facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 14 : ยอมรับ ~nc~

ชื่อตอน : ตอนที่ 14 : ยอมรับ ~nc~

คำค้น : #หวง #รุนแรง #หมอกาย #หมอต้น #ไทป์ #มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 72.8k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2563 18:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14 : ยอมรับ ~nc~
แบบอักษร

#กาย  

 

        ไม่ว่ายังไงก็หนีไอบ้าไทป์ไม่พ้นอยู่ดีก็เผชิญหน้าไปเลยก็แล้วกัน นี่ขนาดผมหนีมาไกลขนาดนี้ โลกยังเบี้ยวให้ผมได้มาเจอกับไอบ้าไทป์ได้อีก

 

        “คิดอะไรอยู่หรอกาย?” เสียงคุณหมอสุดแสนจะดีที่นั่งข้างๆผมถามขึ้น ผมละอยากจะเปลี่ยนคนบ้าอย่างไอไทป์ให้มาอ่อนหวานแบบคนที่นั่งข้างๆนี่จัง แต่ผมคงได้แค่ฝัน เพราะความเป็นจริงมันซาตานชัดๆ

 

        “ไม่เป็นไรครับหมอต้น ผมแค่เหนื่อยนิดหน่อย” ผมเลี่ยงที่จะตอบความจริงว่าผมนอนคิดเรื่องไอบ้าไทป์เกือบทั้งคืน 

 

         “แน่ใจนะว่าไหว? ถ้าไม่ไหวก็ไปพักได้นะกาย” มีความเป็นห่วงเป็นไย ขอเก็บหมอต้นใส่กระเป๋าไปฝากยัยพาฝันที่ฮ่องกงได้ไหม ถ้าจะเป็นคนดีอะไรขนาดนี้

 

         “ไหวๆไม่ต้องเป็นห่วงนะหมอต้น แค่นี้สบายมาก” ผมฉีกยิ้มออกมาเพื่อให้หมอต้นคลายความกังวล 

 

         “ครับ แต่ถ้าไม่ไหวบอกผมได้ตลอดเลยนะครับ” พ่อคนดี เหมาะที่จะเป็นสามีดีแห่งชาติมาก

 

         แต่ผมยังไม่ได้เล่าเรื่องที่เจอมาเมื่อวานให้หมอต้นฟังนะครับ ถ้าเค้าอยากรู้คงถามผมเอง ผมไม่คิดจะปิดบังอะไรอยู่แล้ว 

 

         ผมนั่งฟังการบรรยายของอาจารย์หมอไปด้วย หน้าไอบ้าไทป์ก็เสือกลอยเข้ามาด้วย จะสลัดมันออกจากหัวบ้างไม่ได้หรือยังไงกันนะ 

 

        ..........

 

        ..........

 

        “ทุกคนครับถ้าอย่างงั้นวันนี้ผมขอถึงตรงนี้ก่อนนะครับ ส่วนเรื่องการปฏิบัติ เราค่อยมาทำกันวันพรุ่งนี้นะครับ” พอผมได้ยินเสียงแบบนี้แล้วขอฟุบกับโต๊ะสักที 

 

        “เหนื่อยมากไหมครับ? ไปหาอะไรกินกันก่อนกลับโรงแรมดีไหม” ยอมรับในความพยายามเอาใจใส่ผม ถ้าผมเป็นผู้หญิงป่านนี้จับลากเข้าห้องไปแล้ว

 

        “ก็ดีเหมือนกันครับ จะได้พักผ่อนทีเดียวเลย” ผมก็ไม่อยากจะขัดคนที่เค้ามีน้ำใจ 

 

         “งั้นไปกันครับกาย" ยิ้มแบบนี้ทำเอาผมถึงกับเสียอาการได้เหมือนกันนะเนี่ย 

 

         ผมรีบลุกจากโต๊ะเดินออกจากห้องทันทีโดยมีคุณหมอต้นที่น่ารักเดินตามมาติดๆ แล้วกูจะรีบเดินมาก่อนทำไมกันวะรถจอดไหนยังไม่รู้เลย

 

         “รีบเดินขนาดนี้รู้หรอครับว่าผมจอดรถไว้ตรงไหน” เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด

 

        “แหะๆไม่รู้ครับ แค่หิวเลยรีบไปหน่อย” จับสีข้างตัวเองดูแล้วมีลอยถลอกนิดๆ แถไปได้ 

 

         “ครับผมก็นึกว่ากายจะเขินผมสะอีกนะเนี่ย ว้าเศร้าจังกายไม่ได้คิดเหมือนที่ผมคิด” ผ่าม! รีบออกไปจากตรงนี้สักที ผมไม่แปลกใจเลยที่เพื่อนผมมันบอกหมอไทยน่ารัก 

 

         “ฮ่า ฮ่า หมอต้นนี่ก็เป็นคนขี้เล่นเหมือนกันนะเนี่ย” 

 

         “ผมไม่ได้พูดเล่นนะครับผมพูดจริง ถ้ากายเขินผมมันจะดีมาก” ครับพ่อคุณทูนหัว หมอต้นอาจจะเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิง และผู้ชายหลายๆคน

 

         “เออ...ครับ เรารีบไปกันดีกว่านะครับ เดี๋ยวจะได้กลับไปพักผ่อนกันเนาะ” ผมรีบเปลี่ยนประเด็น ผมไม่อยากให้ความหวังใคร แต่ทำไมกับหมอต้นมันแตกต่างออกไป (อย่าหลายใจนะกาย) 

 

         “เปลี่ยนเรื่องนี่ถนัดเชียวนะกาย” หมอต้นพูดแล้วเอามือมาขยี้หัวผม ทำไมดูแล้วเหมือนพี่ชายกำลังปลอบใจน้องชายอยู่นะเนี่ย คิดถึงพี่ซันขึ้นมาเลยแหะ

 

         พี่ซันเป็นพี่ชายแท้ๆของผมที่ผมคลานตามออกมา แต่ไม่ค่อยจะได้อยู่ด้วยกันสักเท่าไหร่ พี่ซันจะทำงานกับพ่อเป็นส่วนใหญ่ ส่วนผมจะคล้ายๆกับแม่ พ่อกับพี่ชายเลยจะค่อนข้างหวงเป็นพิเศษเลย จะดีใจหรือเสียใจดี 

 

        “กายครับ กาย!” 

 

         “เออ..ครับหมอต้น” ผมคงจะมัวแต่คิดเรื่องอะไร เพลินๆเลยไม่ได้ฟังที่หมอต้นพูด 

 

         “ช่วงนี้กายดูเหม่อๆนะ มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า? บอกผมได้นะ” บอกได้จะบอกให้หมดเลย แต่เรื่องบางเรื่องมันก็ยากจะอธิบาย

 

        “ขอบคุณครับหมอต้น ผมไม่เป็นอะไร เรารีบกินรีบ กลับกันเถอะครับ ผมอยากพักแล้ว” ผมไม่รู้ตัวเองว่าสิ่งที่กำลังพูดออกไปมันจะเป็นการเสียมารยาทหรือเปล่า แต่ผมยังไม่อยากจะพูดอะไรมากจริงๆ 

 

        ...........

 

        ...........

 

        ผมกับหมอต้นพอถึงร้านอาหารปับ เราก็รีบสั่งอาหารปุบไม่รอช้า ต่างฝ่ายต่างเงียบผมเลยคิดว่าตัวเองควรจะขอโทษเขาออกไป 

 

         “หมอต้นผมขอโทษนะครับที่พูดเร่งคุณเมื่อกี้” ดีที่ยังสำนึกทัน

 

         “ไม่เป็นไรครับกาย ผมเห็นกายเครียดๆผมก็ไม่สบายใจไปด้วย” หมอกายถ้าจะพูดขนาดนี้มาคบกันเถอะยอมแล้ว 

 

         “นายเป็นของฉัน และก็ต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!” 

  

         เห้ยทำไมแค่คิดแบบนี้คำพูดของไอบ้าไทป์มันเสือกโผล่มาในความคิดของผมได้วะ เป็นเอามากละนะกายมันแค่ขู่เราไหม  

 

          “ขอบคุณอีกครั้งนะครับหมอต้น ผมมีหมอต้นเป็นเพื่อนถือว่าเป็นความโชคดีของผมมาก” แค่คิดถึงคำพูดของไอบ้าไทป์ลอยมาแต่ไกล ขนแขนของผมก็แสตนอัพแล้ว  

 

         “ผมคงเป็นได้แค่เพื่อนจริงๆสินะครับ ว้าเสียดายจัง เราคงเจอกันช้าไป” เอิ่มสภาพเหมือนพระรองสารภาพรักกับนางเอก แต่โดนนางเอกปฏิเสธเลยแหะ  

 

         “เป็นเพื่อนกันดีแล้วครับ เรามีอะไรจะได้คุยกันได้ทุกเรื่อง ผมอยากให้มิตรภาพของเรายาวนาน” ขอโทษนะหมอต้นที่ผมชอบคุณไม่ได้  

 

         “ครับเพื่อนก็เพื่อน ถ้าอย่างงั้นเพื่อนคนนี้ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ” ถามเรื่องเมื่อวานชัวร์ 

 

         “ครับ ถามได้ทุกเรื่องครับ ถ้าผมตอบได้ก็จะตอบ” ปฏิเสธยังไงได้ 

 

         “กายกับผู้ชายคนนั้นมีอะไรที่มากกว่าคนรู้จักกันใช่ไหม?” นั้นไงซื้อหวยหละไม่ถูก ทีอย่างงี้หละเดาแม่นจังเลยโว้ย  

 

         “จะว่าอย่างงั้นก็ไม่เชิงครับ ผมอาจจะเป็นได้แค่ที่ระบายของเค้าก็เท่านั้น” ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ  

 

         “ผมว่าเค้าหวงกายมากนะครับ ดูจากสีหน้า และท่าทางเมื่อวานแล้วเหมือนจะกินหัวผมเลย” ฮ่า ฮ่า ไอบ้าไทป์มันก็ชอบทำหน้าแบบจะกินหัวคนประจำอยู่แล้ว  

 

         “หวง หวงผมเนี่ยนะ? เป็นไปไม่ได้เลย” ผมรีบปฏิเสธหมอต้นอย่างเร็ว คนอย่างไอบ้าไทป์อะนะจะมาหวงผม ฝันไปสิบชาติก็ไม่มีทาง  

 

         “ลองสังเกตดูนะครับ เผื่อกายจะรู้คำตอบที่กายค้นหา” แนะนำไปอีก  

 

         “แหะๆกินข้าวกันดีกว่าครับ เดี๋ยวจะเย็นหมด” ไม่รู้จะตอบอะไรละ เอาไว้ค่อยคิดก็แล้วกัน ผมกับหมอต้นก็รีบกินข้าวแล้วหมอต้นก็มาส่งผมที่โรงแรมเหมือนเดิม  

 

          “ขอบคุณมากนะหมอต้น ขอบคุณสำหรับทุกอย่างตั้งแต่เจอกัน” รู้สึกดีใจที่มีเพื่อนที่ดีเพิ่มขึ้นมาอีกคน  

 

         “เพื่อนคนนี้ยินดีเสมอครับ” ค่อยโล่งใจหน่อยที่เห็นรอยยิ้มของหมอต้น  

 

          ผมเดินลงมาจากรถแล้วโบกมือลาหมอต้นอีกครั้ง ยืนรอจนหมอต้นขับรถออกไปแล้วก็เดินเข้าโรงแรมอย่างสบายใจ....... 

 

           ******************************* 

#ไทป์  

 

           หลังจากที่ส่งร่างบางเสร็จผมก็ตรงดิ่งกลับบ้านทันทีพอเข้าบ้านไปก็เห็นน้องชายตัวดีของผมยืนร้องไห้กับแม่อยู่ ผมเลยเดินเลี่ยงจะเดินขึ้นข้างบน เห็นแฟนน้องชายแล้วผมหงุดหงิดลำคานลูกตา

 

         แต่เพราะทนเห็นน้ำตาของน้องชายสุดที่รักไม่ได้ บวกกับคำพูดของร่างบางทำให้ผมตัดสินใจให้โอกาสไอบ้าดรีมอะไรนั้นได้ดูแลน้องชายของผมดู 

 

         ‘ความรักเราจะไปบังคับใครไม่ได้ รักก็คือรัก’  

      

         วันนี้ผมอารมณ์ดีเลยกะว่าจะมากวนร่างบางสักหน่อย น่าจะเลิกอบรมแล้ว เพราะเวลาไม่ห่างจากเมื่อวานมากนัก 

 

         ผมต้องอดทนกัดกรามแน่นเพราะเห็นร่างบางมากับไอบ้านั้นอีกแล้ว ดูมีความสุขจังเลยนะ ทีอยู่กับผมละเถียงฉอดๆหึย)) โมโหโว้ย  

 

         "หมับ))) ไปไหนกับมันมาหะ!” ผมลงจากรถได้รีบเข้าไปกระชากแขนของร่างบางทันที ร่างบางดูจะตกใจไม่น้อยที่เห็นผม  

 

        “มันเรื่องของผม ไม่ใช่เรื่องของคุณ” ตอบกลับมาแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผมโกรธเข้าไปอีก  

 

        “จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ)) ที่นี้บอก ‘ผัว’ ได้หรือยังว่าไปไหนกับมันมา”  

 

         "เพี๊ยะ)) คุณมันบ้า บ้าที่สุด ผมเกลียดคุณ” เกลียดผมมากนักใช่ไหม ได้เลย เกลียดมากนักก็จะทำให้เกลียดยิ่งกว่าเดิมเลย 

 

         “นายกล้าตบฉันหรอหะกาย!” ผมขึ้นเสียงใส่ร่างบางจนตอนนี้ตาของร่างบางเริ่มมีน้ำใสๆไหลออกมา

 

          “ใช่ผมกล้าตบคุณ แล้วจะกล้ามากกว่านี้อีกถ้าคุณยังไม่หยุดบ้า” กล้าดีนักใช่ไหม สงสัยอยากจะนอนจมอยู่บนเตียง 

 

          “ได้งั้นมานี่ แกร็ก)) เข้าไป” ผมลากร่างบางขึ้นรถ ผมจะสั่งสอนคนอวดดีให้รู้ว่าไม่ควรจะมาอวดดีกับผมอีก 

 

          “คุณจะพาผมไปไหน ผมไม่ไปผมอยากพักผ่อน” เดี๋ยวได้พักยาวแน่

 

          “เดี๋ยวได้พักยาวแน่ ‘เมีย’” ผมพูดเป็นเชิงขู่ร่างบางร่างบางฟังแล้วก็เงียบไปเลย ไม่มีการพูดอะไรระหว่างอยู่บนรถ  

 

          ผมพาร่างบางมาที่บ้านครับ ผมไม่อยากให้ไอนั้นหาร่างบางเจอ ผมคิดว่าคืนนี้ร่างบางจะต้องโดนลงโทษยาว 

 

         “ลงไปได้แล้ว ถึงแล้ว” ผมบอกร่างบางเมื่อถึงบ้าน ร่างบางที่เผลอหลับไปลืมตาขึ้นมา 

 

        “คุณพาผมมาที่นี่ทำไม ที่นี่ที่ไหนกัน” ตื่นมาก็รัวคำถามใส่ผมเลย 

 

         “บ้านฉันเอง” 

 

         “คุณจะพาผมมาที่นี่ทำไม ผมไม่อยากมาผมอยากกลับไปพัก” ฝันไปเถอะว่าผมจะให้พัก

 

         "แกร็ก)) ปั้ง)) ลงมา” ผมสั่งร่างบางลงมาจากรถ แต่ร่างบางไม่ได้สนใจคำพูดของผมแม้แต่น้อย ได้จะลองดีกับผมใช่ไหม จะเอาแบบนี้ใช่ไหม

 

         “มานี่เลย พรึบ))” ผมอุ้มร่างบางท่าเจ้าสาวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านทันที

 

          “ปล่อยผมนะ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้ ปัก)) ปัก))” เออทุบเข้าไป แรงดีขนาดนี้ได้นอนครางยาวๆแน่ 

 

         “ตาไทป์แกไปเอาใคร เอ้ยไม่ใช่..แกพาใครมาหะ” แม่ผมรีบเดินเข้ามาถามคงจะเห็นร่างบางเสียงดัง

 

         “ไม่มีอะไรครับแม่ แค่ ‘เมีย’ ผมงอลผมอยู่ครับ” ผมรีบตอบแม่แล้วรีบอุ้มร่างบางขึ้นบนห้องทันที ปล่อยให้แม่อ้าปากค้างโดยที่พูดอะไรไม่ทัน  

 

         วันพรุ่งนี้ผมได้ตอบคำถามแม่ยาวแน่ แม่เป็นคนไม่ชอบเห็นคนใช้กำลังรังแกคนที่ไม่มีทางสู้ 

 

         "แกร็ก))) ปั้ง))"

 

         “ปล่อยผมเดี๋ยวนี้เลยนะ” 

 

         "ตุ๊บ))) โอ้ย! ปล่อยมาได้เจ็บนะ” ฮ่า ฮ่า บอกให้ผมปล่อยดีนัก แกล้งแม่งเลย 

 

          “อ่าวก็นายบอกให้ฉันปล่อย ฉันก็ปล่อยแล้วนี่ไงจะเอาอะไรอีก” 

 

          “แต่มันพื้นเลยนะที่คุณปล่อยผมลงเนี่ย!” โวยวายแล้วครับเดี๋ยวจะเจอดี 

 

          “งั้นเอาใหม่มะ จะปล่อยไว้บนเตียงเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” 

 

          “ไอบ้า! อย่าเข้ามาใกล้เชียวนะ” ขู่เก่งขึ้นนะเนี่ย 

 

          "หมับ))" ผมจับตัวร่างบางได้ก็ดันติดฝาผนังทันที ร่างบางเหมือนจะรับรู้ชะตากรรมของตัวเองรีบเบี่ยงหน้าหลบหน้าผม 

 

          "ฟอด))) คนที่ปากเก่งเมื่อกี้หายไปไหนแล้วหึ?” ผมแกล้งถามร่างบางออกไป 

 

         “ป...ปล่...ยผมเดี๋ยวนี้เลยนะคุณ” เรื่องอะไรจะปล่อยลากมาถึงบ้านขนาดนี้ ปล่อยไปก็ไม่ใช่ไทป์แล้ว 

 

          "จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ))) อือ)) จ๊วบ))) ผมบดจูบร่างบางทันทีแบบไม่รอให้ร่างบางได้เอ่ยปากพูดอะไร ร่างบางได้แต่ครางออกมาเท่านั้น 

 

          “อื้อ...อ่อยอ่อน...อ๋ายไอ..ไม่ออก” เสียงของร่างบางพูดออกมาหลังจากผมปล่อยให้ปากร่างบางเป็นอิสระ 

 

         “อย่าพูดมาก วันนี้นายทำให้ฉันโกรธนายต้องโดนลงโทษ” ผมเริ่มลงโทษร่างบางทันที 

 

          "จ๊วบ)) อืม)) อ้าาา จ๊วบ)) อืม))) จ๊วบ))" ผมหันไปประกบปากจูบร่างบางอีกครั้งอย่างเร้าร้อน ร่างบางไม่ได้ปฏิเสธอะไรแล้ว แถมยังรับจูบผมได้ดีทีเดียว 

 

         ผมค่อยๆเลื่อนมือลงไปปลดกางเกงของร่างบาง เสื้อของร่างบาง เราจูบกันไปด้วยผมก็ถอดเสื้อผ้าไปด้วย จนตอนนี้ไม่เหลือเสื้อผ้าบนตัวของผม และร่างบาง แกนกายของผมขยายใหญ่ขึ้น มันคิดถึงรูของร่างบางมาหลายวัน วันนี้ไม่สว่างคาตาไทป์จะไม่หยุด 

 

        ผมค่อยๆใช้ลิ้นลากยาวตรงคอขาวของร่างบางพร้อมกับลูบไล้ไปตามร่างกายของร่างบางเพื่อปลุกอารมณ์ 

 

         “อ่าาาา อืม)) อย่ากัดนะคุณ ผมมีอบรม” ร่างบางพูดบอกออกมาแต่มีหรอผมจะฟัง ผมขบเม้นที่คอขาวทันทีเพื่อทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของไว้ 

 

          "จ๊วบ))) อืม)) อย่ากัด จ๊วบ)) อ่าาา" เสียงผมกับร่างบางจูบกันดังลั่นห้อง ผมค่อยๆจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนถึงจุดยอดอกสีหวานของร่างบาง มันเป็นจุดที่ไม่น่าทำให้ผมมีอารมณ์ได้เลย แต่กลับตรงกันข้าม ยิ่งผมได้ดูด ได้ขบเม้นกลับยิ่งทำให้ผมมีอารมณ์ขึ้นมาง่ายๆเลย 

 

         “อ่าาา ไทป์อย่ากัด อืม)) จ๊วบ)) แพร็บ)) อ่าาา” ร่างบางแทรกมือเข้ามาในกลุ่มผมของผมแล้วบอกผม ร่างบางเรียกชื่อผมมันยิ่งทำให้ผมอยากเข้าไปในตัวของร่างบางเร็วๆ แต่ก็ต้องเบิกทางก่อน ไม่เช่นนั้นร่างบางจะเจ็บ 

 

         ผมเลื่อนปากลงต่ำมาอีกเรื่อยๆจนถึงแกนกายสีหวานของร่างบาง สิ่งที่ผมคิดถึง ผมคลอบปากลงบนแกนกายของร่างบางทันทีแล้วรูดปากขึ้น “ซี๊ด)) อะ)) ไทป์ อ่าาาาา อ่าาาส์” ร่างบางครางออกมาแล้วยังจับหัวของผมขยับขึ้นลง ขึ้นลงตามจังหวะ ร่างบางสวนสะโพกรัวในปากของผม 

 

        "จ๊วบ))) จ๊วบ))) จ๊วบ))) เร็วอีกไทป์ เร็วอีกกายจะเสร็จแล้ว” ผมไม่รอช้ารีบรูดปากขึ้นลง ขึ้นลง ตามสะโพกของร่างบางที่สวนมา เข้า ออก เข้า ออก 

 

        “อ่าาาส์ อ่าาาส์ ไทป์กายเสียวมากเลย” ครางออกมาไม่พอทำหน้าหวานเยิ้มขนาดนี้ 

 

         "จ๊วบ))) อั๊ก)) จ๊วบ)) อ่าาา จ๊วบบ))) อืม)) จ๊วบ)))"

 

         ผมเร่งจังหวะขึ้นลงถี่รัวเพิ่มขึ้นจนรู้สึกได้แล้วว่าร่างบางใกล้จะถึงฝั่งแล้ว 

 

          “อ่าาาา..อ๊ะ)) ไทป์ ...อ้าาา พรวด))) พรวด)))"

 

         ร่างบางปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมาเต็มปากของผม ผมก็ไม่รังเกียจอะไรที่จะกลืนมันลงไป ทำไมมันรู้สึกเอ็กซ์จังวะ 

 

        ร่างบางหน้าแดงลามไปถึงหู ดูๆแล้วก็แดงไปทั้งตัว ผมเลยไปรอช้าจับร่างพลิกคว่ำแล้วชันเข่าร่างบางขึ้นมาทันที 

 

         “ไทป์เบาๆนะกายกลัวเจ็บ” ยิ่งร่างบางพูดชื่อออกมาแบบนี้อย่าหวังเลยว่าคืนนี้จะได้นอน เป็นครั้งแรกที่ร่างบางเรียกชื่อของผมแล้วเปลี่ยนสรรพนามเรียกชื่อของตัวเอง 

 

        “ฟอด)) ครับเมีย จะเบาๆครับ” ผมหอมแก้มร่างบางไปฟอดใหญ่ ถึงเวลาเผด็จศึกแล้ว ผมจะทำให้ร่างบางไม่กล้าเถียงกับผมอีกเลย 

 

         ผมจับแกนกายของผมที่มีน้ำใสๆไหลออกมาสวนปลายถูตรงรูรักของร่างบาง ขนาดยังไม่ได้เข้ายังแน่นขนาดนี้เข้าไปได้ผมจะเสร็จเลยไหมเนี่ย

 

        "สวบ))) อ้าาาา ไหนบอกจะเบาๆไง เสียบเข้ามาได้เจ็บนะโว้ย” ร่างบางโวยวายใส่ผมเมื่อผมสอดใส่แกนกายของผมเข้าไปมิดด้าม ตอนแรกกะจะเบิกทางก่อน แต่เห็นน้ำใสๆตรงปลายแกนกายของผมเยอะพอแล้วน่าจะยัดเข้าไปได้เลย 

 

        “ก็เมียยั่วขนาดนี้ผัวจะทนได้ยังไงครับ เดี๋ยวก็เสียวนะครับเมีย จ๊วบ))” แล้วผมก็เอี้ยวตัวไปจูบกับร่างบางอย่างเร่าร้อนพร้อมทั้งเริ่มขยับแกนกายของผมไปด้วย

 

        “ปึก)) ปึก)) ปึก))) อ่าาาา แน่นฉิบ ตอดดีเหลือเกินนะเมีย ปึก)) อ่าาา ปึก)) เดี๋ยวผัวเสร็จเร็ว” ผมครางบอกร่างบางออกมา

  

         “อยากได้แรงๆหน่อยได้ไหม?” ร่างบางกล้าขอผมก็กล้าจัดให้ แต่ขอแกล้งอีกสักหน่อยเถอะโทษฐานที่ทำให้ผมโมโห 

 

        “ต้องพูดว่าไทป์ครับ เอากายแรงๆหน่อยได้ไหม กายอยากได้ของไทป์แล้ว” 

 

        “น่าอายชะมัด” 

 

        “ไม่งั้นก็เอาเบาๆเนี่ยแหละฉันชอบ” ผมพูดเชิงประชดร่างบาง 

 

         “ก็ได้! ไทป์ครับ เอากายแรงๆหน่อย...ออ” ไม่ทันที่ร่างบางจะพูดจบผมก็กระแทกแกนกายถี่รัวตรงรูรักของร่างบางทันที

 

            "ปับ)))อ้าาา ปับ)))) อ่าา ไทป์ อ้าาา พรับ)) อ่าาา พรับ)) อ่าาา เจ็บ)) พรับ))) อ้าาา เสียว)) ปึก))) อ่าาา ปึก)))"

 

          “อ้าาาา อ้าาาา ไทป์แรงอีก แรงอีก” เรียกร้องเหลือเกินนะเมีย ได้เลยจัดไป

   

           “จัดไปครับเมีย พรับ)) ปึก)) อ่าาาาส์ พรับ)) พรับ)) อ่าาาาา แน่น แน่นมากเพี๊ยะ” ผมเร่งจจังหวะถี่รัวแล้วฟาดมือลงบนสะโพกของร่างบางทันที เราสองคนต่างครางออกมาพร้อมกัน

 

           “ปึก)) อ้าาา พรับ)) อ่าาาาาา พรับ)) อ่าาาาาส์ ไทป์ อ้าาา ปึก)) อ้าาา พรับ)) พรับ))) ปึก)) ปึก)))"

 

          “ปึก)) ปึก)) อ่าาาาส์ ไทป์อย่าตรงนั้น อย่ากายจุก” ตรงนี้สินะจุดกระสันของร่างบาง ผมเลยกดแกนกายลงไปลึกอีก 

 

            "ปึก))) อ้าาาา ปึก))) อ้าาาา” เสียงร่างบางครางออกมาไม่หยุด วันนี้ร่างบางทำให้ผมพอใจมาก 

 

          “ตรงนี้ใช่ไหมครับเมีย? ปึก))) อ้าาา ปึก)) อ้าาา ปึก)) อ้าาา” ผมเน้นแกนกายเข้าออกตรงรูรักของร่างบางอีกครั้ง 

 

          “อ่าาาาส์ อ่าาาาส์ ไทป์จูบกายหน่อย” พูดมาแบบนี้ผมเลยจับร่างบางพลิกหันหน้าขึ้นมาแล้วจับขาทั้งสองข้างของร่างบางแยกออกจากกัน สอดแกนกายของผมเข้าไปทันทีพร้อมกับจูบร่างบางอย่างเร่าร้อน

 

          "สวบ)))) อ้าาา ปึก)) อ้าาา ปึก))) เสียว พรับ)) อ้าาา เสียวมากเลย อ้าาา จ๊วบ))) พรับ))) อ้าาา จ๊วบ))) อืม))) จ๊วบ))"

 

         ผมเร่งจังหวะถี่รัวเข้าไปอีก ยิ่งทำให้ร่างบางครางออกมาเหมือนจะเสร็จอีกรอบ 

 

          "สวบ))) อ่าาา พรับ))) พรับ))) อ้าาา พรับ))) อืม)) อ้าาา สวบ)) พรับ)) พรับ)) อ้าาาา พรับ)))"

 

          “อ่าาาาา ซี๊ด....อ่าาาาาส์ จะเสร็จแล้ว จะเสร็จแล้วไทป์ อ้าาา”

 

          "ปัก))) ปัก))) ปึก)) พรับ)) ครางออกมาอีก ครางออกมาดังเลยครับเมีย"

 

          “อ่าาาาา ไทป์ อ่าาาา อ้าาา กายเสียยว” 

 

          “ปัก))) ปัก))) ซี๊ด...เสียวจัง แน่นมากครับเมีย พรับ)) อ้าาา พรับ)) อ้าาา ไปพร้อมกันนะครับเมีย อ่าาาาาาส์” 

 

          “พรับ))) อ๊ะ พรับ)))) อ่าาาาา พรับ))) อ้าาา พรับ)) อ้าาา พรับ)) พรับ)) พรับ))) อ้าาา” 

 

          ผมเร่งจังหวะถี่รัวจน....."พรวด)) พรวด))” ผมกับร่างบางปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมาพร้อมกันโดยที่แกนกายของผมก็ยังคาอยู่ตรงรูรักของร่างบาง 

 

          “สุดยอดมากเลยครับเมีย ขอต่อเลยละกันนะ” ผมไม่รอช้ารีบสวนแกนกายเข้าออกในตัวร่างบางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมจะพาร่างบางไปดูวิวบ้านผมตอนกลางคืน 

 

          "ปึก))) อ้าา พรับ)) ปึก))) อ้าาา พรับ))) อ้าาา พรับ)))"

 

          "จ๊วบ))) อืม)) อ่าาาาา จ๊วบ)) พรับ)) พรับ)) ปึก)) ปึก)) อ่าาาาา พรับ)) พรับ)) เบาๆ พรับ)) พรับ)) เบาๆไทป์” เสียงร่างบางครางกระเส่าบอกผมทุกครั้งที่ผมกระแทรกเข้ารูรักของร่างบาง ผมเริ่มที่เตียงก็ต้องจบที่เตียงหละครับ แต่กว่าจะมาจบตรงนี้ได้ ผมพาร่างบางไปสำรวจทั่วห้องของผมแล้วหละครับ ไม่รู้ว่าฟ้าจะเหลืองเมื่อไหร่ รู้แต่ว่าคนใต้ร่างผมไม่มีเสียงจะครางแล้ว 

 

          ผมเลยรีบจัดการยกสุดท้ายให้เสร็จ เพื่อให้ร่างบางพักผ่อน วันพรุ่งนี้ตื่นมามีงอแงแน่ ทั้งตัวของร่างบางเต็มไปด้วยรอยที่ผมทำไว้ ร่างบางก็ใช่ย่อย ใช้เล็บจิกหลังผมเป็นทางยาวเลย คอผมก็ไม่แพ้คอของร่างบางเช่นกัน ผมยอมรับว่าเซ็กครั้งนี้เป็นครั้งที่รุนแรง และดีต่อใจของผมมาก

 

         จัดการอุ้มร่างบางไปอาบน้ำพร้อมทั้งคว้านเอาน้ำรักของผมที่ปล่อยในตัวของร่างบางออก แล้วรีบจัดการกับตัวเองเช่นกัน อาบเสร็จก็จัดการใส่เสื้อผ้าให้กับร่างบางที่ตอนนี้หลับคอพับไปแล้ว 

 

          "ฟอด))) ฝันดีครับเมีย นายจะรู้ไหมว่าทำให้ฉันหวงนายจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” 

 

          ผมหอมแก้มร่างบางฟอดใหญ่แล้วบอกฝันดีร่างบาง พอผมล้มตัวลงนอนร่างบางก็หันกลับมาเอาหน้าซุกกับอกแกร่งของผมเช่นเคย วันพรุ่งนี้จะไปลอยกระทงได้ไหมเนี่ยสงสัยคงต้องพาลอยที่ห้องเนี่ยแหละมั้ง 

 

            ******************************

#คนหวง

#คนหื่น         

         **เค้ากล้าพูดว่าหวงแล้วปากร้ายแต่ก็รักนะ ไทป์ของไรท์เริ่มจะรักเค้าแล้วหละ หมอกายทำให้รักให้หลง มากๆนะ จะได้เอาคืนอย่างสาสม แต่ไรท์คิดว่าวันพรุ่งนี้นอกจากหมอกายจะไปอบรต่อไม่ไหวแล้วน่าจะไปลอยกระทงไม่ไหวเช่นกันแน่ๆ **  

        **มาดูกันนะจ้าว่าลอยกระทงปีนี้ไทป์กับหมอกายของเราจะได้ไปลอยกระทงกันหรือเปล่า จัดหนักไปสะขนาดนี้ ถ้ารีดอ่านแล้วอยากให้ไทป์พากายไปลอยกระทงก็อย่าลืมถูกใจ คอมเม้น ติดตามกันด้วยนะจ้า**  

   

 

      

         

 

     

          

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว