ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ความสัมพันธ์ของเราสองคน

ชื่อตอน : ความสัมพันธ์ของเราสองคน

คำค้น : อุ้มบุญ แก้แค้น พระเอกเลว เมียอุ้มบุญ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.4k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ย. 2562 11:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ความสัมพันธ์ของเราสองคน
แบบอักษร

โรงพยาบาล 

ไม่ว่าณฉัตรจะเดินไปทางไหนจะต้องมีสหรัฐคอยประคองเธออยู่ตลอด การกระทำของเขาสร้างรอยยิ้มให้กับผู้คนที่อยู่ในบริเวณนั้น ใครๆต่างก็อิจฉาณฉัตร ที่มีสามีแสนใจดีคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง แถมคุณพ่อยังหล่อ เจ้าตัวเล็กเมื่อคลอดออกมา คงหน้าตาดีเหมือนพ่อและแม่ เมื่อถึงคิวของ ณฉัตร เขาเข้าไปข้างในกับเธอ 

“เดี๋ยวคุณหมอขออัลตร้าซาวด์ดูน้องหน่อยนะคะ” 

คุณหมอนำเจลเย็นมาป้ายที่ท้องเธอทำการอัลตร้าซาวด์ ชี้ไปยังหน้าจอ เพื่อบอกว่าเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องมีพัฒนาการไปถึงขั้นไหน สุขภาพร่างกายแข็งแรงหรือไม่ คุณหมอตรวจอย่างละเอียด ณฉัตรให้ความร่วมมืออย่างดี สหรัฐนำมือของตนเองไปวางที่หน้าท้องของณฉัตรเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องมีปฏิกิริยาต่อผู้เป็นพ่อทันที  

“คุณพ่อ คุณแม่ดูในจอได้นะคะ”คุณหมอชี้ไปที่หน้าจอ ว่าเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องมีปฏิกิริยาต่อการสัมผัสของคนเป็นพ่อมากแค่ไหน ทั้งสองคนยิ้มออกมาด้วยความสุข พลอยทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องมีความสุขไปด้วย สหรัฐกุมมือณฉัตรเอาไว้ ความรู้สึกของทั้งสองส่งผ่านให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าตัวเองนั้นมีความสุขมากแค่ไหน หลังจากอัลตราซาวด์เสร็จ ทั้งสองคนนั่งฟังคำแนะนำจากคุณหมอ 

“เราจะไปไหนกันเหรอคะ”ณฉัตรหันมาถามสหรัฐเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ขับรถไปยังเส้นทางกลับบ้าน สหรัฐไม่พูดอะไรแค่หันมายิ้มให้กับเธอเท่านั้น มือด้านซ้ายของเขากุมมือของเธอเอาไว้ เธอมองหน้าเขาความอบอุ่นที่เขาส่งผ่านมือข้างนั้น ทำให้เธอยิ้มออกมาเช่นกัน ใช้ศีรษะอิงไปที่ไหล่ของเขา ความรู้สึกของทั้งสองคนสื่อถึงกันและกัน สถานที่ที่เขาพาเธอมาคือ ห้างสรรพสินค้า วันนี้เขาลางานทั้งงาน ตั้งใจว่าจะพาเธอมาทานข้าว และซื้อชุดชั้นใน เพราะชุดชั้นในเดิมของเธอใส่ไม่ได้ เพราะขนาดเต้านมของเธอขยายใหญ่ขึ้น ทำให้ตอนนี้เธอไปไหนมาไหน ไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน ถ้าอยู่บ้านเขาไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พออกมาข้างนอก เขากลัว กลัวเต้านมขนาดใหญ่ของเธอจะล้นทะลักออกมา คนอื่นเห็น เขาหวง 

“คุณรัฐจะซื้ออะไรเหรอคะ”ณฉัตรหันมาถาม  

“ฉันไม่ได้จะซื้ออะไร แต่คนที่ซื้อคือฉัตร เราเข้าไปกันเถอะ นี่ก็เที่ยงแล้ว ป่านนี้เจ้าตัวเล็กคงหิว”สหรัฐจูงมือเธอเข้าไปในห้างสรรพสินค้า ตลอดที่เดินด้วยกันเขาคอยดูแลเธอตลอดเวลา คอยถามว่าเธอเหนื่อยไหม ณฉัตรได้แต่ส่ายหน้า เธออยากจะบอกเขาเหลือเกินว่าเธอท้อง ไม่ได้เป็นง่อย เดินแค่นี้สบายมากสำหรับเธอ แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา กลัวเขาจะโกรธ  

“ฉัตรไม่อยากได้อะไรเลยค่ะ เราทานข้าวก็พอ” 

“ถึงฉัตรไม่อยากได้ฉันก็ซื้อให้ เพราะฉันไม่ชอบให้ฉัตรไม่ใส่ชุดชั้นในเวลาออกนอกบ้าน ถึงแม้ว่าฉัตรจะใส่เสื้อคลุมเอาไว้ก็ตาม บางครั้งความผิดพลาดก็เกิดขึ้นได้ ฉันไม่อยากให้ใครมาเห็นเต้านมสวยๆของฉัตรนอกจากฉัน ทานข้าวเสร็จ เราไปซื้อชุดชั้นในกัน เดี๋ยวฉันช่วยเลือก” 

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉัตรเกรงใจ”ณฉัตรรีบปฏิเสธพร้อมใบหน้าขึ้นสีชมพูระเรื่อด้วยความอาย ตั้งแต่เกิดมา เธอไม่เคยให้ผู้ชายซื้อชุดชั้นในให้ และเธอคิดว่าเป็นเรื่องที่น่าอายมาก 

“ไม่ต้องเกรงใจ ฉันเป็นคนถอด ฉันเต็มใจซื้อและเลือกให้”สหรัฐกระซิบที่ข้างใบหูของเธอ ยิ่งทำให้แก้มของณฉัตรแดงระเรื่อมากขึ้น ในสายตาของผู้คนที่เดินผ่านไปมา การกระทำของเขาเหมืนสามีกำลังหยอกล้อภรรยาด้วยความรัก ในความรู้สึกของสหรัฐในตอนนี้นับวันความรู้สึกของเขาที่มีต่อณฉัตรนับวันยิ่งมากยิ่งขึ้น อาจะเป็นเพราะความสัมพันธ์ของเขาและเธอที่เกี่ยวพันธ์กันด้วยเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้อง ทีแรกเขาอาจจะไม่ชอบ ที่เธอมาอุ้มท้องลูกของเขา แต่วันนี้เขารู้สึกดีเวลากลับบ้านเห็นณฉัตรที่กำลังอุ้มลูกของเขารออยู่ที่บ้าน ชอบที่เห็นเวลาเธอพูดคุยกับเจ้าตัวเล็กทำอะไรจะนึกถึงลูกตลอด ความรู้สึกแบบนี้แผ่ซ่านไปทั่วหัวใจของเขา 

“ฉัตรอยากทานอะไร วันนี้ฉันตามใจฉัตร” 

“ไม่ว่าจะเป็นเมนูอะไรก็ได้ใช่ไหมคะ”เธอถามเขาด้วยความเกรงใจ สหรัฐพยักหน้าเป็นการยืนยัน 

“ฉัตรอยากทานอาหารญี่ปุ่นค่ะ วันที่คุณรัฐและคุณย่าพาฉัตรมาทานวันนั้นอร่อยมาก ฉัตรอยากทานอีก” 

“ได้ พาไปเดี๋ยวนี้เลย หิวแล้วใช่ไหมเจ้าตัวเล็ก”สหรัฐพาเธอไปร้านอาหารญี่ปุ่น เข้าไปในร้านพนักงานพาเขาไปยังโซนที่นั่งวีไอพี เพื่อความเป็นส่วนตัว เขาไม่ชอบคนเยอะ พนักงานนำเมนูมาให้ ณฉัตรกางดูเมนูอาหาร 

“ฉัตรอยากทานอะไรสั่งได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจฉัน เดี๋ยวเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องไม่อิ่ม เดี๋ยวงอแง”เมื่อเขาพูดเปิดทางให้กับเธอแบบนั้น ณฉัตรดูเมนู ไม่ว่าจะเป็นเมนูไหนเธอก็อยากทานทั้งนั้น เห็นแล้วน้ำลายสอ อยากจะทาน ในเมื่อมีคนเลี้ยงเธอก็ขอสั่งแบบไม่เกรงใจ กินเพื่อเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้อง 

“เอาชูชิ แซลม่อนห้า มากูโระห้า ทูน่าห้า เบิร์นทั้งหมด ไข่ม้วนห้า กุ้งห้า ข้าวหน้าแซลม่อน ขออูด้ง”ณฉัตรสั่งเมนูทุกอย่างที่เธออยากจะทาน สหรัฐนั่งมองเธอสั่งอาหาร ณฉัตรสั่งเสร็จแล้วยื่นเมนูให้เขาสั่งในส่วนของเขา สหรัฐรับเมนูมาด้วยความงุนงง 

“ส่วนของคุณรัฐอยากทานอะไรสั่งเองค่ะ ฉัตรไม่รู้ว่าคุณรัฐชอบทานอะไร”เขาทำหน้าเหรอหลา นึกว่าเธอสั่งเผื่อเขาด้วย เขาจึงสั่งเมนูของตัวเองมาสองสามอย่าง 

“ทานหมดเหรอแม่หมู”พอได้ยินคำเรียกขานแบบนั้น ความไม่พอใจในแววตาส่งมาให้เขาทันที หยาบคาบ มาเรียกเธอแม่หมูได้ยังไง  หน้าเธอมุ่ยทันทีสหรัฐอมยิ้มให้เธอ รู้ว่าคนท้องทานมากกว่าปกติ แต่วันนี้เธอทานมากกว่าทุกวัน กลัวท้องเธอจะผลิแตกออกมา ท้องยิ่งใหญ่อยู่ด้วย 

“เตรียมตัวจ่ายเงินได้เลย จะเอาให้หมดกระเป๋า มาพูดว่าเราว่าแม่หมูได้ยังไง”เธอพูดพร้อมคีบชูชิเข้าปากของตนเองดับความหงุดหงิดใจที่เขาเรียกเธอว่าแม่หมู อารมณ์ของเธอยิ่งไม่คงที่ 

“ได้เลยครับแม่หมู เดี๋ยวพ่อหมูคนนี้จ่ายเอง”เขาพูดพร้อมตักส่วนของตัวเองเข้าปาก ยิ้มให้กับเธอ แต่ได้วงค้อนกลับมา นับวันในสายตาของเธอน่ารัก และสวยมากด้วย ขนาดไม่แต่งหน้า ถ้าแต่งหน้า เขาคงไม่ให้เธอออกบ้านเขาหวง ณฉัตรนั่งทานอาหารญี่ปุ่นด้วยความอร่อย ทุกอย่างที่เธอสั่งมาหมดทุกอย่าง และมีความสามารถสั่งของหวานมาทานได้อีก เมื่อเห็นเธออิ่มแล้ว เธอเรียกพนักงานเก็บเงิน 

“ไหวไหม”เขาประคองเธอออกจากร้าน ท้องยิ่งใหญ่ๆ กินเข้าไปจนหมด ต้องคอยประคองเธอเอาไว้ เดี๋ยวสะดุดล้มได้ 

“ไหวค่ะ”ณฉัตรบอกคนด้านข้าง เพราะกินมากทำให้ง่วงนอน เธอปรือตามองเขา อยากนอน กินแล้วก็นอน หรือว่าเธอจะเป็นแม่หมูเหมือนเขาว่าจริงๆ ยิ่งช่วงนี้เธอนอนมากกว่าปกติ สงสัยเธอต้องหากิจกรรมให้ตัวเองทำ เพื่อไม่ให้ตัวเองนอนมากจนเกินไป 

“ทำหน้าง่วงแบบนี้คงอยากกลับแล้วใช่ไหม แต่ยังกลับไม่ได้ เราต้องไปซื้อชุดชั้นในก่อน”สหรัฐประคองเธอไปยังร้านชุดชั้นในของผู้หญิง พนักงานของร้านออกมาต้อนรับ 

“ผมอยากดูชุดชั้นในสำหรับผู้หญิงครับ ขอไซต์ใหญ่ๆนะครับ เพราะหน้าอกของเธอขนาดเพิ่มมากขึ้น”สหรัฐพูดกับพนักงาน แต่คนอายคือณฉัตร พนักงานจ้องมองพวกเขาทั้งสองคนอมยิ้มกับความน่ารักของผู้ชาย พาภรรยาที่อุ้มท้องมาซื้อชุดชั้นใน เป็นผู้ชายที่หาได้ยากมาก พนักงานนำชุดชั้นในมาให้เลือก และคนที่เลือกคือไม่ใช่ณฉัตรแต่เป็นเขาเอง เขาเลือกชุดชั้นในตามฉบับที่เขาชอบ 

“ฉัตรว่าชุดชั้นในแบบนี้มันดูโป้ไปหรือเปล่าคะ”ณฉัตรหันมาถามเขา เธอนี่อายแล้วอายอีก พนักงาน หรือว่าผู้หญิงที่อยู่ในร้านมองเธอแล้วต่างพากันอมยิ้ม โอ้ย เธออยากวิ่งหนีไปจากร้านนี้ 

“ไม่โป้หรอก กำลังดูดี ผมขอดูชุดชั้นในที่เน้นความเซ็กซี่ด้วยครับ”สหรัฐหันไปบอกกับพนักงาน เหล่าพนักงานต่างหามาให้เขาได้เลือก 

“คุณรัฐคะชุดพวกนี้ฉัตรใส่ไม่ได้หรอกคะ มันเล็กเกินไป” 

“ไม่ได้จะให้ใส่ตอนนี้ จะให้ใส่หลังคลอดต่างหาก เอาไว้ใส่ให้ฉันดู เพื่อใช้เป็นแรงบันดาลใจให้กับฉัน”คำพูดของเขาทำให้ณฉัตรได้แต่อ้าปาก พูดไม่ออก หน้าที่แดงแดงแล้วแดงอีก เธอไม่พูดอะไรต่อให้เขาเลือกตามใจชอบ จะได้จ่ายเงินออกไปจากร้านนี้ กว่าจะได้ออกจาร้าน เธอยืนเป็นหุ่นให้เขาเทียบไซต์ชุดชั้นในจนเขาพอใจ และจายเงิน สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ให้เขาเลือกชุดชั้นในให้เธออีก 

 

พี่รัฐจะเอ็นหนูฉัตรตลอดไปเลยไหมนะ

ความคิดเห็น