ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เส้นทางตัน

คำค้น : อุ้มบุญ แก้แค้น พระเอกเลว เมียอุ้มบุญ

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2562 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เส้นทางตัน
แบบอักษร

“คุณหมอว่าอะไรนะคะ”ณฉัตรเอ่ยถามคุณหมอย้ำอีกรอบ เพื่อความแน่ใจว่าสิ่งที่เธอได้ยินนั้นไม่ได้หูฝาด 

           “อาการป่วยของคุณแม่คุณอยู่ในสภาวะมีโรคแทรกซ้อนตามมา ทำให้การรักษายุ่งยากมากขึ้น จากที่หมอตรวจดูอาการของคุณแม่คุณวันนี้คงต้องนอนที่โรงพยาบาล เพื่อดูอาการ และอาจต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มมากขึ้นด้วยครับ” 

           “ค่ะคุณหมอ”ณฉัตรทำได้แค่รับคำ เดินออกมาหาผู้เป็นแม่ที่นั่งอยู่หน้าห้อง  

           “คุณหมอว่ายังบ้างลูก”อรพินที่ต้องไปวัดความดันใหม่อีกครั้ง จึงไม่ได้อยู่ฟังคุณหมอ 

           “คุณหมอบอกว่าให้แม่นอนที่โรงพยาบาล เพื่อดูอาการ และตอนนี้รอว่าแม่ต้องไปนอนที่ตึกและห้องไหน”อรพินหน้าสลดลง เมื่อรู้ว่าตัวเองต้องนอนที่โรงพยาบาล บ่งบอกว่าลูกสาวของเธอต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่ม 

           “แม่หิวข้าวไหมคะ เดี๋ยวฉัตรออกไปหาซื้ออะไรมาให้ทาน”หลังจากที่นั่งรอว่าต้องนอนที่ห้องไหน ทำให้ณฉัตรกับแม่ไม่ได้ทานข้าวเที่ยง เมื่อดำเนินเรื่องเอกสารให้คนเป็นแม่เรียบร้อย จึงเอ่ยถามผู้เป็นแม่ ท่านต้องทานข้าวให้ตรงเวลา เพื่อที่จะทานยา และวันพรุ่งนี้คุณหมอยังให้แม่ของเธองดข้าว งดน้ำอีก 

           “แม่แล้วแต่ฉัตร อะไรก็ได้” 

           “แม่นอนรอฉัตรก่อนนะคะ เดี๋ยวฉัตรไปซื้อข้าวมาให้แม่ แม่จะได้ทานยา”ณฉัตรรีบออกไปข้างนอกที่มีร้านค้ามากมาย เธอซื้ออาหารตามสั่งมาให้แม่ของเธอ 

           “แล้วฉัตรไม่กินเหรอลูก”อรพินเอ่ยถามลูกสาวด้วยความสงสัย เธอเห็นข้าวกล่องเพียงกล่องเดียว 

           “ฉัตรยังไม่หิวค่ะ แม่ทานข้าวเสร็จ อย่าลืมทานข้าวและทานยาด้วยนะคะ เดี๋ยวฉัตรกลับไปเก็บเสื้อผ้าก่อน จะได้นอนเป็นเพื่อนแม่” 

อรพินกำลังจะอ้าปากว่าไม่ต้อง แต่ลูกสาวของเธอเดินออกไปก่อน ณฉัตรเดิน ออกมาจากโรงพยาบาล เธอโทรลางานที่เธอจะต้องไปทำเย็นนี้ ขอลางานเป็นระยะเวลาสามวัน ในระยะเวลาที่เธอลางานเท่ากับว่ารายได้ของเธอหดหายไปด้วย ตอนนี้คิดไม่ตกกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น รู้แค่ว่าเอต้องหางานทำเพิ่ม แต่ไม่รู้ว่าจะต้องทำงานอะไรที่ได้เงินเยอะ วุฒิม.หกอย่างเธอ คงหางานที่มีรายได้เยอะทำได้ยาก แต่ไม่ใช่งานขายตัว หรือเป็นเด็กที่อ่างอบนวด  

“หนูฉัตรถือกระเป๋าเสื้อผ้าจะไปไหนเหรอ แล้วแม่ของหนูไปไหน ทำไมวันนี้ป้าไม่เห็นแม่ของหนูเลย”ป้าข้างบ้านที่กำลังจะออกไปทำธุระข้างนอก ที่สนิทสนมกับครอบครัวของเธอ เอ่ยถามด้วยความสงสัย 

“วันนี้แม่ไปหาหมอ และหมอให้นอนที่โรงพยาบาล ฉัตรจึงกลับมาเก็บเสื้อผ้า เพื่อจะไปนอนเป็นเพื่อนแม่ค่ะ” 

“บอกต้นน้ำหรือยัง” 

“ฉัตรโทรบอกแล้วค่ะ” 

“ว่าแต่แม่ของหนูนอนอยู่ที่โรงพยาบาลไหน วันหลังป้าจะไปเยี่ยม”ณฉัตรบอกสถานที่ ห้องและตึกให้กับป้าข้างบ้าน และขอตัวไปหาแม่ที่โรงพยาบาล 

ที่ทำงาน ห้างสรรพสินค้า 

“ฉัตร ฉัตรเพื่อนร่วมงานที่เป็นพนักงานทำความสะอาดร้องเรียกณฉัตรว่าจะชวนไปนั่งทานข้าวด้วยกัน แต่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ได้ยิน จนต้องเดินเข้ามาใกล้ 

“ฉัตร ฉัตร”ทั้งเรียนกทั้งโบกมือ ณฉัตรรู้สึกตัว หันมาหาคนที่เรียก 

“คะพี่ เรียกฉัตรมีอะไรหรือเปล่าคะ”ณฉัตรหันมาถามรุ่นพี่ทีทำงานร่วมกัน 

“พี่ว่าจะชวนฉัตรไปกินข้าว วันนี้เป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมวันนี้ดูเหม่อๆ”ณฉัตรฝืนยิ้มให้ 

“ไม่สบายนิดหน่อยค่ะ พวกพี่ไปก่อนฉัตรได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉัตรตามไป ขอเก็บข้าวของก่อน” 

“ได้ เดี่ยวพวกพี่ไปจองโต๊ะเอาไว้รอ รีบมานะ” 

“ค่ะ”ณฉัตรเก็บข้าวของให้เข้าที่ เดินตามรุ่นพี่ออกไป พลางคิดเรื่องของแม่เธอไปด้วย วันนี้จะไม่ให้เธอเหม่อได้อย่างไร เมื่อเช้าหลังจากที่ดูแลแม่เรียบร้อย คุณหมอเรียกเธอเข้าไปพบที่ห้องอีกครั้ง หลังจากหมอวินิจฉัยตรวจดูอาการของแม่เธออีกครั้ง และการรักษาที่ต้องใช้ค่าใช้จ่ายมาก เพราะต้องใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างอื่นร่วมด้วย เธอถามเกี่ยวกับราคาคร่าวๆ คุณหมอบอกราคาออกมา เธอถึงกับเข่าอ่อน รายได้ต่อเดือน รวมถึงเงินเก็บยังไม่พอกับค่าใช้จ่ายครั้งแรก และไม่ได้รักษาแค่ครั้งเดียว ในหัวสมองของเธอมีแค่คำถามเดียว คือเธอจะทำอย่างไรดี จะหาเงินที่ไหนมารักษาแม่ของเธอ ในระหว่างที่ณฉัตรคิดอะไรอยู่นั้น มีผู้หญิงสูงวัยคนหนึ่งเดินออกมาเหมือนจะเป็นลม 

“คุณคะ ระวัง” 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายค่ะ

ความคิดเห็น