facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่10 อย่ามาดื้อ

ชื่อตอน : ตอนที่10 อย่ามาดื้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ย. 2562 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่10 อย่ามาดื้อ
แบบอักษร

ตอนที่10 อย่ามาดื้อ

หลังจากฉันทำอาหารให้เขาทานจนหมด พี่ตะวันก็หมกตัวกับการทำงานของเขา โดยไม่ได้ปล่อยให้ฉันคาดสายตาไปแม้แต่น้อย เขาบังคับให้ฉันนั่งรอเขาอยู่โซฟา ส่วนตัวเองก็นั่งทำงานบนโต๊ะที่ตั้งอยู่ไม่ห่างจากพื้นที่ที่ฉันอยู่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ไม่ว่าฉันจะพยายามติดต่อหรือโทรหายัยซินดี้เท่าไหร่ก็โทรไม่ติด ส่งข้อความเท่าไหร่ยัยนี่ก็ไม่รับสาย ไม่รู้จะเป็นอะไรหรือเปล่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่ตะวัน” ฉันลองถามเขาดูดีกว่า เผื่อเขาจะรู้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะไร”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่ตะวันติดต่อพี่บาสให้หน่อยได้ไหม ข้าวเป็นห่วงยัยซินดี้ ติดต่อไม่ได้เลย”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หึ ไม่ต้องห่วง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะไรนะคะ” เพราะเขาพูดงึมงำในลำคอ ฉันเลยฟังไม่ถนัดเท่าไหร่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ห่วงตัวเองเถอะ!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ชิ” ฉันสะบัดหน้าใส่ ก่อนจะก้มลงสนใจมือถือของตัวเองต่อเพื่อพยายามหาทางติดต่อกับยัยซินดี้ให้ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เสียงหัวเราะเบาๆของเขาหลังโดนฉันสะบัดหน้าใส่ ทำให้หงุดหงิดไม่น้อย อืมม .. ว่าแต่ง่วงจัง นอนสักงีบดีกว่า

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวว~”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืมมม”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ต้นข้าวว~” เสียงทุ้มนิ่มดังอยู่ใกล้ๆ แถมลมหายใจอุ่นรดรินอยู่บริเวณใบหน้า ทำให้ฉันจำใจต้องลืมตาอย่างเสียไม่ได้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

อือ~ ใบหน้าพี่ตะวันอยู่ห่างฉันแค่คืบ คิ้วเข้มของเขารับกับดวงตาคม ดั้งจมูกโด่งออกจนเกือบจะเฉี่ยวชนกับแก้มฉัน ริมฝีปากชมพูระเรื่อ ทุกส่วนของใบหน้านี้เพอร์เฟคราวกับพระเจ้าตั้งใจสรรสร้างผู้ชายคนนี้ขึ้นมา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

แต่ที่ทำให้ใจฉันเต้นแรงคือมือหนาของเขาข้างนึงยันโซฟาเหนือศรีษะไว้ ส่วนอีกข้างยันอยู่ตรงขอบโต๊ะกระจกใส ดูผิวเผินแล้วเหมือนเขากำลังคล่อมฉันไม่มีผิด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะไรคะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เย็นแล้ว ลุกขึ้นมากินข้าว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ตายแล้ว กี่โมงคะเนี่ย” ฉันรีบลุกขึ้นมา เมื่อสังเกตว่าไฟในห้องสว่างขึ้นทุกดวง และท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดสนิท

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืมม” แต่เพราะรีบลุกไปหน่อยทำให้ ... ปากของเราสองคนชนกันพอดิบพอดี

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขะขอโทษค่ะ” พอได้สติฉันรีบผละออก ถอยหนีแล้วมุดลอดตัวผ่านท่อนแขนหนาของพี่ตะวันทันที เหตุการณ์เมื่อคืนยังฝังแน่นในความทรงจำ จะไม่มีอีกแล้วที่ฉันจะทำแบบนั้นกับเขาอีก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวกลับบ้านได้ไหมคะ” ฉันทำใจกล้าถามพี่ตะวันหลังเราสองคนกินข้าวเสร็จ ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาทำอาหารเป็นและมันอร่อยมากจนทำให้ฉันต้องขอเพิ่มข้าวเป็นสองจาน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“บอกไปแล้วว่าไง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่มีแต่ คืนนี้นอนนี่” น้ำเสียงเข้มๆ สายตาดุๆทำให้ฉันไม่กล้าพูดอะไรอีก

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่ข้าวไม่มีเสื้อผ้า”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แล้วข้าวก็ไม่อยากใส่เสื้อผ้าของผู้หญิงคนอื่น!” ฉันรีบดักไว้ก่อน เพราะถ้าเขาคิดจะเอาเสื้อผ้าของผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉันใส่ ฝันไปเถอะ!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ที่นี่ไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิง ใส่ของฉันไปก่อน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

อะไรนะ? ไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิง แล้วๆ ของแฟนเขาล่ะ ไม่เคยมาไงหรือไงถึงไม่มีเสื้อผ้า? คำถามมากมายคาอยู่ในใจ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ฉันกลับรู้สึกดีใจอยู่ลึกๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“จะยืนอีกนานไหม ไปอาบน้ำ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ขะข้าวจะเอาเสื้อผ้า”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืม เดี๋ยวหยิบให้”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

แอดดดด~

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่ เสื้อเชิ้ตตัวโตที่เขาให้มานั้นดูเหมือนจะบางไปหน่อย ส่วนกางเกงขาสั้นที่เล็กที่สุดของเขามันดูพร้อมจะหลุดได้ทุกเมื่อ แต่สำคัญไปกว่านั้นคือข้างในของฉันไม่มีชั้นในติดตัวเลยต่างหาก!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เอาเสื้อผ้าไปปั่นแห้งเอง เครื่องอยู่ตรงนั้น” นิ้วเรียวยาวชี้ตรงไปประตูบานกระจกที่เลื่อนออกไปจะเป็นระเบียงห้อง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ค่ะ” ฉันก้มหน้างุดไม่สบตาสายตาเขาเลยสักนิด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เดี๋ยว”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะไรคะ” เพราะความแปลกใจทำให้ฉันเผลอหันไปหาเขาอย่างไม่เข้าใจ แต่นั้นแหละทำให้เราได้สบตากัน และสายตาคู่นั้นที่เคยอบอุ่นตอนนี้ฉันกลับรู้สึกหวั่นมันแปลกๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เดี๋ยวฉันไปปั่นให้เอง” คงไม่ใช่เป็นเพราะว่าฉันไม่ใส่ชั้นในหรอก เขาถึงจะไปปั่นให้ อย่าเข้าข้างตัวเองเลย ฉันได้แต่กัดฟันบอกตัวเองไปแบบอย่างนั้น

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อะเอ่ออ ข้าวทำเองได้”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“เอามา”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่~”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ชอบพูดซ้ำ!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวทำเองได้” ฉันเริ่มแว้ดใส่เขาอย่างลืมตัว จะให้ได้ยังไงล่ะ ..

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อย่ามาดื้อนะต้นข้าว!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวจะทำเอง พี่หลบไป”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แม่งเอ้ย” อยู่ๆเขาก็ลุกขึ้นมาจากโซฟาแล้วตรงเข้ามาแย่งชุดในมือฉันไปทันที

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อย่านะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

พรึบบบ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฮือออออ~ ฉันได้แต่ร้องไห้ในใจเมื่อชุดชั้นในร่วงลงมากองอยู่ที่พื้น ไม่ใช่แค่ชิ้นเดียว แต่เป็นทั้งคู่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อย่าจับนะ” ฉันรีบก้มลงไปเก็บทันทีเมื่อเขาทำท่าว่าจะเก็บขึ้นมาให้

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวทำเองได้”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หึ ของแค่นี้เองเหรอ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวจะทำเอง”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มากกว่าเห็นชั้นในฉันยังเห็นมาแล้วเลย ไปนั่ง” คำพูดจิกกัดแสนเจ็บของเขาทำให้ฉันยอมถอยไปนั่งแต่โดยดี ฉันเม้มปากแล้วพยายามกลั้นน้ำตาสุดความสามารถไม่ให้มันไหลออกมาประจานความอ่อนแอของตัวเอง ..

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว