email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 ปีสาม (ไม่) หวามจิต (2) - กรี๊ดดดดดด ขนแขนสแตนด์อัป

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ปีสาม (ไม่) หวามจิต (2) - กรี๊ดดดดดด ขนแขนสแตนด์อัป

คำค้น : อวบ อวบอยู่ไหนจ๊ะ คิง ขุนพล อาทิตยา วรฤทธิ์ อวบอ้วน อวบจัง รักอวบ Honey Orapim

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2562 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ปีสาม (ไม่) หวามจิต (2) - กรี๊ดดดดดด ขนแขนสแตนด์อัป
แบบอักษร

“จะไปไหน” ถามพร้อมกับรวบกอดเธอไว้แน่น 

“อุ๊บจะกลับบ้าน” 

“นี่อะไร...” ขุนพลเอ่ยพร้อมกับกอบกุมก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นล้นมือ ไม่สนใจคำตอบของเธอสักนิด 

“อย่านะ...” ห้ามเขาเสียงดัง เมื่อมือหนาลงน้ำหนักเคล้นคลึงมากกว่าเดิม 

“ทำไมต้องห้ามด้วย ฉันเคยเห็นแล้ว” 

“อื้อ ไม่เอา อย่าทำอุ๊บ” บิดกายหนีเขา แต่แขนแข็งแรงก็กอดรัดเธอไว้แน่น พละกำลังของเขามากมายพอที่จะดันให้เธอขยับกายไปชิดติดกับพนักพิงของโซฟาเบด  

“ไม่ได้จะทำอะไรเลย กลัวอะไรนักหนา” 

“แต่คิง...” 

“จะดูเฉยๆ ว่าอ้วนจริงหรือเปล่า” 

“อุ๊บอ้วนจริง...อื้อ” 

“ก็บอกแล้วว่าไม่อ้วน ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง หือ...” 

ว่าจบเขาก็ปลดกระดุมเสื้อเธอออกหมดพอดี วันนี้ต่างจากครั้งก่อน เพราะอาทิตยายังมีบราเซียร์สีดำแบบพื้นเรียบปกปิดอกภูเขาไฟ ไม่ได้โนบรา 

อกอวบขาวตูมเต่งที่เบียดกันชิดและเป็นทรงสวย ทำเอาคนที่ไม่เคยเสียมาด ลมหายใจสะดุดไปนิด ขุนพลกล้าพูดได้เลยว่าเขาไม่เคยเห็นหน้าอกใครสวยขนาดนี้มาก่อน  

“ห้ามไปลดน้ำหนักนะ ฮื่อ...” เขาสั่งและตามด้วยดุเมื่อเธอพยายามปัดป้องมือเขา สุดท้ายมือหนาก็ปลดเปลื้องบราเซียร์ตัวสวยออกไปให้พ้นจนได้ อกสวยเปลือยเปล่าอวดโฉมชูช่อล่อสายตา เม็ดกลมๆ เล็กๆ สีแดงอ่อนๆ ดูเย้ายวนชวนให้อมราวกับลูกอมที่รวมส่วนผสมของวัตถุดิบชั้นดี น่าหลงใหล 

ใบหน้าคมหล่อก้มลงไปใกล้ ก่อนจะกดจูบลงไปเบาๆ พร้อมกับจ้องหน้าเธอไปด้วย วินาทีที่เขาแลบลิ้นออกมาไล้เลียเม็ดถัน สายตาก็ยังจดจ้องสบตากับเธอนิ่ง แม้จะเห็นแววตาวูบไหวหวาดกลัวแต่ก็ไม่คิดจะหยุด 

“อย่าทำอุ๊บนะ ฮือ...” เอ่ยห้ามเขา พร้อมกับเบ้หน้า เตรียมจะร้องไห้ 

“ทำไมจะทำไม่ได้ เราเคยอยู่ด้วยกันแบบนี้แล้ว ครั้งก่อนไง จำไม่ได้เหรอ” 

“จำได้ ฮึกๆ” สะอื้นโดยไร้น้ำตา เพราะความสยิวที่ผิวกายได้รับจนขนลุกซู่ 

“แล้วทำไมต้องหวง จะเก็บไว้ให้ใคร” 

อาทิตยาขี้เกียจจะห้ามปรามเขา เลยได้แต่เม้มปากและบิดกายดิ้นขลุกขลักไปมา และครั้นเมื่อขุนพลเห็นว่าเธอไม่ต่อล้อต่อเถียงแล้ว จึงได้ก้มหน้าลงมาหวังจะทำตามความปรารถนาส่วนลึกต่อไป 

ปากหยักกดจูบดอมดมไปทั่วซอกคอขาว มือหนาของเขาที่ได้ลูบไล้เรือนกายของเธออยู่ตอนนี้ ไม่ได้มีตรงไหนที่ฟ้องเขาว่าเธออ้วนฉุหรือตุ๊ต๊ะสักนิด ตรงกันข้ามสิ่งที่เขาสัมผัสได้ตอนนี้คือ แก้มแดงปลั่งอิ่มเอิบ เอวคอดรับกับสะโพกผาย ก้นเด้งงอนสวยเหมือนลูกท้อที่น่ากัด เนื้อแผ่นหลังนุ่นเนียน เรียวขาคู่อวบที่ขาวนวลและตรงได้รูปเสลา แม้จะไม่เล็กกลมกลึงอย่างลำเทียน แต่ก็ตรงสวยกำลังดีดั่งเทียนพรรษา ไม่ได้ใหญ่เป็นโต๊ะสนุกเกอร์ด้วย อวบกำลังดี และขุนพลคิดว่าผู้ชายส่วนใหญ่ไม่ได้ชอบผู้หญิงผอมแห้งแรงน้อยหนังหุ้มกระดูกแน่ๆ  

เขาสะดวกแบบนี้ มีเคิร์ฟ มีโค้งมีเว้า! 

ครั้นซุกหน้าดอมดมลำคอระหงจนถ้วนทั่ว เขาก็กระถดกายลงมาให้ริมฝีปากตรงชิดติดกับภูเขาลูกใหญ่อีกแล้ว มือหนากอบกุมบีบเคล้นโดยไม่แม้แต่จะคิดเกรงใจเจ้าของ มือเขาที่ว่าใหญ่ยังแทบจะกอบกำเอาไว้ไม่รอบ ไม่ต้องอาศัยดันให้นมชิดติดร่อง แค่เขาบีบให้สองเต้าเบียดเข้ามาหากันเบาๆ มันก็ชิดติดจนกลมกิ๊ก สวยได้รูปโดยไม่ต้องอาศัยการศัลยกรรมใดๆ เลย 

“โกรธเหรอ หือ...” เอ่ยถามยิ้มๆ ก่อนจะก้มลงดื่มด่ำกับลูกอมเม็ดเล็กที่ไม่ละลายในปาก แต่ชูช่อต่อสู้อยู่ในโพรงปากชื้นของเขาในยามถูกลิ้นหนาโลมไล้ 

“ฮึก...” เสียงสะอื้นเจือครางหลุดออกมาเบาหวิว พร้อมกับที่แขนกลมนุ่มยกขึ้นจิกตรึงกับไหล่หนาเพื่อปลดเปลื้องความรู้สึกเสียวซ่านจากการถูกกระทำ 

“อ๊ะ...คิง” อาทิตยาครางเสียงหลง เมื่อความรู้สึกสยิวกิ้วรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ตามน้ำหนักการดูดดึงลิ้มชิมจากปากหนา 

นั่นคือสิ่งที่ขุนพลต้องการ เขาไม่อยากได้ยินเสียงห้ามปรามใดๆ ออกจากปากอวบอิ่มน่าจูบทั้งวันทั้งคืนนั่น อยากฟังแค่เสียงคราง...ครางชื่อเขา เบาๆ หรือดังๆ ก็ตามสะดวก 

ครั้นอิ่มหนำกับการปีนป่ายภูเขาไฟในยามที่ไร้ลาวาแล้ว ใบหน้าหล่อคมก็พรมจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ มือหนาจัดการดึงบ๊อกเซอร์ที่เธอสวมใส่ออกไปนานแล้ว ที่มีติดกายอวบอั๋นน่าหม่ำตอนนี้มีแค่กางเกงในตัวเดียว สีดำเสียด้วย แม้ไม่ได้เป็นลูกไม้ลายเซ็กซี่ แต่ก็ดูยวนใจในแบบที่อวบเป็นอวบ 

“ไม่เอา...พี่คิง อย่านะ...” ร้องห้ามเขา ก่อนจะบิดกายอย่างทุรนทุรายปนความไม่สบายใจ เมื่อโดนจู่โจมที่หลุมสะดือสวย  

มันขนลุกนะ! ทำไมต้องทำร้ายกันแบบนี้ 

ซึ่งขุนพลนั้นไม่ได้มีความคิดจะแกล้งหรือทำร้ายอะไรเธอในหัวเลย เขาตั้งใจเล้าโลมแบบนี้ ซุกนมอย่างนั้น และปลดปล่อยความอัดอั้นให้ทั้งเธอและตัวเขาเอง  

เอาตรงๆ เลยนะ ตั้งแต่มาสนิทกับยัยอวบ เขาไม่ได้ไปเฮฮาหรือลั้ลลากับสาวๆ ในแบบที่รู้ๆ กันอีกเลย เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของชีวิตเหมือนโดนยัยอวบขโมยไปยังไงไม่รู้  

มันอั้น! วันนี้ขอจัดสักจอกเถอะ! คิดซะว่ากำลังดื่มสาโทก็แล้วกัน 

“ฮึ่ม...เอามือออก” เขาดุพร้อมกับจับมือขาวนวลนั้นออกไป เมื่อเธอพยายามปัดป้องปกปิดเรือนกายไม่ให้เขารุกรานความลี้ลับของกายหญิง 

“ไม่เอา...” อาทิตยาห้ามด้วยสะอื้นด้วย มือก็ดันอกเขาออกห่างจากตัว แต่ก็นั่นแหละไม่ได้ช่วยอะไรได้เลย 

“ไม่ได้ทำอะไร กางเกงก็ไม่ได้ถอดนี่เห็นมั้ย” ว่าจบก็จูบปากอิ่มแรงๆ อย่างมันเขี้ยว ก่อนจะก้มต่ำลงมาดูดอมลูกอมแสนหวานสองเม็ด พอใจแล้วก็ไล้เลียผิวกายขาวเนียนลงมาเรื่อยๆ จนมาหยุดตรงจุดที่อาทิตยากลัวที่สุด 

สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการสัมผัสเบาบางผ่านเนื้อผ้าผืนเล็ก แต่แม้จะแค่นั้นแต่นั่นก็ทำให้สาวอวบผู้ไร้ประสบการณ์กามใดๆ ใจเต้นแรงจนอกแทบระเบิดตาย แถมความรู้สึกพลุ่งพล่านราวกับเลือดในกายร้อนฉ่าขึ้นมานั่นอีก ที่ยากจะควบคุมเหลือเกิน และแล้วมันก็ผ่านไป ความรู้สึกเสียดเสียวรุนแรงที่ตามมาด้วยอาการตัวเบาหวิวคล้ายจะปลิวได้ 

“หายกลัวยัง หือ...” เขาถามเมื่อเขยิบกายขึ้นมา ใบหน้าเสมอกัน 

อาทิตยาส่ายหน้าแรงๆ แทนคำตอบ เธอยังหายใจหายคอไม่สะดวกเลยด้วยซ้ำ มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนกายอวบอัดของเธออีกแล้ว และเขาคงสัมผัสได้ถึงขนกายที่ลุกซู่ของเธอจึงได้เอ่ย  

“หนาวเหรอ” ว่าจบแล้วก็ลุกขึ้นนั่ง มองซ้ายมองขวาเห็นเสื้อเชิ้ตของเธอที่เขาให้ยืมใส่และเป็นเขาเองที่ถอดออก จึงหยิบมันขึ้นมา แล้วนำมาห่มให้คนนอนเอาแขนกอดตัวเองไว้อย่างน่าสงสาร 

ครั้นห่มให้เธอเสร็จก็เอนกายลงนอนตะแคงกอดไว้แน่น จากนั้นก็สั่งการอย่างเอาแต่ใจ 

“นอนพักก่อน เดี๋ยวค่อยกลับ”  

“อุ๊บอยากกลับตอนนี้ เดี๋ยวตอนเย็นต้องไปรับแม่ที่ตลาดด้วย” 

“อือ เดี๋ยวไปส่ง” ว่าแล้วก็กระชับอ้อมแขนกอดเธอแน่นขึ้น เปลือกตาปิดลงทันที ปิดกั้นการสนทนาไปโดยปริยาย อาทิตยาเองก็ไม่กล้าหือกับเขา จึงได้แต่ปล่อยให้เขานอนกอดแล้วหลังจากนั้นไม่นานเธอก็หลับกลางวันไปเลย... 

--------------------

รอเค้าอยู่ล่ะซี้ ก็บอกแล้วว่าอย่าให้เค้าเขียนเลิฟซีน 55555 เขินนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว