facebook-icon

รอยยิ้ม เสียงหัวเราะที่ผมเคยมีมันหายไปแล้วเมื่อเจอเขา มาเฟียฉายาเจ้าชายน้ำแข็ง ไม่สนใจใคร เอาแต่ใจ ถือความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ และผมก็กำลังหลงกลเขาเข้าอย่างจัง

ตอนที่ 4 : หวงของ ~nc ~

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 : หวงของ ~nc ~

คำค้น : #รุนแรง ร้ายกาจ #หวงบอง #ของหวง #หมอกาย #ไทป์ #มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 92.4k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2563 18:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 : หวงของ ~nc ~
แบบอักษร

#กาย 

 

         วันนี้ผมกลับมาทำงานปกติแล้วหลังจากลาไปสามวันเต็มๆ ทั้งงานตรวจคนไข้ งานเอกสารของโรงพยาบาลสูบพลังของผมแทบจะหมดไปเลย...ของีบสักหน่อยดีกว่าไอบ้านั้นมารับคงจะรู้เอง  

 

         ......... 

 

         ........ 

 

          "ก็อก))) ก็อก))))) ก็อกกกก" ใครมาเคาะอีกวะเนี่ยคนกำลังเพลินเลย  

 

           “อ้าวไอปอนด์ ไอพาฝัน มีอะไรหรือเปล่า” ผมถามเพื่อนออกไป เพราะวันนี้ทั้งวันยังไม่ได้คุยกันเลยสงสัยจะคิดถึงผม

 

          “ทำไม! ไม่มีอะไรมาหาไม่ได้หรือยังไงกัน” อุ้ย! เพื่อนกริ้วแล้วครับ 

 

          “โอ๋ๆกูแค่ล้อเล่น วันนี้กูเหนื่อยมึงสองคนมีอะไรหรือเปล่า” 

 

          “ทำงานเสร็จแล้วใช่ไหม? ไปกินข้าวกัน” 

 

         หน้าถอดสีเลยครับผม ไอบ้าไทป์บอกว่าจะมารับถ้ากลับด้วยกัน ผมจะไปไหนเริ่มจะลำบาก ถ้าจะไปไหนไม่บอกมัน มันต้องโกรธผมแน่เลย (แล้วทำไมผมต้องกลัวมันโกรธด้วย) 

 

          “เออ..เออ” ผมไม่รู้จะปฏิเสธเพื่อนยังไงดีจนมันสองคนเริ่มหงุดหงิดกับผมหละครับ ปกติแค่พวกมันเอ่ยปากชวนผม ผมก็ตอบโดยที่ไม่อิดออดอะไรเลย 

 

         “กายว่ายังไง สรุปมึงจะไปกับพวกกูไหม ถามก็ไม่ตอบ เอาแต่เออกับเออ อยู่นั้นแหละ มึงมีนัดแล้วหรือไงกัน” เพื่อนผมมันเป็นหมอดูกันใช่ไหมเนี่ย เดาอะไรถูกเปะ

 

        “เปล่าไม่ได้มีนัด ไปก็ไป” เอาวะเป็นไงเป็นกัน ดีกว่าให้ไอสองคนนี้รู้ว่าผมเสียบริสุทธิ์ให้ผู้ชายแล้ว 

 

         “ก็แค่เนี่ยลีลาอยู่ได้ พักผ่อนบ้างนะเพื่อน ดูท่าทางมึงจะเพลีย” แขวะผมอีกเป็นไงหละเพื่อนผม 

 

        “พูดมาก จะไปกันยังมึงสองคนรีบไม่ใช่หรอ” แขวะผมกันอยู่ได้ 

 

          ตอนนี้พวกผมสามคนเดินออกมาจากห้องแล้วตรงไปที่รถทันที 

 

          “อ้าวพี่กาย พี่ปอนด์ พี่พาฝัน สวัสดีครับ” 

 

         “น้องกรณ์สุดหล่อของพี่ สวัสดีครับ นี่เราจะไปไหนหรอ?” ไอพาฝันเห็นผู้ชายไม่ได้เลยเสียงสองเชียวนะมัน

 

         “อ๋อผมกำลังจะไปหาอะไรกินสักหน่อยครับพี่ๆ แล้วพวกพี่ๆหละครับจะไปไหนกันหรอ?” น้องกรณ์ถามพวกผมกลับมา น้องกรณ์เป็นผู้ชายที่ยิ้มแล้วน่ารักมาก 

 

         “พวกพี่ก็กำลังจะไปหาอะไรกินพอดีเลย เราอยากจะไปด้วยกันไหม?” ปากไวกว่าความคิดของผมก็ไอปอนด์เนี่ยแหละ ตั้งแต่ห่างกับผู้ชายของมัน มันก็เป็นแบบนี้เลย แต่ไม่ได้ง่ายนะคร้บ ไม่รู้ทำไมถึงห่างกัน

 

        “จะดีหรอครับ พวกพี่อาจจะต้องการเวลาส่วนตัวกัน” ดูดีมีมารยาท นี่ถ้าน้องเป็นผู้หญิงผมจะจีบน้องเลยนะเนี่ย

 

       “ไม่ต้องเกรงใจหรอก คนกันเองทั้งนั้น ใช่ไหมไอกาย?” นั้นไงโยนขี้มาเชียวนะ ดูสายตาน้องสิถ้าผมบอกว่าไม่สะดวกน้องคงรู้สึกแย่ 

 

       “อื้มไม่ต้องเกรงใจหรอกกรณ์ ไปกินด้วยกันหลายๆคนมันก็อร่อยดีนะ” จะปฏิเสธคนหล่อได้ยังไงกัน 

 

       “งั้นผมขออนุญาตนะครับ” น้องกรณ์ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

 

        หลังจากที่ตกลงกันได้พวกเราทั้งสี่คนก็ไปหาอะไรกินกันทันที หวังว่าจะไม่นานนะแอบกลัวไอบ้าไทป์อยู่เหมือนกันนะเนี่ย.....ช่างเถอะอย่างไอบ้านั้นคงไม่มาสนใจอะไรผมมากหรอก (เป็นได้แค่ของเล่นพอเบื่อมันก็ทิ้ง)

 

            *********************************

#ไทป์ 

 

          ผมกำลังเคลียร์งานแฟ้มสุดท้ายแล้ว ใกล้จะเสร็จแล้วป่านนี้ร่างบางจะเลิกงานหรือยังนะ ผมบอกว่าจะไปรับ  

 

          “เห้ย O_O ตายห่าแล้ว”  

 

         ผมก้มมองนาฬิกาตอนนี้มันบอกเวลาทุ่มกว่าๆแล้ว ป่านนี้ร่างบางรอแย่แล้ว ผมรีบปิดแฟ้มเอกสารลงทันที แล้วเดินไปบอกลูกน้อง  

 

         “ไอเฉิน ไอหยางทำไมแกสองคนไม่เตือนฉันว่านี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว เย็นนี้ต้องไปรับหมอกายที่โรงพยาบาลด้วย” ผมตะโกนว่าลูกน้อง 

 

        “ก็พวกผมเห็นนายทำงานอยู่เลยไม่กล้าเข้าไปรบกวนครับ เดี๋ยวนายก็ด่าพวกผมอีก” ได้ทีเอาใหญ่เลยนะลูกน้องผม  

 

        “เออๆรีบไปรับหมอกายเลยนะมึง เดี๋ยวมาหงุดหงิดใส่กูอีก กูลำคาน!”  

 

        “ผมว่านายไม่ต้องลำคานเสียงคุณหมอบ่นหรอกครับ เมื่อกี้คนของเราที่นายส่งให้ไปเฝ้าคุณหมอโทรมาบอกผมว่า...คุณหมอออกไปข้างนอกกับเพื่อนแล้วครับ” ขัดคำสั่งผมอย่างงั้นหรอ อยากเจอดีใช่ไหม  

   

       “อะไรนะไปข้างนอก ไปกับใคร ที่ไหนวะ? ทำไมไม่เชื่อฟังกู ขัดคำสั่งกูนะ” โมโหแล้วครับตอนนี้ ผมสั่งร่างบางให้รอผมอยู่ที่โรงพยาบาล แต่ร่างบางกลับไม่เชื่อคำพูดของผม  

 

       “เออ...นายครับ นายใจเย็นๆก่อนนะครับ เดี๋ยวคุณหมอก็กลับมาครับ”  

 

       “ไม่ต้องมาพูดช่วยกันเลยนะมึง ไปเตรียมรถแล้วพากูไปร้านที่หมอไปกินเข้าวเลยนะ กูจะไปรับของของกูกลับ” ในเมื่อไม่ฟังคำสั่งกันก็อย่าหวังว่าผมจะใจดี  

 

       “นายครับผมว่านายใจเย็นๆก่อนนะครับ คุณกายก็มีสังคมที่จะต้องพบปะสังสรรค์กับเพื่อนบ้างนะครับ มันเป็นเรื่องธรรมดา” ช่วยกันดีเหลือเกินตกลงใครเจ้านายมันกันแน่ 

 

       “ตกลงใครเป็นเจ้านายพวกมึง!!สองคนกันแน่หะ!” ผมตะคอกใส่ลูกน้องอย่างหัวเสีย 

 

       “ก็นายสิครับ เดี๋ยวผมจะพานายไปรับคุณกายเดี๋ยวนี้เลยครับ” ดีผมไม่ชอบให้ใครมาพูดมาก  

 

        ตอนนี้อาเฉินกับอาหยางดูท่าจะสงสัยว่าทำไมผมถึงโกรธมากมายขนาดนี้ กะอิแค่ร่างบางไปกินข้าวข้างนอก ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...... 

 

        ตอนนี้ผมอยู่บนรถเรากำลังจะไปร้านอาหารที่ร่างบางไปกินข้าว ร่างบางทำผมอารมณ์เสียวันนี้ต้องรับผิดชอบ  

 

       ลูกน้องผมขับรถไม่นานก็ถึงร้านอาหารที่ร่างบาง และเพื่อนมากินข้าว ผมรีบลงจากรถตรงเข้าไปในร้านทันที  

 

      หืมอารมณ์ดีเชียวนะ ตอนนี้ผมเห็นร่างบางแล้ว นั่งคุยกับเพื่อนสนุกสนาน ส่วนผมเหมือนคนบ้าที่หงุดหงิดอยู่คนเดียว ไอบ้าที่นั่งข้างร่างบางมันเป็นใครกัน ลักษณะไม่น่าจะคิดกับร่างบางแค่เพื่อนได้ดูจากสายตาที่มองคนของผม เดี๋ยวได้เจอดีแน่  

 

        ผมเดินเข้าร้านไปแล้วสั่งอาหารเพื่อเอามาบังหน้าจะได้นั่งดูว่าร่างบางจะทำอะไรบ้าง หึยย)) ทำไมผมต้องหงุดหงิดด้วยวะ ยิ่งมองไปแล้วเจอไอหน้าอ่อนนั้นตักอาหารให้ร่างบางแล้วมันรู้สึกขัดตา  

 

        ผมนั่งดูร่างบางคุยกับเพื่อนไปด้วยกินข้าวไปด้วย รอยยิ้มแบบนี้ผมไม่เคยได้รับมัน แล้วอาจจะไม่มีวันได้รับมัน  

 

          นายครับเรากลับกันดีกว่าไหมครับ เดี๋ยวเพื่อนของคุณกายก็น่าจะไปส่งนะครับ” ลูกน้องผมนี่มันจะยังไง 

 

        “เงียบปาก ถ้าปากมึงสองคนปากว่างมากก็กินข้าวเข้าไป จะได้หยุดพูด” รู้สึกหัวเสียมาก  

 

        ลูกน้องของผมไม่มีการพูดอะไรต่ออีก พวกมันจะรู้ว่าผมชอบหงุดหงิดเลยกลับไปนั้งที่เดิมของตัวเอง ส่วนร่างบางนะหรอ ตอนนี้กำลังจะเรียกพนักงานไปเก็บเงินที่โต๊ะแล้ว  

 

       ไอหน้าอ่อนนั้นก็ใจปล้ำอีกนะ จ่ายให้หมดเลย ยิ้มกันใหญ่สนุกกันใหญ่ เดี๋ยวจะยิ้มไม่ออก  

 

      “เห้ย))" เอาอีกแล้วนะ ร่างบางเดินสะดุดพื้นต่างระดับแล้วไอนั้นก็รับไว้ได้พอดี หืม)) ทนไม่ไหวแล้วโว้ย ไม่ออกจากอ้อมกอดมันสักที  

 

        "หมับ)) O_O คุณ” ร่างบางดูตกใจไม่น้อยที่เห็นผมที่นี่ แต่อาจจะไม่ใช่แค่ร่างบางที่ตกใจ เพื่อนของร่างบางก็ดูจะตกใจเหมือนกันที่อยู่ๆผมก็โผล่ไปกระชากแขนของร่างบางออกมาจากไอหน้าอ่อนนี่  

 

        “มานี่เลยนะ ปล่อยไม่ได้เลยนะนายเนี่ย ทำไม? มันคันมากเลยหรือยังไงถึงได้ไปให้ท่าผู้ชายแบบนี้” ผมยอมรับว่าโมโหมาก มากที่สุดก็ว่าได้  

 

         "เพี๊ยะ)))" หน้าชาเลยกู ร่างบางมือหนักชะมัด คงจะโมโหที่ผมพูดจาดูถูกสินะ เกลียดผมให้มากๆเดี๋ยวจะโดนจัดหนัก ยั่วโมโหนักใช่ไหม ตบมาจูบกลับสิครับ  

 

         "หมับ))) จ๊วบ)) อืม)) จ๊วบ)) อืม))" ผมจับหน้าร่างบางหันมาหาผมแล้วประกบปากจูบทันที ร่างบางอึ้งกับการกระทำของผมเลย คิดหรอว่าคนอย่างผมจะปล่อยให้ใครมายุ่งกับของของผมได้ง่ายๆ ไม่มีวันนั้นหรอก  

 

         "เพี๊ยะ)))" โดนเข้าไปอีกที ตอนนี้หน้าชาไปแล้วข้างหนึ่ง ผมจะไม่ยอมอีกแล้ว หมดความอดทนแล้ว กล้าตบผมอย่างงั้นหรอ  

 

          "หมับ))) กลับ แล้วถ้ายังตบฉันอีกละก็ ฉันจะจับนายปล้ำโชว์เพื่อนนายมันตรงนี่เนี่ยแหละ คนเยอะดีด้วย” อารมณ์ผมตอนนี้แม้แต่ลูกน้องก็ไม่กล้าเข้าใกล้ 

 

         “ไอบ้า ไม่ไปโว้ย กูมากับเพื่อนกู กูจะกลับกับเพื่อน” หึดีพยศแบบนี้ผมชอบ ผมชอบปราบม้าพยศ เพราะตอนที่มันพยศมันจะน่าขึ้นขี่มาก 

 

         “คุณปล่อยพี่กายเดี๋ยวนี้เลยนะ” ไอหน้าอ่อนแกคงอยากเจ็บตัวมากสินะ  

 

         “กูไม่ปล่อย แล้วมันก็ไม่เกี่ยวกับมึงนี่มันเรื่องของผัวเมียเค้าจะเคลียร์กัน คนนอกอย่างมึงอย่าเสือก!”  

 

           ******************************* 

#กาย/#ไทป์ 

 

          “กรณ์พี่ว่าถ้าอย่างงั้นพวกเรากลับกันก่อนเถอะ เดี๋ยวให้กายไปอธิบายให้เราฟังทีหลังนะ” ไอพาฝันพูดขึ้นแล้วส่งสายตาเหมือนจะขอโทษมาให้ผม ผมเลยส่งสายตากลับพร้อมกับส่ายหัวเป็นเชิงบอกกับเพื่อนว่าผมไม่เป็นไร  

 

         หลังจากเพื่อนของผมกลับกันแล้วผมก็โดนไอบ้าไทป์ลากมาที่รถแล้วจับผมยัดใส่รถอย่างรุนแรง อ่อนหวานไม่เป็นสินะ ผมไม่เคยเห็นแววตาที่โกรธอะไรแบบนี้มาก่อน  

 

         “ออกรถ!” ไอหมาบ้าหันไปสั่งลูกน้องของมันออกรถเสียดูดุร้ายมาก ผมไม่รู้ว่าวันนี้ผมจะต้องเจอกับอะไรบ้าง ผมแค่ออกมากินข้าวกับเพื่อนถ้ามันจะผิดอะไรมากมายขนาดนั้น ผมก็จะยอมให้มันลงโทษให้พอใจเลย ยังไงผมก็สู้มันไม่ได้อยู่แล้ว  

 

        “ครับนาย” ลูกน้องก็ตามใจนายไม่มีใครกล้าขัดใจไอหมาบ้านี่  

 

        ผมนั่งเงียบตลอดทางกลับมาที่คอนโดของไอบ้านี่ มันไม่พูด ผมก็ไม่พูดเรื่องอะไรจะยอมเปิดปากก่อนผมไม่ผิด  

 

       นั่งรถมานานพอสมควรตอนนี้ก็ถึงหอคอยแล้ว (คอนโดไอของบ้าไทป์ ผมขอเรียกว่าหอคอยก็แล้วกันนะครับ คอนโดที่สามารถดูวิวสวยๆตอนเช้า และตอนเย็นๆได้ ทั้งชั้นเป็นของมันทั้งหมด แถมยังตกแต่งได้หรูหรามาก)  

 

        “จะลงดีๆหรือต้องให้ใช้กำลัง” ขู่อีกแล้ว มันแปลงกายตอนกลางคืนหรือยังไงกัน ตอนเช้ากวนตีนผม พอดึกๆกลายเป็นเหมือนหมาป่าที่พร้อมจะล่าเหยื่อทุกเวลา   

 

         ผมไม่ได้ตอบกลับอะไรไอหมาบ้าไทป์ เปิดประตูลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในตึกทันที โดยมีไอคนไม่มีเหตุผลเดินตามาติดๆ  

 

         "ติ๊ง)))" เสียงลิฟต์บ่งบอกว่าตอนนี้ผมกำลังถึงหอคอยที่ผมมาอาศัยอยู่แล้ว ผมรีบเบี่ยงหลบให้คนของไอหมาบ้าเปิดประตูให้เพราะผมไม่มีคีย์การ์ด 

 

         ทันทีที่ห้องเปิดปับ ผมก็เดินเข้าห้องปุบ โดยที่ไม่สนใจคนข้างกายเลยว่าตอนนี้จะทำหน้ายังไงที่ผมเมินใส่แบบนี้ 

 

         "หมับ))" ผมโดนไอหมาบ้าไทป์รั้งแขนของผมไว้ผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบ 

 

         “จะเมินใส่ฉันแบบนี้อีกนานไหมหะ!” ปากแบบนี้ใครเค้าอยากจะคุยด้วยกัน 

 

          ผมเลี่ยงที่จะไม่ตอบปล่อยให้หมาบ้าโมโหไปคนเดียวเลย ผมเหนื่อยมามากแล้ววันนี้ ไม่อยากจะต่อปากต่อคำอะไรอีก ถึงพูดอะไรไป บอกอะไรไป ไอหมาบ้ามันก็คงจะไม่ฟังผม เพราะมันเห็นผมเป็นแค่สิ่งของของมัน  

 

         “ได้ จะเมินแบบนี้ใช่ไหม ถ้าอย่างงั้นก็เมินให้ได้ตลอดก็แล้วกัน”  

 

          “หมับ อุ๊บ)) อ๊ะ..อ่อย..อ่อย” ผมไม่รอให้ร่างบางต้องพูดอะไรอีก ผมพูดด้วยไม่ยอมพูดใช่ไหม ดีงั้นก็ครางตอบผมเอาก็แล้วกัน  

 

         "แค๊วก))) แคว๊าก)))" ผมฉีกเสื้อผ้าของร่างบางออกเป็นชิ้นๆด้วยความโมโห เวลาผมโมโหมันก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ร้ายตัวหนึ่ง ยิ่งร่างบางประชดผมด้วยการไม่พูดแล้วยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเพิ่มมากขึ้น  

 

       "จ๊วบ)) อืม)) จ๊วบ)) อืม)) จ๊วบ))" ผมจูบร่างบางอย่างรุนแรงหลังจากที่ฉีกเสื้อผ้าเสร็จ ร่างบางเหมือนจะต่อต้านแต่ก็สู้แรงของผมไม่ได้ วันนี้แหละผมจะสั่งสอนคนที่กล้าลองดีกับผมให้เข็ดหลาบ  

 

       "เพี๊ยะ))) อ่าาา เพี๊ยะ)) อ่าาาา เจ็บนะ ไอบ้า" ผมจับร่างบางหันหลังแล้วคุกเข่าผมฟาดมือลงบนสะโพกสวยทันที 

  

        “อ๊ะ)) เจ็บนะไอบ้า ไอโรคจิต”  

 

        “หึ ด่ามาอีก ด่าฉันออกมาเลย ฉันมันป่าเถื่อน มันซาดิสม์ มันชั่ว มันเลว แต่ทั้งหมดที่พูดมาก็ผัวนายนั้นแหละ”  

 

        ผมจับแกนกายของผมกระแทกเข้ารูรักของร่างบางอย่างแรง ผมไม่ได้เบิกทางก่อนเพราะผมโมโห ผมจะลงโทษม้าพยศตัวนี้ให้หลาบจำ  

 

         "สวบ))) อ๊ากกกกกก เจ็บ เจ็บ สวบ)) อ้าาาา อย่านะ เจ็บ สวบ)) อ่าาาา” ร่างบางครางออกมาด้วยความเจ็บปวดเมื่อผมใส่แกนกายของผมเข้าไปทันทีมิดด้าม  

 

         “เพี๊ยะ)) เจ็บหรอ เจ็บแล้วก็จำไว้ด้วยว่าอย่าไปอ่อยใครเค้าอีก ฉันไม่อยากใช้ของร่วมกับใคร” ผมเป็นคนหวงของมาก ไม่ว่าจะของอะไรก็ตาม ถ้าผมไม่ตกลงใครก็เอาอะไรจากผมไปไม่ได้ทั้งนั้น 

 

         “ฮึก...ฮึก)) อ่าาา พรับ)) อ่าา พอนะ เจ็บ พรับ))) อ่าาา สวบ)) อ้าาา เจ็บ” เสียงร้องไห้สะอื้นออกมาให้ผมได้ยิน ผมไม่สนใจหรอกขอสั่งสอนคนข้างหน้าให้สาสมใจ  

 

          "ปึก))) อ่าาา ปึก))) อ่าาาา เจ็บ พรับ))) อ่าาา ปึก))) พรับ))) อ้าาา ปึก)) พรับ)) อ้าาา" ผมขยับแกนกายของผมเน้นๆ เข้าออกตรงรูรักของร่างบางอย่างบ้าคลั่ง  

 

        "สวบ))) พรับ)) อ่าาาา พรับ)) อ้าาาา สวบ)) อ้าาาา พรับ)) อ่าาาา ปึก))) ปึก))) “ไม่ร้องใช่ไหมได้ ไม่ร้องฉันจะทำให้นายร้องออกมาเอง”  

 

        "ปึก)) ปึก))) พรับ)) ปึก)) สวบ)) พรับ)) พรับ)) พรับ))) พรับ)))" ผมซอยถี่รัวผมจับหน้าของร่างบางให้หันมาหาผมแล้วประกบปากจูบลงอย่างบ้าคลั่ง แล้วเลื่อนปากลงมาต่ำเรื่อยๆจนถึงคอสวยของร่างบาง ผมขบเม้นมันอย่างไม่ใยดีว่าคนข้างหน้าของผมจะเจ็บปวดหรือไม่  

 

        "จ๊วบ))) อืม)) จ๊วบ))) อือ))จ๊วบ)) อืม)) ปึก))) พรับ)) อ้าาา พรับ)) ปึก)))" ผมดูดเม้นไปด้วยขยับแกนกายไปด้วยจนในที่สุดร่างบางก็ทนความบ้าคลั่งของผมไม่ไหวครางออกมา  

 

        “อ๊าาาาาา พรับ)) ปึก)) สวบ)) อ่าาาาา เจ็บ ฮึก พรับ))) อ่าาา ฮึก)) อ้าาาา เจ็บพอเถอะ ผมยอมคุณแล้ว” หึยิ่งร้อง ก็ยิ่งทำให้ผมเกิดอารมณ์เพิ่มมากยิ่งขึ้น ผมไม่สนใจคำร้องขอของร่างบางแม้แต่น้อย ผมขยับแกนกายถี่รัวอีกทันที เพราะเหมือนคนข้างหน้าผมใกล้จะสุขสมแล้วหึ  

 

         "พรับ)))) ปึก))) พรับ)) อ่าาาาา พรับ))) อ่าาาา พรับ)) อ้าาาา ปึก)) พรับ))) พรับ))) ปึก)) ปึก)))" ผมเร่งจังหวะถี่รัวเข้าที่รูรักของร่างบางไม่หยุด  

 

         “พรับ)) อ้าาาา พรับ))) พรับ))) อ่าาาาาส์ เจ็บผม พรับ))) เจ็บ พรับ)) อ่าาาาา” บอกเจ็บแต่ร้องครางออกมาเสียวหวานแบบนี้ต้องจัดให้หนัก  

 

          "ปึก))) พรับ))) อ่าาาา ปึก)) พรับ))) ซี๊ด)) อ่าาา ปึก)))) ปึก))) “อ่าาาาา อ่าาาาา ผมจะเสร็จแล้ว พรับ)) อ่าาาา จะเสร็จแล้ว พรับ)) ช่วยผมด้วย” รอขอแบบนี้ไม่ขัดครับ  

 

          ผมจับร่างบางหันหน้ากลับมาหาผม จับขาสองข้างของร่างบางกางออกกว้าง ผมจับขาของร่างบางไว้แล้วเริ่มขยับแกนกายของผมเข้าออกไปทันที 

 

         "ปัก))) อ่าาา ปัก)))) อ่าาาา ปัก))) พรับ)) อ่าาา ปัก))) อ่าาาา ปัก))) พรับ)) อ่าาาาปัก))) พรับ))) อ๊าาากกกก อ่าาาาาส์ จะเสร็จแล้ว ปึก)) พรับ))) จะเสร็จแล้ว“ ยิ่งร่างบางพูดแบบนี้ผมก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เร่งจังหวะถี่รัวอีก 

 

        "พรับ)))) อ่าาา แน่นฉิบหาย ตอดรัดดีฉิบหาย พรับ)) อ่าาา พรับ)) อ่าาาา อ่าาาาาส์” ผมอดไม่ได้ที่จะครางออกมา ตอนนี้ผมก็ใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกัน  

 

        "ปึก))) อ่าาา ปึก)) อ่าาา ปึก)))อ่าาา พรับ)) อ่าาา พรับ)) ซี๊ด)) อ่าาา" ผมกระแทกเน้นๆไปอีกสองสามที "พรวด))) พรวด))" ร่างบางก็ปล่อยน้ำสีขุ่นออกมาเลอะเต็มหน้าท้องของผม ตอนนี้ตาผมบ้างแล้วผมบอกเลยไม่สลบคาอกไม่ใช่ไทป์  

 

      “ตาฉันบ้างแล้วนะ” ผมไม่รีรอรีบขยับแกนกายของผมอีกครั้ง ผมเร่งจังหวะหนักกว่าเดิม  

 

        "ตั๊บ))) อ่าาา ตั๊บ))) อ่าาาา พอแล้ว ตั๊บ))) อ่าาา เจ็บ อ่าาาาา ตั๊บ))) อ่าาา" เสียงดังสะท้านไปทั่วห้อง ทั้งเสียงครางของร่างบาง เสียเนื้อกระทบกัน  

 

         “พรับ)) อ้าาาาา พรับ)) อ่าาาา พรับ)) อ่าาาาา เจ็บ เจ็บ อ่าาาาา”  

 

        "ตั๊บ))) อ่าาา ตั๊บบบ ซี๊ด)) แน่นฉิบ แน่นมาก อ่าาาา ตั๊บบบ)) ตั๊บ))) อ่าาา" 

 

        “พรับ)) อ่าาาาาาส์ พรับ)) อ่าาาาา พรับ)) อ่าาาา” ตั๊บบ))) อ่าาาา ซี๊ด)) ตั๊บ))) อ่าา พรับ)) อ่าาา พรับ))" ผมเร่งจังหวะจนร่างบางหัวสั่นคลอน บิดตัวไปมาโคตรเอ็กซ์เลยวะ ผมชักจะติดใจร่างบางจริงๆแล้วสินะ 

 

         "ปึก))) อ่าาาาาาา ปึก)) อ่าาาาห์ ปึก))) อ้าาาากกกก พรวด))) พรวด))" ผมเน้นน้ำแกนกายของผมในรูรักของร่างบางสองสามครั้งก็ปลดปล่อยน้ำรักในรูรักของร่างบาง....แต่ผมไม่หยุดแค่นี้หรอก คนที่ไม่เชื่อฟังหรือพยศกับผม ผมจะเอาให้หนัก  

 

        ผมเริ่มขยับแกนกายของตัวเองอีกครั้ง ร่างบางเหมือนจะไม่ไหวแล้ว แต่ตัณหาของผมมันพึ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่อจากนี้ 

 

          "พรับ))) พรับ))) อ้าาาาา พรับ)) อ่าาาาาส์ พรับ))) พอแล้วพอแล้ว พรับ)) อ่าาา ผมยอมแล้ว ผมขอโทษ” ร้องขอมาก็เปล่าประโยชน์ มันสายเกินไปแล้ว นอนครางอย่างเดียวไปละกัน  

 

           ผมไม่รู้ว่าคืนนี้ตัณหาของผมจะจบลงยกที่เท่าไหร่ ร่างบางจะเป็นยังไง ผมไม่รู้แต่ผมรู้แค่ว่าถ้าใครกล้ามาลองดีกับผมมันต้องโดนลงโทษทุกคน...... 

 

             ******************************* 

#รุนแรง  

#ร้ายกาจ 

#ของรักของหวง  

            **ทำไมแกรุนแรงกับหมอแบบนี้หะไทป์ หมอช้ำหมดแล้ว เริ่มหวงของแล้วใช่ไหม ระวังให้ดีเถอะอย่ากลืนน้ำลายตัวเองก็แล้วกัน** มาเป็นกำลังใจให้หมอกายกันนะจ้า อิไทป์มันเป็นพวกหวงแรงมาก ใครชอบก็อย่าลืมกดถูกใจ คอมเม้น ติดตามเป็นกำลังใจให้หมอกายด้วยนะจ้า  

              

      

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว