facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 15 : เริ่มชัดเจน

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 : เริ่มชัดเจน

คำค้น : #ลอยกระทง #กาย #ไทป์ #วันลอยกระทง #กระทง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 66.5k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2563 18:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 : เริ่มชัดเจน
แบบอักษร

#ไทป์ 

 

         ผมสะดุ้งตื่นมาเพราะแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาภายในห้อง ซึ่งบ่งบอกว่าตอนนี้น่าจะสายมากแล้ว แต่ร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดของผมยังคงหลับสบาย ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงรู้สึกดีขนาดนี้ บางทีผมอาจจะรักร่างบางเข้าให้แล้ว  

 

        [สายเข้า]  

 

       "อืด))) อืด)))) อืด)))" 

 

         เสียงโทรศัพท์ของร่างบางดังขึ้นผมควรจะรับเพราะคนที่โทรมาน่าจะเป็นเพื่อนของร่างบาง เดี๋ยวเค้าจะเป็นห่วง  

 

        ไทป์: สวัสดีครับ  

 

         ปลายสาย: คุณเป็นใครมารับโทรศัพท์เพื่อนของผมได้ยังไง แล้วทำไมมาอยู่กับเพื่อนของผมได้ 

 

         เพื่อนของร่างบางดุใช้ได้เลยแหะ เสียงนี่เข้มมาเชียว  

 

         ไทป์: ผมไทป์ครับ ซึ่งคุณน่าจะรู้จักผมแล้วนะ  

 

         ปลายสาย: เห้ยคุณอยู่ที่ไทยได้ยังไง ตามหาเพื่อนผมเจอได้ยังไง แล้วคุณทำอะไรเพื่อนของผม 

 

         ถามรัวมาเชียว ผมเลยไม่รู้ว่าจะตอบคำถามไหนก่อนดี นี่คงจะช่วยกันทำให้ร่างบางหนีผมมาอยู่ที่ไทยแน่เลย  

 

          ไทป์: ความบังเอิญหนะ  

 

          ปลายสาย: อืม ฝากบอกเพื่อนผมด้วยละกันว่าวันนี้ที่ไทยเป็นวันลอยกระทง อย่าลืมไปลอยกระทง  

 

          ผมกะว่าถ้าร่างบางไปลอยกระทงไหว ผมก็จะพาไปเหมือนกัน แต่สภาพร่างบางตอนนี้ไม่น่าจะพร้อมออกไปไหน  

 

          ไทป์: แล้วผมจะบอกให้ครับ  

 

          ผมพูดไปแค่นั้น แล้วเพื่อนของร่างบางก็ตัดสายไปทันที กลับไปตอบคำถามเพื่อนยาวแน่ 

 

          “อื้อ...เจ็บฉิบ” ตื่นแล้วก็บ่นเลยครับ คงจะลืมว่ามีผมอยู่ด้วย  

 

          “ ฟอด)) บ่นอะไรอยู่” ผมหอมแก้มร่างบางไปที อดไม่ได้หมั่นเขี้ยว 

 

          “ไอบ้า! ไม่ต้องมาหอมแก้มเลยนะ เมื่อคืนเอาแต่ใจมากเกินไปแล้วนะ หึย))) ผมจะไปทำงานยังไง” นั้นไงทำหน้าทำตาเหมือนจะกินหัวผม 

 

          “ไปไม่ไหวก็ลา” ผมไม่อยากให้ร่างบางไปอยู่แล้ว 

 

          “ผมลาได้ที่ไหนกันคุณก็รู้” แต่ผมว่าตอนนี้ถ้าร่างบางจะไปก็ไม่น่าจะทันละหละ  

 

          "หมับ)) ลาได้สิครับ ‘เมีย’ เพราะต่อให้เมียไปตอนนี้ก็ไม่ทัน อีกอย่างทำไมจะลาไม่ได้” ไม่ได้กวนตีนกายนะครับ แต่เป็นห่วง 

 

         “ไม่ต้องมายุ่งกันได้ไหม” ดูพูดออกมาน่าจับกดให้นอนจมเตียง

 

         “ไม่ได้ครับ ไม่ให้ยุ่งกับ‘เมีย’ จะให้ไปยุ่งกับใคร?”  

 

          “คนบ้า!” หันหน้าหนีไปแล้วครับ เถียงไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอด 

 

          “ว้าสงสัยวันนี้ฉันต้องไปเที่ยวงานลอยกระทงคนเดียวแน่เลย คนแถวนี้คงไม่อยากจะไปด้วย” ผมพูดเชิงให้ร่างบางเสียดาย 

 

           "พรึบ))) ผมไปด้วย” รีบพลิกตัวมาหาผมเหมือนเดิมทันทีเชียว น่าจะชอบงานลอยกระทงจริงๆ 

 

         “หึ จะไปไหวไหมหะ? ขนาดไปทำงานยังไปไม่ได้เลย” ผมพูดแซวร่างบางออกไป 

 

         “คุณเป็นคนทำผม เพราะฉะนั้นต้องพาผมไปให้ได้” ขนาดเจ็บขนาดนี้ยังจะไปเที่ยวอีก 

 

         “อยากไปจริงหรอ?” ผมแกล้งถามร่างบางเป็นเชิงหยอก 

 

         “อยากไปมาก พาไปหน่อยสิ” ดูร่างบางพูด ไม่อยากพาไปเลย

 

         “ถ้าอยากให้พาไปก็ต้องพูดดีๆ แล้วก็ห้ามดื้อด้วยฉันไม่ชอบ!” ร่างบางทั้งดื้อ ทั้งเอาแต่ใจ

 

         “ก็ได้” วันนี้มาโหมดว่าง่ายแหะ 

 

          “ทำไมวันนี้ว่าง่ายจัง?” ผมยังคงถามร่างบางขึ้น

 

          “เรื่อง..ของ...ผม!” กวนตีนจริงๆ นี่ถ้าเป็นคนอื่นผมเลาะฟันหมดปากไปละนั้น

 

          “ตามใจ งั้นก็นอนซมอยู่ห้องเนี่ยแหละ” ผมขู่ร่างบางออกไป สีหน้าของร่างบางเปลี่ยนไปทันที 

 

          “ไทป์ครับ พากายไปเที่ยวงานลอยกระทงหน่อยนะคร๊าบ ต้องการแบบนี้ใช่ไหม? พูดให้ก็ได้ ชิ” อึ้งสิครับ ร่างบางเรียกชื่อผมด้วย ทำไมถึงรู้สึกดีใจจังวะ แล้วกูก็กำลังจะหลงรางบางแน่ๆ

 

          “หึถ้าอย่างงั้นกินข้าว แล้วก็กินยา ถ้าอาการดีขึ้น ตอนมืดๆลุกไหวก็จะได้ไป แต่ถ้าไม่ดีขึ้นก็นอนอยู่ห้อง” ผมรู้ว่าร่างบางอยากไปมาก แต่ถ้ายังไม่สบายอยู่แบบนี้แล้วไปเที่ยวอีกมันจะแย่เอา 

 

         “จะไป คุณต้องพาผมไปด้วย” สั่งออกมาเชียวนะเมียเห็นผมยอมให้หน่อยเอาใหญ่เลยนะ 

 

         “ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” คนอย่างผมมันต้องมีข้อแลกเปลี่ยน

 

         “อะไรของคุณอีก ที่ทำไปเมื่อคืนยังไม่มากพออีกหรอ? ผมไม่ไปก็ได้” อารมณ์เหมือนเมียจะงอล 

 

         “หันหน้ามาก่อน Morning kisses กันก่อน” ผมพูดบ้าอะไรออกไปวะเนี่ย ปกติผมไม่เคยแคร์ใครเลยนะเนี่ยนอกจากครอบครัว

 

         “ฝันไปเถอะ ชิ” 

 

         “ตามใจ ไม่อยากไปก็นอนอยู่ห้องเนี่ยแหละ เดี๋ยวดึกๆฉันจะกลับมา” หึดูสิจะทำยังไง ผมรู้ว่าร่างบางอยากไปงานนี้จะตาย 

 

          "พรึบ)) จุ๊บพอใจยัง?” พอใจเป็นอย่างมากครับ

 

          “ไปอาบน้ำ จะได้มากินข้าวกินยา ถ้าหายเย็นๆจะได้ไปลอยกระทงกระทงกัน"

 

         “อือไปก็ได้ แต่ผมลุกไม่ไหวอะ คุณช่วยพาผมไปหน่อยสิ” ร่างบางบอกออกมา

 

         “ให้ไปอาบด้วยกันเลยไหม?” ผมแกล้งถามร่างบาง 

 

          “ไม่ต้อง!” มองตาเขียวปั๊ด 

 

          ผมเลยอุ้มร่างบางไปอาบน้ำ แต่ผมไม่ได้อาบให้นะครับร่างบางจะอาบเอง ผมก็มานั่งรอร่างบางอาบน้ำ.......

 

           *******************************

#กาย 

 

          ไอบ้าไทป์อุ้มผมมาอาบน้ำ ผมก็อาบน้ำไปด้วยนึกถึงคำพูดที่มันบอกว่าจะไปงานลอยกระทง มันทำเหมือนมันรู้ว่าผมชอบงานลอยกระทง  

 

          ถามไอบ้าไทป์ไปเลยดีกว่าว่ารู้ได้ยังไงว่าผมชอบงานลอยกระทง 

 

          ผมอาบน้ำต่ออีกสักพักก็สมควรแกการออกมาจากห้องน้ำแล้ว เดี๋ยวได้เป็นปอดบวมตาย  

 

          "แกร็ก)) ไอบ้า! มาแก้ผ้าทำไมเนี่ย” เต็มตาเลยกาย เอ้ย มันไม่อายบ้างหรือยังไงไงกัน 

      

          “กว่าจะออกมาได้นะ ฉันก็นึกว่าไปซ้อมตายในห้องน้ำ” หืมดูปากมันครับ ต่อหน้าลูกน้องนี่นิ่งอย่างกับเป็นหุ่นยนต์ ทีต่อหน้าผมนี่กวนตีนฉิบหาย  

 

          “ก็อาจจะมั้ง อย่างน้อยก็จะได้หนีไปให้พ้นๆคนอย่างคุณ!” โกรธครับ พูดออกมาได้อาบน้ำหรือซ้อมตาย  

 

         “ไม่มีทาง ต่อให้นายตายกลายเป็นผี ฉันก็จะหาหมอผีให้มาลากวิญญาณของนายมาอยู่กับฉัน” เกลียดคำพูดแบบนี้  

 

          “ชิ” ไม่อยากมองหน้าครับ โอ้ย)) อุ้ย))) อ้ายย)) ลืมตัวว่าตัวเองเจ็บตูดครับ เดินไม่ไหวแล้ว เพราะมันคนเดียวเลยไอบ้าไทป์ รอบสองรอบไม่เคยมีอะ  

 

         “มานี่มะ เจ็บแล้วยังจะปากดีอีก” สรุปผมเป็นคนผิดสินะที่ไปปากดีใส่มันก่อน  

 

         “......” ไม่พูดด้วยครับไอคนปากเสีย พูดจากันดีๆสักครั้งก็ไม่มีหรอก  

 

         “จะไม่พูดกับฉันจริงหรอ?”  

 

          “.........” ไม่ตอบหรอก  

 

          “หึรู้ตัวไหมว่าสิ่งที่นายกำลังทำอยู่เนี่ย มันเหมือนเมียที่กำลังงอลผัวเลยนะ” บ้าบอ ใครงอลมันกัน ผมแค่ไม่ชอบที่มันปากเสียใส่แค่นั้นจริ๊งๆ  

 

          “จะบ้าหรอ ใครงอล ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยจะงอลได้ยังไง” ท่าทางของผมมันแสดงออกชัดเจนขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย  

 

          “หน้าแดงนะนายอะ” ยังจะมีหน้ามาล้อผมอีกนะ  

 

          “........” หน้าผมมันจะแดงกว่าเดิมก็เพราะไอบ้าไทป์มันแซวผมเนี่ยแหละ 

 

           “เออลืมถาม คุณรู้ได้ยังไงว่าผมชอบงานลอยกระทง?”  

 

           “เพื่อนนายบอก หือ....”  

 

           “เพื่อน? ใคร?” งงสิครับใครไปบอกมัน เพราะคนที่รู้ก็มีแค่ครอบครัวของผม แล้วก็เพื่อนตัวแสบสองตัว  

 

          อย่าบอกนะว่าไอบ้าไทป์รู้มาจากเพื่อนตัวแสบสองตัวนั้น  

 

         “ก็เพื่อนที่เป็นหมอของนายไงหละ” รู้ชะตากรรมชีวิตตัวเองทันที  

 

        “คุณจะมายุ่งกับโทรศัพท์ของผมทำไม” ชอบทำตัวแบบนี้จังนะมัน  

 

         “เรื่องของ‘เมีย’ ทำไมฉันจะยุ่งไม่ได้” เออเอาที่มันสบายใจเลยละกัน อยากทำอะไรก็ให้มันทำไป เหนื่อย! 

 

         “เอาที่คุณสบายใจเลย หาชุดมาใส่ให้ผมด้วย ไม่องไม่อายมันละ 

 

          “อืมรอแปบ อ่อเดี๋ยวแม่น่าจะขึ้นมาดูแน่เลยว่าฉันพาใครมา ถ้าท่านถามอะไรก็ตอบไปเลยละกัน” แม่อย่างงั้นหรอ ? ใช่ลืมเลยผมอยู่บ้านไอบ้าไทป์ นี่ผมลืมไปได้ยังไงเนี่ยกาย เอ้ยสมองเบลอไปหมดแล้ว 

 

          “อืมรู้แล้ว มีมารยาทพอ” ถ้าผู้ใหญ่คุยกับผมมีหรือผมเสียมารยาทใส่ท่าน 

 

         พอบอกเสร็จไอบ้าไทป์ก็ถือผ้าขนหนูอีกผืนรีบเข้าห้องน้ำทันที ผมชักจะสับสนแล้วนะ ไอบ้าไทป์นี่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ตามไม่ทัน

 

          ........

 

          ........

 

         “น่าเอ็นดูจริงๆ ไม่น่าหลงกลมาเป็นเมียแกได้เลยนะตาไทป์” เสียงใครบางคนหลุดเข้ามาในโซนประสาทของผม 

 

          O_O 

 

          “สวัสดีครับคุณน้า” ผมรีบทักทายแม่ของไอบ้าไทป์เดี๋ยวจะกลายเป็นคนไร้มารยาท

 

          “เรียกแม่ก็ได้ลูก เป็นอะไรมากไหมลูก? แม่ดุตาไทป์ไปแล้ว” ทำไมแม่ไอบ้านี่ถึงน่ารักขนาดนี้กันนะ ต่างจากลูกอย่างกับฟ้ากับขุมนรก

 

          “เอ....เออครับคุณ....แม่” ผมกล้าพูดออกไปได้ยังไงกันวะเนี่ย

 

         “ดีมากลูก” โอ้ยแม่ไอบ้าไทป์ทำไมน่ารักขนาดนี้ 

 

          “แม่ เมียผม!” พูดได้เต็มปากเต็มคำไอบ้าไทป์ ไม่อายแม่ของมันเลยหรือยังกัน

 

          “พูดบ้าอะไรของคุณ” ผมเผลอขึ้นเสียใส่ไอบ้าไทป์

 

         “บ้าอะไรพูดความจริง หรือต้องให้พิสูจน์ให้เห็นภาพชัดเจนอีกรอบ" หน้ชาหมดแล้ว

 

          ต่อหน้าต่อตาของแม่มันยังกล้าพูดขึ้นมาแบบนี้อีกนะ บ้าบอจริงๆ

 

          “ตาไทป์ ฉันเป็นแม่แกไหม? แกจะหวงทำไม” แม่ไอบ้าไทป์พูดแขวะขึ้น 

 

          “โถ่แม่!” 

 

          “เลิกพูดแล้วพาเมียแกไปกินข้าวได้แล้ว อ่อแล้ววันนี้พาเมียแกไปลองกระทงด้วยนะ จะได้ไล่ความซวยออกไปจากตัว” แม่ไอบ้าไทป์ดูเหมือนจะพูดแขวะลูกตัวเองนะเนี่ย มีการพูดแล้วหันไปหามันด้วย ฮ่า ฮ่า

  

         “ครับแม่" หน้าคว่ำไปแล้วครับไอบ้าไทป์

 

         แล้วไอบ้าไทป์ก็อุ้มผมไปกินข้าว อาย อายฉิบหาย เป็นผู้ชายแต่มาเจอผู้ชายอุ้มแบบนี้ 

 

          .........

 

          ........

 

         “กินข้าวเสร็จแล้วก็กินยาด้วย” นี่คือเสียงบังคับผมกินยาหลังจากที่กินข้าวเสร็จ ผมโคตรจะเกลียดการกินยา ถึงแม้จะเป็นหมอก็เถอะ

 

        “ไม่กินได้ไหม” ทำหน้าให้น่าสงสารที่สุด ไม่อยากจะคิดว่ากูต้องลงทุนทำอะไรถึงขนาดนี้เลยหรอ

 

        “ไม่กินก็ได้... แต่ไม่ต้องไปลอยกระทง” โหขู่อย่างงี้ใครมันจะไม่กลัว 

 

         ผมรับยาจากไอบ้าไทป์มากินอย่างเร็ว ขืนอิดออดอีกมีหวังไม่ได้ไปเที่ยวแน่

 

         “กินยาเสร็จแล้วก็นอนพักผ่อน เดี๋ยวฉันจะไปเคลียร์งานเย็นๆจะมาปลุก” สั่งจังนะ

 

          ผมไม่ได้ตอบอะไรเพราะตอนนี้ถ้าให้นอนก็คงหลับเลย เก็บแรงไว้ไปงานดีกว่า ประเพณีลอยกระทงใช่ว่าผมจะได้มาเห็นทุกปี

 

         ..........

 

         ......... 

 

         ไม่รู้ว่าผมหลับไปนานเท่าไหร่ รู้สึกตัวอีกทีก็มีคนบ้ามาปลุกเนี่ยแหละ

 

         “ทำหน้างอใส่ฉันแบบนี้สงสัยจะไม่อยากไปเที่ยว” หน้าคนพึ่งตื่นมันจะให้ยิ้มให้หรือยังไง

 

         “พึ่งตื่นไหมหละ!” ผมเหน็บไอบ้าไทป์ออกไป คนอะไรหาเรื่องได้ตลอดเวลา 

 

         “หึไปล้างหน้าล้างตาก่อนไป เดี๋ยวจะพาไปลอยกระทง” ค่อยอารมณ์ดีหน่อยที่ได้ยินแบบนี้

 

        รออะไรหละครับ ตอนนี้อาการปวดก็ดีขึ้นมากแล้ว ผมรีบเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตา..แต่ชุดหละ 

 

        “คุณ ชุดที่จะให้ผมใส่ไปหละ” โดนลากมาตั้งแต่เมื่อวาน ชุดก็ไม่ได้เอามาเปลี่ยน 

 

         “เตรียมไว้ให้แล้ว..โน้น” พูดแล้วชี้ไปที่ชุด...เสื้อยืดสีดำ กางเกงยีนขายาวสีดำ รองเท้าก็ยังสีดำอีก ดีนะมีคาดสีขาวนิดหนึ่ง มืดมนจริงๆ 

 

        ผมไม่รอช้ารีบแต่งตัวจะได้รีบไปงานกัน ไอบ้าไทป์นี่น่าจะชอบสีโทนมืดมน มันก็แต่งโทนดำเหมือนกัน แต่มองๆทำไมมันเหมือนเสื้อคู่เลยวะ....แถมมันยังหล่อมากด้วย

 

       “เสร็จหรือยัง เดี๋ยวจะได้รีบกลับมาพักผ่อน” เดี๋ยวนะ นี่ยังคิดจะให้ผมกลับมานอนที่นี่อีกหรอ? ให้กูกลับไปนอนที่โรงแรมไหม กูมาอบรมไม่ได้มาเที่ยว

 

       “ผมจะกลับไปนอนโรงแรมนะ พรุ่งนี้มีอบรมต่อ” ผมบอกไอบ้าไทป์ออกไป

 

       “ตามใจ แต่ฉันจะไปนอนกับนายด้วย” เอาแต่ใจฉิบหายเลย ไม่ยอมปล่อยผมจริงๆ 

 

        “บ้านไม่มีนอน?” 

 

        “มี แต่ไม่นอน อยากนอนกับ ‘เมีย’ ” ตอบหน้าตายมาก หน้าด้าน ไม่น่าถามมันออกไปเลย  

 

        “เอาที่คุณสบายใจ เอาที่คุณสะดวก ไปได้แล้ว” เปลี่ยนเรื่องแม่งเลย เถียงอะไรออกไปก็ไม่ชนะหรอก 

 

        “ใครดึงขาไว้” เรื่องกวนตีนนี่ไว้ใจไอบ้าไทป์ 

 

         อย่าได้สนใจ แล้วผมก็เดินลงมาจากบนห้อง รีบเดินไปที่รถไอบ้าไทป์ทันที แม่ของไอบ้าไทป์ไม่อยู่บ้านแหะ สงสัยจะไปกับพ่อแน่เลย 

 

        ........

 

        ........

 

        โหงานใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ผมไม่รู้ว่าไอบ้าไทป์พามาที่ไหนนะ แต่ขอบอกว่าจัดงานได้สวยมาก 

 

        “สมใจหรือยัง? รีบๆไปลอยได้ละ” พึ่งจะมาถึงแม่งจะรีบเพื่อ ไม่สนุกหรอกงานปีนี้ ไม่ได้มาไทยบ่อยด้วย

 

        “จะรีบเพื่อ? งานดูน่าสนใจจะตาย ทำหน้าบูดอยู่ได้” ผมแขวะไอบ้าไทป์ออกไป

 

        “ฉันไม่ชอบคนเยอะ” มันเคยชอบอะไรบ้างไหมหละชีวิตนี้

 

        “เอาหนะ ทำหน้าให้มันดีๆหน่อยสิ ไม่ชอบก็รออยู่ตรงนี้ก่อนไหมหละ เดี๋ยวผมไปเอง” ผมไม่อยากบังคับไอบ้าไทป์ 

 

         “อืมรีบไปรีบมา” 

 

         ผมก็เลยรีบเดินไปซื้อกระทงทันที ขืนปล่อยให้ไอบ้าไทป์รอนานมีหวังเหวี่ยงใส่ผมอีก 

 

         “ขอโทษนะครับ” ใครมาทักวะ

 

         “เออ..ครับ?” 

 

          “มาลอยกระทงคนเดียวหรอครับ” ทักแบบนี้เหมือนความซวยกำลังจะมาเยือนผมยังไงก็ไม่รู้

 

          "หมับ))" ไอบ้าไทป์มันมาถูกจังหวะจริงๆ

 

          “มากับ‘ผัว’” เน้นจริงนะคำว่าผัวเนี่ย  

 

          ผู้ชายคนที่เดินเข้ามาทักผมนี่หน้าเหวอเดินกลับไปเลยครับ

 

          “ปล่อยไม่ได้เลยจริงๆนะนายเนี่ย” ก็เค้าเข้ามาหาเองไหมครับ ผมไม่ได้ไปอ่อยสักหน่อย

 

          “เค้ามาหาเองไหมหละ? คุณไม่ยอมมากับผมเองหนิ ชิ” มาว่าผม ตัวเองก็ไม่ยอมเดินมาด้วยกัน 

 

         “หึ พูดมาก รีบไปลอยกระทงเลย จะได้กลับไปพัก” เห้อเป็นการลอยกระทงปีที่แย่ที่สุด แต่ก็ยังดีที่ได้มา ขอให้ผมเจอแต่สิ่งที่ดี ขอให้ความทุกข์ทั้งหลายหมดไปเร็วๆด้วยเถอะสาธุ....

 

          ****************************

#ลอยกระทง 

#เริ่มดีขึ้น

          **พาเข้าบ้านจ้า เปิดตัวไปอีก แต่ไรท์ว่าไทป์จะหวงกายมากขึ้นทุกวันละนะรู้ตัวไหมเนี่ย ตัวเองกำลังจะตกหลุมที่ตัวเองสร้างขึ้นมา แล้วอิคำว่าเมียเนี่ย พูดออกมาง่ายเหลือเกินนะเดี๋ยวนี้**  

         **ไรท์มาแล้วจ้าไรท์ขอโทษด้วยนะจ้าที่มาอัพตอนนี้ช้ามาก แต่ช้าก็ขอลงหน่อยก็แล้วกันนะจ้าไหนๆก็แต่งแล้ว ชอบก็อย่าลืมกดถูกใจ คอมเม้น ติดตามเป็นกำลังใจให้ไรท์กันด้วยนะจ้า รักรีดทุกคน**  

   ปล. ฝากนิยายเรื่องอื่นๆของไรท์ด้วยนะจ้า 

        

    

 

                 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว