facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 25 : คนเก่าหลบไปคนใหม่จะเดิน

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 : คนเก่าหลบไปคนใหม่จะเดิน

คำค้น : #แฟนเก่า #เมีย #มาเฟีย #เมียมาเฟีย #ร้ายกาจ #หมอกาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 50.1k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2563 01:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 : คนเก่าหลบไปคนใหม่จะเดิน
แบบอักษร

#ไทป์ 

 

        “กาย!” ไม่คิดว่าเมียจะพูดแบบนั้นออกไป งานนี้ได้มันกันแน่  

 

        “ทำไมไม่อยากเจอ? ลืมไม่ได้หรอไง?” นั้นไงหาเรื่องผมแล้วไหมหละ  

 

        “ฟอด)) ไม่ใช่อย่างงั้นครับ ไทป์แค่ไม่อยากให้กายคิดมากก็เท่านั้นเอง” ผมไม่อยากให้กายต้องมาคิดมากเพราะผู้หญิงคนนี้ มันจะไม่ดีกับลูกด้วย  

 

       “ก็ดีถ้ายังอาลัยอาวรณ์กันอยู่ละก็...” เว้นเสียงไว้สะ น่ากลัวเลยเมีย  

 

        “ตาย!” ชัดเจนครับ เมียมาเหนือมากตอนนี้ 

 

        “ครับเมีย ฟอด)) ทุกวันนี้ก็รักเมียกับลูกมากจนรักใครไม่ได้แล้วครับ” ใครจะไปกล้าหือกับเมีย  

 

        “ออกไปข้างนอกกันเถอะไทป์” เมียพูดแบบนี้ทำผมชักจะขนลุกแล้วนะเนี่ย  

 

        “ครับๆไป”  

 

        “ไทป์! กายเหนื่อยอุ้มกายไปหน่อยสิ” เริ่มแล้วไงเมียกู ปกติเคยทำแบบนี้ที่ไหน 

 

        “ครับเมีย ได้เลยครับ” ผมอุ้มกายในท่าเจ้าสาวแล้วเดินตรงไปที่ห้องรับแขกทันที  

 

        “สวัสดีคะไทป์/คุณกาย” รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตของเมียที่มองมา  

 

        “สวัสดีครับคุณหลิน” เมียเปิดฉากสวัสดีก่อนผมเลย พูดไม่ทัน 

 

        “คุณมีอะไรหรือเปล่าหลิน? ผมกำลังใช้เวลาอยู่กับเมีย” ผมวางกายไว้บนตักแล้วถามหลินขึ้น  

 

       “ฟอด))" เอาเข้าไปเมียกู หอมเข้าไป ผมรู้ว่ากายทำประชดหลิน  

 

        “เออ..คือหลินอยากคุยกับไทป์แค่สองคนพอจะได้ไหมคะ พอดีหลินมาหาคุณเมื่อสองวันที่แล้วลูกน้องคุณบอกว่าคุณไม่อยู่”  

 

        “พรึบ)) ทำไมไม่บอกกายว่าเค้าเคยมาหา!” รีบหันมาถามผมเลยครับ เมียจับได้แล้วงานงอก  

 

        “คงจะไม่ได้นะครับเพราะไทป์ต้องดูแลผม” ไม่ทันได้ตอบหรอกครับเมียชิงตอบก่อน  

   

        “ฮึก...สงสารหลินเถอะนะคะคุณกาย หลินขอคุยกับไทป์สองคนสักพักนะคะคุณกาย” หลินมาดราม่าแบบนี้เมียผมก็เขม่นผมเข้าไปอีก  

 

        “ไม่ทราบว่าคุณหลินติดละครหรอครับช่วงนี้?” ผมจะนั่งนิ่งๆฟังเมียพูดก็แล้วกัน โทษจะได้ลดลงกึ่งหนึ่ง  

 

       “ไม่นะคะ หลินไม่ชอบดูละคร”  

 

       “โหนี่ขนาดไม่ชอบดูละครนะครับ คุณหลินแสดงได้สมบทบาทเลยนะเนี่ย!” เมียผมทำไมน่ากลัวจังวะ  

 

        “แก!”  

   

       “หลินถ้าคุณมีอะไรจะพูดกับผมก็พูดมา ผมไม่มีเวลามาก อีกอย่างเมียผมไม่จำเป็นต้องไปไหนทั้งนั้น” ผมไม่มีความลับกับกายดีที่สุด ผมไม่อยากให้กายคิดมาก  

 

       “ฮึก....หลินจะขอมาอยู่กับไทป์สักพักได้ไหมคะ คือหลินทะเลาะกับสามีคะ” ผมบอกเลยว่าไม่ได้ไม่ใช่เรื่องเลย  

 

       “แน่ใจหรอครับว่าจะมาอยู่ด้วย คุณหลินจะทนฟังเสียงครางของผมกับไทป์ได้หรอครับ จุ๊บ))” เอาเข้าไปเมีย กอดเข้าไป จุ๊บเข้าไป แล้วที่นั่งอยู่บนตักผมหนะสะโพกก็ถูลูกชายผมไปด้วยนะเนี่ย  

 

       “คุณกายหมายถึงอะไรหรอคะ” พึ่งเห็นความร้ายกาจของเมียก็วันนี้แหละครับ 

 

       “หมายถึงเรื่อง...อย่างว่าหนะครับ” ถ้าเมียจะพูดแบบนี้ผมจะทนได้อีกนานไหม  

 

       “เมียครับเลิกยั่วก่อนได้ไหมครับ เดี๋ยวได้ฟัดกันตรงนี้แหละครับ” ผมกระซิบบอกกายให้เลิกยั่วผมก่อน  

 

         “อ๊ะ)) เมียครับอย่าพึ่งถูครับ ลูกชายไทป์มันตื่นแล้วนะ” โอ้ย อยากฟัดเมียโว้ย 

 

       “ไทป์คะ หลินขออยู่ด้วยสักพักนะคะ” ยัง ยังไม่หยุดอีกนะหลิน  

 

       “ผมคงให้หลินอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกครับ มันไม่เหมาะสม อีกอย่างเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว ผมจะให้คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน เมียผมก็อยู่” ผมพูดตัดปัญหาไปเลยดีกว่า  

 

         “ทำไมเมื่อก่อนไทป์ไม่เห็นเมินหลินขนาดนี้เลยคะ ไทป์ลืมเรื่องของเราหมดแล้วหรอคะ”  

 

        “อย่าลื้อฟื้นเรื่องเก่าๆมาพูดอีกนะหลิน ผมมีเมียแล้วผมก็รักเมียมากด้วย กรุณาเข้าใจเราด้วยนะหลิน” ผมชักจะหมดความอดทนกับเธอละ มุกบีบน้ำตาให้ผมสงสารหนะเมื่อก่อนมันใช้ได้ครับ แต่ตอนนี้มันไม่มีประโยชน์ 

 

       “เรื่องเก่าๆ ของเก่าๆ ไทป์ไม่จำหรอกครับคุณหลิน” เอาสิปากเมียตอนนี้ใช้ได้เลย หลินกลับไปผมไม่รอดแน่  

 

        “แต่บางทีหลินว่าของเก่าๆก็อาจจะยังเอากลับมาใช้ใหม่ได้นะคะ” ยอมกันที่ไหน คนที่จะตายคือผม  

 

        “ก็ถูกของคุณหลินนะครับ ของเก่าๆบางชิ้นอาจจะยังเอากลับมาใช้ใหม่ได้เพราะดูมีคุณค่า แต่สำหรับของเก่าๆบางชิ้นที่มันมีตำหนิเนี่ย! คนเค้ายังอยากเอากลับมาใช้อีกหรอครับ ไทป์?” อุ้ย! ตกใจหมดเลย  

 

       “ฟอด))) ไม่ชอบของเก่าครับ เพราะของใหม่ดีกว่าเยอะ ฟอด)) แล้วตอนนี้ก็หลงของใหม่มากด้วย” เล่นกับเมียหน่อย  

 

        “คิดหรอว่าไทป์จะรักแกจริง” พูดแบบนี้ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงผมตบปากแหกไปแล้วนะเนี่ย  

 

        “จริงไม่จริงก็เอากันทุกคืนนะครับคุณหลิน ใช่ไหมไทป์?” ใช้เสียงต่ำถามผมด้วย  

 

        “ครับเมีย ทุกคืนครับ แต่คืนนี้เมียจะเอาไหมหละไทป์อยาก” คืนนี้เผื่อฟลุ๊ค  

 

        “หึย))) แกคิดหรอว่าแกจะเอาชนะฉันได้”  

 

         “ได้ไม่ได้ก็เห็นๆกันอยู่นะครับ” เมียยอมสะทีไหน  

 

         “หลินผมว่าคุณกลับไปหาสามีของคุณเถอะ แล้วอย่ามายุ่งกับผมอีก ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณแล้ว ผมไม่ได้รักคุณแล้ว อย่าทำให้ผมต้องโมโห” เธอรู้ว่าถ้าผมโมโหมันจะเกิดอะไรขึ้น  

 

         “หลินไม่กลับ! หลินไม่เชื่อว่าไทป์ลืมหลินได้จริงๆ หลินจะทำให้ไทป์หันกลับมารักหลินเหมือนเดิมให้ได้!” ผมเลือกรักคนอย่างเธอเข้าไปได้ยังไงกัน 

 

        “ก็ตามใจครับ อยากเห็นหนังสดของเราสองคนก็อยู่ดูสะให้เต็มตานะครับคุณหลินฮุ้ย...”  

 

         "จ๊วบ))) อืม))) เมียครับ จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ)))" ปางบางได้รูปของเมียประกบลงบนปากของผมทันที ด้วยความที่ผมมีอารมณ์อยู่แล้วจะขัดเมียได้ยังไง  

 

         “อืม...กายครับมีคนอยู่นะครับ จ๊วบ)) อืม)) จ๊วบ)) อ่าา ” เมียหาได้สนใจไม่  

 

         “จ๊วบ))) อ่าา จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ))” ผมจูบกายอย่างเร่าร้อนต่อหน้าหลิน  

 

         “อ่าาาาาส์ ไทป์จูบเก่งมากเลยนะเนี่ย กายชักอยากจะขึ้นห้องแล้วสิ” ดูเอาเถอะครับว่าเมียผมนี่แสบแค่ไหน  

 

         “งั้นเราขึ้นห้องกันนะครับเมีย” ผมไม่สนใจหลินที่ยืนนิ่งมองผมกับกายจูบกันอยู่ ผมกำลังจะอุ้มกายขึ้นเพื่อไปห้องนอน..... 

 

         “ไทป์คุณจะทำแบบนี้กับหลินไม่ได้นะ”  

 

         “ทำไมจะทำไม่ได้หละครับ ไทป์เป็น‘ผัวของผม’ ไม่ใช่ของคุณ!” ครับเมีย ทีอย่างงี้หละเน้นจังนะคำว่าผัวเนี่ย  

 

         “อะ....กรี๊.....” 

 

          “หยุด! ห้ามมากรี๊ดร้องขอส่วนบุญแถวนี้ ถ้าจะกรี๊ดไปกรี๊ดที่วัดนู้นไป” เมียผมเริ่มหมดความอดทน 

 

          “แกไอตุ๊ด” โหยด่าเมียขนาดนี้

 

          “ตุ๊ดแล้วไงยังไง ตุ๊ดแต่เค้าก็เลือก เสียใจด้วยนะที่เค้าไม่ได้เลือกชะนีอย่างคุณมาทำพันธุ์!” ด่าไม่ทันเมีย เลือกเงียบดีกว่าวะไทป์เอ้ย

 

          “อ้ายยยยย นี่แกว่าฉันเป็นชะนีหรอ” 

 

          “ครับ หูคุณก็ไม่ได้ตึงหนิครับ เอะหรือว่าตึง ? ไม่น่าถามซ้ำ ชะนีที่ชอบเรียกหาผัวชาวบ้าน!” พึ่งเข้าใจคำว่า ‘หึง’ ของเมียก็วันนี้แหละ 

 

           “อ้ายยยยยยย ไอบ้า! กรี๊......” 

 

           “หยุด! ถ้าจะกรี๊ดก็บอกแล้วให้ไปกรี๊ดที่วัด หรือไม่ก็ไปกรี๊ดในป่า ลำคาน! ไทป์ครับกายอยากให้ไทป์พากายขึ้นห้องแล้วครับ” อ้อนเข้าไป อ้อนแบบนี้กูเตรียมตัวตายได้เลย จากหื่นๆเหี่ยวหมดแล้ว

 

           “อ่อ ถ้ายังอยากจะอยู่ดู อยู่ฟังเสียงครางของผมกับไทป์ก็เชิญได้เลยนะครับคุณหลินฮุ้ย” ยอมใจมนุษย์เมีย

 

           “ไม่เป็นไร! ฉันกลับแล้วนะคะไทป์ ขอให้คุณมีความสุขกับสิ่งที่คุณเลือกก็แล้วกันนะคะไทป์ หึย))” ยอมแพ้ไปแล้วครับ 

 

          “อาเฉิน/อาหยางส่งแขก! อย่าลืมเอาน้ำร้อนมาสาดทำความสะอาดด้วยนะ” เอากับเมียสิครับ แรงมาก แรงตั้งแต่ชะนีแล้วครับ

 

          หลังจากศึกสงครามสงบลง หลินเป็นคนถอนตัวก่อน ถ้าหลินไม่ถอนตัวไปก่อนงานนี้คงมีเรื่องกันยาวแน่ เมียผมยอมคนสะที่ไหนกัน ผมอุ้มกายขึ้นมาบนห้องกายไม่ยอมพูดอะไรกับผมสักคำ.......

 

          ****************************

#กาย  

 

        ผมไม่ได้โกรธไทป์นะครับ แต่ผมโกรธผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นมากกว่า ทิ้งเค้าไปแล้วยังจะมาออดอ้อนขอมาอยู่ด้วย ผมไม่ใช่นางเอกในละครนะที่จะมองไม่ออกว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร 

 

        คนอย่างเธอต้องเจอคนอย่างผม ของเก่าหนะหลบไป ของใหม่จะเดิน แล้วอย่าได้คิดเอาของเก่ากลับมาใช้ใหม่อีกนะ ผมเอาตาย 

 

         “กายครับไม่โกรธไทป์นะครับ ฟอด)) ไทป์ไม่ได้คิดอะไรกับหลินแล้วจริงๆนะครับ” อ้อนเชียว 

 

        “.........” ยังไม่อยากพูดด้วยตอนนี้ครับ ง่วงนอนมากด้วย เสียอารมณ์

 

       “กายครับไทป์รักกายกับลูกมากนะครับ ไม่โกรธนะครับเดี๋ยวลูกจะกลายเป็นคนหงุดหงิดง่ายนะครับ” เอาลูกมาช่วยอย่างงั้นหรอเชอะ! หมั่นไส้

 

       “ตอนนี้กายอยากนอน เอาไว้ตื่นมาค่อยคุยกันนะไทป์” ผมขอนอนพักก่อน ต่อปากต่อคำกับเมียเก่าไทป์มาเหนื่อยฉิบ ไม่รู้ว่าไทป์ไปคว้าเอาผู้หญิงแบบนั้นมาได้ยังไงกัน ตาต่ำมาก!

 

       “ครับๆนอนกันเนาะ ฟอด))) ฝันดีนะครับคุณแม่จุ๊บ)) ฝันดีนะครับลูกพ่อ” หอมแก้มผมเสร็จก็ไปจุ๊บลูกต่อ ผมว่าอีกหน่อยลูกต้องติดไทป์แน่เลย

 

        ไทป์กอดผมนอนอยู่แบบนั้น ผมรู้ว่าไม่ควรเอาเรื่องพวกนี้มาคิดให้รกสมอง แต่บางครั้งก็ต้องดักทางไว้ก่อนจะได้ไม่มีอะไรพลาด.....คิดไปคิดมาจน...ภาพตัด 

 

        ............

 

        ...........

 

        ผมไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่ตื่นขึ้นมาก็ได้กลิ่นอะไรหอมๆตีเข้าจมูกแล้วหิวขึ้นมาเลยทีเดียว

 

 

        “ตื่นแล้วหรอครับกาย หิวไหม?” เสียงของคุณสามีนั้นเอง นี่ลงทุนเอาข้าวขึ้นมาให้ผมกินถึงในห้องนอนเลยหรอเนี่ย  

 

        “เห็นหลับอยู่หรอ?”  

 

        “ฟอด))) กายครับ หายโกรธไทป์ได้แล้วนะครับ ลูกจะโกรธไทป์ไปด้วยนะ” ที่อย่างงี้หละกลัว  

 

        “ก็ดีสิ ลูกจะได้รู้ว่าพ่อเคยเลือกผู้หญิงแรดมาเป็นแฟนจนทำให้แม่ต้องมาเหนื่อย และโกรธอยู่แบบนี้” เดี๋ยวนี้เริ่มเถียงแล้วรู้สึกเหนื่อย  

 

        “ไทป์ไม่คิดว่าเค้าจะกลายเป็นคนแบบนี้หนิครับ ถ้ารู้นะจะไม่เอามาทำพันธุ์ให้เสียเวลาหรอก” มีการเถียงกลับด้วย  

 

        “เถียงกายหรอ?”  

 

         “เปล่าครับเมีย ใจเย็นๆนะครับไปล้างหน้าล้างตาแล้วมากินข้าวดีกว่านะครับ จะได้อารมณ์ดีขึ้น วันนี้ไทป์มีเค้กส้มให้ด้วยนะครับ” เอาของกินมาล่อผมอย่างงั้นหรอหึ....มันได้ผล  

 

        “ก็ได้ ครั้งนี้จะยอมไม่โกรธ แต่ถ้ามีครั้งหน้าเชิญนอนหน้าบ้านเลยนะครับคุณสามี” ขู่ไว้ก่อนครับ ถ้าทำให้ผมได้เหนื่อยอีกรอบได้ไปนอนกับหมาหน้าบ้านแน่  

 

         “ฟอด)) รักเมียที่สุด” ปากหวานเชียวนะ 

 

         คุยกับไทป์เสร็จผมก็รีบเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตา ผมจะได้กินเค้กแล้ว ไทป์กำหนดลิมิตการกินขนมของผมเพราะเป็นห่วงผมกับลูก  

 

         "แกร็ก))) ทำอะไรอยู่ไทป์” ผมเห็นไทป์มองโทรศัพท์ทำหน้าเจ้าเล่ห์แปลกๆ  

 

         “ไทป์แค่ดูวันปิดเทอมของน้องชายครับ ทุกๆปิดเทอมน้องชายจะต้องมาอยู่กับไทป์ 

 

         “อย่าได้คิดทำอะไรแผลงๆเชียวนะไทป์ ไม่งั้นกายจะโกรธไทป์ แล้วจะบอกให้ลูกโกรธด้วย” ผมรู้ว่าไทป์ชอบแกล้งแฟนของน้อง  

 

         “ใครมันจะไปทำแบบนั้นกันหละครับ กินข้าวนะครับเดี๋ยวลูกหิว” ดูหน้าก็รู้แล้วครับ รีบเปลี่ยนเรื่องเลยนะตัวเองก็ระวังไว้ให้ดีเถอะพ่อตาดุ และโหดกว่าที่คิดนะไทป์  

 

         “อั๊วะ))) อุ....” ไทป์เป็นอะไรอยู่ๆก็จะอ๊วก 

 

         “ไทป์เป็นอะไรเมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย” สงสัยลูกจะลงโทษคุณพ่อเจ้าเล่ห์แล้วหละมั้ง ชอบแกล้งคนอื่นดีนัก 

 

         “ไม่รู้ครับ แค่นึกถึงเรื่องที่จะแกล้....อุ๊)) อ๊วก)))” จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี  

 

        “ลูกรักไม่แกล้งพ่อนะครับ พ่อจะแย่แล้วนะครับ” ผมลูบท้องไปด้วยพูดกับลูกไปด้วย กลัวถ้าแกล้งไทป์มากๆจะยุ่งกัน 

 

         สักพักอาการของไทป์ก็ดีขึ้น สรุปตอนนี้คนที่จะต้องดูแลผม ผมกลับต้องเป็นคนมาดูแลแทน หมดกันคราบมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ...... 

 

          ******************************** 

#มีอาการ 

#ชะนีหลบไปแม่จะเดิน 

          **ไทป์เอ้ยเกือบไปแล้วไหมหละแก หมอกายนี่ปากสุดยอดมาก เป็นยังไงหละเห็นฤทธิ์คนท้องหรือยัง ทำเมียเก่าแกสะอึกไปเลย เรามาดูกันนะครับว่าคุณพ่อมือใหม่ของเราจะเป็นยังไงต่อไป แต่ที่แน่ๆหมอกายเอาใจไรท์ไปเลยจ้า ชอบก็อย่าลืมกดถูกใจ คอมเม้น ติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะจ้า รักรีด**  

        

          

 

        

        

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว