต่คนมันน่ากลัว” 

          “ฉันเอาตัวรอดเก่งนะจะบอกให้” 

          “ครั้งนี้อาจจะไม่ใช่” รอยยิ้มของเขาทำให้เธอหวาดผวา แต่ก็ฮึดสู้ ครั้งนี้เธอต้องกำจัดเขาให้ได้ 

“ฉันมาคิดๆ ดูแล้วนะ ถ้านายจริงใจกับพี่เพชร ฉันก็จะลองให้โอกาสนายดู” 

          “เธอเมาใช่ไหม” มิดไนท์ถามอย่างไม่ใส่ใจ 

          “ฉันพูดจริงๆ นะ พี่เพชรดูเหมือนจะเข้าถึงง่าย แต่จริงๆ แล้วเป็นคนปิดใจ ถ้ามีคนทำให้ผิดหวัง ต่อให้ทำความดีลบล้างกี่พันครั้งก็ไม่มีวันให้อภัย” 

          “ที่พูดมาหมายถึงเธอหรือเปล่า” 

          “!” พลอยใสถึงกับชะงักเมื่อเขาดูออก 

          “เธอเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น ไม่เคยให้อภัยใครง่ายๆ” เขาพูดต่อโดยไม่สนใจสีหน้าเหมือนอยากจะฆ่าคนของเธอ 

          “ไม่ต้องมาวิจารณ์ฉัน” 

          “หัดยอมรับความจริงซะบ้าง เธอรู้จักตัวเธอดีกว่าใคร” 

          “แล้วไง ฉันเป็นอย่างที่นายพูดแล้วมันหนักหัวใคร” 

          “ทำตัวไม่น่ารักเลยนะพลอยใส” 

          “ฉันไม่สน ใครจะรักใครจะเกลียด มันไม่มีผลต่อชีวิตของฉัน ฉันไม่ปล่อยให้ใครมาทำให้ฉันทุกข์ใจหรอก” 

          “ฉันจะไม่ทำให้เธอเสียใจ” จู่ๆ เขาก็ทำเสียงจริงจังจนสั่นคลอนหัวใจที่แข็งเหมือนหินของเธอ เธอถึงกับมือสั่น รีบวางขวดไว้บนโต๊ะ เขาจ้องตาเธออย่างแน่วแน่ “เธอเชื่อฉันนะ” 

          เธอเกือบจะเผลอพยักหน้าแล้ว “...ดื่มต่อเถอะ” 

          มิดไนท์ชะงักไปนาน ก่อนจะยกขวดขึ้นกระดกคล้ายกับกำลังแสดงให้เธอเห็นว่า เขาดื่มอย่างที่เธอต้องการแล้วนะ พอใจหรือยัง? 

          “ผู้หญิงอย่างเธอไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา” 

          “โอ้โห! รู้จักใช้สำนวนไทยด้วย” 

          “เธอมักจะดูถูกคนอื่นแบบนี้เสมอเหรอ” 

          เธอขมวดคิ้วยุ่งไม่พอใจ “หมายความว่ายังไง” 

          “ไม่มีอะไรเป็นไปตามที่เธอต้องการทุกอย่างหรอกนะ เธอเกลียดฉัน แต่ฉันจะเข้าไปอยู่ในชีวิตของเธอ จะฐานะไหนเธอก็ต้องยอมรับมัน” 

          “ที่ฉันบอกว่าจะให้โอกาสนาย ฉันยกเลิก นายไม่มีทางได้เป็นพี่เขยของฉัน” 

          “เธอกลัวว่าจะชอบฉันใช่ไหม?” 

          “วะ...ว่าไงนะ!” พลอยใสถลึงตาใส่มิดไนท์อย่างเกรี้ยวกราด 

          “เธอไม่ไว้ใจฉัน ไม่ไว้ใจตัวเอง กลัวว่าถ้าฉันเป็นพี่เขยของเธอ แล้วเราสองคนรักกันมันจะผิดบาป” 

          “นายหลงตัวเองมากเกินไป ผู้ชายอย่างนายมีอะไรดี ฉันถึงต้องคิดอะไรทุเรศๆ แบบนั้น” 

          “บางทีเธออาจจะไม่ชอบคนดี เพราะเธอก็ไม่ใช่คนดี” 

          พลอยใสชักจะทนอยู่ต่อไม่ไหวแล้ว เขาจะหาเรื่องทะเลาะกับเธอให้ได้ใช่ไหม 

          “ฉันจะเป็นยังไงก็ไม่เกี่ยวกับนาย ฉันหมดอารมณ์ดื่มแล้ว กลับห้องดีกว่า” เธอลุกขึ้น ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่าเขามีอาการผิดปกติ ยาออกฤทธิ์แล้วสินะ เร็วเหมือนกันนี่นา หึๆ ทันใจจริงๆ 

          “ฉันเมาแล้วเหรอ” เขาพึมพำแล้วเงยหน้ามองเธองงๆ 

          พลอยใสกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตื่นเต้นขณะที่เฝ้าดูเขาค่อยๆ หลับตาลง เธอนับหนึ่งถึงสิบในใจแล้วลองเขย่าไหล่เขาดู 

          “นี่นาย! นายๆๆ อ๊ะ!” เธอเบิกตากว้างเมื่อเขาหงายหลังลงไปนอนหมดสภาพ ก่อนจะหัวเราะด้วยความชอบใจ “สำเร็จ!”  

          เธอลากเขาไปนอนที่เตียงอย่างยากลำบากเพราะเขาตัวใหญ่กว่าเธอมาก จากนั้นก็จัดฉากอย่างอารมณ์ดี 

          “พรุ่งนี้นายก็จะหมดสิทธิ์ในตัวพี่เพชร ลาก่อนนะจ๊ะพ่อหนุ่ม” เธอบีบแก้มเขาด้วยความหมั่นไส้แล้วโทรหาผู้หญิงคนนั้น 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว