facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

"คบกับผม แล้วผมจะปล่อยคุณไป"

ตอนที่ 46 ประธานจิ้นมาดูงาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 46 ประธานจิ้นมาดูงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2562 15:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 46 ประธานจิ้นมาดูงาน
แบบอักษร

น้ำเสียงเยือกเย็นดูไร้อารมณ์ราวกับเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติสำหรับเขา 

หลินจื้อเฉิงได้ยินแล้วกลับอ้าปากค้าง ด่าขึ้นมาในใจครั้งหนึ่ง ‘แม่งเอ๊ย!’ 

วิธียืมมีดฆ่าคนของพี่ใหญ่นี้ โหดเหี้ยมเกิน…เกิน…ไปแล้วจริงๆ! 

หากยังยืมมีดด้ามนี้จากตระกูลฉีอีกด้วย ในหัวสมองเขากำลังคิดหาเหตุผล เขาจำไม่ได้ว่าช่วงนี้ตระกูลฉีเคยล่วงเกินตระกูลจิ้นหรือพี่ใหญ่หรือไม่ เป็นไปได้มากว่าตระกูลฉีอาจจะประสบเคราะห์กรรมโดยไม่มีความผิด 

“พี่ใหญ่ นี่มันก็ตีสามแล้ว เวลานี้มาสั่งให้น้องสี่ไปทำงาน ไม่ค่อยมีน้ำใจเลยนะ” หลินจื้อเฉิงช่วยพูด 

จิ้นหยวนกลับตีหน้าขรึมไม่พูดอะไร 

“พี่ใหญ่...” หลินจื้อเฉิงโอดครวญ ปลายสายก็ยังไม่ตอบกลับ แต่เขารู้ว่าถ้ายังพูดมากอีก พี่ใหญ่จะระเบิดอารมณ์แล้ว และจุดจบของเขาก็คงอนาถมาก 

ในความเป็นจริงเขารู้ว่ามู่หรงอวิ่นเจ๋อจะรำคาญมากที่ถูกรบกวนตอนดึกดื่น อย่ามองแค่ท่าทางอารมณ์ดียิ้มแย้มแจ่มใสในตอนกลางวัน ถ้าหากไปปลุกเขาให้ตื่นจากการนอน เขาก็จะเปลี่ยนเป็นมังกรดุร้ายทันที 

“ก็ได้ ผมจะไปเรียกให้น้องสี่ทำงาน!” 

จิ้นหยวนกดวางสายโทรศัพท์ หลังจากนั้นก็กลับไปยังห้องนอน 

เขาย่องเดินไปถึงริมเตียง. ก่อนมองท่าทางหลับสบายของผู้หญิงตัวเล็กบนเตียง จากนั้นก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ 

เธอเป็นของเขา ฉีหย่วนเหิงคนนี้คิดอยากจะแย่งก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนมา ไอ้หมอนั่นไม่ใช่ว่าว่างมากหรือไง บังอาจมาสะกดรอยตามมู่มู่ และยังป้วนเปี้ยนไม่เลิกอีก งั้นเขาก็ต้องหาเรื่องให้นายนั่นไปทำแล้ว 

เช้าวันรุ่งขึ้นเฉียวซือมู่ก็ถูกจิ้นหยวนปลุกด้วยจูบ 

“หมูน้อยขี้เกียจ ตื่นได้แล้ว” 

เฉียวซือมู่กลับเกียจคร้านไม่อยากตื่นนอน เธอไม่ต้องไปทำงานสักหน่อย ตื่นเช้าขนาดนี้เพื่ออะไรกัน? แต่ทว่าเพื่อเป็นเลี่ยงเจตนาร้ายของเขา เธอจึงคิดว่าตื่นนอนได้แล้ว 

หลังจากทานข้าวเช้า จิ้นหยวนก็จูงเธอไปขึ้นรถ ดูท่าแล้วยังคิดจะส่งเธอไปทำงาน 

เฉียวซือมู่อยากจะพูดว่าไม่ต้อง แต่ก็หาเหตุผลมาปฏิเสธไม่ได้ นี่มันเพิ่งจะวันอังคาร เธอจะบอกว่าลาหยุดก็เกรงว่าเขาคงไม่เชื่อ ช่างเถอะ ให้เขาพาเธอไปส่งที่สำนักนิตยสารก่อนแล้วกัน รอเขาไปแล้วเธอค่อยไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล 

จิ้นหยวนเห็นเธอยังไม่ยอมบอกเรื่องลาออกก็อดเคืองไม่ได้ แต่เรื่องก็มาถึงตรงนี้แล้ว เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ยังจะดีกว่า คิดซะว่าเป็นเซอร์ไพร์สให้เธอแล้วกัน 

ระหว่างทางจู่ๆ จิ้นหยวนก็พูดขึ้นมา “คุณช่วยแนะนำที่ทำงานของเธอให้ผมฟังหน่อยได้ไหม ผมจะไปดูงานที่บริษัทพวกคุณสักหน่อย” 

ดูงาน? 

เฉียวซือมู่ไม่เข้าใจ ท่านประธานจิ้นไปดูงานที่สำนักนิตยสารเล็กๆ นั้น มันเรื่องประหลาดอะไรกัน 

“พวกคุณจะไปดูงานที่สำนักนิตยสารของพวกเราทำไม?” สำนักนิตยสารซิงเฟิงไม่ได้อยู่ในการดูแลของตระกูลจิ้นสักหน่อย 

มุมปากของจิ้นหยวนผุดรอยยิ้มบางๆ แฝงไว้ด้วยนัยลึกซึ้ง “อีกเดี๋ยวคุณก็รู้แล้ว คุณช่วยแนะนำสำนักนิตยสารของพวกคุณคร่าวๆ ให้ฟังหน่อยสิ” 

“ค่ะ!” 

เฉียวซือมู่จึงเล่ารายละเอียดของสำนักนิตยสารให้จิ้นหยวนฟังรอบหนึ่ง รวมทั้งประวัติการเติบโต แนวคิดในการทำข่าว สมาชิกข้างใน กลุ่มลูกค้านิตยสารและยอดขาย เธอไม่เข้าใจจุดประสงค์ของจิ้นหยวน ดังนั้นเธอจึงไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์วุ่นวายภายในสำนักนิตยสารช่วงนี้ กลับหยิบยกแต่ข้อดีมาพูด 

จิ้นหยวนมองเธอ ด้วยไม่รู้จะอธิบายอย่างไร 

ผู้หญิงตัวเล็กคนนี้ไม่พูดถึงเรื่องราวแย่ๆ ของสำนักนิตยสารเลยสักคำ ดูแล้วเธอยังเตรียมป้องกันเขาไว้ อีกอย่างเธอยังดูเหมือนรักสำนักนิตยสารแห่งนี้เอามาก ก็ใช่ หลังจากฟังเธอพูดจบ เขาก็รู้สึกว่าสำนักนิตยสารแห่งนี้เกินครึ่งล้วนเป็นเลือดเนื้อของเธอ ก็ไม่น่าแปลก ของที่ตัวเองสร้างมากับมือ เป็นใครก็ยากที่จะพูดให้มันเสียหาย 

เขารู้สึกโชคดีที่เมื่อวานให้น้องรองไปรับซื้อสำนักนิตยสารแห่งนี้ แทนที่จะไปทำลายมัน 

หลังจากถึงที่หมาย เฉียวซือมู่ก็มองไปยังผู้คนซึ่งออกันอยู่หน้าประตูทางข้างสำนักนิตยสาร เธอจ้องมองไปก็พบ ต้วนฉี่รุ่ย จ้านซีเยวี่ยและพนักงานเก่าแก่ของสำนักนิตยสารไม่กี่คนต่างก็ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า ซ้ำยังอยู่แถวหน้า ข้างหลังเป็นพนักงานธรรมดาของสำนักนิตยสาร 

เฉียวซือมู่ถลึงตาโต หรือว่า…ต้วนฉี่รุ่ยนำสมาชิกทุกคนของสำนักนิตยสารออกมาต้อนรับจิ้นหยวนงั้นเหรอ? 

รถจอดลงหน้าประตูทางเข้าสำนักนิตยสาร อาอวี้ลงจากรถและอ้อมไปเปิดประตูรถข้างหลัง จิ้นหยวนลงไปก่อน หลังจากนั้นก็ยื่นมือไปยังเฉียวซือมู่ ใช่กิริยาท่าทางบอกเธอว่าความจริงเป็นอย่างที่เธอคิด 

ต้วนฉี่รุ่ยกำลังจะเข้ามาทักทายกับจิ้นหยวน ก็ต้องตะลึงเมื่อเห็นจิ้นหยวนยื่นมือประคองเฉียวซือมู่ลงมาจากรถ 

นี่…นี่… 

จ้านซีเยวี่ยก็ถลึงตาโตเช่นกัน! 

เมื่อวานมีคนจากปี่อี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ดึงดันจะรับซื้อสำนักนิตยสารซิงเฟิง ต้วนฉี่รุ่ยคิดไว้นานแล้วว่าจะหาต้นไม้ใหญ่มาพึ่งพิง ดังนั้นจึงตอบรับทันที เพราะว่าข้อเสนอที่ปี่อี้ให้มาน่าดึงดูดมาก 

เมื่อเธอได้รับข่าวก็รีบมาที่สำนักนิตยสารและออกเช็คราคาห้าสิบล้านทันที และต้วนฉี่รุ่ยก็ยังคงหวั่นไหวอยู่มาก 

แต่น่าเสียดาย ปี่อี้เตรียมตัวมาดี แถมยังพูดว่าจะให้ข้อมูลนักแสดงชั้นนำในสังกัดเป็นของซิงเฟิงเพียงเจ้าเดียวอีกเป็นระยะเวลาห้าปี ต้วยฉี่รุ่ยจึงทำใจเย็นต่อไม่ได้ 

ปัจจุบันปี่อี้เป็นบริษัทบันเทิงชั้นแนวหน้าของประเทศ ดาราในปกครองเยอะจนนับไม่ถ้วน เด็กหนุ่มเด็กสาวหน้าใหม่ก็มีท่าทางห้าวหาญ ห้าปีหลังจากนี้ข้อมูลบันเทิงของนักแสดงเหล่านี้ล้วนเป็นของซิงเฟิงเพียงเจ้าเดียว ถึงซิงเฟิงไม่อยากเป็นนิตยสารชั้นนำก็คงยาก 

จ้านซีเยวี่ยโมโหจนหัวจะลุกเป็นไฟแล้ว แต่เธอก็ไม่มีข้อเสนอที่ดีหว่ามาแข่งขันกับปี่อี้ 

เป็ดที่อยู่ในมือบินไปแล้ว เธอยากลำบากวางแผนและจัดการมานานขนาดนี้ ซิงเฟิงกลับถูกคนอื่นรับซื้อไปแบบนี้ซะแล้ว 

นี่ยังไม่พอ เช้าตรู่ต้วนฉี่รุ่ยก็เรียกให้ทุกคนมาประชุมกัน บอกพวกเขาว่าหลังจากวันนี้ไปทำอะไรต้องระมัดระวังให้มาก ทางที่ดีที่สุดคือหดคอให้หมด เพราะว่าเจ้านายใหม่เคร่งขรัด อีกอย่างเจ้านายใหม่จะมาดูงาน วันนี้พวกเขาต้องมารอต้อนรับเจ้านายใหม่ที่หน้าประตูทางเข้าด้วย 

จ้านซีเยวี่ยอยากจะออกไป แต่ได้ยินว่าคนที่มาครั้งนี้เป็นประธานใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของปี่อี้ ข่าวลือว่าอายุน้อยมีความสามารถ เธอจึงสนใจขึ้นมาทันที อยากไปดูสักหน่อย และดำเนินการตามโอกาส 

กลับคิดไม่ถึงว่าเจ้านายคนนี้จะเป็นจิ้นหยวนประธานของบริษัทตระกูลจิ้น เป็นเจ้าของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดของเมือง D เธอตื่นเต้นจนเกือบเก็บอารมณ์ไม่อยู่ วินาทีต่อมาหัวใจของเธอกลับตกจากสวรรค์ไปถึงนรก เพราะว่าจิ้นหยวนประคองผู้หญิงคนหนึ่งลงมาจากรถ...เฉียวซือมู่ ผู้หญิงที่เพิ่งจะพ่ายแพ้ให้กับเธอจนต้องคอตกไปขอลาออก 

ประธานจิ้นมาดูงานที่สำนักนิตยสารและยังพาเฉียวซือมู่มาด้วย นี่หมายความว่าอะไร? 

ด้านหลังของเธอ เฝิงเจ๋อและหรงเซียวก็ประหลาดใจมาก โดยเฉพาะเฝิงเจ๋อที่เห็นจิ้นหยวนจูงเฉียวซือมู่ที่เดินหน้ามุ่ยมาทางพวกเขา  

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าท่านประธานจิ้นที่ว่าคนนี้รับซื้อสำนักนิตยสารก็เพื่อมู่มู่ 

เขากังวลร้อนใจแทนมู่มู่อยู่ตรงนี้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นยิ่งใหญ่จนสามารถรับซื้อทั้งสำนักนิตยสารเพื่อแก้แค้นให้กับมู่มู่ได้ 

“ว้าว เป็นแฟนของพี่มูมู่ พระเจ้า ประธานคนใหม่ของพวกเราเป็นแฟนของพี่มู่มู่ งั้นพี่มู่มู่ก็กลับมาทำงานได้แล้วน่ะสิ อ้อ ไม่ใช่ พี่มู่มู่น่าจะเป็นเจ้านายสาวของพวกเราสิ” หรงเซียวกำมือและพูดอย่างตื่นเต้นอยู่ข้างหลัง 

แฟน? 

นอกจากต้วนฉี่รุ่ยที่เดินขึ้นไปต้อนรับจิ้นหยวนแล้ว คนอื่นๆ ทั้งหมดในที่นี้ต่างก็อ้าปากค้างอย่างประหลาดใจ 

ไม่ใช่มั้ง ท่านประธานจิ้นเป็นแฟนของเฉียวซือมู่ เฉียวซือมู่คนนี้ปิดเงียบเกินไปแล้วมั้ง 

“เป็นไปไม่ได้ เฉียวซือมู่จะคู่ควรกับประธานจิ้นได้ยังไง!” จ้านซีเยวี่ยถลึงตามองหรงเซียวอย่างดุดัน บอกเป็นนัยให้เธออย่าคิดเหลวไหลไป 

หรงเซียวเบะปาก หดตัวกลับไปข้างหลังอย่างหวาดกลัว แต่ในใจกลับไม่คิดเป็นเช่นนั้น เหอะ รองบ.ก.จ้านอิจฉาพี่มู่มู่แน่นอนถึงได้พูดจาแบบนั้น 

ต้วนฉี่รุ่ยก็คิดไม่ถึงว่าประธานที่อยู่เบื้องหลังปี่อี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์จะเป็นจิ้นหยวน ปี่อี้ในตอนนี้มีหลินจื้อเฉิงนั่งบัญชาการ และจิ้นหยวนเป็นพี่ใหญ่ที่เขาได้ให้สัตย์สาบานไว้ คุณชายคนที่หกของตระกูลจิ้น ในเมือง D ไม่มีใครมีรู้จัก เพียงแต่ต้วนฉี่หรุ่ยคาดไม่ถึงว่าคนที่ถือท้ายเรือปี่อี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์จะเป็นจิ้นหยวน 

“ท่านประธานจิ้นยินดีต้อนรับครับ พนักงานทุกคนของสำนักนิตยสารของเราดีใจจริงๆ!” 

เขายื่นมือไปทางจิ้นหยวนอย่างสุภาพ จิ้นหยวนกลับเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง และจูงเฉียวซือมู่เดินไปข้างหน้า 

บรรยากาศเคร่งขรึมอย่างนี้ และท่วงท่าเผด็จการทำให้เหล่าพนักงานที่มองจากข้างหลังอุทานเสียงเบากันไม่หยุดหย่อน 

“หล่อจังเลย!” 

“มีออร่าเกินไปแล้ว!” 

“สมกับเป็นท่านประธานของตระกูลจิ้น เจ้าบ้านตระกูลจิ้น ออร่าของคนชั้นสูงจริงๆ!” 

 

ต้วนฉี่รุ่ยเก็บมือกลับมาอย่างกระดากอาย เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มรีบตามจิ้นหยวนไปทันที 

สมองของเฉียวซือมู่ยังคงมึงงง ยังไม่มีสติกลับมาว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น 

จิ้นหยวนมาพัวพันกับสำนักนิตยสารของพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ เห็นท่าทางสุนัขรับใช้ของต้วนฉี่รุ่ยที่ปฏิบัติกับเขาแล้ว ดูราวกับว่าจิ้นหยวนเป็นเจ้านายของเขาก็มิปาน 

ห่างจากสำนักนิตยสารอีกไม่กี่ก้าว จิ้นหยวนก็หยุดลง เขาขมวดคิ้วมองไปยังคนที่ขวางอยู่หน้าประตูทางเข้าสำนักนิตยสาร ดวงตาคมคายทั้งคู่เปลี่ยนเป็นดุดัน 

ต้วนฉี่รุ่ยเห็นสถานการณ์ก็ตะโกนสั่งอย่างไม่พอใจทันที “ยืนทำอะไรฮะ ยังไม่หลบทางอีก ไม่เห็นหรือไงว่าท่านประธานจิ้นจะเข้าไป?” 

ทุกๆ คนถึงได้รีบกระจายตัวออกไปทั้งสองฝั่ง 

ก็ไม่แปลกที่พวกเขาจะเชื่องช้าไป การมาถึงของจิ้นหยวนเป็นเรื่องผิดคาดเกินไปจริงๆ พวกเขามองไปที่จิ้นหยวนอย่างเหม่อลอย สมองไม่สามารถรับรู้ได้แล้ว 

จ้านซีเยวี่ยจ้องไปยังมือของจิ้นหยวนและเฉียวซือมู่ที่กุมกันอยู่แน่น ดวงตาทั้งคู่เหมือนจะลุกเป็นไฟได้แล้ว 

เฉียวซือมู่ นังชั่วคนนี้คบกับจิ้นหยวนได้ นี่เป็นไปได้ยังไง เป็นไปได้ยังไง? 

บ้านของเธอก็ล้มละลายไปแล้ว เธอเป็นรองเท้าเน่าที่เคยถูกคนสวมใส่ แม่ของเธอก็ยังนอนเป็นผักอยู่ที่โรงพยาบาล เธอเป็นแค่สุนัขส่ายหางขอความสงสารอยู่ใต้เท้าของเธอ มีสิทธิ์อะไรถึงได้เป็นคนโปรดของจิ้นหยวน 

คุณหนูของตระกูลมหาเศรษฐีทั่วทั้งเมือง D มีใครบ้างที่ไม่ฝันจะได้แต่งงานกันจิ้นหยวน แต่จ้านซีเยวี่ยก็รู้จักตัวเองพอ รู้ว่าพื้นเพครอบครัวและคุณสมบัติของตัวเองไม่คู่ควร ถ้าจะแต่งงานกับจิ้นหยวนกลายเป็นคุณนายตระกูลจิ้นก็เป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน 

ไม่ว่าคุณนายรุ่นไหนของตระกูลจิ้น ต่างก็มาจากครอบครัวที่มีพื้นเพไม่ด้อยไปกว่าตระกูลจิ้น ยิ่งกว่านั้นบุคลิกภาพและการศึกษาก็ยังโดดเด่นในเมือง D 

ผู้เข้าชิงตำแหน่งคุณนายใหญ่ของตระกูลจิ้นรุ่นนี้ก็มีแค่หร่วนเซียงเซียงจากตระกูลหร่วน เธอก็ได้ยินมาว่าหร่วนเซียงเซียงถึงกับทำทุกทางเพื่อได้แต่งเข้าตระกูลจิ้น  

แต่ตอนนี้จิ้นหยวนกลับรับซื้อสำนักนิตยสารของพวกเธอเพื่อเฉียวซือมู่ อีกทั้งยังพาหล่อนกลับมาทวงคืนด้วยตัวเองอีก 

เฉียวซือมู่เอาความโชคดีนี้มาจากไหนกัน เธอถึงได้รับความสำคัญเช่นนี้จากจิ้นหยวน 

แต่พอคิดดูอีกรอบ เฉียวซือมู่ก็ไม่มีคุณสมบัติมากพอไปแต่งงานกับจิ้นหยวน เธอคงเป็นได้แค่ผู้หญิงที่จิ้นหยวนเลี้ยงช่วงนี้เท่านั้น 

พอคิดแบบนี้แล้วเธอก็สงบใจลงไม่น้อย 

เฉินอวี้ หยวนหลิ่วและคนสนิทไม่กี่คนของจ้านซีเยวี่ยที่อยู่ข้างกายของเธอต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ ตอนนี้พวกเขาต่างมีความคิดแบบเดียวกัน นั่นก็คือตามผิดคนแล้ว ไม่น่าถูกจ้านซีเยวี่ยหลอกล่อเลยจริงๆ พวกเขาควรพึ่งพาอาศัยเฉียวซือมู่ถึงจะถูก  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว