facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 28 : รอดตาย

ชื่อตอน : ตอนที่ 28 : รอดตาย

คำค้น : #มาเฟีย #พ่อตา #โหด #โอกาส #หมอกาย #ลูก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.2k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 20:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 28 : รอดตาย
แบบอักษร

#กาย 

 

        ผมจับมือไทป์เดินเข้าบ้าน แล้วรีบเดินเข้ามาหาพ่อที่ห้องทำงานทันที  

 

        “ผั๊วะ)) ผั๊วะ))) พ่อ!” O_O  

 

         ผมตกใจที่จู่ๆพ่อก็ซัดหมัดใส่หน้าไทป์อย่างแรงจนไทป์เซล้มลงกับพื้นเลย  

 

         “ไทป์!...ฮึก...อึก..เป็นยังไงบ้าง เจ็บไหม?” ผมรีบถลาเข้าไปถามไทป์ด้วยความเป็นห่วง  

 

         “ไม่เป็นไรครับแค่นี้เอง ไม่ร้องนะครับคนดี” ไทป์ใช้นิ้วมือปาดน้ำตาที่เริ่มไหลรินออกมาจากตาของผม 

 

         “ไม่ต้องมาดราม่าต่อหน้าพ่อเลยนะกาย มานี่!” พ่อพูดแล้วดึงผมให้ออกห่างจากไทป์ 

 

          “พ่อ! ฮึก...ฮื่อ))) อย่าทำอะไรไทป์เลยนะครับ” ผมขอร้องพ่อ แต่เหมือนมันจะไม่เป็นผล  

 

          “นี่แกเข้าข้างมันหรอ? แกรู้ใช่ไหมว่ามันเป็นใคร?” ทำไมผมจะไม่รู้ ก็ผมอยู่กับไทป์ 

 

          “ผมรู้ครับพ่อว่าไทป์เป็นใคร แล้วผมก็ไม่กลัวด้วย” ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ขอแค่มีไทป์อยู่ข้างๆ ผมก็มีความสุขแล้ว  

 

         “แล้วสิ่งที่พ่อทำไปทั้งหมดพ่อไม่ได้รักแกเลยหรอกาย ที่พ่อพยายามปกปิดข้อมูลของแกมาตลอดสิบยี่สิบปี แล้วนี่คืออะไร?” พ่อพูดเหมือนผมเป็นลูกที่ไม่ดียังไงอย่างงั้น รู้สึกผิด  

 

         “กายขอโทษครับพ่อ แต่กายรักไทป์ฮึก....ฮื่อ)))”  

 

         “ไม่ร้องนะครับกาย เดี๋ยวจะปวดหัวนะครับ” ไทป์ยังคงเป็นห่วงผมเสมอ 

 

         “ไม่ต้องทำมาเป็นห่วงลูกชายของฉัน ถ้าแกเป็นห่วงลูกชายฉันจริงแกจะไม่ลากลูกชายฉันเข้าไปยุ่งกับแก” พ่อผมเริ่มโมโหแล้วครับ พ่อน่ากลัวมากตอนนี้  

 

         “ผมรักกายจริงๆนะครับ ผมจะดูแลกายให้ดีที่สุด” ไทป์ยังคงพูดบอกพ่อของผม  

 

         “หึรักหรอ? แกรักลูกของฉันจริงๆหรอ ผั๊วะ)) “ พ่อเดินเข้าไปต่อยไทป์อีกหมัด ผมรู้ว่าไทป์ต้องอดทนแค่ไหนที่จะไม่ตอบโต้พ่อของผม  

 

         “ครับผมรักกายจริงๆ” ไทป์ตอบออกไปหนักแน่น  

 

         “แต่ฉันไม่ยอมโว้ย! ลูกฉันจะต้องเลิกกับแก” ผมกลัวคำนี้ที่สุดคำว่า ‘เลิก’  

 

         “ผมไม่เลิก/กายไม่เลิกครับพ่อ” ผมไม่มีวันเลิกกับไทป์เด็ดขาด 

 

        “ได้! ถ้าแกไม่เลิกกับมันก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่ออีกต่อไป แกจะไปไหนก็ไป!” พ่อผมถึงขนาดจะตัดพ่อตัดลูกกันเลยหรอ แค่ผมรักกับมาเฟียเนี่ยนะ 

 

        “ฮึก...พ่อครับ กายไม่เลือกได้ไหมครับ ...กายรักทั้งสองคน และกายไม่อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้” ผมขอร้องพ่อ 

 

        “ผมขอร้องหละครับให้เราได้รักกันนะครับ ผมสัญญาจะดูแลกายให้ดีที่สุดครับ” ผมรักผู้ชายคนนี้มากจริงๆ

 

        “ฉันไม่ยอม! ไม่มีทางยอม” พ่อยังเสียงแข็ง แสดงว่าวันนี้เราคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วหละ 

 

         “ไทป์....ฮึก...ฮึก...กลับไปก่อนนะครับ เดี๋ยวกายขอคุยกับพ่อก่อน” ผมบอกไทป์เพราะไม่อยากให้ไทป์ต้องเจ็บตัวอีก 

 

        “ไทป์ไม่กลับครับ ถ้าจะกลับเราก็จะต้องกลับด้วยกัน กายเป็นเมียไทป์นะ จะให้ไทป์ทิ้งกายไปได้ยังไง” 

 

        “ผั๊วะ)) ผั๊วะ)) เมียหรอ? แกเรียกลูกฉันว่าเมียหรอ?” พ่อต่อยไทป์อีกแล้ว T_T เลือดไทป์เริ่มไหลออกมาจากมุมปากเยอะมากขึ้น ผมสงสารไทป์มาก แต่ผมจะทำอะไรได้

 

        “ครับ กายเป็นเมียผม! แล้วเราก็กำลังจะมีลูกด้วยกัน”

 

         "ปั้ง)) O_O พ่อ!”

 

         “พ่อ! ยิงไทป์ทำไม” ผมรีบถลาเข้าไปดูไทป์ผมทันที

 

         “ท้องหรอ แกท้องกับมันหรอกาย?” พอคงจะโมโหที่ไทป์บอกว่าผมกำลังจะมีลูกเลยยิงไทป์ 

 

        “ครับกายท้อง แล้วถ้าพ่ออยากให้หลานของตัวเองเกิดมาไม่มีพ่อก็ยิงไทป์ให้ตายเลย” ผมยอมรับว่าโกรธพ่อของตัวเองมาก 

 

        “ถ้าการที่ฉันยิงมันแค่นี้แล้วทำให้มันตาย! มันก็ไม่สมควรที่จะมาเป็นพ่อของหลานฉัน!” พ่อใจร้าย 

 

        "ปั้ง))" พ่อเดินออกจากห้องทำงานไปไม่สนใจผมกับไทป์เลย 

 

        “ไม่ร้องนะครับคนดี เดี๋ยวลูกร้องตามนะครับ ไทป์โดนยิงแค่นี้ไกลหัวใจครับ” เลือดไหลขนาดนี้ยังจะมาเป็นห่วงผมอีก 

 

        “ไปโรงพยาบาลกันครับ” ผมกำลังจะพาไทป์ออกจากห้องทำงานของพ่อ แค่ประตูห้องก็ดันเปิดออกสะก่อน 

 

         "แกร็ก)) คุณปู่" คุณปู่อยู่บ้านด้วยหรอเนี่ย แต่เสียดายที่คุณปู่มาช้าไป  

 

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้นหะกาย?” ปู่ผมถามขึ้นมาทันทีที่เปิดห้องทำงานของพ่อเข้ามา

 

        “เดี๋ยวกายอธิบายให้ฟังนะครับคุณปู่ ตอนนี้กายขอพาไทป์ไปโรงพยาบาลก่อนนะครับ” ผมจะกลับมาอธิบายทุกอย่างกับปู่เอง 

 

        “เดี๋ยวปู่ไปด้วย” พอพูดจบปู่ผมก็เรียกลูกน้องให้มาช่วยกันพาไทป์ขึ้นรถไปโรงพยาบาล 

 

        ผมรีบขึ้นรถพาไทป์มาโรงพยาบาลของผม เพราะอย่างน้อยเพื่อนผมมันก็เป็นหมอผ่าตัดฝีมือดี ผมคงทำเองไม่ได้

 

        โชคดีที่พอผมพาไทป์มาที่โรงพยาบาลแล้วเจอไอปอนด์พอดี 

 

         “เกิดอะไรขึ้นวะกาย?” ไอปอนด์รีบเดินเข้ามาถามผมทันที 

 

        “เรื่องมันยาวไว้กูจะเล่าให้ฟังนะ แต่ตอนนี้มึงช่วยไทป์ก่อนนะ” ผมขอให้ไทป์ปลอดภัยก่อน ถึงแม้พ่อผมจะยิงไม่ได้โดนจุดสำคัญอะไร แต่ถ้าเสียเลือดมากมันก็เสี่ยงเหมือนกัน 

 

         “อืมใจเย็นๆนะกาย ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ไทป์จะต้องปลอดภัยอยู่แล้ว แค่นี้ไกลหัวใจใช่ไหมไทป์?” ดูเพื่อนผมมันยังมีหน้ามาพูดเล่นอีกไทป์หน้าซีดแล้ว

 

        ตอนนี้ไทป์เข้าห้องไอซียูไปแล้ว เหลือผมกับคุณปู่อยู่หน้าห้อง 

 

        “เกิดอะไรขึ้นไหนลองเล่าให้ปู่ฟังสิลูก” ผมจะเริ่มเล่าให้คุณปู่ฟังยังไงดี

 

        “คือ...กาย..กาย...ท้องครับคุณปู่” ผมบอกคุณปู่ไปตามตรง 

 

         “หะ! ท้อง! อย่าบอกนะว่าไอหนุ่มคนนั้นโดนพ่อแกยิงเพราะมันทำแกท้อง?” คุณปู่ผมเดาได้ถูกต้องมาก 

 

         “ครับคุณปู่ คุณพ่อไม่อยากให้กายกับไทป์คบกัน เพราะไทป์เป็นมาเฟีย” 

 

         “สมควรโดนพ่อแกยิงแล้วกาย นี่ดีนะที่พ่อแกยิงไม่โดนจุดสำคัญ ปกติมือพ่อแกแม่นมากเลยนะกาย นัดเดียวได้ไปอยู่ในป่าช้าแล้ว” จริงอย่างที่ปู่ของผมพูด 

 

        “ครับคุณปู่ กายผิดเอง ผิดที่รักไทป์ ผิดที่ไปหลงกลรักมาเฟีย ฮึก....ฮื่อ)))” ผมปล่อยโฮออกมาอีกรอบ 

 

       “หมับ)) ไม่ร้องนะกาย เข้าใจพ่อเค้าหน่อย เค้ารักเค้าหวงของเค้ามานาน เดี๋ยวพ่อเค้าทำใจได้เมื่อไหร่ค่อยไปคุยกับเค้าก็แล้วกันนะลูก” คุณปู่ของผมยังคงเป็นคุณปู่ที่เข้าใจ และให้กำลังใจผมดีเสมอมา

 

        “ครับคุณปู่ กายจะไม่โกรธคุณพ่อครับ กายรู้ว่าสิ่งที่พ่อทำลงไปเพราะพ่อรักกาย” ผมไม่โกรธพ่อแล้วครับ ผมเข้าใจแล้วว่าพ่อรักผมมากแค่ไหนผมจะให้เวลาท่าน

 

        “แล้วท้องได้กี่เดือนแล้ว? ปู่จะได้มีเหลนแล้วหรอเนี่ย!” คุณปู่คงจะเห่อเหลนแน่ๆ 

 

        “สองเดือนจะย่างเข้าสามเดือนแล้วครับคุณปู่” 

 

         “เร็วเหมือนกันนะ รีบๆออกมานะเหลน เรามาดูกันว่าคุณตาของหลานจะยอมใจอ่อนให้พ่อของหลานไหมถ้าได้เจอหน้าหลานน้อยคนนี้เนี่ย” ถ้าพ่อของผมนิสัยเหมือนคุณปู่สักครึ่งหนึ่งผมจะสบายใจมาก 

 

        “กายก็หวังว่าพ่อจะยอมรับหลานตัวเองกับพ่อของหลานนะครับคุณปู่” 

 

        “หึ พ่อของเราอะฟอร์มไปอย่างงั้นแหละ คิดดูนะถ้าบ้านเรากับบ้านแฟนของหลานเป็นทองแผ่นเดียวกันจะมีใครหน้าไหนกล้าต่อกรกับเรา” คุณปู่พูดถูก 

 

        “ขอให้เป็นอย่างที่คุณปู่พูดก็แล้วกันครับ กายจะได้สบายใจ กายไม่อยากเครียดเพราะมันจะไม่ดีกับลูกของกายด้วย”

 

        .......

 

        .......

 

        ผมนั่งคุยกับคุณปู่ไปสักพักใหญ่ ไอปอนด์ก็ออกมาจากห้องไอซียูพอดี ....

 

        “ไทป์เป็นยังไงบ้างวะมึง?” ผมรีบเดินไปถามอาการของไทป์ทันที 

 

         “ปกติพ่อมึงไม่น่าพลาดเป้าขนาดนี้นะกาย ไทป์ไม่เป็นไรแล้ว กระสุนไม่ได้โดนจุดสำคัญอะไร เดี๋ยวสักสองชั่วโมงจะให้ย้ายไปห้องพักผู้ป่วยพิเศษ” ไอบ้าปอนด์ยังจะมีหน้ามาพูดเล่นอีก 

 

         “อือขอบใจมากนะไอปอนด์” ผมขอบคุณไอปอนด์เสร็จ ไอปอนด์เพื่อนรักก็รีบเดินหายไปเลย 

 

         “หึ ปู่บอกแล้ว ปกติพ่อเรายิงแม่นยิ่งกว่าอะไร ถ้าลองยิงแบบนี้ก็แสดงว่าไม่อยากให้แฟนเราเป็นอะไรเหมือนกันแหละ อาจจะแค่ทักทายนิดๆหน่อยๆตามประสาของมาเฟีย” โหยถ้านี่เรียกการทักทายนิดๆหน่อยๆ 

 

        “ไม่มีใครเป็นอะไรน่าจะดีที่สุดนะครับคุณปู่ กายว่า” 

 

        “ระดับพ่อแกแล้วกาย การต้อนรับลูกเขยแค่นี้ปู่ว่ามันยังน้อยไปด้วยซ้ำ” เอาเข้าไป โหดกันเข้าไป ไม่เข้าใจมาเฟียจริงๆ ลูกของผมเกิดมาจะได้เชื้อโหดไหมเนี่ย คิดแล้วกลุ้มใจ

 

         “ครับคุณปู่ กายว่าคุณปู่กลับไปพักผ่อนก่อนนะครับ นี่ก็ดึกมากแล้วด้วยครับ กายขอบคุณคุณปู่อีกครั้งนะครับ” ผมเป็นห่วงคุณปู่ รบกวนท่านมานานพอสมควรเลย แก่แล้วด้วย 

 

        “โอเคลูก ถ้าอย่างงั้นปู่ขอตัวกลับก่อนนะ เราก็อย่าคิดมากนะกาย พ่อของเราเค้าจะต้องเข้าใจเรา ปู่ฝากสวัสดีไอหลานชายคนใหม่ของปู่ด้วยนะ” ยัง ยังจะมายิ้มอีกคุณปู่ 

 

        “หมับ)) ครับ ขอบคุณมากนะครับคุณปู่ที่เข้าใจกาย” ผมกอดคุณปู่แล้วขอบคุณอีกครั้ง 

 

        “ก็มีหลานแค่สองคนเอ้ย..ไม่ใช่แล้วสิ ต่อไปนี้ต้องสามคนแล้วสินะ” คุณปู่ท่านเป็นคนอารมณ์ดี

 

        “ครับคุณปู่ กลับบ้านดีๆนะครับ ไว้กายจะพาไทป์ไปหานะครับ” 

 

        “ปู่จะรอ” คุณปู่พูดว่ารอแบบนี้ทำไมผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบ 

 

         หลังจากคุณปู่กลับไป สองชั่วโมงต่อมาไทป์ก็โดนย้ายไปห้องผู้ป่วยพิเศษ เพราะกระสุนไม่ได้โดนจุดสำคัญอะไรผ่าตัดแล้วก็สามารถมาห้องพักฟื้นได้เลย ไม่มีอาการอะไรแทรกซ้อน

 

        ผมนั่งมองหน้าไทป์ ผมรู้ว่าผู้ชายคนนี้รักผมขนาดไหน ผมรู้ว่าตัวเองคือคนที่โชคดีจริงๆ ไทป์ยอมทำทุกอย่างเพื่อผม และผมก็หวังว่าพ่อจะยอมรับไทป์สักวันหนึ่ง...........

 

           ******************************

#ไทป์ 

 

         [เช้า] 

 

         ผมไม่รู้ว่าตัวเองสลบไปนานแค่ไหน แต่ก็ต้องตื่นขึ้นมาเพราะผมรู้สึกหิวน้ำ เห็นกายนอนหลับอยู่ข้างๆผม ทำไมไม่ไปนอนดีๆนะมานอนแบบนี้ลูกนอนไม่สบายนะนั้น 

 

        “กายครับ..กาย” ผมปลุกกายทันที 

 

         “ไทป์ฟื้นแล้วหรอ เป็นยังไงบ้าง เจ็บแผลมากไหม?” ถามมาเป็นชุดเลยครับเมีย 

 

        “ไทป์ขอกินน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวตอบคำถามเมียยาว” ผมพูดติดตลกไม่ให้กายเครียด 

 

        “กินไปเลย ยังจะมาพูดติดตลกอีกนะไทป์ พ่อน่าจะยิงหัวให้ตายไปเลยเนาะ” ดูเมียพูดครับ ถ้าผมโดนพ่อตายิงหัวจริงป่านนี้ได้ไปนั่งคุยกับยมบาลแล้วหละครับ 

 

        “ฮ่า ฮ่า โอ้ย...” ผมเผลอหัวเราะออกไป ลืมไปว่าตัวเองมีแผล แต่พ่อตานี่โหดจริง ถ้าผมทำลูกเค้าเสียใจนี่มีหวังได้ไปนั่งคุยกับยมบาลของจริงแน่ 

 

        “สมน้ำหน้า...” เมียงอลแล้วครับ

 

        “ไม่งอลไทป์นะครับ ไทป์แค่ไม่อยากให้เมียเครียดก็เท่านั้นเอง” 

 

        “.......” เมียเมิน 

 

         เมียผมนี่ตั้งแต่ท้องมาอารมณ์แปรปรวนมาก แต่เค้าบอกคนท้องจะอาการเป็นแบบนี้ ผมก็ทำใจไว้แล้วหละ ผมมันเป็นพวกรักเมียยอมหมดแหละ 

 

        “ไม่เมินไทป์นะครับ ไทป์เจ็บอยู่นะ จุ๊บ))” ผมจับมือกายขึ้นมาแล้วจุ๊บไปที 

 

        “เห้อ...ครับๆไม่เมินแล้ว ไทป์หิวไหม? เดี๋ยวกายไปเอาน้ำมาให้ไทป์ล้างหน้าแปรงฟัน แ ล้วก็เช็ดตัวก่อน กายจะไปซื้ออะไรมาให้กิน” มีเมียดีมีชัยไปกว่าครึ่ง ต่อให้เจ็บหนักกว่านี้ก็ยอม

 

        “ยังไม่ค่อยหิวครับ” ผมยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ อีกอย่างอาหารโรงพยาบาลกระเดือกจะไม่ลง แต่ก็นะ มันเป็นอาหารสำหรับคนป่วย จะให้มาอร่อยเหมือนคนปกติกินก็ใช่เรื่อง 

 

         “ครับ งั้นเดี๋ยวกายไปเอาน้ำมาให้นะครับ” เมียผมทำไมน่ารักแบบนี้วะ พ่อตาโปรดเห็นใจ 

 

         กายเดินเข้าห้องน้ำไปเตรียมน้ำให้ผมก็มีเสียงคนเราะประตูดังขึ้น 

 

        "ก็อก))) ก็อก))) ก็อก)))" 

 

        “เชิญครับ” ผมพูดบอกออกไปเพราะกายน่าจะกำลังเตรียมน้ำให้ผมอยู่ 

 

         "แกร็ก)) O_O" พ่อตาตัวเป็นๆ มาได้ไงวะเนี่ย มาแต่เช้าเชียว 

 

        “เอออ..สวัสดีครับคุณพ่อ...เอ้ยคุณ..” เรียกไม่ถูกเลยกู 

 

        “เรียกฉันพ่อเหมือนกายเรียกก็ได้” O_O อึ้งไปอีก เมื่อวานยังยิงผมอยู่เลย พอมาโหมดนี้ผมนี่งงเลย ปรับโหมดไม่ทัน

 

       “ครับ..คุณพ่อ” พ่อตาอนุญาตแล้วรออะไรหละครับ พูดติดขัดเลยกู ทำตัวไม่ถูก

 

       “ฉันก็นึกว่าแกจะตายไปแล้วนะ” โหยพ่อตาพูดแบบนี้

 

        “ยังไม่ตายครับ ก็คุณพ่อไม่ได้ตั้งใจจะยิงผมจริงๆหนิครับ” ผมพูดออกไป

 

        “ตอนนี้ไม่ได้ตั้งใจยิง แต่ถ้าวันไหนแกดูแลลูกกับหลานของฉันไม่ดีละก็...แกได้ไปคุยกับยมบาลแน่” นี่พ่อตามาเยี่ยมหรือมาขู่ผมวะเนี่ย แต่รักลูกเค้าหนิผมยอม

 

        “ผมสัญญาครับ ว่าผมจะดูแลทั้งสองให้ดีที่สุด” 

 

        “จำคำพูดของแกไว้ให้ดี ถ้าวันไหนแกผิดคำพูดขึ้นมาละก็....หึ” จำใส่หัวไอไทป์ไว้เลยครับว่าพ่อตาโหด 

 

        “พ่อ! มาได้ไงครับเนี่ย?” เมียนี่ก็จะตกใจอะไรขนาดนั้น 

 

        “เดินมาสิ แกจะให้ฉันเหาะมาหรือไง!” พ่อตานี่กวนใช่ย่อยเลยนะเนี่ย 

 

        “พ่อครับ กายรู้ว่าพ่อเดินมาครับ พ่ออย่าทำอะไรไทป์เลยนะครับกายขอ พ่อเห็นแก่หลานตาดำๆที่จะกำลังเกิดมานะครับ” เมียทำหน้าอ้อนพ่อได้หน้าฟัดมาก 

 

        “ฉันไม่ทำอะไรแฟนแกหรอก ฉันแค่จะมาดูว่ามันตายไหม แล้วก็จะเอาอาหารมาให้แค่นั้น ฉันว่าน่าจะกินอาหารโรงพยาบาลน่าจะลำบาก” มีความฟอร์มจัดมากพ่อตา

 

         “พ่อ!” เรียกพ่อสะเสียงดังเลยเมีย

 

         “ขอบคุณครับพ่อ/ขอบคุณครับ” ผมกับกายรีบขอบคุณพ่อ

 

        “ฉันไปละ มาเห็นกับตาว่ายังไม่ตายก็ดี ฉันนึกว่าจะได้หาพ่อใหม่ให้หลานฉันแล้วนะเนี่ย” โหยพ่อตาพูดแบบนี้ปรี๊ดเลย หาพ่อใหม่ให้หลานตัวเอง ผมไม่ตายง่ายๆหรอกครับบอกเลย

 

        พอตาทิ้งระเบิดไว้ให้ผมกับเมียผมได้อึ้งกันเลยทีเดียว 

 

         “ก็ดีเหมือนกันนะไทป์ หาพ่อใหม่ให้ลูกกายไปเลย” ยังจะมาพูดต่ออีกนะเมีย รอให้ผ่านสามเดือนไปเถอะนะ ไทป์จะเอาให้เหนื่อยเลย 

 

         “ใช่สิ! ไทป์มันคนเก่าแล้วหนิ” แกล้งงอลเมียแม่งเลย 

 

        “จุ๊บ ไม่งอลนะครับ กายแค่พูดเล่นเอง มีไทป์คนเดียวก็พอแล้วครับ ช่วยแม่ง้อพ่อหน่อยนะลูก” กายเป็นคนฉลาดคิด ฉลาดพูด ยังไงผมก็ไม่มีทางโกรธเมียตัวเองลงหรอกครับน่ารักขนาดนี้ 

 

        “อย่าพูดว่าจะหาพ่อใหม่ให้กับลูกอีกนะครับกาย ไทป์ใจไม่ดี ถ้าเกิดกายหาจริงขึ้นมาละก็ไทป์จะจับยิงทิ้งแม่งเลย” ผมยิงจริงนะครับ ใครที่กล้ามายุ่งกับของรักของหวงของผม

 

        “ครับๆ กายไม่กล้าหรอกครับ มีสามีดุขนาดนี้ล้างหน้าแปรงฟันดีกว่าเนาะ จะได้เช็ดตัวต่อแล้วกินข้าวกัน...” นี่เมียไม่ได้ด่าว่าผมดุเหมือนหมาใช่ไหม คำว่าดุของเมียนี่สองแง่สองง่ามมาก แต่ถึงยังไงผมก็รู้สึกว่าผมโชคดีมากที่ได้กายมาเป็นเมีย  

 

        ถึงแม้พ่อตาจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าผม แต่ก็ยังให้โอกาสผม หวังว่าลูกชายของผมจะช่วยให้ความสัมพันธ์ของผมกับพ่อตาเป็นไปในทางที่ดีขึ้นนะ...... 

 

        ‘โอกาสไม่ได้มีไว้สำหรับทุกคนเสมอไป ถ้าได้รับโอกาสนั้นจงรักษามันไว้ให้ดี’ 

 

         **************************** 

#พ่อตาโหด 

          **รอดแล้วไทป์เอ้ย โดนพ่อตายิงเข้าไปนึกว่าจะไม่รอด ต้องขอบคุณลูกนะเนี่ยไทป์ เข้าใจพ่อตาหน่อยนะเค้ารักเค้าหวงของเค้า** 

        **ไรท์มาต่อแล้วจ้า เข้ามาดูมาอ่าน มาคอมเม้นกันนะจ้า ต่อไปนี้เรามาดูว่ามาเฟียอย่างไทป์จะหวานกับเมียสู้น้ำตาลได้หรือเปล่า : ) อย่าพึ่งทิ้งไรท์ไปไหนกันะจ้าทุกคนรักรีดทุกคน: )**         

    

     

 

         

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว