ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.21 : ปีกนางมาร ---100%

ชื่อตอน : CH.21 : ปีกนางมาร ---100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 561

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2562 20:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.21 : ปีกนางมาร ---100%
แบบอักษร

ไอซ์ส่ายหน้าแล้วเดินจากไป พลอยใสกัดฟันกรอดแล้วทุบโต๊ะแรงๆ 

         “ทำไมเมื่อก่อนฉันไม่เห็นธาตุแท้ของไอ้พี่ไอซ์นะ ถ้ารู้ว่าเลวแบบนี้ แม่จะยุให้บีน่าตัดน้องชายไปดองเค็มเลย” 

         “!” มิดไนท์ถึงกับสำลัก 

         หลังจากนั้นมิดไนท์ก็ทำมึนอยู่เป็นเพื่อนพลอยใสจนทำงานเสร็จ แล้วไปส่งเธอที่บ้าน เพื่อนๆ ทั้งแซวทั้งยุในไลน์กลุ่ม 

         I’m your Boss : น่ากินมากอ่ะแก แกต้องกินให้ได้นะพลอยใส! 

         Look-T : พูดจาก็น่ารัก สุภาพอ่อนโยน เหมาะกับตำแหน่งพ่อของลูกในอนาคตที่สุดดด เหมาะกับแกนะ แกน่ะร้อนเหมือนไฟ พี่เค้าเย็นเหมือนน้ำแข็ง แกต้องละลายเขาให้ได้!!! >O< 

         ชงไปอีก ที่บ้านทำร้านกาแฟเหรอ ชงเก่ง! 

         B-NA : แต่แกต้องสงวนตัวหน่อยนะ อย่าให้ผู้ชายรู้ว่าแกสนใจเขามากเกินไป 

         I’m your Boss : จะมัวเล่นตัวไปทำไม เล่นอย่างอื่นเลยสิ 

         Look-T : เออ! ผู้ชายสมัยนี้หายาก รวบหัวรวบหาง! 

         I’m your Boss : กินกลางลำตัว! แซ่บหลายเด้อ!!! 

         SAIPLOYSAI : น่ารำคาญ! (สติกเกอร์หนูน้อยปิดหู)  

         “แผลเป็นไงบ้าง” มิดไนท์ถามคล้ายเพิ่งนึกได้เมื่อจอดรถที่หน้าคอนโดฯของพลอยใสแล้ว 

         “ไม่ตายหรอก” 

         “ฉันถามดีๆ ตอบดีๆ ไม่ได้เลยหรือไง” 

         “ไม่ได้” พลอยใสตอบกวนๆ แล้วเปิดประตูลงไป “หวังว่าเราคงไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วนะ” 

         มิดไนท์มองร่างบางในชุดนักศึกษารัดรูปแล้วส่ายหน้า ทำไมต้องรัดขนาดนั้น ทำไมต้องสั้นขนาดนั้น ซักแล้วมันหดเหรอ 

         มิดไนท์มองกระจกมองหลังแล้วเปิดประตูลงไป เดินไปยังรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ไม่ไกล เขาเอนตัวพิงรถคันดังกล่าวแล้วเคาะกระจก กระจกค่อยๆ เลื่อนลง คนขับตวัดสายตามองเขาอย่างดุดัน 

         “มึงก็รู้แล้วนี่ว่าคนที่หลอกมึงไม่ใช่พลอย” 

         “กูชอบพลอยไปแล้ว” 

         เจ้าของรถคันนี้ก็คือผู้ชายที่เจอพลอยใสในผับ เป็นหนึ่งในเหยื่อที่ถูกพลอยใสตัวปลอมหลอก พอรู้ความจริงก็ถอนตัวไม่ขึ้น เพราะหลงรักพลอยใสไปแล้ว 

         “คนที่มึงรักคือพลอยใสตัวปลอม พลอยใสตัวจริงไม่รู้เรื่องด้วย แล้วเค้าก็ไม่ได้ชอบมึง” มิดไนท์บอกอย่างใจเย็น เขาได้อ่านบทสนทนาของผู้ชายคนนี้กับพลอยใสตัวปลอมทั้งหมด เห็นใจก็อีกเรื่อง แต่การที่มาตามติดพลอยใสแบบนี้เขาไม่โอเค ถ้าเขาไม่มาส่งพลอยใสก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น 

         “กูจะทำให้พลอยใสรักกูให้ได้” 

         “มึงกล้าเหรอ” มิดไนท์เริ่มมีน้ำโห 

         “กูไปสืบมาแล้ว พลอยใสยังไม่มีแฟน มึงมั่ว” 

         “กูกำลังจีบพลอยใส แล้วคนที่กูหมายตาไว้ก็อย่าหวังว่าใครจะมายุ่งได้ กูรู้ประวัติของมึงทุกอย่าง ถ้ามึงยังไม่เลิกเพ้อเจ้อ มึงได้เข้าไปกินข้าวแดงในคุกแน่” 

         คนถูกขู่เบิกตากว้าง “มึงเป็นใครกันแน่” 

         มิดไนท์ส่ายหน้ายิ้มๆ “มึงไม่อยากรู้หรอก” 

 

 

          “ยังสบายดีไหม?” พลอยใสขวางหน้าคนที่ปลอมเฟซบุ๊กเธอ ชื่อของหล่อนคือยุ้ย เป็นผู้หญิงเฉิ่มเชย ใส่แว่นตาหนาเตอะ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงรุงรัง เมื่อวานพลอยใสไม่ได้จัดการเพราะมีรุ่นพี่คุมอยู่ 

          เพื่อนๆ ของพลอยใสล้อมยุ้ยเอาไว้ ทำให้ยุ้ยก้มหน้างุด พยายามใช้ผมยาวๆ ยุ่งๆ ปิดหน้าเอาไว้ด้วยความขลาดกลัว 

          “เวลาไปหลอกผู้ชายทำไมไม่กลัวแบบนี้ล่ะ” บอสซี่เขี่ยแว่นตาของยุ้ยเล่น “หน้าตาไม่ดีแล้วยังทำตัวไม่ดีอีก เดี๋ยวแม่ตบเลือดสาดเลย” 

          พลอยใสอยากจะหัวเราะ ทำเป็นโหดไปได้ ยุ้ยตัวสั่นอย่างน่าสงสาร 

          “อย่าทำอะไรเราเลยนะ เราไม่ได้ตั้งใจ” 

          “ขนาดไม่ได้ตั้งใจยังล่อผู้ชายไปเป็นสิบ ถ้าตั้งใจจะไม่ล่อไปทั้งมหาวิทยาลัยเลยเหรอ ฟังไม่ขึ้นย่ะ” พลอยใสแค่นเสียงแล้วจับผมเธอเล่น ก่อนจะทำท่ารังเกียจ อี๋! สกปรก! “เดี๋ยวก็บอกว่ารู้เท่าไม่ถึงการ เฮ้อ! แต่ก็เข้าใจน่ะนะ สภาพแบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะมอง” 

          ยุ้ยรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ “ก็ใช่น่ะสิ เราถึงต้องใช้รูปสวยๆ ผู้ชายชอบคุยกับผู้หญิงสวยๆ” 

          “แต่เธอเคยคิดไหมว่าทำแบบนี้คนที่เธอแอบอ้างรูปจะเดือดร้อน” 

“เรา... เราขอโทษจริงๆ เราไม่ได้ตั้งใจทำให้ใครเดือดร้อน” 

          “อยากมีแฟนมากเหรอ เป็นโสดแล้วมันจะตายหรือไง” 

          “เธอก็พูดได้นี่ คนสวยๆ อย่างเธอคงมีคนมาจีบเยอะ แต่เราไม่เหมือนเธอ เรา... เราแค่อยากได้รับความรู้สึกดีๆ บ้าง ผู้หญิงอย่างเรา... ไม่เคยมีใครมองเห็น มีคนรู้จักเราแค่ไม่กี่คน เราไม่มีความสำคัญ เราแค่อยากเป็นคนที่สำคัญ” 

          พลอยใสจับคางยุ้ยขึ้นมา ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นรอยช้ำบนแก้มทั้งสองที่เต็มไปด้วยหลุมสิว เธออดรู้สึกเห็นใจไม่ได้ 

          “...รุ่นพี่ตบเธอเหรอ” 

          “อ๊ะ! อื้อๆ เธออย่าตบเราอีกเลยนะ เราเข็ดแล้ว เราจะไม่ทำอีกแล้ว จะด่าจะว่าอะไรเราก็ได้ เรายอมรับผิด แต่อย่าทำให้เราเสียโฉมไปมากกว่านี้เลย” ยุ้ยส่ายหน้าพัลวัน ขอบตาแดงระเรื่อ แทบจะยกมือไหว้ขอความเมตตา สร้างความเวทนาให้พลอยใสกับเพื่อนๆ จนไฟโทสะเริ่มมอดลง 

          เราเกิดมาในสังคมที่นิยมรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูดี ตัดสินคนจากหน้าตาที่เห็น เราถูกพูดกรอกหูว่า ‘อย่ามองคนที่ภายนอก’ แต่เอาเข้าจริงเราก็ยังคงให้ความสำคัญกับมัน บอสซี่กับลูกตาลผลัดกันเดินรอบยุ้ย ก่อนจะส่ายหน้าท่าทางอนาถใจ 

          “ความดูดีไม่ได้มีแค่หน้าตาเท่านั้น แต่รวมถึงการรักษาความสะอาด สภาพอย่างนี้ฉันล่ะแปลกใจจริงๆ ว่ากล้าออกมาจากบ้านได้ยังไง ไม่อายเหรอ” คำพูดของบีน่าทำให้ยุ้ยก้มหน้างุด เม้มปากแน่น ใครบอกว่าเธอไม่อาย เธออายจนแทบจะเอาผมปิดหน้าเดิน อันที่จริงเธอเคยทำแล้ว แต่เธอมองไม่เห็นทาง ฮือ! “อยากมีแฟนทำไมไม่ปรับปรุงตัวเอง ทำให้ผู้ชายชอบเธอในแบบที่เป็นเธอ” 

          “เราก็เป็นแบบนี้ไง ไม่เห็นมีใครชอบเลย” ยุ้ยเงยหน้าเถียง บีน่าถึงกับพูดไม่ออก เอิ่ม... 

          “เป็นฉันฉันก็ไม่ชอบหรอก ไม่รู้จักดูแลตัวเอง” ลูกตาลพูดบ้าง 

          “แล้วเราต้องทำยังไง” 

          “ก็ทำให้ตัวเองดูดีสิ” 

          “ทำยังไงล่ะ” 

          “โธ่เอ๊ย! แค่ทำให้ตัวเองดูดีมันยากนักหรือไง” 

          “ถ้าง่าย เราก็ทำไปนานแล้วสิ” 

          “เออ มีเหตุผล”      

          “พอๆ เราไม่ต้องไปสนใจสภาพหนังหน้านาง ตบเลยไหม ฉันพร้อม” บอสซี่ถกแขนเสื้อขึ้น พลอยใสจับไหล่เธอไว้แล้วส่ายหน้า 

          “เราต้องช่วยเธอ” 

          “อะไรนะ? ช่วย? ช่วยอะไร?” 

          “ช่วยทำให้เธอสวย” 

          “พูดเป็นเล่น” 

          พลอยใสยิ้มเย็น ท่าทางไม่ได้พูดเล่น บอสซี่เบิกตากว้างอย่างรับไม่ได้ 

          “แกยังเปลี่ยนจากกะเทยหัวโปกมาเป็นกะเทยอินเตอร์ได้ ผู้หญิงคนนี้ก็ต้องเปลี่ยนจากลูกเป็ดขี้เหร่เป็นหงส์แสนสวยได้เหมือนกัน” 

          “แกไม่ใช่นางฟ้าแม่ทูนหัวนะยะ” 

          “พวกเรา ไม่ใช่แค่ฉัน” 

          “หา!!!” 2สาว + 1เทย = ตะโกนลั่น 

          ยุ้ยทำหน้าอึ้งๆ ไม่คิดว่าสถานการณ์จะกลับตาลปัตรแบบนี้ จู่ๆ ปีกนางมารก็กลายเป็นปีกนางฟ้า มันเป็นไปได้อย่างไร??? 

          “นี่พวกเราต้องลงขันให้เธอไปศัลยกรรมเหรอ ไม่ได้นะ ฉันยังต้องไปทำดั้ง” บอสซี่ส่ายหน้าไม่ยอมรับการตัดสินใจของพลอยใส 

          “ไม่ต้องถึงกับพาเธอไปศัลยกรรมหรอก แค่พาไปเข้าคอร์สสักระยะ แล้วช่วยสอนให้เธอรู้จักดูแลตัวเอง” 

          “โอ้โห! แม่พระมากค่ะลูก ปรบมือค่ะ” บอสซี่เป็นผู้นำเชียร์ ทุกคนปรบมือตาม ไม่เว้นแม้แต่ยุ้ย ซึ่งปรบดังกว่าคนอื่นด้วย 

          “พูดจริงเหรอ?” ยุ้ยถามพลอยใสด้วยแววตาเป็นประกาย 

          “อื้อ แล้วเธอก็ต้องเปลี่ยนบุคลิก ต้องรู้จักมั่นใจ” 

          “เรา... เราจะทำได้เหรอ” 

          พลอยใสตบไหล่เธอเบาๆ “ทุกคนก็ต้องมีครั้งแรกด้วยกันทั้งนั้นแหละ เธออยากมีแฟนไหมล่ะ ถ้าอยาก ก็ต้องเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองตั้งแต่วันนี้” 

          ยุ้ยกลอกตาไปมาก่อนจะผงกหัวแรงๆ อย่างแน่วแน่ “อื้อ!” 

          “หึๆ ความอยากมีผัวค่ะ ปรบมืออีกค่ะ เพื่อนของเราเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวค่ะ” อดีตกะเทยหัวโปกจีบปากจีบคอสั่ง เพื่อนๆ จึงปรบมือให้พลอยใสอีกครั้ง 

          “พอแล้ว!” พลอยใสจิกตาใส่เรียงตัว ประชดเข้าไปๆ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว