facebook-icon

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

ตอนที่4 ข้าวรักพี่ตะวัน

ชื่อตอน : ตอนที่4 ข้าวรักพี่ตะวัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2562 13:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 ข้าวรักพี่ตะวัน
แบบอักษร

ตอนที่4 ข้าวรักพี่ตะวัน

“พี่ถามว่าเคยยัง?” ใบหน้าดุดัน พร้อมน้ำเสียงดังที่กำลังตวาดอยู่ทำให้ฉันตกใจไม่น้อย ยอมรับตามตรงว่าไม่เคยได้สัมผัสพี่ตะวันที่แสนดีในมุมนี้สักครั้ง

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“มะ ..ไม่เคยค่ะ” เสียงฉันเบาและอู้อี้ในลำคอแต่มันก็คงดังพอให้พี่ตะวันได้ยิน เพราะในห้องตอนนี้มีเรากันเพียงแค่สองคน

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หึ!” จากนั้นไม่ถึงเสี้ยววินาที ท่อนเอ็นปูดบวมที่เคยถูไถอยู่กลางใจสาวของฉันก็ถูกเขาชักกลับออกไป เขาเด้งตัวขึ้นมาอยู่ข้างเตียงทันทีก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายมาสวมใส่

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่ตะวัน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“...”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่จะไปไหนคะ” เพียงเห็นแค่นั้น ฉันก็รีบลุกและเด้งตัวขึ้นมาอยู่ตรงหน้าเขาบ้างทันที แม้ว่าสภาพของตัวเองจะเปลือยเปล่า แต่ตอนนี้มันไม่ได้ถูกฉันให้ความสำคัญเลยสักนิด

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“กลับ” เขาไม่แม้แต่จะมองฉันเลยสักนิด ยังคงง่วนอยู่กับการแต่งตัวอย่างเร่งรีบ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“กลับไปไหนคะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หลีกไป” น้ำเสียงติดรำคาญของพี่ตะวันทำให้ฉันแอบโหว่งในใจ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฮึกกก~

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

โคตรเจ็บปวดเลยอ่ะ ตอนที่คนที่เรารักทำน้ำเสียงเย็นชาใส่ ไม่เคยเลยสักครั้งที่พี่ตะวันจะทำกับฉันแบบนี้ เราทั้งคู่ตกอยู่ในความเงียบไม่มีใครพูดอะไรจนกระทั่งเขาแต่งตัวเสร็จ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“พี่จะไปหาพี่สิตาใช่ไหมคะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ” เธอ! เธอเหรอ? ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะเรียกฉันว่าเธอ เขาจะชื่อฉันตลอด แต่นี่ไม่ ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปจริงๆ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ไปได้ไหมคะ” ฉันยังคงหน้าด้านตื้อเขาไว้ พยายามเอื้อมมือไปจับ แต่พี่ตะวันที่เคยแสนดีตอนนี้กำลังสะบัดมือฉันอย่างไม่ไยดี ใบหน้าของเขาเบือนหนีราวกับไม่ต้องการเห็นฉันเพราะรังเกียจหนักหนา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“หลีกไป” เรี่ยวแรงที่มากกว่าของเขา แค่ผลักเบาๆ ฉันก็ไม่สามารถขวางทางเดินของเขาได้แล้ว เท้าที่กำลังจะก้าวออกไปของพี่ตะวันชะงักอยู่กับที่ไปชั่วขณะ

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวรักพี่ตะวัน”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ข้าวรักพี่”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“อืม”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“ไม่ไปได้ไหมคะ อยู่กับข้าวนะ”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“แต่ฉันไม่ได้รักเธอ” ประโยคนั้นของพี่ตะวันกรีดลงกลางใจฉันจนมันแตกสลายจนไม่มีชิ้นดี

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“คนที่ฉันรักคือสิตา!”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ฮึกกกกก!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

น้ำตามากมายทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ฉันไม่มีเรี่ยวแรงที่จะตามหรือแม้แต่คำพูดใดๆที่จะรั้งเขาไว้เมื่อเขาพูดประโยคนั้นจบแล้วเดินออกไปทันที

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

ปังงงง!

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

เสียงปิดประตูข้างล่างที่แรงจนดังขึ้นมาถึงข้างบนบ่งบอกให้ฉันรู้ดีว่าคนใจร้ายออกไปแล้ว พี่ตะวันไปแล้ว~

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

.............................................................................................................................................................................

ขอเม้นหน่อยงับทุกคนนนนน~

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว