ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CH.09 :: เข้าถ้ำเสือ --100%

ชื่อตอน : CH.09 :: เข้าถ้ำเสือ --100%

คำค้น : #ล่า #หัวใจ #ร้าย #ตลก #แสบ #แซ่่บ #ซ่า

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 616

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2562 19:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CH.09 :: เข้าถ้ำเสือ --100%
แบบอักษร

คอนโดฯ S 

              “อย่าให้คุณป้าเห็นเด็ดขาดนะคะพี่ป้อง” พลอยใสเอามือลูบหน้าแรงๆ  

              ปลายสายหัวเราะแล้วอดแซวไม่ได้ [อ่าว! ก็นึกว่าอยากดัง ร้านจะได้ดังด้วย] 

              “พี่ป้องอ่ะ! มาแซวน้อง” พลอยใสทิ้งตัวลงบนโซฟาแรงๆ แล้วโอดครวญ “ก็ตอนนั้นมันโมโหนี่คะ พูดอะไรไปบ้างพลอยจำไม่ได้หรอก จำได้แค่ว่าสะใจ” 

              [นังมารร้าย สมัยนี้ข่าวสารมันแพร่ไปง่าย ทำอะไรก็ระวังหน่อย อย่าให้ถึงกับฆ่าคนตายนะ] 

              “ค่ะ คราวหน้าพลอยจะดูก่อนว่ามีคนถ่ายคลิปไหม” 

              [ฮ่ะๆ ยัยพลอยนิ] 

              “พี่ป้องจัดการให้ด้วยนะคะ พลอยไม่อยากดังแบบนี้หรอก พลอยอยากดังแบบสวยๆ เลิศๆ อารมณ์แบบ... นางงามอะไรเงี้ย” 

              [อ๋อ! มิสแกรนด์ พลอยใส มณีเกล้า มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร!] 

              “พี่ป้อง! พี่ป้องอยากตายใช่ไหม!” 

              [อะไรอีกล่ะ] 

              “ก็... ก็พลอยเตี้ยไง” 

              [ฮ่ะๆ โอ๊ย ทุกวันนี้พลอยใส่ส้นสูงจนพี่นึกว่าพลอยสูงจริงๆ แต่ความสูงพลอยก็ไม่ใช่น้อยๆ นะ อย่างน้อย... ก็สูงกว่าหลักกิโล] 

              “จ้า พ่อเสาไฟฟ้า พ่อเสากังหันลม” พลอยใสกัดฟันพูด 

              [ไปต่อขาไหม เดี๋ยวพี่ให้ยืมตังค์] 

              “ไม่เอาแล้วๆ พลอยวางดีกว่า เชอะ!” เพราะชักจะไปกันใหญ่ 

              [สั่งงานเสร็จก็จะวางเลยนะ] 

              “รักพี่ป้องค่ะ รักม๊ากมาก” 

              [ยัยน้องบ้านี่! หึๆ] ป้องปราบวางสายไปอย่างอารมณ์ดี คำว่า ‘รัก’ จากน้องสาวคนสวยทำให้พี่ชายกระชุ่มกระชวยได้ดีจริงๆ 

              ป้องปราบเป็นลูกชายคนเล็กของคุณหญิงผกามาศ ผู้เป็นป้าของพร้อมเพชรและพลอยใส คุณหญิงผกามาศมีลูกชายสองคน อีกคนชื่อกองทัพ รับราชการเป็นทหารเหมือนผู้เป็นพ่อ ส่วนคนน้องมีนิสัยรักอิสระ ชอบงานสบายๆ จึงเลือกเรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ แต่เรียนคนละที่กับบรรดาน้องสาว แม้จะต่างพ่อต่างแม่ แต่สี่พี่น้องก็รักใคร่กลมเกลียวราวกับพี่น้องท้องเดียวกัน 

              หลังจากจัดการเรียบร้อยพลอยใสก็นอนแผ่ลงไปอย่างโล่งอก มุมปากยกยิ้มน้อยๆ เมื่อนึกถึงความสะใจก่อนหน้านี้ ผู้ชายเลวๆ ก็ต้องเจอผู้หญิงสตรองอย่างเธอ 

 

              วันนี้คุณหญิงผกามาศเปิดบ้านต้อนรับคุณนายทิพย์นภาและลูกๆ ดังนั้นจึงบังคับให้หลานสาวทั้งสองกลับมาทานอาหารที่บ้าน ทางด้านพร้อมเพชรนั้น หลังเลิกเรียนก็ขับรถมาทันที แต่พลอยใสติดประชุมงานที่คณะ จึงตามมาทีหลังโดยให้เพื่อนมาส่ง 

              พอพลอยใสเดินเข้ามาภายในอาณาจักรใหญ่โตของคุณหญิงป้าที่เคยอาศัยอยู่ก็หยุดมองรถเบนซ์ที่จอดอยู่ข้างรถของพร้อมเพชร สงสัยวันนี้จะมีแขกคนอื่นมาด้วย เธอไม่ค่อยใส่ใจนัก เดินเฉิดฉายบนส้นสูงไปที่หน้าบ้าน ถอดรองเท้าแล้วใส่สลิปเปอร์ จากนั้นก็เดินไปหาเจ้าบ้านที่นั่งยิ้มร่ารอคอยอยู่บนโซฟาในห้องรับแขก 

              “กราบสวัสดีค่ะคุณป้า!” 

              เสียงไปก่อนตัว ทำเอาอีกหลายๆ คนที่กำลังจัดโต๊ะอาหารอยู่มองหน้ากันยิ้มๆ พร้อมเพชรอดกังวลไม่ได้ ถ้าน้องสาวเธอรู้ว่าต้องเจอกับอะไร คงจะหน้าบูดเป็นตูดลิง 

              “มาแล้วเหรอยัยพลอย มาๆ มาให้ป้ากอดทีนึง” 

              พลอยใสรู้สึกว่าผู้เป็นป้าใจดีผิดปกติ แต่ก็ไม่ได้คิดมากอะไร คงเพราะคิดถึงเธอจริงๆ เธอจึงอดรู้สึกผิดไม่ได้ 

              “ทีนึงเองหรือคะ กอดหลายๆ ทีเถอะนะคะ นะคะๆ~” 

              “ฮึ่ย! มานี่เลยแม่ตัวดี” 

              พลอยใสหัวเราะแล้วพุ่งเข้าสู่อ้อมกอดของผู้เป็นป้า ซุกไซ้ใบหน้ากับอ้อมอกอันอบอุ่นอย่างมีความสุข เหมียว~ “พลอยคิดถึงคุณป้าจังเลยค่ะ” 

“คิดถึง? เหอะๆ แล้วทำไมถึงย้ายออกไปอยู่ข้างนอกล่ะ”

              “พลอยโตแล้วนี่คะ ก็ต้องออกไปเผชิญโลกกว้างหาประสบการณ์ จะให้อยู่ใต้ปีกสวยๆ อุ่นๆ ของคุณป้าตลอดไปได้ยังไง ลมมันอาจจะแรง ฝนอาจจะตกหนัก แต่ก็ทำให้เติบโตขึ้นนะคะ”

              “ตายแล้ว รู้จักพูดอะไรดีๆ เป็นด้วย”

              “พลอยน่ะทนแดดทนฝน โดนตบจนฟันหลุดก็ไม่หวั่นค่ะคุณป้า ถึ๊กถึก!”

              คุณหญิงผกามาศที่กำลังยิ้มแย้มชะงักกึก ก่อนจะบิดแขนหลานสาวตัวดีจนเนื้อเขียว

              “อ๊ะ! โอ๊ย!!! อะไรคะคุณป้า”

              “บ้านเรามีแขก” คุณหญิงผกามาศกระซิบ พลอยใสมองไปรอบๆ

              “ไหนคะแขก แล้วคุณป้าชอบกินถั่วตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” (แขกขายถั่ว)

              “ยัยพลอย” คุณหญิงผกามาศกัดฟันกรอด พลอยใสทำหน้าซื่อตาใสสมชื่อ ก่อนจะยิ้มอย่างขออภัย

              “ขอประทานโทษค่ะ พลอยล้อเล่น พลอยไม่อยากให้คุณป้าเครียด เครียดแล้วหน้าเหี่ยวนะคะ ไม่ดีๆ พลอยอยากให้คุณป้าสวยเต่งตึงแบบนี้ไปนานๆ คุณลุงจะได้ไม่ไปเลี้ยงอีหนู”

              “ผีเจาะปากมาพูดหรือไง”

              พลอยใสหัวเราะร่วนก่อนจะหอมแก้มผู้เป็นป้าหลายๆ ที “โอ๋ๆ ไม่โกรธนะคะไม่โกรธ”

              “หึ!” คุณหญิงผกามาศกอดอกสะบัดหน้างอนเป็นเด็กๆ คนเป็นหลานรู้สึกเอ็นดู ต้องกอดหอมหลายทีถึงจะหายงอน

              “อาหารพร้อมแล้วค่ะคุณป้า” พร้อมเพชรเดินมาเรียก เธอใช้สายตาดุพลอยใส พลอยใสไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ

              “ไปๆ ไปกินข้าวกันยัยพลอย” คุณหญิงผกามาศจูงมือพลอยใสไปที่ห้องอาหาร ก่อนจะหยุดเดินตามหลานสาวที่เบกเอี๊ยดเสียจนหัวแทบทิ่ม คุณหญิงผกามาศหันไปมองพลอยใสที่ทำหน้าอย่างกับเห็นผี นึกสงสัยอยู่ในใจ ก่อนจะแนะนำเธอให้แขกได้รู้จัก

              “คุณนายทิพย์ นี่พลอยใสค่ะ หลานสาวคนเล็กของฉัน”

              “หนูพลอยใส” คุณนายทิพย์นภาเดินมาลูบแขนลูบไหล่พลอยใสด้วยความสนใจ ท่าทางดูสดใสร่าเริงอย่างที่คุณหญิงผกามาศพูดไว้จริงๆ ด้วย แต่ว่าแต่งชุดนักศึกษาเปรี้ยวเข็ดฟันไปหน่อย กระโปรงทรงเอทั้งรัดทั้งสั้น แต่ไม่เป็นไร ขึ้นชื่อว่าเป็นหลานคุณหญิงผกามาศจะต้องนิสัยดีอยู่แล้ว

              พลอยใสที่มัวแต่อึ้งถูกคุณหญิงผกามาศสะกิด

              “มัวตะลึงอะไรล่ะยัยพลอย ยังไม่รีบไหว้คุณน้าอีก”

              “คะ? อ้อ สวัสดีค่ะ” พลอยใสรีบยกมือไหว้ คุณนายทิพย์นภารับไหว้ยิ้มๆ ก่อนจะกวักมือเรียกร่างสูงสองร่างที่ยืนกอดอกคุยกันอยู่มุมหนึ่ง

              “ไนท์ เดย์ มาๆ มารู้จักหนูพลอยใสเร็วเข้า”

              สองพี่น้องรีบเดินมาหาแม่ ก่อนจะถูกแนะนำตัวอย่างที่ถูกแนะนำกับคุณหญิงผกามาศก่อนหน้านี้

              “นี่ลูกชายคนโตของน้า ชื่อมิดไนท์ ส่วนนี่ลูกชายคนเล็ก ชื่อมิดเดย์จ้ะ มิดไนท์เรียนอยู่ปีสี่ ส่วนมิดเดย์เรียนอยู่ปีหนึ่งเหมือนหนู แล้วก็เรียนที่เดียวกับหนูและหนูเพชรด้วยจ้ะ”

              มิดเดย์ที่คุณนายทิพย์นภาอยากให้พลอยใสสนใจนั้นเธอไม่ชายตาแลแม้แต่น้อย เพราะมัวแต่จ้องคนพี่เขม็ง

              “ไหว้ ไหว้สิ” คุณหญิงผกามาศคอยกำกับอยู่ข้างๆ หนำซ้ำพร้อมเพชรยังแอบหยิกเอวเธอ เธอจึงต้องยกมือไหว้

              “ผมกับพลอยใสรู้จักกันแล้วครับ” มิดไนท์บอก ทำให้คุณนายทิพย์นภากับคุณหญิงผกามาศเลิกคิ้วสงสัย “วันที่ไปเจอน้องเพชรไงครับ”

              คุณหญิงผกามาศเข้าใจเรื่องราวทันที ปรายตามองหลานสาวคนเล็กนิ่งๆ แต่เชือดเฉือน พร้อมเพชรแอบร่ำไห้ในใจ

              “อย่างนั้นเหรอ หลานสาวคนนี้ของป้ายังเด็ก อาจจะทำอะไรไม่คิดไปสักหน่อย ถ้าเผลอทำให้มิดไนท์ไม่พอใจ ก็อย่าถือโทษโกรธเคืองเลยนะลูก”

          “พลอยใสเป็นเด็กดีมากครับคุณป้า ผมประทับใจมากๆ เลย”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว