ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.10 :: กิ่งทองใบหยก --100%

ชื่อตอน : CH.10 :: กิ่งทองใบหยก --100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 597

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2562 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.10 :: กิ่งทองใบหยก --100%
แบบอักษร

พลอยใสถลึงตาใส่เขา พอคุณนายทิพย์นภาหันมามองเธอก็รีบทำตาปกติ 

              “จริงเหรอ?” คุณหญิงผกามาศแทบไม่เชื่อหู 

              “ครับ พลอยใสทำให้ผมอยากมีน้องสาว” 

              “เหอะๆ ล้อเล่นใช่ไหมพี่ไนท์” มิดเดย์ทำหน้าหวาดๆ 

              “ฉันพูดจริง มีน้องสาวแบบพลอยใสก็ไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนแล้วล่ะ” 

              “เพราะความน่ารักของฉันจะสยบทุกอย่างใช่ไหมคะ” พลอยใสโพล่งขึ้นอย่างทนไม่ไหว มิดไนท์อมยิ้ม ไม่ตอบ 

              “คงจะจริงนะจ๊ะหนูพลอยใส หนูน่ารักจริงๆ ทำให้น้าอยากมีลูกสาวสักคน” คุณนายทิพย์นภารีบแก้สถานการณ์ที่ลูกชายตัวเองเป็นคนเริ่ม 

              พลอยใสจดบัญชีแค้นไว้ในใจแล้วเลื่อนสายตาไปที่มิดเดย์ ผมสีส้มของเขากระแทกตาเธอจนเธอคิดว่าจะตาบอดซะแล้ว พี่น้องสองคนนี้หน้าตาหล่อเหมือนกัน แต่แต่งตัวคนละสไตล์ อีกคนสบายๆ ส่วนอีกคนแฟชั่นจ๋ามาก นี่กรีดตาด้วย พลอยใสหรี่ตาลงอย่างจับผิด เป็นเกย์ปะเนี่ย? 

              “ไม่ใช่นะ ไม่ใช่เกย์” มิดเดย์รู้ถึงความคิด ทำเอาคนคิดสะดุ้ง 

              “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันคิดอะไร” 

              “สายตาเธอมันฟ้อง” พลอยใสถึงกับเอามือแตะหางตา มิดเดย์หัวเราะแล้วอธิบาย “ฉันแค่เดา ผู้หญิงมองผู้ชายแบบนี้ก็มีแค่เรื่องเดียวแหละ ทำไม ฉันเหมือนเกย์นักเหรอ หึ! เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าไม่ใช่เกย์” 

              “ไอ้เดย์” มิดไนท์ปรามน้องชายเพราะมีผู้ใหญ่อยู่ด้วย คุณนายทิพย์นภาที่หน้าหดเหลือไม่กี่นิ้วรีบชวนคุณหญิงผกามาศไปนั่ง 

              คุณหญิงผกามาศหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “แบบยัยพลอยต้องเจอแบบมิดเดย์นี่แหละค่ะคุณนายทิพย์” 

              ได้ยินแบบนั้นคุณนายทิพย์นภาก็ยิ้มร่า พลอยใสรู้ถึงเจตนาของป้าเลยมองไปที่พี่สาว พร้อมเพชรส่ายหน้าอย่างจนปัญญา พลอยใสหันไปถลึงตาใส่มิดไนท์ มิดไนท์ยิ้มรับ มิดเดย์มองพี่ชายกับคู่หมายอย่างครุ่นคิด มีกลิ่นตุๆ แหะ 

              เมื่อทุกคนนั่งกันหมดแล้วคุณหญิงผกามาศก็ถามถึงเรื่องเรียนของพลอยใส เพราะก่อนหน้านี้ถามพร้อมเพชรแล้ว และยังอวดความสามารถของหลานสาวตัวดีให้คุณนายทิพย์นภาฟังด้วย 

              “เก่งกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยนะคะ” คุณนายทิพย์นภาชื่นชม ก่อนจะหันไปบอกมิดเดย์ “อย่าลืมไปอุดหนุนหนูพลอยนะ” 

              “พลอยทำแต่ชุดผู้หญิงค่ะ” พลอยใสรีบบอก คุณนายทิพย์นภาทำหน้าเสียดาย ก่อนจะบิดเนื้อลูกชายคนเล็กเพราะดันโพล่งขึ้นว่า 

              “ไม่เป็นไร ฉันซื้อไปให้ผู้หญิงคนอื่นก็ได้ โอ๊ย! แม่!” 

              คุณนายทิพย์นภายิ้มแห้ง “เดย์คงหมายถึงเพื่อนน่ะจ้ะหนูพลอย เพื่อนผู้หญิงของเดย์มีเยอะ งั้นก็ซื้อไปฝากทุกคนเลยนะ” 

              “ได้เหรอแม่ งั้นขอตังค์ด้วยครับ” มิดเดย์แบมือไปตรงหน้าแม่ 

              “ไม่ให้ หัดทำงานหาเงินใช้เองเหมือนหนูพลอยเขาบ้าง ดูสิ อายุเท่ากันแท้ๆ แต่ความคิดความอ่านต่างกัน ยังไงหนูพลอยก็ช่วยดูช่วยเตือนเดย์ด้วยนะจ๊ะ” 

              พลอยใสยิ้มแหยแล้วส่งสายตาให้พี่สาว ‘โดนลากเข้าไปเกี่ยวเฉยเลย’ 

              “โหย! ขายลูกชายแบบไม่มีอายเลยนะครับแม่ เชื่อแล้วว่าอยากได้พลอยใสมาเป็นลูกสาวจริงๆ” มิดเดย์ทำหน้างอนแล้วไหวไหล่ “ไม่เป็นไรฮะ ผมขอพี่ไนท์ก็ได้” 

              พลอยใสเลิกคิ้วสูง มิดเดย์จึงโฆษณาพี่ชายด้วยความภูมิใจ  

              “พี่ชายฉันก็หาเงินเก่ง เห็นอายุเท่านี้มีเงินเก็บเป็นล้านๆ เลยนะ” 

              “กินๆ ไปเลยแกน่ะ” มิดไนท์ตักไก่ทอดให้น้องชายเชิงบังคับให้หุบปาก  

              คุณนายทิพย์นภาสบโอกาสรีบโม้เรื่องลูกชายคนโต คุณหญิงผกามาศก็ยกพร้อมเพชรขึ้นมาพูดด้วย คู่พี่นี่ช่างเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก ส่วนคู่น้อง... ค่อยๆ ดูไปแล้วกัน 

“แหวนวงนี้เก๋จัง มีแบบผู้ชายไหม?” มิดเดย์ชี้มาที่นิ้วกลางของพลอยใสซึ่งมีแหวนสวมอยู่

              “เรื่องเครื่องประดับต้องถามพี่เพชรแล้วล่ะ”

              มิดเดย์รีบเบนสายตาไปที่ฝั่งตรงข้ามถัดจากพี่ชายตัวเองทันที ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

              “ปกติพี่จะทำแต่ของผู้หญิงนะ แต่ถ้ามิดเดย์ชอบ พี่จะทำให้” พร้อมเพชรบอกอย่างใจดี

              “ว้าว! จริงเหรอครับ ผมเอาครับผมเอา ทำให้ผมด้วยนะครับ พลีส~” มิดเดย์ทำหน้าทำตาเหมือนตอนที่อ้อนสาวๆ ทำเอาพร้อมเพชรใจสั่น

              พลอยใสเห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ “แต่จ่ายเงินนะ ไม่ฟรี”

              “พลอย แค่นี้เอง” พร้อมเพชรส่งสายตาปราม

              “แค่นี้อะไรล่ะพี่เพชร กว่าจะได้งานออกมาพี่เพชรต้องอดหลับอดนอน นี่ นายมีเงินจ่ายใช่ไหม”

              มิดเดย์ปรายตามองพลอยใสอย่างหมั่นไส้ แล้วหันไปอ้อนพี่ชายอย่างไม่อายใคร “พี่ไนท์ครับ จ่ายให้น้องด้วยนะครับ น้องอยากได้จริงๆ”

              “อืม” มิดไนท์พยักหน้าง่ายดายทำให้มิดเดย์ยิ้มร่าแล้วหันมาขยิบตาใส่พลอยใส พลอยใสหมั่นไส้จนอยากเอาส้อมจิ้มตา

              ผู้ใหญ่ทั้งสองมองหน้ากันยิ้มๆ เพราะพวกเด็กๆ ดูเข้ากันได้ดีกว่าที่คิด บทสนทนาบนโต๊ะอาหารส่วนมากจะเกี่ยวกับพวกเด็กๆ เพราะอยากให้สองคู่ได้รู้จักกันมากขึ้น แล้วจู่ๆ มิดไนท์ก็เปิดประเด็นใหม่

              “ผมนึกว่าน้องพลอยมีแฟนแล้วซะอีก ผู้ชายที่ชื่อไอซ์”

              “!” คนถูกกล่าวหาถึงกับพ่นน้ำจากปากใส่แก้ว ดีที่ไม่มีใครเห็น จึงรีบเลื่อนแก้วไปไกลๆ ก่อนที่ทุกคนจะเลื่อนสายตามาที่เธอ ยิ่งสายตาจากคนพี่ของบ้านนั้นแล้ว ยิ่งทำให้เธอหน้าร้อนผ่าว ทั้งอายทั้งโมโห ซวยแล้วยัยพลอย! คุณหญิงผกามาศกับพร้อมเพชรจ้องพลอยใสเขม็ง พลอยใสรีบโบกมือปฏิเสธ

              “อ๋อ! จำได้แล้ว เธอคือผู้หญิงในคลิป...” พูดได้แค่นั้นมิดเดย์ก็ถูกพลอยใสเหยียบเท้า เขารู้ว่าเธอต้องการให้เขาปิดปากเงียบจึงหยุดพูดไปดื้อๆ แต่แค่นั้นก็ไม่สาแก่ใจ พลอยใสยังขยี้เท้าอย่างไม่ปรานี มิดเดย์กัดฟันแน่น

              “คลิปอะไร?” คุณหญิงผกามาศถาม พร้อมเพชรรีบช่วยน้องทันที

              “คลิปโปรโมตร้านค่ะคุณป้า พลอยชอบถ่ายลงเพจร้านบ่อยๆ”

              “แล้วเกี่ยวอะไรกับผู้ชายที่ชื่อไอซ์ แล้วไอซ์นี่เป็นใครกัน? หือ? ใช่แฟนพลอยอย่างที่มิดไนท์บอกหรือเปล่า”

              “ไม่ใช่ค่ะคุณป้า เป็นแฟนเก่าของเพื่อนพลอยค่ะ พี่มิดไนท์คงเข้าใจผิด”

              “อย่างนั้นหรอกเหรอ”

              “ค่ะคุณป้า ถ้าพลอยมีแฟนจริงๆ คุณป้าจะไม่รู้ได้ยังไง พลอยทั้งรักและเคารพคุณป้านะคะ” พลอยใสพูดประจบเอาใจ

              “แล้วไป”

              พร้อมเพชรลอบถอนหายใจ พลอยใสถลึงตาใส่มิดไนท์ คนก่อเรื่องสบตาเธอยิ้มๆ อ๋อ~ ที่แท้ก็แฟนเก่าของเพื่อน

              “ไม่น่าเชื่อนะครับว่าผู้หญิงสวยๆ อย่างน้องพลอยกับน้องเพชรจะยังโสด”

              “คนเค้ามาตรฐานสูง” พลอยใสเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่เกรงใจทำให้ถูกคุณหญิงผกามาศขึงตาดุ

              “หลานสาวของป้าช่างเลือกน่ะมิดไนท์ ป้าก็หวังว่าจะเจอคนดีๆ”

              คนดีๆ น่ะไม่ใช่สองคนบ้านนี้แน่นอน พลอยใสคิดแล้วเบ้ปาก พอหันไปทางมิดเดย์ก็เห็นว่าเขาส่งสายตาอาฆาตให้เธออยู่ เธอจึงคิดได้ว่ายังไม่เอาเท้าออก

              ‘อุ๊บส์~ ซอรี่’ เธอขยับปากโดยไม่มีเสียง มิดเดย์ค้อนควักแล้วตักข้าวกินอย่างงอนๆ พลอยใสเลยตักกับข้าวให้เป็นการง้อ เธอรู้สึกขอบคุณเขาจริงๆ ที่ทำตามที่เธอขอร้อง ช่างเป็นคนดีอะไรอย่างนี้ ไม่เหมือนพี่ชายจอมวายร้ายของเขาเลย

              การกระทำของพลอยใสทำให้เพื่อนร่วมโต๊ะเข้าใจผิด ผู้ใหญ่สองคนมองหน้ากันทันที ก่อนจะยิ้มกริ่มใส่กัน พร้อมเพชรแอบถอนหายใจอีกครั้ง ส่วนมิดไนท์หรี่ตามองน้องชายกับคู่หมายอย่างหงุดหงิด

              เข้ากันดีเกินไปแล้ว

              “ฉันอยากกินอันโน้น” มิดเดย์ชี้ไปที่อาหารซึ่งอยู่ไกลตัวอย่างได้ใจ

              “ทำไมใช้ผู้หญิงล่ะ ไม่น่ารักเอาซะเลย” คุณนายทิพย์นภาเอ็ด แต่ตาเป็นประกายชื่นใจ

              “ไม่เป็นไรค่ะคุณน้า” พลอยใสรีบบอก มิดเดย์หัวเราะหึๆ อย่างอารมณ์ดี “พลอยชอบให้อาหารหมาแมวจรจัดอยู่บ่อยๆ ค่ะ นี่ก็ไม่ต่างกัน”

              “...” ทุกคนถึงกับชะงักกึก

              “ฮ่ะๆ พลอยล้อเล่นค่ะ”

              “ฮ่ะๆ ฉันก็ชอบให้อาหารหมาแมวจรจัดเหมือนกัน” มิดเดย์ตักอาหารใส่จานพลอยใสบ้าง ก่อนจะจ้องตาเธออย่างท้าทาย “แต่น่าเบื่อที่พวกมันไม่รู้จักบุญคุณ

              พลอยใสยิ้มหวานขณะแอบหยิกเอวมิดเดย์ มิดเดย์ทำท่าจะพูดเธอก็ยกแก้วน้ำปิดปากเขา

              “ดื่มน้ำสิ เดี๋ยวจะฝืดคอ หึๆ”

              “หึๆ”

              ทั้งสองคนจ้องตากันอย่างสื่อความหมาย ‘โอเค เข้าใจตรงกันแล้ว’

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว