ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ ทุกคนคือความสุขของเราสัญญาว่าจะเขียนให้ดี แล้วน้อมรับทุกคำติชมของทุกคนนะคะ(แต่อย่าเเรงมาก555) เม้นกันเยอะๆนะคะ

ชื่อตอน : 08เสียสาว18++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ย. 2562 01:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
08เสียสาว18++
แบบอักษร

"ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ชะ..ช่วยด้วย"

พิมพ์ประภัสตะโกนร้องสุดเสียงหวังให้มีคนมาช่วยเธอดับความร้อนรุ่มภายในตัวเธอ เธอรู้สึกร้อนวูบวาบเหมือนโดนไฟลนจนเหงื่ออกท่วมตัว

"คุณพิมพ์เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"

เจอาร์วิ่งตามเสียงตะโกนเรียกของอีกคนมาด้วยความว่องไวถ้าเธอเป็นอะไรคนที่จะตายก่อนเธอต้องเป็นเขาแน่ แต่ภาพเบื้องหน้าที่เขาเห็นนั้นยิ่งทำให้เขาต้องลำบากใจ

"คุณพิมพ์อย่าทำแบบนี้สิครับ ผะ..ผมก็เป็นผู้ชายนะ"

ร่างบางที่เริ่มทนความร้อนลุ่มภายในไม่ไหวมือไม้เริ่มไม่อยู่สุกดึงรั้งเสื้อยืดตัวบางออกจนชุดชั้นในลายไม้เผยออกสู่สายตาของเจอาร์

"คุณเจช่วยพิมพ์ด้วยนะ พิมพ์ไม่รู้เป็นอะไรมันร้อนภายในใจ"

เธอสาธยายอาการให้คนตรงหน้าฟังเธอเป็นแบบนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วอาการมันยิ่งควบคุมไม่ได้

"ดะ เดี่ยวผมโทรหานายแป้บนึงนายน่าจะมีทางแก้ คุณพิมพ์รอตรงนี้อย่าเดินออกไปไหน"

ไวเท่าความคิดหลังจากห่างจากอีกคนเจอาร์รีบต่อสายตรงหาผู้เป็นนายทันที

"มีอะไร"

เสียงปลายสายตอบรับอย่างส่งๆ เขาเบื่อที่นี่เต็มทนรวมถึงคนที่นั่งบนตักเขามาเป็นชั่วโมงเเล้วยังไม่ไปไหน

"นายครับ แย่แล้ว"

"อะไรของมึง"

"ผมคิดว่าคุณพิมพ์น่าจะโดนยาเสียสาว"

"ห้ะ ใครให้เธอกิน"

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอเดินมาหาผมแล้ว"

"ไม่ได้การเเล้ว"

ร่างใหญ่ลุกพรวดพราดขึ้นโดยลืมคำนึงถึงคนที่นั่งอยู่บนตัวเขา เขาไม่สนว่าเธอจะเจ็บหรือไม่สิ่งสำคัญของเขาคือเเม่เเน่งน้อยที่อยู่บ้านมากกว่า

"โอ้ย พี่อลันอลิซเจ็บนะ"

เธอได้เเต่นั่งนิ่วหน้าาด้วยความเจ็บปวดส่วนคนที่ทำเธอเจ็บเดินจ่ำอ้าวออกไปโดยไม่หันมามองเธอเลยด้วยซ้ำ

"พี่อลัน!!!!"

อลิซทำได้เพียงตะโกนกรีดร้องในใจเธอไม่อยากให้คนอย่างซูตานมองเธอในแง่ลบ ความเก็บกดถูกเก็บกดไว้ในใจรอวันระเบิดออกมาอย่างเต็มอก เธอจะไม่มีวันให้สิ่งที่เธอทนต้องจบเพียงเท่านี้เด็ดขาด

.

.

.

"บ้าชิบ"

เขารีบวิ่งเข้าบ้านมาด้วยความเร็วเมื่อมีเสียงออดอ้อนของแม่แน่งน้อยของเขากำลังออดอ้อนลูกน้องของเขาอยู่

"ช่วยพิมพ์หน่อยนะ ช่วยด้วยมันร้อน"

เสียงหวานพยายามออดอ้อนชายตรงหน้าเธอให้ช่วยเหลือเธอ

"ร่านขนาดนี้ไง ไอ้คริสมันถึงติดใจ"

"นะ นาย"

คอเจอาร์แถบหักหันไปเผชิญหน้ากับผู้เป็นนายด้วยความตกใจและความกลัวจนทำให้ใจของเขามันหล่นไปที่พื้นเมื่อได้ยินเสียงผู้เป็นนาย

"ผมยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะครับ"

เจอาร์กล่าวความบริสุทธิ์ใจกับผู้เป็นนาย เขาพยายามจะไม่แตะต้องตัวเธอแม้มันจะยากลำบากมาก

"มึงออกไป"

เขาไม่อยากให้เหตุการณ์มันบานปลายอีกอย่างคนอย่างไอ้เจอาร์มันไม่ทำไรแม่แน่งน้อยของเขาหรอกถ้าเป็นไอ้เดลลูกน้องอีกคนของเขาแม่นี่คงไม่เหลือเขาเลยให้มันทำงานอยู่ในป่าแทน

ร่างบางถูกยกขึ้นพาดบ่าเกร่ง ขายาวๆของอลันรีบเดินพาเธอขึ้นห้องอย่างเร่งรีบแม่เเน่งน้อยของเขาเอาเเต่ดิ้นส่ายไปมาจนเขาอดไม่ไหวต้องฟาดที่ก้นกำราบไปหลายที

ประตูห้องถูกเปิดแล้วปิดลงด้วยความเร่งรีบเขาแถบทนไม่ไหว มือแม่แน่งน้อยซุกซนลูบไล้แผ่นหลังเขาจนขนลุกชัน ร่างบางถูกโยนลงบนเตียงอย่างแรงจนร่างบางนอนคดตัวด้วยความจุก

"อือ คุณฉันร้อน"

ปากของร่างบางไม่พูดเปล่าบราเชียลายลูกไม้ถูกถอดออกจนเผยให้เห็นยอดบัวตูมสีชมพูชวนชิม ร่างนวยนาดเดินชาบชวยลงจากเตียงด้วยความยากลำบาก เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แต่เธอมั่นใจคนตรงหน้าช่วยเธอได้

"เธอเป็นคนทำให้ฉันตื่นตัวเองนะ"

เขามองเรือนร่างเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยเฉพาะยอดบัวตูมคู่นั้นที่มันดึงดูดเขาเหลือเกิน เขาไม่อยากจะคิดว่าคนแบบเธอจะมีเพชรน้ำงามขนาดนี้

มือหนาไม่รอช้าที่จะสัมผัสแต่ก็ต้องเอือมระอากับเเม่ร่างบางที่ตอนนี้เหงือเธอแตกจนมันไหลย้อยไปทั่วทั้งร่าง เขาต้องพาเธอไปแช่น้ำก่อนที่เธอจะช็อคตาย

"คุณจะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไป"

ร่างบางร้องท้วงขึ้นเมื่อสิ่งที่เธอต้องการไม่เป็นไปตามที่ต้องการ

"มานี่"

เขาไม่สนใจว่าเธอจะถามอะไรสิ่งเดียวตอนนี้คือต้องพาเธอไปห้องน้ำให้ได้ก่อน แต่แม่แน่งน้อยกลับหลุดมือวิ่งกลับไปบนเตียงเหมือนเดิม

"ฉันไม่ปะ... ไปฉันจะอยู่ตรงนี้"

น้ำเสียงที่เริ่มขาดหายสติของเธอเริ่มไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง

"อะไรของเธอวะ"

เขาเริ่มจะอารมณ์เสียอีกครั้ง เธอเล่นดื้อตลอดแบบนี้จนเขาอยากจะจับร่างเล็กมาตีก้นทั้งคืนเลย

"อื้อ คุณฉันร้อนน"

ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงเริ่มบิดเร่าอีกครั้ง มือเล็กเริ่มลูบไล้เรือนร่างอันอวบอั๋นของตัวเองโดยเฉพาะยอดบัวตูมที่ถูกมือบางบีบนวดอย่างยั่วยวนนิ้วบางเขี่ยวนบนยอดอกจนยอดชูชันชวนหลงไหล กางเกงถูกมืออีกข้างดึงลงอย่างน่าอายที่เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

มือบางกรีดลงกลางกายสาวไปมาอย่างออกรสนิ้วเรียวค่อยๆเเย่เข้าไปในโพรงที่เริ่มมีน้ำหล่อเลี้ยงออกมาจนน้ำเคลือบนิ้วเรียวชวนหลงไหล

"อย่ามาเรียกร้องอะไรที่หลังก็แล้วกัน"

เขาไม่รอช้าไปมากว่านี้แล้วความต้องการมันสูงจนห้ามไม่อยู่

"อ่าส์"

อลันรีบปลดกางเกงงัดท่อนเอ็นออกมาถูไถกับร่องกลีบกุหลาบที่มันเริ่มเยิ้มาจากมือแม่เเน่งน้อยที่แย่เข้าไปเปิดทางจนน้ำหวานเอ่อล้นออกมา

"โอ้ย เจ็บ"

เสียงหวานตะโกนร้องเสียงหลงเมื่อหัวบานหยักมุดเข้าไปได้ไม่ถึงครึ่งลำแต่ก็ไม่วายยกก้นมารับเจ้ามังกรของชายตรงหน้า

"ครั้งแรก หรอวะ"

รอยยิ้มพุดขึ้นบนหน้าของอลันทันทีที่รู้ว่าเขาเป็นคนแรกของเธอไม่ใช่ไอ้คริส ยิ่งมีรอยคราบเลือดที่ตอกย้ำอยู่ตรงหน้าด้วยยิ่งทำให้สะใจยิ่งนัก

"อื้อ เจ็บ"

"ไม่เอาแล้วเจ็บ ฉันกลัว"

ร่างบางถอยร่นหลบขึ้นไปบนหัวเตียงแต่คนตัวโตหาฟังไม่เขากลับดึงขาเธอกลับมานอนที่เดิม

"ฉันสัญญาจะทำเบาๆ"

เขาก้มลงไปกระสิบข้างกกหูของร่างที่นอนอยู่ใต้ร่างเขา ปากบางที่กำลังร้องถูกปิดด้วยปากหนา ลิ้นหนาพยายามจะควานชิมความหอมหวานของเธอให้มากที่สุดรสชาติที่หวานมันช่างชวนหลงไหลจริงๆ

มือใหญ่จับเอ็นยักษ์จ่อเข้าที่กลีบบัวบานยังเดิม เอวสอบเริ่มขยับตามความต้องการที่พุ่งปรี๊ดจากจังหวะที่เนิบช้าแปรเปลี่ยนเป็นจังหวะที่เร่งถี่จนทำให้แม่แน่งน้อยคล้อยตามอารมณ์ที่มันร้อนแรงได้

"อ่าส์"

เสียงคำรามพ่นออกมาเป็นระยะตามความสุขสม สายตาเริ่มพล่ามัวไปกับเรือนร่างของอีกคนเล็บที่ถูกอีกคนกรีดกรายลงบนตัวเหมือนปลุกอารมณ์ในตัวเขาให้เพิ่มมากขึ้น

"ครั้งเดียวไม่พอแน่ แม่วัวนม"

เขาอดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไปชิมยอดบัวตูมที่มันตั่งชูชันต่อหน้าเขา ความนุ่มนิ่มสู้ฟันทำให้เขาคบกัดอย่างหมั่นเขี้ยวก็มันอดไม่ได้จริงๆ

"โอ้ยเจ็บ"

"อดไม่ไหวจริงๆ"

"คืนนี้ฉันจะจัดสัก10รอบ"

.

.

.

กว่าบทรักเเสนหวานจะจบลงก็ปาไปเกือบค่อนคืนเขาสูบพลังงานจากแม่แน่งน้อยไปจนลืมว่านี่คือครั้งแรกของเธอ จนทำให้แม่แน่งน้อยของเขาสลบไป

____________________________________________________________________________________________________

ขอโทษด้วยนะคะถ้าแต่งNcไม่นัวครั้งแรกค่ะ มีอะไรก็เม้นติชมกันมาได้นะคะ5555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว