ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : การตัดสินใจ

คำค้น : อุ้มบุญ แก้แค้น พระเอกเลว เมียอุ้มบุญ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2562 20:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การตัดสินใจ
แบบอักษร

“หรือว่าเราจะต้องทำงานนี้จริงๆ”ณฉัตรหยิบนามบัตรขึ้นมา นามบัตรของคุณหญิงวิจิตรที่ให้เธอไว้ตอนกลางวัน ค่าตอบแทนคือสามล้าน อาการป่วยของแม่ก็รอไม่ได้ ยิ่งรอ อาการยิ่งแย่ ถึงเวลาที่เธอต้องตัดสินใจอีกครั้ง เธอหยิบโทรศัพท์ราคาถูกของตนเองขึ้นมา กดเบอร์โทรตามนามบัตร 

“สวัสดีค่ะ คุณผู้หญิง นี่ดิฉันณฉัตรคนที่ช่วยคุณผู้หญิงเมื่อตอนกลางวัน คุณผู้หญิงจำได้ไหมคะ” 

“จำได้สิจ๊ะ โทรหาฉันมีเรื่องอะไร”น้ำเสียงที่อบอุ่นเอ่ยถามเธอด้วยความอาทร น้ำตาของเธอคลอออกมา มืออีกข้างกำเข้าหากันแน่น 

“งานที่คุณผู้หญิงชวนหนูให้ไปทำ หนูตกลงค่ะ” 

“ถ้าหนูตกลง ให้หนูมาตามเวลานัด และสถานที่ที่ฉันบอกให้ตรงเวลา ฉันเป็นคนชอบตรงเวลา หวังว่าหนูคงเข้าใจ” 

“ค่ะ หนูจะไปให้ตรงเวลา” 

ณฉัตรวางสายเดินไปยังโรงพยาบาล ส่วนคุณหญิงวิจิตรเมื่อวางสายจากณฉัตร ให้จวงเรียกทรงภพเข้ามาพบ เธอต้องการให้ทรงภพไปสืบข้อมูลของณฉัตร อยากรู้ว่าณฉัตรพื้นเพเป็นคนอย่างไร ถึงแม้ในใจลึกๆเธอจะเชื่อว่าเด็กผู้หญิงคนนี้เป็นคนดี แต่ก็ต้องสืบให้แน่ชัด เพื่ออนาคตที่ดีของเลนเธอ ที่มีพื้นฐานมาจากพ่อแม่ที่จิตใจดี 

ณฉัตรมองคนเป็นแม่ที่ตอนนี้ร่างกายผ่ายผอมมากขึ้นกว่าเดิม เธอคงคิดถูกแล้วที่ทำงานนี้ เธอส่งยิ้มให้คนเป็นแม่ อรพินเห็นลูกสาวเธอยิ้มให้เช่นกัน ร่างกายของเธอในตอนนี้รู้สึกปวดร้าว แต่เธอต้องทนเพื่อลูกทั้งสองคน ณฉัตรเดินเข้ามาใกล้ 

“ทำไมแม่ทานน้อยจังเลยคะ แม่ต้องทานให้มากๆนะคะ แม่จะได้ร่างกายแข็งแรง แม่อยากทานอะไรบอกฉัตร เดี๋ยวฉัตรไปซื้อให้ทาน” 

“พอแล้วลูกแค่นี้ก็มากพอแล้ว แค่นี้แม่ก็ทานไม่หมด ขอบคุณมากนะลูก”อรพินยื่นมือไปลูบผมลูกสาวด้วยความรัก ด้วยความสงสารที่ลูกสาวของเธอต้องมาแบกรับภาระที่มากมาย 

“แม่ ฉัตรมีเรื่องจะบอกแม่ค่ะ”ณฉัตรสบตากับผู้เป็นแม่ 

“ฉัตรว่าฉัตรจะลาออกจากงานที่ทำทั้งหมด เพื่อที่จะไปทำอีกงานที่รายได้มากกว่า” 

“แล้วงานที่พี่ฉัตรว่า เป็นงานอะไรหรือครับ ถึงทำให้พี่ฉัตรต้องลาออกไปทำงานนี้เพียงงานเดียว ช่วยบอกผมได้ไหม”ต้นน้ำที่เพิ่งเลิกเรียน ก่อนที่จะไปทำงานพิเศษจึงแวะมาหาแม่ของตนเอง จนได้ยินบทสนทนาของแม่และพี่สาว ณฉัตรหันไปมองน้องชาย เธอรู้ว่าต้นน้ำนั้นรักและเป็นห่วงเธอมาก 

“งานที่พี่ทำคงไม่ใช่งานแบบนั้นใช่ไหมครับ” 

“ต้นก็รู้ว่าพี่ไม่มีทางทำงานแบบนั้น ต่อให้ครอบครัวของเราลำบากมากแค่ไหน พี่ก็ไม่มีทางไปเป็นน้อยของคนอื่นหรอก งานที่พี่ทำ คือไปดูแลคนที่อายุมาก เธอเป็นคนรวย แต่ต้องการคนดูแลเพิ่ม เป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้า เงินที่เธอให้พี่จำนวนมากกว่า ดังนั้นพี่จึงลาออกทุกงาน เพื่อที่จะไปทำงานนี้เพียงงานเดียว อีกอย่างพี่คงมาดูแลแม่ไม่ได้บ่อยๆ พี่อยากจะฝากต้นช่วยดูแลแม่แทนพี่ด้วย เพราะพี่คงลางานมาไม่ค่อยได้ พี่อยากให้ต้นหยุดทำงานพิเศษไปก่อนได้ไหม”ณฉัตรมองน้องชาย 

“งานที่พี่ไปทำไม่ใช่งานหนักใช่ไหมครับ ไม่ใช่ว่าไปทำงานหนัก แล้วโกหกผมกับแม่” 

“ไม่ใช่งานหนัก ถ้างานหนักจริงพี่คงไม่สมัครเรียนมหาลัยเปิดหรอก”ณฉัตรจ้องมองน้องชาย ขอโทษนะคะแม่ ขอโทษนะต้นน้ำที่พี่โกหกเรา ขอโทษจริงๆ ต้นน้ำเดินเข้ามาสวมกอดพี่สาว 

“ผมจะหยุดงานพิเศษ ดูแลแม่แทนพี่เอง พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ขอโทษที่ทำให้พี่ต้องแบกรับภาระอยู่คนเดียว ผมช่างเป็นน้องชายที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ ปล่อยให้พี่สาวต้องลำบากอยู่คนเดียว ขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ”ณฉัตรกอดตอบน้องชาย  

“อย่าโทษตัวเองเลยต้น พี่ไม่เคยคิดว่าต้นเอาเปรียบพี่ ต้นคือความหวังของพี่และก็แม่ ตั้งใจเรียนให้จบ” 

“ผมจะรีบเรียนให้จบ และเลี้ยงดูพี่กับแม่เอง” 

ทั้งสามคนสวมกอดกันและกัน คนที่อยู่เตียงข้างๆ พากันคิดว่าคนป่วยคนนี้ช่างโชคดีที่มีลูกเป็นคนดี กตัญญูรู้คุณแบบนี้  

โรงพยาบาล 

ณฉัตรมาก่อนเวลานัดกับคุณวิจิตรเอาไว้ สถานที่ที่คุณหญิงวิจิตรนัดเธอนั่นก็คือ โรงพยาบาลชื่อดังของเอกชนที่นัดเธอมาที่นี่ เพื่อที่จะตรวจสุขภาพก่อนการตั้งครรภ์ อายุของเธอในตอนนี้คืออายุยี่สิบ ถ้าเธอผ่านตามเงื่อนไขที่คุณหญิงวิจิตรตั้งเอาไว้ เธอจะต้องตั้งท้องเลนของท่าน 

คุณหญิงวิจิตรเดินเข้ามาในโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวของเธอเป็นหุ้นส่วน วันนี้เธอมาเพื่อที่จะคัดเลือกบุคคลที่สมควรที่จะได้รับเลือกเป็นคนอุ้มท้องเหลนของเธอ ประวัติของณฉัตรที่ให้คนไปสืบ เธออ่านดู กตัญญู ขยันทำมาหากิน ถือได้ว่าเป็นคุณสมบัติที่เธอต้องการ พอเห็นคุณหญิงวิจิตรเดินมา ณฉัตรลุกขึ้นยกมือไหว้ 

“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง”คุณหญิงวิจิตรรับไหว้  

“ต่อไปให้เรียกฉันว่าคุณย่า” 

“ค่ะคุณย่า ณฉัตรเธอรู้ใช่ไหมว่าที่มาทำงานให้ฉันเป็นงานอะไร และเธอจะต้องปฏิบัติตนแบบไหน” 

“รู้ค่ะ” 

“ดี ถ้าอย่างนั้นเข้าไปตรวจสุขภาพ ฉันให้คนของฉันนัดเอาไว้ คุณหมอกำลังรอเธออยู่ด้านใน” 

“ค่ะ” 

ณฉัตรเดินตามพยาบาลเข้าไปในห้อง คุณหมอและพยาบาลตรวจร่างกายของเธอไม่ว่าจะเป็นการเจาะเลือด วัดความดัน และอื่นๆอีกมากมายว่าเธอมีโรคแทรกซ้อนหรือไม่ถ้ามีการตั้งครรภ์เกิดขึ้น หรือว่าเธอเป็นพาหะที่ทำให้ร่างกายของเด็กไม่ปกติ ดังนั้นการตรวจร่างกายถือได้ว่าเป็นสิ่งสำคัญ 

“วันนี้ฉันจะให้เธอกลับไปก่อน ผลการตรวจออกมาในวันพรุ่งนี้ ฉันจให้คนของฉันโทรเรียกเธอไปที่บ้าน ในวันที่เธอไปที่บ้าน เธอต้องเก็บข้าวของ เตรียมตัวไปอยู่ที่นั่นด้วย” 

“ค่ะ”คุณหญิงวิจิตรจ่ายค่าเสียเวลาให้กับณฉัตร และให้คนของเธอไปส่งณฉัตรอีกด้วย ในเวลานี้ณฉัตรได้แต่ภาวนาให้ผลการตรวจของเธอผ่าน เพราะเธอได้ลาออกจากสถานที่ทำงานทุกที่ เนื่องจากเธอลางานบ่อยครั้ง เพื่อพาแม่ไปหาหมอ 

“วันนี้แม่ได้ออกจากโรงพยาบาลสักที จะได้กลับไปอยู่บ้านเรา จากมาเป็นสัปดาห์”อรพินพูดกับลูกสาว ใบหน้าของเธอดูสดชื่นขึ้น ที่จะได้กลับบ้าน ณฉัตรมองแม่ของเธอ เห็นแม่ยิ้ม เธอก็ยิ้มไปด้วย เธอพาแม่กลับบ้านคนเดียว ส่วนต้นน้ำวันนี้มีการสอบคัดเลือกทุนการศึกษา  

“ว่าแต่งานที่ฉัตรบอกว่าจะไปทำดูแลคนแก่ เขาให้เริ่มงานวันไหน”ณฉัตรฝืนยิ้มให้กับผู้เป็นแม่ที่ตัวเองโกหกเรื่องงาน 

“ต้องรอให้เขาตอบรับก่อนค่ะ วันนี้ฉัตรไปทดลองงานมา ถ้าผ่าน ฉัตรก็จะมีเงินมารักษาแม่” 

“ฉัตรเป็นเด็กดี กตัญญู แม่ว่าฉัตรต้องได้งานนี้อย่างแน่นอน”อรพินพูดให้กำลังใจลูกสาว 

“ฉัตรก็หวังอย่างนั้นค่ะ ในช่วงที่ฉัตรไม่อยู่แม่ต้องดูแลตัวเอง ทานยาตามเวลา ส่วนการไปหาหมอ ฉัตรจะให้ต้นพาแม่ไปหาหมอ”เธอไม่ลืมจะย้ำเตือนในข้อนี้ 

“ฉัตรไม่ต้องเป็นห่วงแม่ จะทำตามที่หมอสั่งทุกอย่าง”อรพินรับคำลูกสาว ไม่อยากให้ลูกคิดมากเรื่องของเธอ 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ไม่รู้ว่าเนื้อหาน่าเบื่อไปไหม บอกันได้น้า

ความคิดเห็น