email-icon facebook-icon

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนนะคะ

ชื่อตอน : บทที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2562 15:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1
แบบอักษร

บทที่1

2 ปีก่อนหน้านี้ 

ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งชื่อดังที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมายที่สัญจรไปมาในแต่ละคณะ เวลาเลิกเรียนช่วงเช้าของหนุ่มสาว คณะพาณิชยศาสตร์และสาขาบัญชีเริ่มพากันทยอยเดินออกจากห้องเรียนที่เพิ่งจะจบคลาส 

“ไม่ไปเหรอมิเรียม”เซญ่าหันมาถามเธอเพราะในห้องเพื่อนออกไปกันหมดแล้ว 

“รอพี่เบสมารับ วันนี้จะไปดูหนังน่ะ”เธอบอกเสียงเรียบไม่ค่อยสดชื่น 

“ทะเลาะกันหรือเปล่า เราเห็นเรียมนั่งเงียบทั้งคลาสเลยนะ” 

“นิดหน่อย แต่เมื่อเช้าเขาบอกจะมารับ”จะมารับตอนเธอเรียนจบคลาส 

“งั้นเซนั่งรอเป็นเพื่อน” 

“ไม่เป็นไรหรอก เซไปเถอะ”อีกฝ่ายพูดอย่างเกรงใจ 

“ไม่ได้ เซไม่ใช่คนทิ้งเฟรน”

มิเรียมยิ้มขึ้นมาได้นิดหน่อยที่ได้ยินคำพูดจากเซญ่า ทั้งคู่นั่งรอในคลาสเรียนและทบทวนวิชาเมื่อเช้าไปพลางๆ 

2 ชั่วโมงต่อมา... 

เสียงโทรศัพท์ทำให้มิเรียมสะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงบ่ายของวันนี้ เสียงโทรศัพท์ของเธอสั่นไหว จึงรีบยกขึ้นมาดูแล้วกระตุกยิ้มเมื่อเห็นว่าใครโทรติดต่อเข้ามา 

“ว่าไงพี่เบส”มิเรียมเอ่ย ปรับน้ำเสียงที่จะแข็งกร้าวให้เป็นปกติ 

‘เรียมยังอยู่คณะไหม’ 

“........”

มิเรียมไม่สนทนากลับ รอฟังว่าอีกฝ่ายจะหาข้อแก้ตัวกับเธอยังไง เธอเผลอหลับไปเพียงสี่ชั่วโมง ซึ่งสี่ชั่วโมงนี้ปลายสายก็ยังไม่คิดจะโผล่หัวมาหา 

‘พี่ขอโทษ’เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยออกมา 

“........”เธอยังเงียบไม่พูด 

“พี่ติดธุระอยู่”เขาพูดโกหกมิเรียม ทั้งที่จริงมัวแต่คลุกคลีนัวเนียสาวอีกคน 

“เหรอคะ”

เพราะนี่มันจวนจะบ่ายสองแล้ว เขาปล่อยให้เธอรอนานขนาดนี้ไม่คิดจะโทรมายกเลิกนัด ปล่อยให้เธอรออย่างมีความหวังไปสิ เสียเวลาทั้งเธอและเซญ่าที่อาสาอยู่เป็นเพื่อน 

‘พี่ไม่โกหกเรียมหรอก’น้ำเสียงฝ่ายชายค่อนข้างติดรำคาญที่มิเรียมไม่พอใจ 

“ธุระ?กับใครคะ อยู่กับผู้หญิงอื่นหรือเปล่า”

เธอเพียงพูดล้อไม่วายประชดประชันเมื่อรู้นิสัยและสันดานเบสที่เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเป็นว่าเล่นจนเป็นที่เลืองลือว่าเป็นเสือผู้หญิงตัวฉกาจ 

‘โถ่...มิเรียมคะพี่เปล่าสักหน่อย’ 

“เหรอ” 

‘ทำไมต้องทำเสียงเข้มด้วย ในใจมีแค่เรียมคนเดียว’ 

“จริงเหรอ ใช่สินะ”

บอกอย่างไม่เชื่อใจนักที่แล้วมาความเชื่อใจก็แทบจะไม่หลงเหลือให้มิเรียมเชื่อ ยิ่งต้องมาถูกลืมอย่างนี้มันกลายเป็นว่าเบสไม่ใส่ใจเธอจริงๆ ข้อนี้มิเรียมเข้าใจและเธอได้เผื่อใจมาสักระยะแล้ว ที่เหลือก็คงจะรอแค่เวลาที่เหมาะสมเท่านั้นเอง 

“เรียมไว้ใจความรักของพี่เบสได้ใช่ไหม” 

‘ไว้ใจได้สิ’

ที่แล้วมามิเรียมเพิกเฉยไม่ค่อยระแวงเบส เธอไว้ใจเขามาก ทว่าพักหลังเริ่มระหองระแหงกันมาเรื่อยๆ หลังจากที่เขาถูกเธอจับได้คาตามาหนึ่งครั้ง พร้อมร้องขอโอกาสให้เขาแก้ตัว 

“เรียมรออยู่” 

‘จะรอเหรอ’ 

“ทำไม!”มิเรียมตะคอกเสียงถามห้วน 

‘เปล่า อีกห้านาทีเจอกัน’ 

“อืม เรียมจะรอ” 

“จะรอเก้อไหมเรียม” 

มิเรียมส่ายหน้าเพราไม่รู้เหมือนกัน เธอรอเขามาสองชั่วโมงเต็มยังต้องให้รออีกห้านาที

มิเรียมเด็กสาวหน้าตามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวนั่งมองจอมือถือราวกับว่ากำลังรอสายของใครสักคนให้โทรหา แต่เมื่อห้านาทีต่อมาหน้าจอก็ยังเงียบสงัดสรุปแล้วเธอนั้นต้องรอเก้อ 

ครืด ครืด มีข้อความรูปภาพถูกส่งเข้ามา มิเรียมรีบเปิดดูก็ต้องตาโต ภาพนั้นทำให้เธอหูตาสว่าง ว่าไอ้คนกระล่อนคนนั้นมันแหกตาเธอซ้ำแล้วซ้ำเหล่า 

“ไอ้คนตอแหล”สิ้นสุดความอดทนมิเรียมจึงผุดลุกขึ้นพรวดก้าวเท้าฉับปรี่ลงมาด้านล่าง 

“มิเรียมรอเราด้วย”

เซญ่าที่วิ่งตามร้องบอกเสียงหอบ กว่าจะเก็บของเสร็จเพื่อนก็ลงมาถึงข้างล่าง มิเรียมดันไม่พูดไม่จาอยู่ๆ ก็ลุกขึ้นแล้วออกมาจนเซญ่ารีบตามเกือบจะตกบันได

คณะวิศวกรรมศาสตร์

ขาเรียวคู่งามพาตัวเองมาหยุดอยู่หน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใบหน้าของมิเรียมบ่งบอกถึงความไร้อารมณ์ กวาดตามองไปรอบๆพลันสายตามองเห็นกลุ่มเพื่อนของคนที่เรียนสาขานี้ 

“พี่เบสอยู่ไหมคะ”หญิงสาวนางหนึ่งหันมายังมิเรียม ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อถูกถามถึงเพื่อนชายคนสนิท 

“เอ่อ...”สายตาเธอเลิ่กลั่กพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง 

“พี่พิมพ์ เรียมขอความจริง”

มิเรียมขึ้นเสียงกลายเป็นว่าตอนนี้ถูกทุกสายตาจับจ้องมองอย่างสนใจ มิเรียมหาได้สนใจคนอื่นเธอต้องการทราบว่าแฟนหนุ่มของเธอมันหายหัวไปไหน 

“น้องเรียมนั่งก่อนนะ” 

“ไม่บอก งั้นเรียมไม่เกรงใจแล้วนะ”

ถ้าไม่อยู่ข้างบนก็ต้องเป็นห้องของทางคณะ มิเรียมก้าวฉับมาที่หน้าลิฟท์กดปุ่มอย่างไม่รีรอ เธอกดมันซ้ำๆเมื่อไม่ได้ดั่งใจ 

“เรียมๆใจเย็นก่อนนะ”พอออกจากล่องลิฟท์มาได้ขาเรียวคู่งามก็เร่งรีบมาที่ห้อง เปิดประตูพร่วดเข้ามาในห้อง 

“เพื่อนพี่มันมุดหัวอยู่ที่ไหน” 

“พี่อยู่นี่”มิเรียมเดินปรี่ไปยังเจ้าของเสียงทุ้มนั่น ใบหน้าของเธอไม่ยิ้มบึ้งตึง 

“นึกว่าตายห่าไปแล้ว” 

“มิเรียม”เบสหรือนายศักดิ์ดาแฟนหนุ่มของเธอเอ็ดเสียงไม่พอใจ 

“ไหนบอกจะโทรมา เรียมรอตั้งนาน” 

“พี่ลืม ไม่เห็นหรือไงว่าติดโครงงาน” 

“ตอแหล!” 

“เรียม กรุณาให้เกียรติพี่ด้วย”เบสชักสีหน้าเคืองเธอ 

“ให้เกียรติงั้นเหรอ”วาดสายตามองคนในห้อง 

“ไอ้เบสจัดการเคลียร์ให้จบ อย่าให้เกิดเรื่องนี้อีก”

จบเสียงของเหล่าเพื่อนในคณะ ก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ภายในห้องมีเพียงเธอและแฟนหนุ่มกับอีกคนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมใดมุมหนึ่งของห้องนี้ 

“มันอยู่ไหน” 

“อะไร? ใคร?” 

“ก็คนที่มึงเพิ่งเอาเสร็จไงล่ะเบส” 

“หยาบคาย” 

“ถ้าเรียมหยาบคาย แล้วพี่ล่ะ...”

เธอพูดพลางเบนสายตามองทั่วห้อง มองกวาดอย่างคนหาเรื่องก่อนจะสะดุดที่ผ้าม่านยาวถึงพื้น 

“แล้วอีนั่นล่ะ มันอยู่ในโครงงานครางด้วยใช่ไหม”

ไม่พูดเปล่ามิเรียมตรงดิ่งไปกระชากผ้าม่านผืนนั้นจนหลุดร่วงเผยให้เห็นนักศึกษาหญิงปีหนึ่งที่เพิ่งจะได้รับตำแหน่งดาวคณะไปหมาดๆ หล่อนยืนหน้าซีดเสียวเมื่อสบตากับพญามารอย่างมิเรียมที่จ้องจนอยากจะจับแม่นี่ฉีกเป็นชิ้นๆ 

“พี่มิเรียม” 

“ถ้าฉันจำไม่ผิด เธอชื่อน่ารักใช่ไหม”

มิเรียมถามเสียงเรียบแต่ก็แฝงความน่ากลัวไว้ไม่น้อย แววตาวาววับฉายความชิงชังซ่อนไว้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย 

“น่ารักเองค่ะ” 

“น่ารักออกไปก่อน”เบสเดินเข้ามาคั่นกลางระหว่างมิเรียมและน่ารัก 

“พี่เบส น่ารักกลัว”น่ารักเกาะแขนเบสไว้แน่น 

“เอากับแฟนคนอื่นไม่กลัว แต่กลัวฉันมาอาละวาทเนี่ยนะ” 

“พี่เรียม น่ารักไม่ได้เป็นอย่างที่พี่กล่าวหา”อีกฝ่ายไม่ยอมให้มิเรียมดูถูก 

“แล้วนี่อะไร แหกตาดูว่าไอ้ที่ถางขาให้ไอ้เบสแทงมันไม่ใช่เธอ”

ภาพเคลื่อนไหวบนเตียงนอนในคอนโดของแฟนหนุ่ม ไม่ต้องพูดถึงเตียงที่ยับย่นหมอนไปทางผ้าห่มไปทางที่ด้านหลังนั่น เบสค่อนข้างช็อคที่ในมือถือของมิเรียมมีคลิปร่วมเพศระหว่างเขากับรุ่นน้องเมื่อช่วงสายของวันนี้ 

“มิเรียม...”

เสียงเรียกชื่อร้าวรานระคนตกใจของเบส ทำให้มิเรียมรู้สึกเกลียดตัวเอง ยิ่งมารู้ทีหลังว่าผู้ชายคนนี้หลอกลวงเธอซ้ำๆ ก็ยิ่งทวีความเจ็บใจและแค้นเคือง

เบสคนรักของเธอนอนอยู่บนเตียงกับผู้หญิงคนอื่น มันเจ็บยิ่งกว่าอะไร ไม่ต้องอธิบายให้เธอฟังหรอก เพราะวันนี้เธอจะไม่ทนโง่เป็นควายอีกแน่ 

“มิเรียมฟังพี่ก่อนนะ” 

“แล้วอะไรคือสิ่งที่พี่จะพูด?”

มิเรียมไม่รู้สึกลังเล เธอพร้อมจะตัดชิ้นเนื้อร้ายทิ้งไป อย่ามาอยู่เกาะเนื้อดีของเธอให้เน่าเปื่อยตายตามกัน 

“เรายังจะคบกันอยู่ใช่ไหม”เบสถามด้วยเสียงสั่นเครือ 

“อย่าเข้ามาใกล้ฉัน ไอ้พวกเชื้อรา” 

“พี่ไม่ได้จริงจัง น้องมันมายั่ว” 

“คราวที่แล้วก็อย่างนี้ พี่สัญญาว่าจะไม่ทำเจ้าชู้ใส่ใคร สุดท้ายก็สันดานเดิม”

ก่อนที่เธอจะยอมคบหาเป็นแฟนกับเบส ก็พอรู้อยู่หรอกว่าเบสเจ้าชู้ตัวพ่อแค่ไหน ผู้ชายอย่างเบสไม่เคยหยุดที่ใครหรือจริงจัง คบล่าแต้มเล่นไปวันๆ ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้มิเรียมยอมคบและไว้ใจเบสมาตลอด แม้ว่าข่าวลือที่แฟนหนุ่มคบซ้อนจะหนาหูก็เถอะ 

“พี่ขอโทษ” 

“นี่พี่เบส”คนที่ยืนฟังมานานอยากมีบทบาทบ้าง 

“น่ารักหุบปาก อย่ามาพูด”

น่ารักหน้าเสียแต่ไม่ยอมถอยหรอก หล่อนลงทุนตั้งกล้องหวังจะจับรุ่นพี่คนนี้ให้อยู่หมัด เขาต้องรับผิดชอบหล่อน ไม่เช่นนั้นอนาคตของเขาจะต้องดับสูญ เพราะหล่อนไม่ยอมเสียเปรียบโดยที่ไม่ได้ประโยชน์สักอย่าง 

“พี่ได้น่ารักเป็นเมียมากกว่าสามครั้ง ยังไงซะพี่ก็ต้องเลิกกับพี่เรียม” 

“เธอนี่มัน...”เบสเถียงไม่ออก กลัวกับสถานการณ์ตรงหน้า 

“เลิกเถียงกันได้ละ รำคาญ”

มิเรียมขอหยุดและยุติความสัมพันธ์โดยการหมุนตัวเดินจากมา อาจจะเสียใจอยู่บ้างแต่ถ้าเทียบกันแล้วมันก็คุ้มที่เธอจะได้ไม่ถูกหลอกอยู่อย่างเดิมซ้ำๆ ความเสียใจมันยังไม่มากเท่ากับการที่คนที่เธอไว้ใจทำร้ายเธอ 

“อย่าไปเรียม พี่ขอโอกาส”

คราวนี้เบสกลับเป็นคนที่ไม่ยอมปล่อยเธอซะงั้น ทุกทีก็เห็นเธอเหมือนของตาย เห็นว่าเธอยอมให้อภัยง่ายๆ ถึงได้ทำแบบนี้มาตลอดเวลา 

“เรียมไม่เอาแล้วว่ะ จับได้มากี่ครั้ง พี่ว่าจะไม่ทำอีก เรียมคนนะไม่ใช่ของตายสำหรับใคร”

คนถูกกระทำพูดอย่างที่รู้สึกจริงๆ หลาบจำเรื่องรักๆใคร่ๆนี้เหมือนกัน 

“พี่ไม่เคยคิดว่าเรียมเป็นของตาย เรียมเป็นแฟนที่หนึ่งสำหรับพี่”

เบสพยายามเข้าใกล้มิเรียม แต่เธอกลับปกป้องตัวเองโดยการถอยหนี 

“พี่ไม่เคยนอกลู่นอกทางให้เห็น แต่ลับหลังพี่ก็เที่ยวเอาผู้หญิงทั่วมหาลัย”

บางครั้งเพื่อนในคณะของเรียมไปเจอเบสอยู่กับผู้หญิงคนอื่น มีมาถ่ายรูปส่งให้เธอดู แต่สุดท้ายมิเรียมก็เชื่อใจเบส ทว่าครั้งนี้มิเรียมเธอทนไม่ไหวอีกต่อไป มันหลายครั้งจนเธอไม่อยากจะแบกอีกได้ 

“อีกครั้ง แค่ครั้งนี้”

เบสรั้งข้อมือมิเรียมมากุม ทว่ามิเรียมกลับสะบัดพลางหยิบผ้าเปียกจากกระเป๋าขึ้นมาเช็ดมือ แววตาสีหน้าฉายเด่นชัดว่ารู้สึกขยะแขยงการกระทำและคำพูดของเบสแค่ไหน เบสสัมผัสได้ว่าครั้งนี้มิเรียมง้อยากกว่าครั้งก่อนๆ จนเบสเองก็เริ่มหวั่นๆ ด้านใน 

“พี่ยกให้เรียมเป็นแฟนที่ดีที่สุด”ดวงตาคู่สวยสบตาของเบส 

“แฟนที่ดี ที่สุด งั้นเหรอ”

มิเรียมย้ำมันอีกครั้งเบนสายตามองร่างบางของน่ารักที่ยืนคลอเคล้าน้ำตา สงสารไหม? ก็สงสารอยู่หรอกที่กำลังจะถูกผู้ชายเห็นตัวอย่างเบสทิ้ง ทว่าเธอกลับสงสารตัวเองซะมากกว่า คนถูกกระทำคือเธอ คนที่ช้ำมากกว่าใครคือมิเรียม 

“พอเถอะ เรียมมาเพื่อจบ” 

“พี่จะไม่ทำผิดอีก สัญญา” 

“มันไม่มีประโยชน์ล่ะพี่เบส” 

“พี่จะเลิกเจ้าชู้นะคนดี ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะครับ” 

“ความอดทนของเรียมมีจำกัด” 

“เรียมอย่าเย็นชานักสิ หนูคนดีของพี่” 

“จะอ้วกว่ะพี่ เลิกตอแหลได้ละ เรียมคนไม่ใช่ควาย”

เจอเธอตอกกลับเบสถึงกับหน้าเจื่อนเปลี่ยนสี ถึงอย่างนั้นความพยายามที่จะตื้อก็ไม่หยุดหย่อน เบสกลับรั้งตัวของมิเรียมมาสวมกอดไว้แน่น 

“ปล่อยนะ อย่ามาทำชั่วๆ กับฉัน...” 

“ไม่ๆ เรียมฟังพี่ก่อนนะ”

เสียงเบสสั่นเทาคราวนี้ไม่พร้อมเสียมิเรียมไปจริงๆ บอกไม่ถูกว่าเวลานี้ตัวเองรู้สึกยังไง ทุกทีก็เมินเฉยเห็นเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเขาไม่ได้ให้ความสำคัญมากมาย แต่ก็ทนคบเธอมาตลอดสองปีเต็ม 

“ฮึก พี่เบส แล้วน่ารักละคะ”

คนที่เจ็บปวดมองภาพตรงหน้าแล้วทนไม่ไหวจริงๆ น่ารักรักเบสไม่ใช่แค่อยากจะจับเพื่อหวังได้ครอบครอง น่ารักสนใจเบสยกให้เขาเป็นพ่อทูนหัวเสียด้วยซ้ำ เบสคือคนแรกสำหรับน่ารัก 

“อย่าเพิ่งจุ้นได้ไหม เธอไม่เห็นหรือไงว่าพี่กอดแฟนอยู่” 

“ฮือๆ ไม่ยอมน่ารักไม่ยอมเสียพี่ไปแน่” 

“อยากได้ก็เอาน่ารัก มาแกะไอ้เห็บหมาจากตัวฉันที”มิเรียมอึดอัดเมื่อเบสยังคงรั้งแขนแน่น 

“ไม่! พี่ไม่ปล่อยหรอก”ผู้ชายหน้าด้านไร้ยางอายอย่างเบสประกาศกร้าว ไม่ได้ทำให้มิเรียมดีใจที่ยังสำคัญสำหรับเขาอยู่ 

“ก็บอกแล้วไงว่าให้ปล่อย ไอ้เบส” 

“ไม่...พี่ไม่ปล่อยจนกว่าเรียมจะให้อภัย”

มิเรียมดิ้นรนขัดขืนสุดกำลัง เมื่อไม่อาจได้อิสรภาพมาอย่างง่ายดาย เธอก็จำเป็นต้องพึ่งวิชาป้องกันตัวที่ได้ร่ำเรียนมาตอนเด็ก วาดแม่ไม้มวยไทยหมุนศอกกลับที่สีข้างของเบสอย่างแรง 

“โอ๊ยยยย มิเรียม”เบสทั้งจุกและเจ็บ 

“พูดไม่รู้เรื่อง ไอ้หมาบ้า”

มิเรียมยืนหอบพลางปาดเหงื่อที่หน้าผากมน หมดแรงไปกับมันจริงๆ ไอ้บ้า! จะมารั้งให้ได้ประโยชน์อะไร ตอนนี้ไม่สำคัญสำหรับเธอแล้ว 

“เรียม อย่าเลิกกับพี่เลยนะ”เบสส่งสายตาเว้าวอนไปให้มิเรียมอย่างต้องการบอกว่ารู้สึกผิดต่อการกระทำของตัวเอง 

“ไม่ได้นะพี่เบส น่ารักก็ยืนอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่แคร์กันบ้างคะ ฮือๆ”น่ารักเดินมาหยุดตรงหน้าเบส ร้องไห้ตัวโยน 

“หลบไปสิน่ารัก พี่ไม่มีอารมณ์คุยกับเธอ”

เบสบอกปัดพลางผลักเธอให้พ้นทาง มิเรียมเห็นแล้วก็อดทนไม่ไหว เดินปรี่ปล่อยหมัดหนักใส่อดีตแฟนทันที 

“ไอ้หน้าตัวเมีย มึงแม่งน่ารังเกียจ”

คำหยาบคายหลุดออกมาอีกครั้ง ใบหน้าคมคายหันตามแรงที่อัดใส่แก้ม รู้สึกมึนเมาในหมัดหนักเล็กน้อย 

“พี่เบส เลือดออกค่ะ”

คนที่ดูจะห่วงใยเบสก็มีเพียงน่ารัก ส่วนเจ้าของหมัดเป่าหลังมือเมื่อรู้สึกว่าเจ็บไม่เบา เคยต่อยมาหลายคนแต่ก็ใช่ว่าจะชินมือ 

“อย่ามายุ่ง”หากความห่วงใยนั้นกลับถูกปัดทิ้งอย่างไร้ค่าและความหมาย 

“ฮึกพี่เบส”น่ารักคร่ำครวญครางเสียงแผ่ว 

“เธอจะไปไหนก็ไปซะ” 

“พี่เบส”

น่ารักรับไม่ไหวปล่อยโฮหนักกว่าเดิม เสียงสะอื้นกับคราบน้ำตาของน่ารัก เกิดเป็นความน่ารำคาญให้เบสอีกครั้ง 

“บอกให้ไปไงเล่า”เบสตวาดสั่งไล่น่ารัก เธอสะดุ้งตกใจ 

“ฮือๆ พี่เบสใจร้าย”ปากพูดทั้งๆที่สั่นอยู่ 

“พี่นั่นแหละควรหยุด”มิเรียมเอ่ยขึ้น

“ก็ได้ พี่ยอมหยุด”

คราวนี้เบสยอมหยุดโวยวาย หันมาอ้อนวอนมิเรียม ซึ่งไม่ได้แปลว่าจะปล่อยมิเรียมไป เบสนั่งลงคุกเข่าที่พื้น ทำผู้หญิงสองคนมองอย่างสงสัยระคนไม่เข้าใจ 

“มิเรียม ให้โอกาสพี่อีกสักครั้งนะ”ยังไม่ทันจะซาบซึ้งกินใจอีกฝ่าย มิเรียมดันโพล่งสวนกลับเบสคืน 

“ไม่มีอีกครั้ง" 

“ไม่รักพี่แล้วหรือคะ มิเรียม”

เบสเลือกใช้วาจาที่หวานหยอดเธอ ทว่ามันไม่ทำให้มิเรียมละลายเหมือนครั้งก่อนๆ เสียงร้องไห้ของน่ารักบ่งบอกถึงความเจ็บปวดอันแสนสาหัสซะเหลือเกิน 

“พี่เบสไม่เคยรู้จักคำว่ารักจริงๆ หรอกค่ะ” 

“รู้สิ พี่รักมิเรียมไงคะ”เบสยืนยันเช่นนั้น 

“งั้นเรียมจะให้โอกาสพี่”

คำพูดของมิเรียมสร้างรอยยิ้มให้เบสอย่างมาก เขารีบลุกขึ้นสืบเข้ามาใกล้เธอหวังจะกอด แต่กลับต้องชะงักเมื่อมิเรียมเดินเบี่ยงมาหาน่ารัก ซึ่งนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้น 

“เธอจีบเขาก่อน หรือเขาจีบเธอน่ารัก”น่ารักแหงนคอขึ้นมองคนถามทั้งน้ำตา 

“พี่เบสค่ะ”พอน่ารักตอบเบสก็รีบเข้ามากระชากแขนน่ารัก ที่นั่งแมะกับพื้น

“โอ๊ยยย เจ็บนะพี่เบส” 

“พูดอะไร เธอมายั่วพี่ก่อนเอง” 

“เปล่านะ ก็พี่เบสยังพูดอยู่บนเตียงว่าต้องการน่ารัก จะเลิกกับพี่มิเรียมวันนี้อีก”เบสหน้าเสียเมื่อคำพูดเหล่านั้นคือเรื่องจริง 

“อย่างนี้นี่เอง”

มิเรียมผงกหัวเข้าใจชัดเจน ไอ้ที่บอกว่าลืมโทรหา ติดธุระที่แท้ก็มัวแต่ครางอยู่บนเตียงนี่เอง 

หากเมื่อก่อนมิเรียมยังรักเบสมากอยู่ คงหัวใจแตกสลายร้องไห้ฟูมฟายจนเสียสติ ตรงกันข้ามเธอรู้สึกสมเพชคนทั้งคู่ยิ่งนัก 

“เธอรักพี่เบสใช่ไหม” 

“ใช่ค่ะ ฮือๆ” 

“เธอดูเอานะน่ารัก ผู้ชายที่เธอบอกว่ารัก จนป่านนี้แล้วยังอยากจะรักคนเห็นแก่ตัวอยู่อีกไหม เป็นฉันนะไม่เอาหรอก มันโคตรขยะแขยง มั่วไม่เลือกแบบนี้ ระวังเถอะ เธอจะติดโรคจากมัน”

มิเรียมว่าทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไปอย่างผู้รับชัยชนะ ยุติตำนานความโง่เคลาอันแสนเจ็บปวดทรมานที่ยาวนานนี้ลง 

‘จบสิ้นกันสักที’ 

“โธ่เว้ย!”

เบสลูบหน้าเดินวนไปวนมาเหมือนคนบ้าที่ชีวิตพัง ไม่อยากเชื่อว่าจะโดนผู้หญิงบอกเลิก ที่ผ่านมาเขามักจะเป็นคนบอกเลิกพวกผู้หญิงทั้งหลาย พอเจอคนจริงอย่างมิเรียมชักเริ่มเสียดาย เขาไม่เคยได้สัมผัสกลิ่นกายและทำอย่างว่ากับเธอสักหน 

“ไม่คิดเลยว่าพี่เบสจะใจร้ายกับน่ารัก” 

“เฮอะ!”เบสส่งเสียงเพียงแค่นั้นไม่สนใจน่ารัก 

“จะไปไหน มาคุยให้รู้เรื่องก่อน”น่ารักวิ่งดักหน้า 

“อย่ามาสั่งคนอย่างพี่”เขาชี้ที่หน้าผากมนของเธอ น่ารักนิ่งเงียบน้ำตาไหล 

“ฮึก พี่มิเรียมไม่เอาพี่แค่นี้ ถึงกับเซเลยหรือคะ” 

“ก็เพราะมึงไง มิเรียมถึงทิ้งกูไป”เบสละความเป็นสุภาพบุรุษแสดงสันดานที่แท้จริงให้เธอเห็น 

“หางโผล่แล้วสินะคะ ที่แท้พี่เบสก็น่าตัวเมีย หลอกฟันผู้หญิงไปเรื่อย” 

พลั่ก!! เบสผลักน่ารักจนล้มลง 

“อย่ามาหยาบคายกับคนอย่างกู อีใจง่าย” 

“กรี๊ดดด พี่เบส”น่ารักกรีดร้องอย่างโหยหวนรู้สึกรับไม่ไหวแล้ว 

“เงียบบบ!!”เบสเขาไปเขย่าร่างบางให้หยุดส่งเสียง 

“ฮึก พี่เบสอย่าทิ้งน่ารักไป” 

“รำคาญฉิบหาย” 

“พี่ได้น่ารักเป็นเมีย จะทำเหมือนไม่ใช่ไม่ได้”

น่ารักพรั่งพรูต่างๆนาๆวอนให้ชายคนนี้เห็นใจ ถึงเขาจะไม่ได้รักเธอทว่า ยังไงเธอก็ไม่มีทางยอมให้เขาจากไป 

“ขอโทษนะน่ารัก พี่ไม่ได้รักเธอ”เบสพูดโดยไม่คำนึงถึงจิตใจคนฟังสักนิด 

“ฮึก คนเลวน่ารักเกลียดพี่”

หยาดน้ำตาของน่ารักไหลพรั่งพรูรีบลุกขึ้นวิ่งออกจากห้องไปอย่างชอกช้ำระกำใจ เธอขอสาปส่งให้คนอย่างเบสไม่มีความสุข ไร้คนรักข้างกาย หากเธอมีโอกาสตั้งครรภ์ลูกของเบส สัญญาเลยว่าลูกของมันจะไม่ได้รักความรักจากหล่อนเหมือนกัน

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว