facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เพราะความเมาแล้วเพราะอยากช่วยเพื่อนให้ง้อรุ่นน้องที่มันชอบสำเร็จ แต่ผมก็ดันไปเสร็จเพื่อนของน้องมันแทน แล้วที่ทำให้ผมปวดหัวที่สุดคือ...ผมดันรู้สึกดีกับมัน ผมกำลังจะเอาตัวเองไปอยู่ในวังวนของความรักหรอ...

ตอนที่ 5 : เริ่มหวั่นไหว

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 : เริ่มหวั่นไหว

คำค้น : #ดรีม #แทน #ขนม #เสน่ห์จันทร์ #วิดวะ #คหกรรม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ต.ค. 2562 17:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 : เริ่มหวั่นไหว
แบบอักษร

#ดรีม  

          เช้าที่ตื่นมามีพี่แทนอยู่ข้างๆมันทำให้ผมรู้สึกดีมาก ถึงผมจะทำร้ายพี่แทนเพราะอารมณ์แต่ผมก็รู้สึกดีกับพี่แทนจริงๆ รู้สึกดีแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย ผมคงไปไหนไม่รอดแล้วหละ แต่พี่แทนคงจะเกลียดผมน่าดู    

       

            ผมรีบลุกออกจากที่นอน ล้างหน้าแปรงฟันก่อนที่จะเดินลงไปหาข้าว หายามาให้พี่แทนพี่เค้าคงเจ็บน่าดูผมเผลอรุนแรงกับพี่แทนไป........

 

            พอผมขึ้นมาถึงห้องพี่แทนน่าจะรู้สึกตัวพอดี ฟังจากเสียงครางแล้ว :) ผมต้องเตรียมตัวเตรียมใจโดนอาละวาดใส่แน่ๆ

 

            “อือ อือ” เสียงพี่แทนครางก่อนจะลืมตาขึ้นมามองหน้าผม

 

            “ตื่นแล้วหรอครับพี่แทน ลุกไหวไหม?ไปล้างหน้าแปลงฟันก่อนแล้วค่อยมากินข้าว กินยานะครับ” ผมบอกพี่แทน

 

            “ไม่ต้องมาทำเป็นคนดี เพราะมึงเลยกูถึงต้องเป็นแบบนี้ไปตายอดตายอยากมาจากไหนหะถึงได้ไม่ยั้งมือเลย กูนะบมไปหมดทั้งตัวละเนี่ย” :( 

 

           “ผมขอโทษผมไม่ได้ตั้งใจ ก็พี่ชอบทำให้ผมโมโหยิ่งผมเห็นพี่เข้าใกล้ผู้ชาย หรือผู้หญิงคนอื่นผมก็รู้สึกไม่ชอบแล้ว” ผมพูดออกไปตามความรู้สึก

 

           “จะบ้าหรอ กูก็เป็นผู้ชายไหมอยู่ใกล้ผู้ชายมันจะแปลกตรงไหน กูมีเพื่อนนะไอดรีม” พี่แทนบอกผม

 

          “ก็ผมไม่ชอบ!! เลิกพูดเรื่องนี้ครับไปล้างหน้าแปลงฟันได้แล้ว วันนี้พี่จะไปเรียนไหวไหม?” ผมถามพี่แทนว่าจะไปไหวไหมผมจัดหนักไปสะขนาดนั้น

 

          “เออสั่งอยู่ได้ ทำตัวยิ่งกว่าเป็นพ่อเลยนะมึง ที่กูเป็นอยู่แบบนี้เพราะใครถ้าไม่ใช่เพราะมึง อีกอย่างแค่นี้กูไปเรียนไหวอยู่แล้วชิ”

 

         “ครับๆผมเชื่อ ไปอาบน้ำได้แล้ว ถ้าช้าผมจะอุ้มพี่ไปนะพี่แทน” ผมขู่พี่แทน พี่แทนเลยรีบเด้งเดินไปเข้าห้องน้ำทันที 

 

            “ไม่ต้องมาขู่กู ลองมึงทำอะไรกูอีกสิมึงจะไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของกูเลย” ยัง ยังขู่ผมกลับอีกแสบจริงๆ

 

             พอพี่แทนพูดออกมาแบบนั้นทำให้ผมเริ่มใจคอไม่ดีสะแล้ว ถ้าวันไหนพี่แทนทำให้ผมต้องทำแบบเมื่อคืนอีกผมกลัวพี่แทนจะหนีผมไปจริงๆ ผมต้องหัดเป็นคนมีเหตุผล และใจเย็นขึ้นให้มากกว่านี้ 

 

            หลังจากพี่แทนล้างหน้าแปลงฟันเสร็จก็ออกมานั่งกินข้าว เรานั่งกินข้าวกันโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยผมเลยทำลายความเงียบสะเลย 

 

           “พี่แทนเดี๋ยวพี่ใส่ชุดผมไปก่อนนะ ถ้าพี่กลับไปหอพี่กลับมาเรียนไม่ทันแน่” หมบอกพี่แทนให้เอาชุดผมไปใส่ก่อน

 

           “มันก็ต้องเป็นอย่างงั้นอยู่แล้วปะ อ่อแล้วมึงก็ไม่ต้องไปส่งกูที่คณะนะจอดแถวตึกสื่อสาร กูไม่อยากให้ใครว่ากูกับมึงมาด้วยกัน” 

 

            “ไม่ได้ผมจะไปส่งถึงคณะ พี่จะเดินไปทำไมสภาพตัวเองตอนนี้เดินให้ปกติก่อนไหม” พี่แทนทำไมชอบดื้อจังก็ไม่รู้ครับ

 

           “กูดูแลตัวเองได้ อีกอย่างถ้าไม่จำเป็นเราไม่ต้องเจอกันอีกก็ได้นะ กูไม่อยากเห็นหน้ามึง” พูดจาทำร้ายจิตใจกันนี่ถนัดจริงๆ ผมรู้ว่าผมผิดแต่ผมก็ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้อีก ผมพยายามปรับตัวเข้าหาพี่แทน แต่ทำไมยิ่งทำยิ่งเหมือนออกห่าง :( 

 

            “พี่หนีผมไปไหนไม่ได้หรอกพี่แทน พี่เป็นเมียผม ผมไม่ปล่อยเมียผมไปไหนง่ายๆหรอก ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว” ผมบอกพี่แทนคนฟังทำหน้างอใส่ทันที

 

          “ใครเมียมึง!! พูดให้ดีๆนะกูไม่ใช่เมียมึงแล้วอย่าพูดแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นอีกนะกูไม่ชอบ”

 

         “ถ้าพี่ทำตัวดีผมก็จะไม่พูดแบบนี้อีก ยกเว้นเราจะอยู่กันสองคนแบบนี้” ;) ผมบอกพี่แทน

 

         “ไม่มีทางสะหรอก แค่นี้ก็มากพอแล้วจะให้มาอยู่บ่อยๆกูคงอึดอัดใจตายแน่ๆ”

 

         “พี่จะพูดยังไงก็เชิญแต่ผมจะไม่ยอมปล่อยพี่ไปเด็ดขาด ผมไม่ยอม” ผมพูดคำไหนคำนั้น เมียทั้งคนจะยอมให้ใครมายุ่งได้ยังไง หึ หึ  

 

         พูดกับพี่แทนเสร็จผมก็รีบเดินเข้าห้องนอนไปสงบสติอารมณ์ ผมไม่อยากทำร้ายพี่แทนไปมากกว่านี้แค่นี้พี่แทนก็เกลียดผมจะแย่อยู่แล้ว.......

 

             ก็อกกกก ก็อกกกกก  

 

         “ไหนชุดที่จะให้กูใส่” พี่แทนเดินมาเคาะประตูพร้อมกับเปิดเข้ามาถามหาชุดที่จะใส่

 

         “อยู่ในตู้พี่เลือกเอาได้เลยจะใส่ชุดไหน อาจจะใหญ่ๆหน่อยนะครับ แต่พี่น่าจะใส่ได้”

 

          “ขอบคุณ” พี่แทนขอบคุณผมแล้วทำหน้าบูดรีบเดินหน้าเข้าห้องน้ำไป 

 

          เห้อผมจะทนไม่ทำร้ายพี่แทนไปได้อีกนานแค่ไหนกันพูดดีด้วยสักครั้งก็ไม่เคย ผมต้องเป็นคนดีขนาดไหนพี่แทนถึงจะชอบ :(

 

          หลังจากที่พี่แทนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เป็นคิวของผมแล้วผมไม่อยากช้าเพราะจะสายเอาได้........

 

          “พี่แทนพี่เอาผ้าเช็ดตัวให้ผมทีผมลืมเอาผ้าเช็ดตัวเข้ามา” ผมตั้งใจลืมครับอยากแกล้งคน  

 

       “อือ ใช้กูนะมึงทำไมไม่หัดเตรียมเข้าไปด้วยหะ” พี่แทนบ่นผม

 

         “ใช้เมียตัวเองมันจะเป็นอะไรไป” ผมบอกพี่แทนผมสังเกตเห็นหน้าพี่แทนเริ่มขึ้นสี ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองมากเกินไปผมขอคิดว่าพี่แทนเขินที่ผมพูดนะเนี่ย 

 

         “กูบอกแล้วไงว่าอย่าพูดแบบนี้ คำก็เมียสองคำก็เมีย กูก็ผู้ชายไหมไอนี่หนิ อะเอาไปแล้วก็รีบๆด้วยกูไม่อยากสาย”

 

         “ครับ ผมจะรีบเช็ดแล้วออกไปเลยครับ หรือพี่จะมาช่วยผมเช็ดจะได้เร็วขึ้น” ผมหยอกพี่แทน

 

           “ไอบ้าทะลึ่ง อาบเองก็เช็ดเองก็ได้ไหมอย่าพูดมาก” คนตรงหน้าผมถึงจะด่าผมแต่ตอนนี้หน้าแดงเป็นลูกตำลึงแล้วครับ

 

           “อ้าวก็ผมเห็นพี่รีบนึกว่าอยากมาช่วยให้ผมเร็วขึ้น” ผมยังไม่หยุดหยอกพี่แทนพอเห็นพี่แทนหน้าแดงผมก็ยิ่งอยากแกล้ง  

 

           ผมรีบเช็ดตัวรีบจัดการธุระส่วนตัวให้เสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ

             “O_O” เห้ย

 

   “ทำไมมึงไม่ใส่เสื้อผ้าออกมาด้วยไอดรีม ไอโรคจิตชอบโชว์หรือไง” พี่แทนด่าผม

 

    “ผมไม่ใช่โรคจิตชอบโชว์ของนะพี่ ผมแค่ไม่ชินกับการแต่งตัวในห้องน้ำมันอึดอัด”

 

          “เออๆรีบๆแต่งตัวสะจะมามัวยืนโชว์อยู่ได้ไม่อายคนอื่นบ้างหรือไง”

 

           “จะอายทำไมพี่ พี่กับผมก็เห็นกันหมดทุกซอกทุกมุมแล้วหนิ”

 

          “ไอบ้าพูดอะไรออกมาเนี่ย เคยเห็นแต่ใช่ว่าจะชินไหมพี่แทนตอบเสียงอ่อยทำให้ผมยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว”

 

              หลังจากแต่งตัวเสร็จผมกับพี่แทนก็มามหาลัยกันเลย ผมต้องไปส่งพี่แทนที่คณะอีกแล้วค่อยวนกลับไปคณะตัวเองซึ่งคณะเราสองคนห่างกันมาก

 

             “พี่แทนเลิกกี่โมง” ผมเอ่ยถามพี่แทนก่อนพี่แทนจะลงจากรถผมอยากมารับมาส่งพี่แทนทุกวัน 

 

            “เรื่องของกู เลิกยุ่งกับกูได้แล้วกูอยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง อีกอย่างกูไม่อยากให้เพื่อนสงสัยว่ากูไปไหนมาไหนกับมึง”

            “พี่แทนอย่าให้ผมต้องใจร้ายกับพี่” ผมขู่พี่แทนเพราะใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผลก็ต้องใช้ไม้แข็งกันบ้าง

 

            “เออ !! เลิกห้าโมงเย็นพอใจยัง” พี่แทนกระแทกเสียงดังใส่ผม

 

            “เดี๋ยวผมมารอรับพี่กลับพร้อมกัน อย่าแอบหนีไปไหนก่อนนะไม่งั้นพี่เจอดีแน่ๆ” ผมขู่พี่แทนไว้ก่อนชอบดื้อ ชอบท้าทาย

 

            “ถ้าว่างมากก็ไปหารับสาวๆโน้นได้ข่าวมีเป็นคันรถชิ” คนบ้าอะไรมีสาวเป็นคันรถ

           “ฮ่าๆคันรถอะไรของพี่ผมก็มีพี่อยู่คนเดียวเนี่ย ทุกวันนี้ตามพี่จนผมไม่มีเวลาไปมองหาสาวคนไหนแล้ว" ผมต้องดีใจใช่ไหมที่มันพูดออกมาแบบนี้

 

          “ไอบ้าดรีมรีบไปได้ละพูดจาไม่เข้าหู” พี่แทนรีบไล่ผมแล้วเดินขึ้นตึกไป ส่วนผมก็รีบสุดชีวิตเพื่อไม่ให้เข้าห้องเรียนสายเรียนเก้าโมงนี่ก็เหลืออีกสิบนาทีที่จะได้เวลาอาจารย์เชือดแล้ว :(

 

           [คณะคหกรรมศาสตร์] 

 

            [ห้องเรียน] 

  

             รอดไปครับผมมาทันอาจารย์ยังไม่เข้าโอ้ยชีวิตเหนื่อยครับเหนื่อยผมบ่นกับตัวเองเบาๆ

 

           “อ้าวเพื่อนดรีมมาเรียนด้วยหรอนึกว่าจะไม่มาสะแล้ว”

 

           “หุบปากมึงเลยไอโย ไม่แขวะกูสักวันมันจะตายไหมหะเนี่ย” ผมด่าไอโย

 

           “ไม่ได้หรอกครับเพื่อนดรีมบอกมาสะดีๆเมื่อวานมึงลากพี่แทนไปไหน มึงทำอะไรพี่เค้าแล้วมึงทำแบบนั้นทำไมแล้.........."

 

          “ถ้ามึงจะถามขนาดนี้ไอโยมึงไปอยู่ห้องเดียวกับกูเลยไหมหละ” ผมพูดประชดประชันไอโย

 

            “ได้หรองั้นกูย้ายเลยนะ” ผมแต่ล้อเล่นมันแต่มันกลับกวนบาทากลับมาสะงั้น ปวดใจกับเพื่อนตัวเองจริงๆ

 

             “หยุดทั้งคู่มึงจะเถียงกันทำซากอะไรครับเพื่อน” ไอบอสพูดห้ามผมสองคน

            “ใครจะไปใจเย็นดุจแม่นำ้เหมือนมึงไอบอส” ไอนี่ตั้งแต่มีผัวเป็นตัวเป็นตนนี่มันใจเย็นขึ้นเยอะเพราะพี่เต้ขี้หึง ขี้หวงมาก มีอยู่ครั้งหนึ่งน้องปีหนึ่งเข้ามาทักไอบอสขอเบอร์ขอไลน์ อีกวันต่อมาน้องคนนั้นไม่แม้แต่จะมองหน้าไอบอสเลยพี่เต้เล่นไปขู่เอาถึงตายถ้ายุ่งกับเมียพี่แกขาโหดจริงๆเลยรายนี้ตั้งแต่คบกับเพื่อนผม 

 

              “ไม่ต้องกระชดประชัดกู กูแค่พูดขำๆนะมึงก็อย่าเครียดดิไอดรีม”

 

              “ดรีมกูถามจริงๆมึงคิดยังไงกับพี่แทน?? ถ้ามึงแค่เล่นๆแก้ขัดก็ปล่อยพี่เค้าไปเถอะ” ไอบอสเอ่ยขึ้น 

 

             “กูว่ากูชอบพี่เค้าวะ ตอนนั้นที่ตอบมึงกูยังไม่แน่ใจแต่ตอนนี้กูแน่ใจแล้วว่ากูชอบพี่เค้า แต่กูเผลอทำร้ายพี่เค้าไปเค้าคงเกลียดกูมากลพหละตอนนี้”

 

             “ต้องอย่างงี้สิเพื่อนดรีมกูจะมีเมียจริงๆกับเค้าแล้วโว้ย ว่าแต่มึงเคลียร์โจทย์เก่าทั้งหลายไปหรือยังถ้ายังเคลียร์ให้หมดนะพี่แทนรู้มึงจะโดนเกลียดยิ่งกว่าเดิม” บอสมันเตือนผมเรื่องผู้หญิง

 

           “เออกูรู้แล้วไม่ต้องพูดมากกูเคลียร์หมดแล้ว ถ้าใครบังอาจมายุ่งกับเมียกูมันจะไม่ได้ตายดีแน่” ผมทำจริงครับถ้าไม่เชื่อก็คอยดูได้เลย

 

           “พูดเมียได้เต็มปากมาก ไม่อายผีสางเทวดาบ้างเลยนะมึง” ไอบอสมันแขวะผมต่อ 

 

            “ทำไมกูต้องอายกูพูดเรื่องจริง เทวดาท่านนรับรู้ได้อยู่แล้ว”  

 

            “คุณพวกมึงช่วยเลิกเถียงกันได้แล้วนะค่ะ เห็นใจคนโสดอย่างกูบ้าง” มาตังคงทนไม่ไหวพูดแทรกขึ้นมา

 

           “มาตังแกอย่ามาพูด เห็นผู้ชายเข้าหาแกทีไรหนีเค้าหมดทุกคน ดุอีกต่างหากอย่างงี้ใครมันจะกล้าเอาแกหะ”  

 

          “ไม่ได้บอกว่าจะเอาสักหน่อย แค่เปรียบเปรยเฉยๆโว้ยคนอย่างกูจะโสดให้ผู้ชายเสียดายเล่น เน้นชายรักชายบูชาความเป็นวายให้งอกงาม” มาตังมันพูดแบบดูมีความสุขมากที่มันโสด ผมก็พึ่งเคยเห็นนี่แหละผู้หญิงอะไร เที่ยวคนเดียวได้ กินข้าวคนเดียวได้ ดูหนังคนเดียวได้ ชอปปิ้งคนเดียวได้เหลือเชื่อ

 

         “เออๆแล้วแต่แกเลยมาตัง อยากโสดก็เรื่องของแกคนอะไรบ้าชอบผู้ชายรักผู้ชาย”

 

         “มึงอย่าไปว่าไอมาตังเลยไอดรีมมาตังมันสวยเหมือนชมพู่อารยา มันจะไปเดินเมืองคานมึงอย่าไปว่ามันเลย"

 

         “อะไรของมึงวะไอโย” เมืองคานอะไรของมึง 

 

         “อ้าวเมืองคานก็หมายถึงขึ้นคานไงมึงมาตัง” ระวังไว้เถอะ

 

         “คานแล้วไงกูสบายใจแบบนี้” โสดให้ผู้ชายเสียดายเล่นโว้ย 

 

         “พอๆเลิกเถียงกันสักทีอาจารย์มาโน้นแล้วนั้นตั้งใจเรียนกันโว้ยเดี๋ยวสอบไม่ได้ขึ้นมาตายไอบอสพูดขึ้น”  

 

         หลังจากนั้นพวกผมก็นั่งเรียนกันแบบอึนๆมึนๆเพราะคาบนี้อาจารย์สอนทั้งทฤษฎี และก็ต่อด้วยปฏิบัติเลยวันนี้มีลงมือทำขนมด้วยผมว่าจะทำไปให้พี่แทนชิมสักหน่อย :) ผมคิดว่าจะทำขนมเสน่ห์จันทร์เพราะความหมายดี

     

*********************************** 

#แทน  

             ไม่คิดว่าผมกับไอดรีมจะทำเรื่องอย่างว่ากันอีกครั้งผมไม่ปฏิเสธมันเลย ถึงแม้ตอนแรกๆจะไม่ยอมก็ตาม มันทำให้ผมมีอารมณ์ร่วมกับมันทุกครั้งผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องคล้อยตามมันทุกที ผมไม่ชอบการใช้ความรุนแรงแต่พอมันทำกับผมร่างกายบ้านี่ก็ไม่ปฏิเสธมันเลยสักครั้ง   

     

         เช้านี้มันตื่นแต่เช้าหาข้าวหายาให้ผมกิน มันคงจะกลัวว่าผมจะป่วยเหมือนครั้งแรก แต่ครั้งนี้มันไม่ได้แย่เหมือนครั้งแรกที่มันทำกับผม มีเจ็บบ้างแต่ก็มาเรียนได้ปกติ 

 

           [คณะวิศวกรรมศาสตร์] 

   

            [ห้องเรียน] 

 

             “แทนเมื่อวานมึงหายไปไหนมากับไอดรีม” ไอเบทเปิดฉากถามผมก่อนเลยครับ 

 

            “ไม่มีไรหรอกไอเบทแค่ไปเคลียร์กันนิดหน่อย” ผมตอบไอเบทแบบเลี่ยงๆ

 

           “แน่ใจนะมึงว่านิดหน่อย กูเห็นมันลากมันไปแบบนั้นมันดูไม่ค่อยดีไง” ไอเต้พูดขึ้น

 

          “แน่ใจสิวะกูเคลียร์กับมันเรียบร้อยแล้ว พวกมึงไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”

 

            “เคลียร์กันอีท่าไหน เพื่อนกูถึงมีรอยแดงเต็มคอแบบนี้หะ” ตาดีจริงนะมัน

 

            “กูไม่เป็นไรไม่ต้องเป็นห่วง” ผมบอกไอเต้เพราะมันดูจะเป็นห่วงผมมาก ผมพอจะรู้ว่ามันก็น่าจะรู้เรื่องของผมกับไอดรีมไม่มากก็น้อยเพราะไอดรีมเป็นเพื่อนกับเมียมัน 

 

            “เออๆไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก แต่ถ้ามันทำอะไรมึง มึงต้องรีบบอกกูนะ กูจะไม่ปล่อยให้มันมายุ่งกับมึงหรือทำอะไรมึงเด็ดขาด” เพื่อนผมมันโหดครับถึงหลังๆมามีเมียแล้วจะโหดน้อยลงก็ตาม แต่นิสัยของมันยังโหดอยู่เหมือนเดิมแค่เอาหลบไว้เท่านั้นเอง

          “อือขอบคุณมากเพื่อนกูไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ" ผมตอบเพื่อนๆผมให้พวกมันสบายใจ

 

            วันนี้ไอดรีมก็จะมารับอีกต่างหากเพื่อนผมมันก็ยิ่งขี้เสือกกันอยู่ แต่ละคนจะรอดสายตาพวกมันไปได้ไหมเนี่ย ผมนี่ก็แปลกกลัวไอดรีมขู่จัง.......

 

           ตอนนี้อาจารย์เข้าห้องมาแล้วครับผมคงต้องโฟกัสที่เรื่องเรียนก่อน ส่วนเรื่องส่วนตัวเอาไว้คิดทีหลังละกันผมไม่อยากเสียการเรียนเพราะมัวแต่คิดเรื่องผู้ชาย คิดแล้วก็เจ็บใจตัวเองที่พลาดท่าไอดรีมอีกจนได้.........ผมหวังว่ามันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบเมื่อคืนอีกเพราะผมก็ไม่สามารถห้ามร่างกายของตัวเองได้เหมือนกัน 

 

***************************************** 

**เริ่มหวั่นไหวแล้วใช่ไหมพี่แทน น้องมันก็แสดงออกชัดเจนละนะ :) ยอมๆไปน้องไปนะลูก ไรท์ฝากติดตามคู่นี้ด้วยนะจ้าไรท์มาช้ามากจะพยายามมาต่อเร็วๆนะจ้าอย่าพึ่งทิ้งไรท์ไปไหนกันนะจ้า |/\| ** 

**ยังไม่ได้แก้คำผิด** 

    

      

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว