ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักซ่อนลึก :: EP.24 เจ็บปวด ไม่ถึงกับตาย --50%

ชื่อตอน : รักซ่อนลึก :: EP.24 เจ็บปวด ไม่ถึงกับตาย --50%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #แก้แค้น #ดาร์ก #มืดมน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2562 10:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักซ่อนลึก :: EP.24 เจ็บปวด ไม่ถึงกับตาย --50%
แบบอักษร

ฉันรู้สึกหวั่นไหว คุณพิชญ์ต้องหมั้นและแต่งงานกับจันจิ อนาคตของฉันมืดมนอย่างไม่ต้องสงสัย ถ้าเกิดฉันหนีไปตอนนี้...

         “ไอ้อวิ๋นซาง!”

         ฉันกับคุณอวิ๋นซางหันไปมองคุณเหมที่เดินหน้าตึงเข้ามา คุณเหมกวาดสายตามองไปรอบห้องแวบเดียวแล้วสั่งเสียงเหี้ยม

         “ตามฉันมา”

         คุณอวิ๋นซางหลับตาแน่นแล้วลืมตาขึ้นในชั่ววินาที ฉันรู้สึกโหวงๆ ภายในอก กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเขา

         “คุณเหมคะ...”

         “กรุณาอย่ามาก้าวก่ายครับ” คุณเหมมองฉันดุๆ ฉันจึงได้แต่มองคุณอวิ๋นซางเดินตามคุณเหมไป

 

 

               “เป็นเพราะเธอ!”

         “?” ฉันมองจันจิด้วยความแปลกใจ จู่ๆ ก็เดินเข้ามาหาแล้วตะโกนใส่หน้าโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ใครจะรู้ว่าหมายถึงอะไร “เธอพูดเรื่องอะไร?”

         จันจิกำมือแน่น ใบหน้าเกรี้ยวกราดห่างไกลจากจันจิที่ฉันเคยรู้จักจนฉันหวาดกลัว

         “มันเป็นเพราะเธอ อวิ๋นซางถึงได้ถูกส่งตัวไปที่ทีมF ถ้าเขาตาย ฉันไม่ปล่อยเธอเอาไว้แน่!”

         ฉันกลัวคำขู่แต่อยากรู้เรื่องมากกว่า “พูดให้ฉันเข้าใจหน่อยได้ไหม ทีมF อะไร”

         “ทีมFคือทีมแฝงตัวเข้าไปอยู่ในฝ่ายศัตรู พี่พิชญ์ส่งเขาไปที่นั่นเพราะเธอ รู้ไหมว่าทีมFทำงานกันยังไง พวกนั้นต้องเอาชีวิตเข้าแลก แค่ก้าวเข้าไปก็เหมือนเอาชีวิตไปทิ้งแล้ว น้อยคนที่จะได้กลับมาอย่างปลอดภัยครบสามสิบสอง”

         “!” ฉันถึงกับตะลึงงัน ฉันมีส่วนทำให้คุณอวิ๋นซางต้องไปเผชิญกับอันตราย คุณพิชญ์จะพาลเกินไปแล้วนะ

         “ฉันไปขอร้องพี่พิชญ์แล้ว แต่เขาไม่ยอมฟังฉันเลย แถมยังไล่ฉันออกมาอีก เรื่องนี้สาเหตุมันมาจากเธอ เธอต้องรับผิดชอบทำให้อวิ๋นซางกลับมา เข้าใจไหม!” ดวงตากลมโตแข็งกร้าวถลึงใส่ฉัน

         ขนาดเธอไปขอร้องคุณพิชญ์ยังไม่ฟัง แล้วนับประสาอะไรกับฉัน

         เมื่อไม่ได้คำตอบที่พอใจเธอก็ทำท่าฮึดฮัด แต่ก่อนที่จะได้ขู่เข็ญฉันอีกฉันก็โพล่งออกไปว่า

         “เรื่องที่ฉันถูกแทง เป็นฝีมือของเธอใช่ไหม?”

         “ใช่” ตอบโดยไม่ลังเลสักนิด ท่าทีรู้สึกผิดก็ไม่มี ฉันรู้อยู่แล้วแต่พอได้ยินจากปากเธอเองก็อดเสียใจไม่ได้

         “ทำไม?”

         “เพราะฉันเกลียดเธอ”

         ฉันว่าฉันเข้าใจสาเหตุที่เธอเกลียดฉัน “เธอชอบคุณอวิ๋นซาง?”

         “ใช่ ฉันชอบเขา หึ! ขนาดเธอยังรู้ แล้วเขาจะไม่รู้ได้ยังไง ก็แค่ไม่อยากยอมรับเท่านั้นเอง ไอ้ผู้ชายเฮงซวย โง่ๆๆๆๆๆ”

         “แต่เธอกำลังจะหมั้นกับพี่วิชญ์นะ”

         “มันก็แค่ผลประโยชน์ทางธุรกิจ ไม่ต้องมาเฉไฉ ไปจัดการเรื่องอวิ๋นซางซะ ถ้าไม่อยากหายไปจากชีวิตของพี่วิชญ์ อ้อ! ไม่ใช่สิ พี่พิชญ์ต่างหาก”

         ฉันรู้สึกเหมือนกำลังถูกเธอหยอกล้อเหมือนหนูตัวเล็กๆ เธอแค่นเสียงแล้วถามด้วยสีหน้าเหยียดหยาม

         “เธอชอบใครมากกว่ากัน ระหว่างพี่วิชญ์กับพี่พิชญ์?” ฉันไม่ตอบเธอจึงโมโห “ไม่ตอบก็ไม่ต้องตอบ! เป็นของเล่นของพี่พิชญ์ต่อไปเถอะ ถึงแม้พี่วิชญ์จะกลับมาเขาก็ไม่เอาเธอหรอก เธอเป็นได้แค่ของเล่นฆ่าเวลาเท่านั้น”

         “ทำไมเธอไม่ฆ่าฉันเลยล่ะ มีโอกาสแล้ว ฆ่าฉันเลยสิ” ถ้าฉันตายมันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

         “ถ้าฉันฆ่าเธอ อวิ๋นซางจะเกลียดฉัน”

         “ตอนนี้เขาก็เกลียดเธอแล้ว เพราะเธอทำร้ายฉัน” ฉันมองสีหน้าของจันจิแล้วค่อนข้างมั่นใจในความคิดของตัวเอง “แล้วทำไมเขาถึงเกลียดเธอเพราะฉัน? เขาชอบฉันจริงๆ สินะ”

         จันจิชะงักอึ้ง ก่อนจะหัวเราะเสียงดัง “นี่เธอ... เหอะ! ฉันเข้าใจผิดมาตลอดสินะว่าเธอติ๋มๆ หงิ๋มๆ”

         “ฉันก็เข้าใจผิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่ง”

         “ฉันไม่มีเพื่อนเป็นผู้หญิงขายตัวอย่างเธอ”

         ฉันเม้มปากแน่น มองเธอด้วยความผิดหวัง คุณหนูที่เกิดมาบนกองเงินกองทองอย่างเธอจะรู้อะไร คนที่ต้องดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด ถีบตัวเองขึ้นมาเพื่อให้ชีวิตดีขึ้น คนเหล่านี้ต้องเจ็บปวดและทุกข์ทรมานอย่างหนัก เธอไม่มีวันเข้าใจ

         “ฉันไม่น่าชื่นชมเธอเลย จันจิ”

         “ฉันไม่เห็นจะแคร์ ถ้าพี่พิชญ์เบื่อเธอเมื่อไหร่ เตรียมตัวตายทั้งเป็นได้เลย ฉันนี่แหละจะเหยียบเธอให้จมดิน”

         “เธอกลัวคุณพิชญ์?”

 

Loading...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว