facebook-icon

ป่าราบ ลูกพ่อปืน แม่มะลิ "เถื่อนไม่เถื่อน ต้องพิสูจน์กันเอาเองนะครับ"

รักต้องร้าย 38 [อำนาจมืด!] 100%

ชื่อตอน : รักต้องร้าย 38 [อำนาจมืด!] 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.1k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2562 11:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักต้องร้าย 38 [อำนาจมืด!] 100%
แบบอักษร

 

รักต้องร้าย 38 [อำนาจมืด!] 

 

หนึ่งวันที่แสนวุ่นวายกำลังจะผ่านไป พ่อเดย์กับลุงปืนกลับมาที่บ้าน พร้อมข่าวดีคือพี่ป่าปลอดภัยแล้ว บางทีฉันก็นึกหมั่นไส้เขานะ แต่อีกใจก็เป็นห่วง 

 

ส่วนเรื่องโทรศัพท์ที่เขาให้ไว้ฉันก็ยังหารหัสผ่านไม่เจออยู่ดี คืนนี้ฉันนอนค้างกับพี่ชบา สีหน้าของเธอก็ดูไม่ค่อยโอเคเหมือนกัน 

 

"เป็นห่วงพี่แทนเหรอคะ" ฉันถามขึ้น พี่ชบาหันมามองหน้าฉันทันที "พี่แทนเก่งอยู่แล้วค่ะ" 

 

"ปะ เปล่า พี่ไม่ได้ห่วงเขา" คนบ้านนี้เขาปากแข็งกันทุกคนเลยหรือเปล่านะ 

 

"โอเคค่ะ ไม่ห่วง" 

 

"อืม ไม่ห่วง" พี่ชบาย้ำ แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้มองหน้าฉัน เอาแต่ก้มมองฝ่ามือของตัวเอง ส่วนฉันก็เลิกสนใจ นั่งจ้องโทรศัพท์ในมือแทน 

 

ต่อให้เดารหัสผ่านยังไงก็ไม่ใช่อยู่ดี ฉันลองหมดทุกรหัสแล้ว 

 

"พริก" 

 

"คะ?" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่เรียกชื่อฉันทันที 

 

"พี่เห็นพริกจ้องโทรศัพท์นานแล้ว มีอะไรหรือเปล่า" 

 

"เครื่องพี่ป่าให้ไว้นะคะ แต่มีรหัสล็อก ซึ่งพริกไม่รู้ว่ารหัสอะไร พริกลองหมดแล้ว" ฉันว่าสีหน้าเศร้าๆ เกือบถอดใจหลายครั้งแล้ว 

 

"ขอพี่ดูหน่อยได้ไหม" พี่ชบาขยับเข้ามาใกล้ๆ ฉันจึงยื่นโทรศัพท์ส่งไปให้ เธอมองดูอยู่ครู่หนึ่งเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง "หน้าจอเป็นรูปพริกงั้นเหรอ" 

 

"พวกวันเกิด วันสำคัญหรืออะไรสำคัญๆ พริกลองหมดแล้วค่ะ" 

 

"ในชีวิตพี่ป่ามีไม่กี่คนหรอกที่เขาให้ความสำคัญและผู้หญิงคนแรกที่พี่ป่ารักมากที่สุดคือแม่มะลิ" ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี จนพี่ชบายื่นโทรศัพท์คืนมา 

 

"พริกเกิดวันที่และเดือนไหนเหรอ" 

 

"วันที่ยี่สิบสอง เดือนแปดค่ะ" 

 

"หืม?" พี่ชบาอุทานในลำคอพร้อมกับรอยยิ้ม "อย่างนี้นี่เอง งั้นพริกลองดูนะ สองตัวแรกวันเกิดแม่ ส่วนสี่ตัวหลังวันและเดือนเกิดพริก" 

 

"เอ๋? ทำไมคิดว่าใช่ล่ะคะ" ฉันถามด้วยความสงสัยทันที 

 

"พริกเกิดเดือนเดียวกับแม่" พี่ชบาตอบพร้อมกับรอยยิ้ม "แม่เกิดวันที่แปด เดือนสิงหาคม" 

 

แม่มะลิเกิดวันที่แปด ส่วนของฉันวันที่ยี่สิบสองเดือนสิงหาคม เพราะฉะนั้นรหัสอาจจะเป็น 082208 

 

"082208 พี่คิดว่านะ..." ฉันกดรหัสตามที่พี่ชบาว่าขึ้น ซึ่งมันตรงกับเลขที่ฉันคิดเอาไว้และมันก็สำเร็จ 

 

"ใช่จริงๆ ด้วยค่ะ" ฉันยิ้มดีใจทันทีเมื่อได้คำตอบที่ตามหามาหลายชั่วโมง 

 

"คิกๆ ดีใจจัง" พี่ชบาหัวเราะดีใจทันที 

 

"พริกไม่คิดว่าพี่ชบาจะเดาใจพี่ป่าถูกนะคะ" 

 

"อืม พี่แค่เดาจากภาพหน้าจอ ผู้ชายบ้านนี้มีผู้หญิงคนสำคัญคนแรกเหมือนกันน่ะ จริงอยู่ที่ภาพหน้าจอคือพริก แต่สร้อยข้อมือที่พริกใส่อยู่เคยเป็นของแทนใจระหว่างพ่อกับแม่... เพราะแม่มะลิคือที่หนึ่ง" 

 

คำพูดของพี่ชบาทำให้ฉันหวนคิดถึงประโยคที่ว่ารักคนเดียว... สำหรับฉันมันมีความหมายมากเหลือเกิน 

 

"ขอบคุณนะคะ" 

 

"ถึงพี่ป่าจะปากแข็ง ชอบทำตัวน่าหมั่นไส้ แต่สิ่งหนึ่งที่พี่ป่ามีก็คือความซื่อสัตย์ เขาเป็นคนรักเดียวใจเดียว อดีตเขาอาจจะเคยพลาด แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เขารับรู้ว่าตัวเองกำลังตกหลุมรักใครสักคน เขาก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องหัวใจของตัวเอง แม้วิธีของเขาจะดูโหดร้ายไปบ้างก็ตาม" 

 

ฉันเชื่อ เพราะทุกคำที่พี่ชบาเอ่ยออกมา ฉันสัมผัสมาหมดแล้ว พี่ป่าน่ะ โคตรใจร้ายเลยค่ะ เขาทำได้ทุกอย่างจริงๆ แม้แต่ทำร้ายความรู้สึกของฉันก็ตาม แต่นั่นก็แค่อดีต เพราะพี่ป่าคนปัจจุบันน่ารักที่สุดแล้ว น่ารักแบบน่าหมั่นไส้ 

 

"แล้วพี่ชบาล่ะคะ" 

 

"พี่ทำไมเหรอ?" 

 

"ป่านนี้พี่แทนคงรอพยาบาลคนพิเศษอยู่ แต่ถ้าพี่ชบาไม่เป็นห่วงเขา คงน่าเศร้า" 

 

ใครๆ ก็รู้ว่าพี่แทนเป็นเพียงลูกบุญธรรมของลุงปืนเท่านั้น และฉันก็มองออกด้วยว่าแววตาของเขาที่มองพี่ชบามันไม่เหมือนกับแววตาที่มองผู้หญิงคนอื่น 

 

"พี่..." คนตรงหน้านิ่งไป พูดค้างคาเอาไว้พลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "พี่ไปดูเขาหน่อยดีกว่า" 

 

"ค่ะ" 

 

พี่ชบาเดินออกไปจากห้องแล้ว ส่วนฉันนั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์กดเลื่อนไปเรื่อยๆ แต่กลับไม่มีอะไรให้ฉันค้นหาเลยจริงๆ แม้แต่ในอัลบั้มรูปที่ส่วนใหญ่จะมีรูปถ่ายของฉันทั้งนั้น พี่ป่ามีมุมแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ 

 

แต่เอ๊ะ... 

 

ก๊อก ก๊อก 

 

ความสงสัยของฉันยังไม่ถูกไขกระจ่างเพราะเสียงประตูห้องที่ถูกเคาะขึ้นมาซะก่อน ฉันวางโทรศัพท์ไว้ที่เดินก่อนจะเดินออกไปเปิดประตูก็เห็นพ่อเดย์ยืนอยู่ 

 

"พ่อขอเข้าไปหน่อยได้ไหม" 

 

"ค่ะ" ฉันยิ้มเบี่ยงตัวหลบให้พ่อเดย์เดินเข้ามา ส่วนตัวเองก็เดินไปนั่งข้างๆ ท่าน 

 

"พะแพงมาต่อว่าหนูอีกแล้วใช่มั้ย" 

 

"พ่อเดย์รู้ได้ยังไงคะ" 

 

"บ้านหลังนี้ไม่ใช่ใครจะเข้าออกได้ง่ายๆ หรอกนะ แล้วหนูโอเคหรือเปล่า" 

 

"..." ฉันนิ่งไป ขยับเข้าไปสวมกอดพ่อเดย์เอาไว้ มันอธิบายความรู้สึกไม่ถูกเหมือนกัน "หนูไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้ตัวเองจะต้องมาผิดใจกับพี่แพงเพราะผู้ชายอย่างพี่ป่า" 

 

"หนูไม่จำเป็นต้องทำตามใจใครหนอกนะ พ่อมีความยุติธรรมมากพอ ผิดถูกก็ว่าไปตามความจริง" พ่อเดย์พูดพร้อมกับลูบหัวให้กำลังใจฉันไปด้วย ความรู้สึกตอนนี้มันอธิบายไม่ถูก 

ทำไมวันนี้ฉันกับพี่แพงต้องมาทะเลาะกันเพราะพี่ป่าด้วยนะ ต้นเหตุของปัญหาคือพี่ป่าคนเดียวเลย...

 

"พ่อเดย์ ถ้าวันหนึ่งหนูทำให้พ่อเดย์ผิดหวัง พ่อเดย์จะเกลียดหนูไหมคะ"พ่อเดย์ยังไม่ได้ตอบฉันทันที ท่านผละออกไปฝ่ามือหนาวางลงบนศีรษะพลางออกแรงโยกไปมาพร้อมกับรอยยิ้ม

 

"พ่อเชื่อว่าพริกมีเหตุผลของตัวเองเสมอ..."

 

"ขอบคุณนะคะที่เข้าใจหนู ต่อให้ใครต่อใครจะเกลียดหนู ขอแค่พ่อเดย์ยังรักและเข้าใจหนู แค่นี้หนูก็มีความสุขแล้วค่ะ"

 

"พ่อไม่รู้หรอกนะว่าหนูกำลังคิดอะไรอยู่ แต่หนูควรจำเอาไว้นะ ตอนนี้หนูมีข้อผูกมัดแล้ว หนูก็น่าจะเคยเห็นนิสัยไอ้ปืนมาบ้างแล้ว เพราะฉะนั้นพ่อกับลูกย่อมไม่ได้ต่างกันหรอกนะ อย่าท้าทายอำนาจมืด!" พ่อเดย์พูดเหมือนติดตลก แต่ฉันกลับไม่ตลก ท่านทิ้งระเบิดไว้ลูกใหญ่เลยทีเดียวก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

 

อำนาจมืด... แค่คิดก็สะอึกแล้วค่ะ

 

อำนาจมืดแล้วไง เจออำนาจเมียหน่อยละกัน ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพี่ป่าจะเดินต่อไปยังไง ชิ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________________________________

ไงล่ะ อีพี่แกกำลังจะเจออำนาจเมียแล้ว 555555555555

ควรจะแซ๋บก่อนจบค่ะ จะได้สมน้ำสมเนื้อกัน ไม่รู้จะแซ่บหรือแสบ

 

ขอบคุณทุกคนที่รอติดตามกันเสมอนะคะ

ความคิดเห็น