ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ย. 2558 21:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3
แบบอักษร

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/42877/309942537-member.jpg

บทที่ 3

            อารดาหน้าบึ้งมาตลอดทาง ไม่ยอมพูดยอมจาอะไรทั้งสิ้น เพราะยังนึกโมโหลี ชินกิไม่หาย  เธอก็พึ่งจะรู้ว่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้น เขาเป็นคนบงการมันมาตั้งแต่ต้น ที่จริงแล้วบิดาของเธอเข้ามารับเช็คจากเขาไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว และการที่เธอต้องเข้าไปขอกู้หนี้ยืมสินจากเขา มันก็เป็นแผนการที่เกิดจากหัวสมองของคนเจ้าเล่ห์ทั้งหมดทั้งมวล ที่สำคัญหญิงสาวไม่รู้ว่าเขาไปยื่นข้อเสนออะไรให้กับบิดา ท่านทั้งได้หน้าชื่นตาบานเต็มอกเต็มใจที่จะประเคนเธอให้กับชายหนุ่มโดยที่ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆเลยสักนิด

            พอมาถึงคอนโดของเขา หน้าเธอก็ยังคงบูดไม่เปลี่ยน จนคนที่มองสังเกตอยู่นานอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงฉุนๆ

            “ถ้าไม่เต็มใจที่จะอยู่ที่นี้ก็กลับไปเหอะ”

            “...”

            “บอกตรงๆ ไม่อยากฝืนใจใคร” พูดจบร่างสูงก็เดินออกไปตรงหน้าระเบียงห้องนอนทันที

            คนตัวเล็กมองตามเขา ก็รู้หรอกนะว่าหน้าเธอมันทำให้เขาอารมณ์เสีย แต่เขาก็น่าจะเข้าใจเธอสักนิด การที่จะให้เธอทำใจยอมรับข้อตกลงระหว่างเขาและเธอมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ

            “ฉันต่างหากป่ะ ที่จะต้องงอนคุณ” เธอพูดกับตัวเอง ก่อนที่จะทำหน้าเหี่ยว แล้วเดินตามเขาไปที่ระเบียง

            “แค่กๆๆ”

            อารดาสำลักควันบุหรี่ที่ร่างสูงกำลังคีบอยู่ในมือจนหน้าดำหน้าแดง เธอไม่รู้ว่าเขากำลังดูดบุหรี่ ถ้ารู้ก็คงไม่ตามมา เพราะเธอแพ้ควันและกลิ่นบุหรี่

            “ใครใช้ให้เธอออกมาวะ”

            ชายหนุ่มสบถอย่างไม่พอใจ รีบดับบุหรี่ทิ้ง ก่อนที่จะก้าวเข้ามารั้งเอาร่างบางกลับเข้าไปในห้อง

            “คุณสูบบุหรี่ด้วยเหรอคะ” น้ำเสียงเธอสั่นขณะที่กำลังถามเขา

            ลี ชินกิ พยักหน้า เมื่อพาเธอไปนั่งที่เตียงแล้วเขาก็ขยับออกห่าง เพราะไม่อยากให้เธอได้กลิ่นบุหรี่ที่ยังหลงเหลือติดอยู่กับตัวเขา

            “อันแพ้มัน” ร่างบางบอกเขาสั้นๆ ในตอนที่ยกนิ้วขึ้นไปปาดน้ำตาที่คลอรื้นขึ้นมา

            “รู้แล้วน่า ว่าแต่ตามฉันไปทำไม” ถามพลางไล่ปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ต

            “นั่นคุณจะทำอะไร?” เธอถามเขาเสียงตื่น รู้สึกกลัวคนตรงหน้าขึ้นมาดื้อๆ

            “ก็จะถอดเสื้อไง มันมีกลิ่นบุหรี่ติด”

            “แล้วทำไมไม่ไปถอดในห้องน้ำล่ะคะ” ใบหน้าคนพูดแดงสุกยิ่งกว่าลูกตำลึง เมื่อเหลือบไปเห็นแผงอกที่โผล่ออกมาในตอนที่สาบเสื้อของเขาแยกออกจากกัน

            “จะอายทำไม ทำยังกับไม่เคยเห็นมาก่อน” เขาว่ายิ้มๆ ก่อนที่จะโยนเสื้อลงไปในตะกร้า

            “อันไม่ได้หน้าด้านเหมือนคุณนี่คะ”

            “ถอดเสื้อยังว่าหน้าด้าน แล้วถ้าถอดกางเกงล่ะ”

คนที่เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมา ออกลายใส่เธออีกครั้ง มือหนาทำท่าปลดกระดุมและรูดซิบกางเกงลง ก่อนที่จะหัวเราะร่า เมื่อร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเตียงออกอาการดิ้นเร่าๆ รีบยกมือขึ้นมาปิดตาจ้าละหวั่น

            “คุณชินกิ อย่าทำอะไรบ้าๆนะ”

            “ทำอะไรอัน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย อย่ามากล่าวหากันมั่วๆสิ” น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความขบขัน ความขุ่นเคืองเมื่อครู่เริ่มจางหาย เมื่อได้แกล้งหญิงสาว

            คนตัวเล็กค่อยๆเอามือออกจากหน้า ก่อนจะส่งค้อนให้เขาวงใหญ่ เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยืนขำเธออยู่ โดยที่กางเกงของเขายังไม่ได้ถูกถอดออกไปจากร่าง

            “คุณแกล้งอัน” อารดาหน้างอ ทันทีที่รู้ว่าเสียโง่ให้กับคนเจ้าเล่ห์

            “ตรงไหน?” ใบหน้าของเขาตอนนี้กวนประสาทของเธอสุดๆ

            “ไม่คุยด้วยแล้ว” ร่างบางแหวใส่เขาอย่างเหลืออด ไม่รู้ว่าไปเอาความหน้ามึนมาจากไหนนักหนา

            “อัน”

            “ไม่ต้องมาเรียก” พอได้ยินเขาเรียก เธอก็รีบสะบัดหน้าหนี

            ลี ชินกิ ยิ้มขำ กับอาการแง่งอนของคนที่นั่งอยู่บนเตียง จะทำยังไงดีล่ะ เขาไม่ค่อยจะถนัดง้อเด็กสักเท่าไหร่

            “หันมาหน่อยเหอะ อยากเห็นหน้าคนขี้งอน” เขาหยอกเธอเสียงเย้า

            “คนบ้า อันไม่ได้งอนนะ” เธอหันขวับกลับมา แวดใส่เขาเสียงเขียว จ้องเขาตาดุ แต่คนตัวโตกลับยืนยิ้มหน้าตาเฉย

            “อาบน้ำกันไหม” จู่ๆ ชายหนุ่มก็พูดประโยคนี้ออกมา

            “ไม่ อยากอาบก็อาบไปคนเดียวสิ ไม่ต้องมายุ่งกับอันเลยนะ”

อารดาปฏิเสธเขาเสียงดัง ทั้งๆที่หัวใจเต้นโครมครามแทบไม่เป็นจังหวะ เพียงแค่ได้ยินชายหนุ่มเอ่ยชวน เจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง ถูกเขาสัมผัสยังไม่ถึงวัน ร่างกายและหัวใจของเธอก็เหมือนโดนเขาเข้ามาครอบงำ มันเริ่มโอนอ่อน และมีปฏิกิริยาแปลกๆกับเขา

“แน่ใจนะว่าไม่อาบ ฉันมีข้อเสนอให้เธอเลือก ระหว่างลุกไปอาบน้ำกับฉันดีๆ หรือ...” เขาเว้นคำพูดเอาไว้ ก่อนที่จะส่งสายตาเป็นนัยไปให้ร่างบางได้ร้อนๆหนาวๆเล่น

“จะให้ฉันจับเธอถอดเสื้อผ้าแล้วนอนคุยกันดีล่ะ เลือกเอานะอัน”

ใบหน้าของหญิงสาวร้อนวูบวาบ เมื่อได้ยินข้อเสนอที่สุดแสนจะเอาเปรียบเธอไปแทบทุกทาง เธอเม้มกลีบปากแน่น จะด่าเขาก็ไม่กล้า

“ว่าไงล่ะ ข้อแรกหรือข้อหลัง”

จะข้อไหน ฉันก็เสียเปรียบคุณทุกข้อป่ะ อีตาบ้าเธอเข่นเขี้ยวเขาอยู่ในใจ กำหมัดแน่น อยากจะกระโจนเข้าไปข่วนหน้าหล่อๆของเขาซะจริงๆ

“ชักช้าระวังฉันจะทำทั้งสองข้อนะ” เขาเร่งแกมขู่ แต่เธอก็ยังเอาแต่จ้องหน้าเขาเขม็ง

“โอเค ถ้าเลือกไม่ได้ งั้นฉันเลือกให้เอง เอาข้อ...” เมื่อเห็นเธอนิ่ง เขาก็ยิ่งแกล้ง จนอารดาเองที่เป็นฝ่ายทนไม่ไหว

“ข้อแรก!” เธอเลือกออกมาอย่างฉิวเฉียด ให้ตายเถอะ เธออยากจะกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้รอด

“หึ หึ ก็จะรออะไรล่ะ ลุกขึ้นมาสิ หรือว่าจะต้องให้ฉันเข้าไปอุ้ม”

“ไม่ต้อง” เธอสะบัดเสียงใส่เขา ก่อนที่จะฮึดฮัดลุกขึ้น

“แต่ฉันอยากอุ้ม” เขาฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ในตอนพูด แล้วย่างสามขุมเข้าไปจัดการตวัดร่างของคนตัวเล็กขึ้นไปไว้ในอ้อมแขน

“ว้าย!” คนถูกอุ้มไม่ทันตั้งตัวร้องเสียงหลง รีบยกแขนไปคล้องคอร่างสูงไว้ เพราะกลัวตก ต่อไปเธอจะต้องจำไว้ว่า คำว่าไม่ มันใช้ไม่ได้ผลกับคนอย่างเขา

เขาค่อยๆวางเธอลงยืนกับพื้นห้องน้ำ ก่อนที่จะเอื้อมมือไปกดล๊อกประตู และหันกลับมาใช้วงแขนกักร่างของเธอตรึงเอาไว้กับฝาผนังห้อง

“ไหนว่าจะอาบน้ำคะ”

เธอบอกเสียงอู้อี้ หลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบกับสายตาร้อนแรงของเขา พร้อมกับยกมือบางขึ้นมายันหน้าอกกว้างของเขาไว้

เขาไม่ตอบ แต่จับข้อมือเธอออกจากอกเขา แล้วรวบขึ้นไปตรึงไว้เหนือศีรษะของเธอด้วยมือเดียว ก่อนที่จะจัดการจับปลายคางมนของเธอให้แหงนหน้าขึ้น

“กินก่อนอาบได้มั้ย ฉันอยาก” เขาพูดอย่างไม่อายปาก พร้อมกับบดเบียดเรือนร่างเข้าหา

อารดามองเขาตาโต รู้สึกปั่นปวนไปทั่วท้องน้อย เพียงแค่ได้ยินคำพูดห่ามๆจากปากเขา

“ขอนะอัน ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ”

ลี ชินกิ ไม่รอให้อารดาได้ปฏิเสธ เขาประกบริมฝีปากลงไปบนกลีบปากของเธอทันที ก่อนที่จะสอดลิ้นเข้าไปแตะทักทายปลายลิ้นหวานของเธอ แม้คนตัวเล็กจะขัดขืนอยู่บ้าง แต่เมื่อเจอความช่ำชองของเขาเข้าไป ก็เริ่มอ่อนปรน ตอบสนองเขากลับมาบ้าง ยามที่ลิ้นร้อนชื้นของเขาดูดดึงกับเรียวลิ้นของเธอ

“อ๊ะ” อารดาหลุดครางเสียงหวาน ยามที่ร่างสูงผละริมฝีปากออก แล้วพรมจูบลากไล้ลงไปหาซอกคอหอมกรุ่นของตัวเอง

กระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอเม็ดแล้วเม็ดเล่าหลุดออกจากกันด้วยฝีมือของชายหนุ่ม อารดาเริ่มดึงสติกลับมาได้ก็เมื่อตอนที่ทรวงอกนุ่มยุ่นของตัวเองถูกมือหนาทาบทับลงมากอบกุมเอาไว้ หลังจากที่เสื้อและยกทรงของเธอหลุดไปกองอยู่บนพื้นเป็นที่เรียบร้อย

“คุณชินกิ” เธอเรียกเขาเสียงสั่น ดวงตาปรือฉ่ำไปด้วยไฟพิศวาสที่เขาเป็นคนจุดขึ้น

“จุ๊บ...ว่าไง” เขาเลื่อนใบหน้าขึ้นมาจุมพิตที่กลีบปากอิ่มของเธอหนึ่งที ก่อนที่จะถามเสียงพร่า

“อันกลัว” ร่างบางบอกเขา ถึงความหวาดกลัวที่เธอรู้สึก ถึงแม้เธอจะอายุยี่สิบปีแล้ว แต่ประสบการณ์ในเรื่องอย่างว่าก็ยังเป็นศูนย์

“ไม่มีอะไรน่ากลัว” เขาเอ่ยเสียงนุ่ม พลางยกมืออีกข้างขึ้นไปเกลี่ยปอยผมเธอเล่น

“แต่อัน...”

“ยังไม่เคยใช่ไหม” เขาพูดได้ตรงจุด จนอารดายังรู้สึกแปลกใจ ที่เขารู้เรื่องเกี่ยวกับเธอเป็นอย่างดี

“ทำไมคุณรู้”

“ฉันเป็นพ่อมดไม่รู้หรือไง ฉันรู้แม้กระทั่งว่าเธอยังไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเลยด้วยซ้ำ”

คนตัวโตพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทั้งที่แอบขำกับท่าทางเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง ปนอึ้งของเธออยู่ ยัยบ้า แค่จูบเธอครั้งแรก ฉันก็รู้แล้ว ว่าเธอน่ะจิ้น

“คุณชินกิรู้ แล้วทำไมถึงอยากจะได้อันอยู่ล่ะคะ ผู้หญิงสวยๆ เก่งเรื่องบนเตียงมีเยอะแยะ ทำไมต้องเป็นอันด้วยล่ะ” ปากเล็กเผยอยื่นได้อย่างน่ารัก ในขณะที่เอ่ยถาม

ก็เพราะฉันชอบเธอยังไงล่ะ ยัยเบ๊อะเขาบอกเธออยู่ในใจ จริงๆก็อยากจะพูดให้คนตัวเล็กได้ยินอยู่หรอกนะ แต่เพราะยังไม่มั่นใจว่าเธอจะคิดแบบเดียวกับเขาอยู่หรือเปล่า ถ้าวันข้างหน้าเธอกับเขาเข้ากันได้ดี ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธออาจจะได้จบลงเพียงแค่สามเดือนตามที่สัญญาระบุไว้ก็ได้

“ถูกใจไง” เขาบอกสั้นๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปหาริมฝีปากช่างเจรจาของเธอ

“อื้อ อย่าพึ่งสิคะ คุยกันก่อน อ๊ะ คุณชินกิ”

อารดาเบี่ยงใบหน้าหลบ แต่ก็ยังไม่วายที่แก้มนุ่มๆของเธอจะถูกเขารังแกเอา ที่สำคัญไอ้มือหนวดปลาหมึกของเขาก็เริ่มขยับเค้นคลึงฟ้อนเฟ้นเต้าอวบของเธอเป็นการใหญ่

แต่เขาหรือจะฟัง ในเมื่อจูบปากเธอไม่ได้ เขาก็จูบที่ลำคอขาวผ่องของเธอแทน แถมยังฝากรอยรักตีตราเป็นเจ้าของไว้อีกด้วย

“โอ๊ย เจ็บนะคุณชินกิ เบาๆหน่อยสิคะ อื้อ” เธอหันกลับมาว่าเขา แต่ก็เหมือนเป็นการเปิดโอกาสให้ริมฝีปากร้ายกาจของเขาเข้ามาครอบครองริมฝีปากของตัวเธอเอง

และครั้งนี้เขาก็ไม่คิดจะปล่อยให้เธอได้โต้แย้งเขาอีกต่อไป เขาจูบเธออย่างเร่าร้อน รุนแรงแต่แฝงด้วยความอ่อนโยนไปในตัว ปทุมถันคู่งามก็ถูกเขานวดเค้นอย่างหนัก สร้างความปั่นป่วนให้กับเธอไปทั่วร่าง

“ฮื้อ ยะ อย่า” เสียงหวานร้องห้ามเมื่อเขาสอดมือเข้าไปสัมผัสกับความอวบอูมที่ซ่อนอยู่ใต้แพนตี้ผืนเล็ก

“คะ คุณชินกิ อ๊ะ อัน...”

“อันอะไร บอกมาสิ”

เขาถามเธอเสียงยั่ว มองร่างงามที่กำลังบิดเร่าด้วยความปรารถนา ถ้ายังไม่รู้ว่าเธอยังใหม่ ป่านนี้เขาคงจัดการกระชากเรียวขาของเธอออกจากกัน แล้วกดแทรกตัวตนร้อนผ่าวของเขาเข้าไปหาความอ่อนนุ่มของเธอแล้ว

“มะ ไม่รู้ ฮึก มันทรมาน อ๊ะ” อารดาบอกเขา ก่อนที่จะครางผวาเมื่อชายหนุ่มจงใจกรีดปลายนิ้วลึกลงไปกับร่องกุหลาบงาม

“อันอยากได้มากกว่านี้มั้ยล่ะ” เขายังถามเธออย่างใจเย็น ต่างจากปลายนิ้วที่ขยับกรีดไล้ไปมาเพิ่มจังหวะเร็วและแรงขึ้น

“อื้อ ไม่ไหว ได้โปรด อย่าแกล้งอัน” เธอครวญครางบอกเขา ภายในร่างกายเหมือนมีไฟร้อนๆลามเลียไปทั่ว ช่องท้องของเธอก็คล้ายกับมีมวลคลื่นมหาศาลก่อตัวอยู่

ลี ชินกิ กระตุกยิ้มอย่างได้ใจ เขารีบปลดประโปรงของเธอ ดึงรั้งให้มันลงไปกองอยู่กับปลายเท้าเล็กพร้อมๆกับรูดแพนตี้ตัวบางลงไปพร้อมกัน ใบหน้าคมโน้มลงต่ำลงไปหาใจกลางร่างสาว มองความสวยงามที่เบียดชิดซุกซ่อนอยู่ระหว่างเรียวขาเสลาของเธอด้วยสายตาชื่นชม อารดาสวยไปทั่วร่าง ไม่มีที่ให้ติแม้แต่ส่วนเดียวสำหรับเธอ

“มะ ไม่นะ” คนตัวเล็ก ส่ายศีรษะรัว เอื้อมมือลงมายันไหล่หนาเอาไว้ แต่ก็แค่นั้น เพราะสุดท้ายสิ่งที่เธอกำลังหวั่น มันก็เกิดขึ้น

“อ๊ะ อื้อ”

เสียงหวานครางขึ้น ทันทีที่เขาจับสองขาของเธอแยกออกจากกัน และส่งปลายลิ้นร้อนชื้นของเขาเข้าไปละเลงกับกลีบร่องใจกลางความอวบอูม ร่างกายของเธอสั่นเทาอย่างหนัก ยามที่ลิ้นใหญ่ของเขาปาดเลีย และดุนดันเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง

“อา คุณชินกิขา” ความเสียวกระสันนำพาให้อารดาหลงลืมความเป็นตัวเอง ร่างงามขานเรียกชื่อเขาเสียงพร่า จิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่เขากำลังสร้างมันให้กับเธอ

“อ๊ะ สะ เสียว อันเสียว”

เธอหลุดคำนี้ออกมาในที่สุด ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้น มือบางกำทึ้งเส้นผมบนศีรษะของเขาอย่างลืมตัว เพราะในนาทีนี้เธอต้องการแค่เพียงให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้ไปเสียที

“ช่วยด้วย อ๊ะ ช่วยอันด้วย” อารดาวอนขอชายหนุ่มอย่างลืมอาย และเขาก็ไม่ทำให้เธอผิดหวัง จังหวะของลิ้นเริ่มรัวเร็วขึ้น พอๆกับความฉ่ำชื้นของน้ำหวานภายในโพรงสวาทของเธอที่ไหลเยิ้มออกมา

“อ๊า อื้อ อ๊าย”

ร่างบางหลับตาพริ้มเกร็งกระตุกหวีดร้องในตอนที่ถูกเขาส่งขึ้นไปแตะขอบสวรรค์ เธอรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างเบาหวิว ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะยืน รับรู้เพียงแค่ว่าถ้าไม่มีวงแขนหนาโอบกระชับอยู่ ป่านนี้เธอคงได้ไถลไปกองอยู่กับพื้น มือเล็กทั้งสองข้างของเธอที่ทิ้งลงไปข้างลำตัว ถูกเขาจับขึ้นมาเกาะเกี่ยวไว้บนไหล่หนาแทน

อารดาปรือตาขึ้นมามองใบหน้าคมที่อยู่ใกล้แค่คืบ พลันสองแก้มก็แดงก่ำ เมื่อความหวาบหวามที่ยังไม่จางหายจู่โจมขึ้น เพียงแค่ได้สบตาร้อนแรงของเขา เธอมองริมฝีปากหนาของเขา จินตนาการไปในตอนที่ลิ้นอุ่นข้างในสัมผัสกับกายสาวของเธอ ใบหน้าก็ยิ่งร้อนวูบวาบ รู้สึกว่าริมฝีปากตัวเองแห้งผาก จนต้องแลบลิ้นออกมาเลีย

“อย่ายั่วสิอัน แค่นี้ ฉันก็จะแข็งตายอยู่แล้ว” เขามองการกระทำของเธอว่าเป็นการยั่วเขา นึกอยากจะให้ลิ้นเล็กๆสีแดงสดของเธอแตะเลียลงไปกับปลายแก่นกายของเขาบ้าง

คนตัวเล็กทำสีหน้ายุ่งเหยิง เผยอกลีบปาก ไม่เข้าใจในคำพูดที่ดูคล้ายกับกำลังกล่าวหาเธออยู่ เห็นแบบนั้น ลี ชินกิ ก็ยิ่งอดใจไม่ไหวที่จะมอบจุมพิตดูดดื่มให้กับเธออีกรอบ ก่อนที่จะผละออก และบอกเธอเสียงพร่า

“ต่อนะอัน ฉันอยากเข้าไปในตัวเธอจนแทบจะลงแดงตายอยู่แล้ว”

********************************************************************************

เฮียชินกิเริ่มปฏิบัติการกินเด็กแล้วน๊า

ว่าแต่ว่า ยังมีรีดอ่านอยู่อ๊ะเปล่า (รู้สึกเหงาหงอย)

ถ้ามีก็แสดงตัวให้ไรท์เห็นด้วยนะคะ ไรท์คนนี้ขี้เหงา อยากอ่านคอมเม้นรีด

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/5.gif

 

 

 

 

 

 

 

 

 

           

           

           

 

 

           

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว