facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 7 : คนไร้หัวใจ?

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 : คนไร้หัวใจ?

คำค้น : #ร้ายกาจ #โคตรโหด #แขกรับเชิญ #หมอกาย #ไทป์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 68.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2563 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 : คนไร้หัวใจ?
แบบอักษร

#กาย 

 

        ไอบ้าไทป์นี่ชอบยั่วโมโหผมจริงๆ คำว่าเมียที่พูดออกมาไม่กระดากปากมันเลยหรือยังไงกัน หึย)) คิดแล้วก็โมโห ดีนะไอบ้าไทป์ไม่ตามผมขึ้นห้องมาอีก  

 

        เรื่องชุดวันนี้ก็เหมือนกัน กว่าจะเลือกชุดไปงานแต่งบ้าบออะไรนั้นได้ เล่นเอาผมเหงื่อตกเหมือนกัน ชุดไหนก็ไม่ถูกใจคุณชายเลยสักชุดจนผมหงุดหงิด มาถูกใจเอาชุดสุดท้าย จะบ้าตาย >_< ผมว่าถ้ามีสิบชุดนี่ผมได้ลองหมดทั้งสิบชุดแน่ ไม่เคยชนะไอบ้าไทป์ได้เลยจริงๆ  

 

        วันนี้ไอบ้าไทป์มันบอกว่าจะไปเคลียร์งานมันคงไปจริงๆเพราะบ้านดูจะเงียบมาก เล่นไม่เข้าบริษัทหลายวันพอผมป่วยมันก็ไม่ไป สงสัยต้องแกล้งป่วยบ่อยๆบริษัทไอบ้าไทป์จะได้เจ๊งเร็วๆ  

 

        ถ้าเป็นบริษัทเล็กป่านนี้เจ๊งไปละมั้ง มาว่าผมขึ้เกียจผมก็ไม่เห็นมันจะไปทำงานเหมือนกัน....เลิกคิด ไปอาบน้ำดีกว่าจะได้อารมณ์ดีขึ้น  

 

         "อืด))))) อืดดด)))" ใครโทรเข้ามาวะคนกำลังจะไปอาบน้ำนะเนี่ย  

 

         [สายเข้า: พ่อ]  

 

         "O_O พ่อ!” ตายห่าแล้วงานเข้าผมแน่ ช่วงนี้ผมป่วยบ่อยมากไม่ค่อยได้เข้าไปดูงานที่โรงพยาบาลเลย พ่อคงจะแปลกใจปกติผมไม่เคยขาดงานหรือลาติดต่อกันแบบนี้  

 

         กาย: สวัสดีครับคุณพ่อสุดที่ร๊ากกกก 

 

         พ่อ: ไม่ต้องมาปากหวานเลยนะกาย ทำไมลูกไม่เข้ามาทำงาน? เป็นอะไรหรือเปล่า 

 

          นั้นไงคิดไว้ผิดที่ไหนหละ ลูกน้องของพ่อคงจะไปรายงานหละสิท่า  

 

          กาย: พอดีช่วงนี้กายไม่ค่อยสบายนะครับพ่อ (กายไม่สบายจริงๆนะครับพ่อ) 

 

          พ่อ: ห๊ะ!!! ไม่สบายแล้วเป็นอะไรมากไหม เดี๋ยวพ่อกับแม่จะรีบไปหาเดี๋ยวนี้แหละ  

 

           ขืนให้พ่อมาหาตอนนี้มีหวังความได้แตกแน่ ว่าผมไม่ได้อยู่คอนโดของตัวเอง  

 

          กาย: พ่อใจเย็นๆก่อนนะครับ ไม่ต้องมาหากายหรอกครับ ตอนนี้กายหายดีแล้ว พ่อไม่ต้องเป็นห่วงกายนะ 

 

         พ่อ: แกก็พักผ่อนบ้างนะกาย แกทำงานหนักมาตลอดจนไม่มีเวลาให้ตัวเองเลยนะลูก  

 

          ก็จริงเหมือนที่พ่อพูดครับเมื่อก่อนเรื่องงานสำหรับผมต้องมาก่อนเรื่องอื่นเสมอ ยกเว้นเรื่องครอบครัวที่ผมยกเหนือหัว 

 

          กาย: กายก็ได้พักเต็มที่ตอนป่วยเนี่ยแหละครับพ่อ 

 

          พ่อ: ดีแล้วลูกพักบ้าง อ่อพ่อจะโทรมาถามแกด้วยว่าถ้าแกว่างจะให้ไปงานแต่งแทนพ่อหน่อยพ่อติดธุระ 

 

         กาย: วันไหนครับพ่อ?  

 

         พ่อ: วันพรุ่งนี้ลูก แต่ถ้าลูกไม่ว่างก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพ่อให้ลูกน้องเอาของขวัญไปให้แทน  

 

        ลูกไม่ว่างแล้วครับพ่อ ไอบ้าไทป์มันจะลากผมไปงานด้วยวันพรุ่งนี้พอดี ขืนเบี้ยวไอบ้าไทป์ได้เจอดีแน่เลย ผมไม่อยากมีปัญหากับหมาบ้า  

 

         กาย: ขอโทษนะครับพ่อกายไม่ว่างครับ วันพรุ่งนี้กายมีไปงานแต่งเหมือนกันครับพ่อ  

 

         พ่อ: งั้นก็ไม่เป็นไรลูกเดี๋ยวพ่อให้คนเอาของขวัญไปให้ก็พอ ไม่ได้สนิทอะไรกันขนาดนั้น  

 

         พ่อพูดออกมาแบบนี้ผมค่อยโล่งใจหน่อย แลดูเป็นลูกอกตัญญูยังไงไม่รู้ (เหมือนหนีพ่อไปกับผู้ชาย)  

 

         กาย: ครับพ่อ คิดถึงพ่อนะครับ งั้นกายวางสายก่อนนะครับ  

 

         พ่อ: คิดถึงลูกเหมือนกันนะ พักผ่อนเยอะๆ(พ่อจะรู้ไหมช่วงนี้พักผ่อนบ่อยเกิ๊น)ว่างๆมาหาพ่อด้วย  

 

        กาย: คร๊าบบบบ   

 

        "พู่)))" ดีนะพ่อผมไม่ได้ติดใจอะไรมากท่านคงจะอยากให้ผมพักบ้าง ....อาบน้ำเข้านอนดีกว่าวันพรุ่งนี้ไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไรบ้าง  

 

         ผมรีบจัดการกับตัวเองแล้วเข้านอนทันที ปกติผมค่อนข้างอนามัยนะครับ ก็เป็นหมอเนาะ ถึงแม้จะมีเวลาพักผ่อนน้อยผมก็ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ยกเว้นครั้งนี้ไม่ไหวจริงๆ 

 

         นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็ทำให้ผมภาพตัดได้เหมือนกัน Zzzz  

 

          ****************************** 

#ไทป์  

 

         วันนี้ผมออกไปเคลียร์งาน แต่ไม่ใช่งานที่บริษัทนะครับ ช่วงนี้มีคนกล้ามาลองของกับผม ผมก็เลยต้องไปจัดการให้พวกมันรู้จักคำว่า ‘อย่าคิดมาลองดี’ และคนอื่นจะได้ไม่เอาเป็นเยี่ยงอย่างมากล้าลองดีกับผม 

 

         “นายครับนายจะเอาถึงตายเลยหรอครับ” เสียงอาเฉินถามผมเพื่อควาแน่ใจ 

 

         “แล้วปกติกูเคยปล่อยให้ใครหน้าไหนมันรอดไปไหม?” ผมถามลูกน้องผมกลับไป พวกมันรู้ว่าคนที่กล้ากับผมจุดจบจะต้องเป็นยังไง ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ผมคงไม่ได้มายืนอยู่จุดนี้หรอกครับ 

 

         “ไม่ครับ” ดีเข้าใจผมก็ดี 

 

          "แกร็ก))))" ผมเปิดประตูเข้ามาในโกดังของผมที่ต่อให้มีตาเป็นพันตาก็ไม่มีทางรู้แน่นอนว่ามันอยู่ที่ไหน 

 

        “ปล่อยกูเดี๋ยวนี้นะไอไทป์ มึงจะทำแบบนี้กับกูไม่ได้นะ” หึเสียงคนทรยศผมดังมาแต่ไกลเลย คงอยากตายเต็มทีแล้วสินะ 

 

        "ผั๊วะ))  ผั๊วะ))  ผั๊วะ))" ผมขอสั่งสอนคนทรยศก่อนสักหน่อย หึ 

 

         “จะรีบให้กูปล่อยไปไหนวะ มาอยู่กับกูได้ไม่นานหางโผล่แล้วหรอมึง เจ้านายมึงมันสอนมึงมายังไงให้โดนจับง่ายขนาดนี้ กระจอก! ผั๊วะ))  ผั๊วะ))" หึ คนอย่างไทป์ใครอย่าได้กล้ามาหักหลังเชียวนะ ‘เป็นศพทุกคน’ 

 

        “มึงมันซาตานชัดๆ” อาจจะถูกเหมือนที่มันพูดครับ ผมมันซาตานที่พร้อมจะฆ่าคนได้ทุกเมื่อถ้าคนคนนั้นมันคิดจะหักหลังผม  

 

       “มึงพึ่งจะรู้หรอว่ากูเป็นซาตาน? ที่จริงมึงน่าจะรู้ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูตระกูลของกูเข้ามาแล้วนะ หึ” มันพลาดตั้งแต่ก้าวเข้ามาแล้วหละครับ  

 

       “กูไม่กลัวตายหรอกโว้ย ถึงกูขอมึงปล่อย ยังไงมึงก็ไม่มีทางปล่อยกูไปหรอก กูไม่ได้โงj กูขอให้มึงฉิบหาย”  

 

         "ผั๊วะ))  ผั๊วะ))  ผั๊วะ))  ผั๊วะ))"  

 

       “สำหรับคนปากดีอย่างมึงไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวกูจะลากมึงไปส่งนรกเอง อ้อ มึงรักเจ้านายมึงมากนักใช่ไหม เดี๋ยวกูจะส่งของขวัญชิ้นสำคัญไปให้มันสักหน่อยก็แล้วกันถือว่าเป็นนิมิตรหมายอันดีในการเริ่มต้นเป็นคนรู้จักกัน หึ” ในเมื่อมันไม่กลัวก็ดี  

 

       “หึ มึงมันก็แค่ไอซาตานเจ้าเล่ห์ ระวังเถอะสักวันมึงจะต้องเจอดี”  

 

         “จะตายอยู่แล้วยังจะมาปากดี ถ้าตอนนี้เป็นปากของเจ้านายมึงมันน่าจะดี” สงสัยผมต้องไปเยี่ยมเจ้านายของมันสักหน่อยละมั้ง  

 

        “อ่อ แล้วก็ขอบคุณสำหรับคำชมที่ชมกูมานะ กูจะถือว่านี่เป็นคำชมของคนที่ใกล้จะตาย มันเป็นโชคดี” ก็ผมมันซาตาน 

 

        "ปั้ง))  ปั้ง))" จ่อที่หัวหนึ่งนัด และที่หัวใจอีกหนึ่งนัด เป็นเอกลักษณ์ของตัวผม เวลาผมต้องลงมือผมจะทำแค่สองจุดนี้ ลูกน้องผมถึงบอกว่าผมไม่มีหัวใจยังไงหละครับ เพราะสมองสั่งการ ทำให้หัวใจของคนเราทำงาน และผมก็ต้องการให้มันตาย ถือสะว่าผมทำบุญให้มันตายก่อนหมดอายุไข อยู่ไปก็รกโลก 

 

       “เก็บกวาดให้เรียบร้อยแล้วสับมันเป็นชิ้นๆห่อของขวัญสวยๆส่งกลับไปให้เจ้านายของมันสะ ถ้ามันคิดจะลองดีกับกูอีกมันเองที่จะเป็นคน...’โดนสับ!!’ 

 

        “ครับนาย”  

 

       “พวกมึงเตรียมตัวด้วยนะ ตอนแรกกูกะว่าจะไปเยี่ยมเยือนมันสักหน่อย แต่กูว่าคงไม่ต้อง เดี๋ยวคงจะได้เจอมัน” ผมต้องเตรียมตัวรับมือให้ดี เพราะไอนักธุกิจหน้าใหม่นี่มันอาจจะแว้งมากัดผมได้ หวังว่ามันจะชอบของขวัญที่ผมส่งไปให้มันนะหึ 

 

         ผมไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจเท่าไหร่แต่ก็ต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน...ป่านนี้ร่างบางคงจะนอนไปแล้วหละมั้ง นี่ก็ดึกมากแล้วด้วย ร่างบางต้องขอกลับไปทำงานแน่ (ทำไมในหัวกูถึงมีแต่ร่างบางวะเนี่ย) 

 

        ผมใช้เวลาไม่นานหลังจากเคลียร์ทุกอย่างเสร็จก็กลับมาถึงบ้านสักที ดีนะวันนี้ผมอารมณ์ดีไม่งั้นไอคนทรยศนั้นมันไม่ได้เป็นชิ้นกลับไปหานายมันหรอกครับ หึ 

 

         ผมรีบตรงดิ่งขึ้นบนห้องทันทีอยากพักผ่อนด้วย...อีกอย่างผมอยากเห็นหน้าร่างบาง แล้วทำไมผมต้องอยากเห็นหน้าด้วยวะโอ้ยเป็นเอามากละผม 

 

        "แกร็ก)))" ผมเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เจอความเย็นปะทะเข้ากับหน้าจังๆ นี่ร่างบางเปิดแอร์เย็นขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ...ผมเดินไปปรับอุณหภูมิของแอร์ให้เพิ่มขึ้น เปิดเย็นขนาดนี้มีหวังเดี๋ยวได้ไม่สบายอีก (ไม่ได้เป็นห่วงนะครับแต่ขี้เกียจดูแล) 

 

        หลังจากปรับอุณหภูมิของแอร์เสร็จ ผมก็รีบเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายทันที 

 

       ...........

 

       ..........

 

        ผมอาบน้ำอยู่พักใหญ่รีบแต่งตัวแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ 

 

        "O_O หืม อึก)" นอนท่าล่อแหลมแบบนี้ลูกชายของผมมันจะหลับลงไหมเนี่ย สงสัยร่างบางน่าจะร้อนเพราะผมปรับแอร์ไป

 

        อดกลั้นไว้นะไอไทป์ ร่างบางพึ่งจะหายป่วย ขืนมึงทำอีกมีหวังคราวนี้ได้เมินมึงยาวแน่....แล้วจะกลัวทำไมวะแค่ที่ระบายอารมณ์

 

        ผมกลั้นใจตัวเองแล้วเดินไปปิดไฟบนหัวนอนที่คาดว่าร่างบางน่าจะเปิดไว้ให้ผมเห็นแสงสว่างบ้าง แล้วผมก็มาล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆทันที 

 

        "หมับ))) O_O" 

 

        ไอไทป์เอ้ยมึงจะนอนหลับไหมเนี่ยคืนนี้ ร่างบางพอรู้สึกว่าที่นอนยุบตัวลงก็หันกลับมาแล้วกอดผมเรียบร้อย กอดไปพอเอาหน้ามาซุกกับอกแกร่งของผมอีก นี่คงจะลืมไปเล้วสินะว่าไม่ชอบผม แต่คนหลับไปแล้วไม่รู้เรื่องอะไรหรอก คอยดูตอนตื่นมาก็แล้วกันว่าจะเป็นยังไง แค่คิดผมก็อารมณ์ดีแต่เช้าละครับ

 

           *******************************

#กาย#ไทป์  

 

          อื้อ...ทำไมเอวผมมันหนักๆวะ พอปรับสายตาได้เท่านั้นแหละ ไอบ้าไทป์มันมานอนกอดผมได้ยังไงกันโว้ย ผมนี่หลับไม่รู้เรื่องเลยหรอเนี่ย เกลียดตัวเอง  

 

          "จุ๊บ)) ทำหน้าแบบนี้อยากได้อะไรแต่เช้าครับ” หึย)) พอตื่นมาได้ก็เอาเลยนะมัน กวนตีนผมเลย น่าจะแกล้งนอนละเมอถีบมันตกเตียงสักที  

 

         “ไอบ้า!! หึย)) ถอยออกไปเลย” ผมเถียงไปก็ไม่ชนะหรอก 

 

         “ทีตอนเช้าหละบอกให้ถอย ทีตอนกลางคืนนี่รีบขยับเข้าหาเลยนะ...’เมีย’” โอ้ยจะบ้าตาย ดูปากมันครับ ใครขยับเข้าหามัน ผมไม่ได้ทำโว้ย หรือว่าทำเพราะไม่รู้สึกตัวเวลานอนวะ  

 

        “พูดบ้าอะไร ใครขยับเข้าหาคุณกัน ไอบ้า!” ขอด่าอีกสักทีทำผมหน้าชาแต่เช้าเลยนะ 

 

        “หน้าแดงนะเรา เขินฉันอยู่หรอ?” ยังจะมาทำหน้าทำตาล้อเลียนผมอีกนะมันน่าถีบจริงๆ

 

       “ใครแดงร้อนหรอก แล้วทำไมแอร์มันร้อนแบบนี้ไปอาบน้ำดีกว่า” สู้ไม่ได้หาเรื่องหนีแม่งเลย 

 

        ผมรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที ส่องกระจก O_O นี่กูหน้าแดงจริงๆหรอเนี่ย อย่าบอกนะว่าผมเขินไอบ้านี่จริงๆ อย่าเชียวนะกายท่องไว้เราเกลียดมัน! (ทำไมผมรู้สึกเหมือนหัวใจของผมมันกำลังจะทรยศผม) 

 

         “อย่าอาบน้ำนานนะ เดี๋ยวต้องลงไปกินข้าวแล้วก็เตรียมตัวด้วย จะมีช่างมาแต่งหน้าทำผมให้” ยังจะตะโกนมาอีกนะมัน แต่เดี๋ยวนะแค่ไปงานแต่งทำไมต้องจัดอะไรใหญ่เบอร์นี้กัน แต่งตัวเองก็ได้แล้วไหม?

 

        “รู้แล้ว จะรีบไปกินโต๊ะจีนหรือไงหะ” ผมขอแขวะทีเถอะ 

 

        “ไม่ได้รีบไปกินโต๊ะจีนหรอก เพราะไม่ได้หิวอาหารแบบนั้น แต่ถ้าเป็นอาหารแบบตัวเล็กๆ ปากแดงๆที่อยู่ในห้องน้ำก็ไม่แน่นะ” อาหารบ้าอะไรของมันวะ 

 

         ไอหมาบ้าไทป์อย่าบอกนะว่ามันหมายถึงผมโอ้ย ไม่เคย ไม่เคยชนะมันสักที ผมอยากจะบ้าตาย ช่วยผมด้วยทุกคนผมอยากฆ่าคน ผมจะอาบน้ำให้นานๆแม่งเลยคอยดู..........

 

           เถียงผมไม่ได้แล้วชอบเงียบนะเนี่ย ผมบอกแล้วต้องรอดูตอนตื่นมาว่าเป็นยังไงหน้าเหวอๆไปเลย ฮ่า ฮ่า อารมณ์ดีแต่เช้าเลย

 

          ร่างบางเข้าไปอาบน้ำนานละนะเนี่ย เดี๋ยวก็ใกล้เวลาที่ช่างแต่งหน้าทำผมจะมาแล้ว จะลองดีกับผมใช่ไหมเดี๋ยวรู้เลย 

 

          "ก็อก)))) ก็อก))))) ก็อก)))"  

 

         ผมเดินไปเคาะประตูห้องน้ำ ผมรู้ว่าร่างบางทำแบบนี้เพราะประชดผม แต่อาบน้ำนานแบบนี้มันจะไม่ดีกับตัวของร่างบาง (เรื่องอะไรจะบอกออกไปว่ามันไม่ดี)  

 

        “ถ้านายไม่รีบออกมาภายในห้านาที นายจะไม่ได้ออกมาจากในนั้นอีกเลย” ดูสิขู่แบบนี้จะออกมาเร็วไหม  

 

         “ไอบ้าออกก็ได้” มันได้ผล ร่างบางนี่พูดดีไม่ได้หรอกครับดื้อ  

 

          หลังจากนั้นไม่ถึงห้านาทีร่างบางก็เดินใส่เสื้อคุมออกมาจากห้องน้ำ ทำเมินผมด้วยครับ อยากจะจับฟัดจริงๆ นี่กูคิดบ้าอะไรวะเนี่ยไอไทป์ 

 

          ผมรีบเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกมากินข้าวก่อนที่จะมีแขกมา ร่างบางก็ยังนิ่งไม่ยอมคุยกับผม วันนี้ผมจะไม่แกล้งร่างบางมากก็แล้วกันดูท่าอารมณ์ไม่ค่อยจะดี  

 

          “ทำเมินนะเดี๋ยวได้เจอดี” ผมลองพูดแซวร่างบางออกไป  

 

          “ไม่มีอะไรจะคุย” ฮ่า ฮ่า ทำหน้าทำตาแบบนี้ทำไมผมถึงมองว่าน่ารักวะ พยศฉิบหาย  

 

         “ก็ดี นั่งคุยไม่มีอะไรจะคุย ถ้าอย่างงั้นสนใจไปนอนคุยกับฉันไหมหละ” อดไม่ได้ที่จะแกล้ง  

    

        “ไม่ใช่เรื่อง!”  

 

        “โอเคๆไม่กวนแล้ว รีบกิน” ผมไม่อยากกวนร่างบางแล้ว เดี๋ยวแขกมาจะเสียเวลารอเราสองคน 

 

       “นายครับ ช่างแต่งหน้าทำผมมาแล้วครับ” มาเร็วดีหนิผมกับร่างบางกำลังจะอิ่มกันพอดี  

 

        “อืมให้เข้ามาเลย” ผมตอบอาหยางกลับไป 

 

         “ครับนาย”  

 

        “สวัสดีคะคุณไทป์ ไม่เจอกันตั้งนาน นึกว่าจะลืมพี่ปอคนนี้ไปแล้ว” พี่ช่างแต่งหน้าคนนี้รู้จักกับผมครับ เป็นรุ่นพี่สมัยมหาลัย  

 

         “สวัสดีครับพี่ปอ ไม่ลืมหรอกครับพี่ลูกค้าเยอะจะตาย ขาดผมไปคนหนึ่งไม่เจ๊งหรอก เรามาเริ่มกันเลยไหมพี่” ผมไม่อยากให้เสียเวลา  

 

        “แล้วน้องคนนี้ใคร?” มีกดเสียงต่ำด้วย  

 

        “เมียผมครับ” ถึงจริงๆแล้วร่างบางจะอยู่ในสถานะที่ระบายอารมณ์ของผม ผมก็จะพูดแบบนี้อะครับ  

 

         “ห๊ะ))) เมีย! เออๆช่างเถอะ ไม่อยากถามละ สวัสดีคะน้อง...เออ”  

 

        “สวัสดีครับ ผมกายครับ^^” หน้ามุ้ยใส่ผมเชียว เมินได้เมินไป  

 

        “จ้าน้องกาย น้องกายน่ารักมากเลยนะเนี่ย มาๆแต่งหน้าทำผมกันดีกว่า เดี๋ยวจะเอาให้คนแถวนี้ตาค้างเลย” หึ ผมตาค้างตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับพี่ 

 

         หลังจากร่างบางโดนจับไปแต่งตัว ผมก็แต่งตัวของผมบ้าง สำหรับผมไม่ต้องทำอะไรมากเซ็ตผมก็พอแล้ว ผมแต่งตัวรอร่างบางจนเสร็จแล้ว แต่ทำไมร่างบางยังไม่เสร็จอีกนะ งานแต่งก็อยู่ค่อยข้างไกล (กลัวจะไม่ได้เจอหน้าเมียเก่าแกหรอไทป์?) 

 

         "แกร็ก))) เสร็จแล้วคะคุณไทป์สวยใช่ไหมหละคะ” ตกใจเสียงพี่พี่ปอ  

 

         O_O  

 

         ........ 

 

         ....... 

 

        “คุณ! เหม่ออะไรอีกเนี่ย ครั้งที่สองละนะ” พูดได้แล้วหรอ หึ  

 

         “อืมก็โอเคดี” ผมตอบไปแค่นี้แหละครับ ใครจะไปกล้าบอกความรู้สึกจริงๆออกไป  

 

         “งั้นไม่มีอะไรแล้วพี่กลับก่อนนะไทป์ หวังว่าว่าที่เจ้าสาวคนต่อไปจะเป็น.....นะ” พี่ปอพูดเว้นคำแล้วหันไปมองร่างบางแบบนี้คืออะไร คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย ส่วนร่างบางนะหรอ หึเมินใส่ผมอย่างเดียวที่ได้ยิน 

 

        “พี่ก็พูดไป” ผมก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรออกไป งงกับตัวเองเหมือนกัน  

 

         “ไปกันได้แล้วเดี๋ยวจะกลับดึก” ที่ผมบอกให้รีบไปเพราะเราจะได้กลับเร็ว งานนี้ผมไม่ค่อยอยากจะไปสักเท่าไหร่หรอก แต่เค้าเชิญมาทั้งทีจะไม่รับคำเชิญก็จะกลายเป็นคนไม่มีมารยาทนะครับ......แล้วเจอกัน 

 

          ********************************* 

#ร้ายกาจ 

#โคตรโหด  

         **ตะลึงไปเลยหละสิไทป์ แกนิจะชมออกไปสักหน่อยก็ไม่ได้นะ ชอบหมอเข้าแล้วหละสิพ่อคนปากแข็ง เอาอะไรมางัดปากดีจ้าทุกคน ไรท์ฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะจ้า การจะเปิดปากไทป์ให้พูดมันยากจริงๆ**  

         **รีดสามารถมาคอมเม้นพูดคุยกันนะจ้า 1 คอมเม้นคือหลายพันกำลังใจสำหรับไรท์เลยจ้า**     

         

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว