facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) เพราะความเมาแล้วเพราะอยากช่วยเพื่อนให้ง้อรุ่นน้องที่มันชอบสำเร็จ แต่ผมก็ดันไปเสร็จเพื่อนของน้องมันแทน แล้วที่ทำให้ผมปวดหัวที่สุดคือ...ผมดันรู้สึกดีกับมัน ผมกำลังจะเอาตัวเองไปอยู่ในวังวนของความรักหรอ...

ตอนที่ 4 : ขืนใจ ~nc~

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 : ขืนใจ ~nc~

คำค้น : #ดรีม #แทน #ขืนใจ #เกลียด

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.พ. 2564 01:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 : ขืนใจ ~nc~
แบบอักษร

#แทน 

 

      

 

   

 

            ตอนนี้ผมกลับมาเรียนได้ตามปกติแล้วหลังจากที่ผมหยุดเรียนไปหลายวัน ต้องปวดหัวแน่ๆ กับงานที่รอผมอยู่เพี๊ยบ! โอ้ย! >_< ยิ่งคิดผมก็ยิ่งปวดหัว เดี๋ยวจะต้องเตรียมหาที่ฝึกงานอีก อีกอย่างขออย่าให้ได้เจอไอเด็กบ้านั้นอีกเลย 

 

 

 

 

     [มหาลัย] 

 

      [คณะวิศวกรรมศาสตร์ : ไฟฟ้า] 

 

          วันนี้ผมมาก่อนเพื่อนๆ ของผม ผมก็เลยมานั่งรอพวกมันที่โต๊ะประจำที่พวกเราชอบนั่งกัน ผมหิวข้าวแต่เช้าเลยด้วย เช้านี้ต้องหาอะไรกินก่อนพวกเพื่อนของผมจะมาก่อกวนจิตใจของผม

 

       “อ้าวๆ ไอแทน นี่มึงหายป่วยแล้วหรอวะถึงมาเรียนได้เนี่ย? หายหัวไปเลยนะมึง สงสัยจะได้คนดูแลดี” ไอเบ็นเดินมาก็เอาหมาออกจากปากเลยนะมัน

 

        ผมคิดไว้แล้วไง ผมคิดผิดซะที่ไหนไอเบ็นมันโผล่มาก็จิกกัดผมทันทีเลย 

 

           “ใช่! มีคนดูแลกูดี มึงอิจฉากูหรอ? อิจฉาก็ลองไม่สบายดูละกันนะเพื่อนเบ็น!” ผมแขวะไอเบ็นกลับ 

 

         “กูสบายดีมันก็ดีแล้วนะ อีกอย่างให้กูเป็นแบบมึงกูได้ปวดหัวกว่าเดิมแน่ ตอนมึงไม่สบายงานเยอะมากเลยนะ มึงรีบมาเคลียร์เลยกูจดไว้ให้แล้วในสมุดมึงลองเปิดดู” เป็นเพื่อนที่กวนตีนแต่มีน้ำใจมากคนหนึ่ง

 

      “เออกูรู้แล้ว! กูถึงได้มาแต่เช้าอยู่นี่ไงล่ะ กะจะมาถามงานจากพวกมึงด้วย แต่ตอนนี้กูขอกินข้าวเพิ่มพลังมห้กับร่างกายของกูก่อนนะ เดี๋ยวกูจะตายก่อนที่จะทำงานเสร็จ” ผมบอกไอเบ็น กองทัพก็ต้องเดินด้วยท้อง

    “กูไปด้วย” ไอเบ็นมันรีบวิ่งตามตูดของผมมาทันที มันก็คงจะหิวไม่ต่างไปจากผมหรอก

 

  “เห้ย! ไอแทน กูฝากซื้อข้าวด้วย ไม่มีใครเฝ้าโต๊ะ” ไอบาสรีบวิ่งมาฝากผมซื้อข้าว มันจะเฝ้าโต๊ะเพราะคนอื่นๆ ยังไม่มา

 

    “อือก็ได้ แล้วมึงจะกินอะไรเดี๋ยวกูไปซื้อให้ก็แล้วกัน มึงเฝ้าโต๊ะไป” มีคนเฝ้าของก็ยังดี หายห่วงหน่อย

 

       “ขอบคุณมากๆ ครับเพื่อนเบท” รีบขอบคุณผมเชียว เรื่องขี้เกียจไว้ใจไอบาส

 

“กูเอาไข่กะทะเพิ่มไข่ให้กูอีกสองฟอง” สั่งผมอีกต่างหาก เรื่องเยอะนะไอบาส สบายอีกด้วย

 

 

 

   ผมเดินมาซื้อข้าวทั้งของตัวเองแล้วก็ที่เพื่อนสั่งให้ผมซื้อให้มัน พอกลับมาผมก็ลองเปิดสมุดดูงานที่ผมต้องทำดูก่อน โห!! ~_~ ทำไมงานมันเยอะแบบนี้ล่ะ หยุดเรียนไปแค่สามวันงานเหมือนมีให้ทำไปอีกสามปี ร้องไห้รอก่อนเลยไอแทนเอ้ย!! :/

 

         “ไอแทนทำไมทำหน้าเหมือนผัวไม่ทำการบ้านตอนเช้าเลยวะ” ปากนี่นะ เก็บเอาไว้กินข้าวดีกว่านะมัน

 

      “ไอเต้! มาถึงก็เห่าออกมาเลยนะเพื่อน” ผมละปวดหัวกับเพื่อนแต่ละคนของผม 

 

    “ก็กูเห็นมึงทำหน้าทำตาเหมือนคนอมโลกเอาไว้ทั้งใบ มึงเครียดเรื่องอะไรกันหะ” มันยังคงยุ่งกับเรื่องของผม

 

       “ไอบาส! ทำไมอาจารย์ให้งานเยอะจังวะ กูขาดไปแค่สามวันงานที่ต้องส่งทำไมเยอะเหมือนให้ทำสามปีเลยวะเนี่ย” บ่นครับ ขอแอบบ่นหน่อยเถอะครับ นอกจากจะไม่ได่มาเรียนแล้วผมก็ยังโง่อีกด้วยนะครับ

 

     “เออดิพวกกูยังเครียดกันอยู่เลยเนี่ย งานก็ยังไม่เสร็จกันหรอกแต่ต้องทยอยทำ พอถึงเวลาส่งจะได้ไม่อดหลับอดนอนกัน” ถูกตามที่ไอบาสคิดต้องทยอยทำไม่งั้นตาย  

 

       “เออ กูก็หวังว่ากูคงไม่น็อคไปอีกรอบหลังส่งงานเสร็จนะ” บ่นไปก็เท่านั้นแหละครับที่จริง แต่ขอให้ผมได้บ่นเถอะครับ เดี๋ยวจะกลายเป็นประสาท

 

 

         คุยกับพวกมันจนจุใจแล้ว ก็ถึงเวลากินข้าว ผมหิวแล้วด้วย พวกผมกินไปด้วยคุยเรื่องงานไปด้วยจนใกล้จะถึงเวลาเรียนของพวกเราแล้ว ผมจึงชวนเพื่อนๆ ขึ้นเรียนกันเลยจะได้ไม่เสียเวลาหาที่นั่งกันด้วย

 

 

 

 

   อาจารย์ก็เข้าสอนตรงเวลาเป๊ะ! เวลาไม่ขาดไม่เกินเลยแม้แต่นิดเดียว พอเข้าห้องปุ๊บอาจารย์ก็สอนปั๊บเล่นเอาผมตั้งสติแทบไม่ทัน วิชานี้เป็นวิชาที่ผมชอบมากเขียนแบบ (ผมประชด) เขียนแบบทีไรต้องมานั่งคิดนั่งคำนวณขาดไม่ได้แม้แต่มิลเดียว พวกผมเคยโดนสวดกันมาแล้วแต่ก็อย่างว่าครับสายงานเหมือนพวกผมถ้าพลาดงานก็พัง อาจารย์เลยเข้มงวดกับพวกเรามาก สามชั่วโมงผ่านไปช้ากว่าที่คิด 

 

          หลังจากอาจารย์สอนทฤษฎีเสร็จก็เริ่มให้พวกเราเริ่มปฏิบัติกันได้เลย พวกผมเลยว่าจะชวนกันไปหาอะไรกินก่อนเพราะตอนนี้ที่กินมามันหายแว๊บ! ไปกับการเรียนวิชาเขียนแบบหมดแล้ว  

 

        “เห้ย! ไอเต้/เบ็น/บาส/เบทไปหาอะไรกินกันมึงอาจารย์แกจะให้ทำปฏิบัติแล้วนะเดี๋ยวยาว”  

 

   “อือ..ก็ดีเหมือนกัน งั้นพวกเราไปหาอะไรกินกันก่อนแล้วค่อยกลับขึ้นมาเขียนแบบต่อดีกว่า” พวกเพื่อนๆ ของผมมันก็เห็นด้วย   

 

          ตกลงกันเสร็จว่าจะกินข้าวกันก่อนพวกเราก็เดินตรงไปยังโรงอาหารทันที จัดแจงหาที่นั่งโดยมีผมเป็นคนนั่งเฝ้าโต๊ะนั้นเอง พวกมันไม่ค่อยให้ผมไปซื้อข้าวเองหรอกครับ กลัวมีผู้ชายเข้ามาขอเบอร์ของผม ดูพวกมันคิดเถอะครับ ผมก็ผู้ชายคนหนึ่งใครมันจะมาชอบอะไรขนาดนั้น อีกอย่างผมก็ควงแต่ผู้หญิง ผู้ชายนี่ไม่เคยเข้าใกล้เลย เพื่อไม่ให้เสียเวลาผมเลยนั่งดูงานที่ต้องทำส่งอาจารย์หลังจากหยุดเรียนไปด้วย 

************************************* 

#ดรีม 

       ผมไม่เจอหน้าของพี่แทนมาหลายวันแล้ว โคตรคิดถึงเลยอะ ผมอยากเห็นหน้าพี่แทนจะตายห่าอยู่แล้ว แต่...ก็ดันเจอกันง่ายๆ ซะงั้น ผมอยากเดินเข้าไปทักพี่แทนนะครับ แต่พี่มันคงจะไม่อยากเห็นหน้าของผม ผมไม่อยากให้พี่มันเสียอารมณ์แต่ก็ไม่วายมีเรื่องให้หงุดหงิดจนได้ เมื่อมีไอหน้าหล่อที่ไหนก็ไม่รู้เดินเข้ามาเหมือนจะขอเบอร์ของพี่มันแน่ๆ มันยื่นโทรศัพท์ให้พี่แทนด้วย เมียผมนี่ก็ยิ้มให้มันอยู่ได้ไม่ปฎิเสธมันเลยทนไม่ไหวแล้วนะ >- 

 

      “ไอโยพวกมึงไปกินข้าวกันก่อนเลยนะกูมีเรื่องต้องเคลียร์สักหน่อย" บอกให้เพื่อนไปกินข้าวก่อนเลยครับ เดี๋ยวผมจะไปจัดการกับไอคนที่มันกล้ามายุ่งกับเมียของผมก่อน  

 

      “เห้ยๆ ไอดรีมมึงจะไปไหน? ใจเย็นๆ ก่อนนะมึง นี่มึงเป็นอะไร?"  ไอมาตังมันรีบมาดึงผมเอาไว้ก่อน  

 

      “กูจะไปหาพี่แทน พวกมึงกินข้าวกันไปก่อนได้เลยนะมาตัง แล้วถ้าตอนบ่ายไม่เห็นกู แสดงว่ากูลานะ จดงานไว้ให้กูด้วย" สั่งอพื่อนเอาไว้ก่อนครับ ถ้าผมทนไม่ได้ขึ้นมาก็ลากคนของผมไปจัดการครับ  

       

          “ใจเย็นๆ นะมึง ใจร้อนไปก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรมันดีขึ้นมาหรอก มันมีแต่จะเสียกับเสีย” เพื่อนเตือนผมก็จะจำเอาไว้นะครับ ผมเดินไปหาพี่แทนทันที ดูพี่เค้ากับไอหน้าหล่อนี่จะตกใจไม่น้อยที่เห็นหน้าผม 

 

         “O_O”  

 

          “ไอดรีม! มึงมาได้ยังไง? แล้วมึงมาทำไมอีกกูไม่อยากเห็นหน้าของมึง” พี่แทนรีบด่ากระแทกหน้าผมเลยครับ  

 

          “มาหาเมียไม่ได้หรือไง? มานี่!” ผมรีบเดินไปกระชากแบนของพี่แทน แล้วลากเดินมาที่จอดรถทันที  

 

 

 

 

   “ปล่อยกูนะไอดรีม กูเจ็บนะ!! มึงจะมาทำตัวเป็นหมาบ้าแถวนี้ไม่ได้นะ” พี่แทนยังไม่หยุดด่าผม พี่เค้าคงจะไม่รู้ว่าอารมณ์ของผมตอนนี้สินะ มันพร้อมจะทำร้ายพี่เค้าได้เสมอ 

 

          “ทำไมจะทำไม่ได้ครับ ไปอ่อยมันยังไงมันถึงได้ตามมายันโต๊ะแบบนี้!” ผมพูดออกไปด้วยความโมโห   

         

 “ปั๊ค!! ผั๊วะ))...”  

 

พี่แทนต่อยผมมาหนึ่งหมัดลงบนหน้าของผมทันที่ที่ผมพูดจบ พี่แทนคงจะโกรธผมมากที่พูดออกไปแบบนั้น แต่ผมก็หยุดปากหมาไม่ได้หนิ เมียทั้งคน  

 

        “กูไม่ได้อ่อยมัน ระดับกูไม่ต้องอ่อยก็มีคนพร้อมจะเข้าหาอยู่แล้วไม่ต้องอ่อยโว้ย!!” พี่แทนพูดกระแทกหน้าผม  

 

          “ได้!! มันใจนัก อ่อยดีนักถ้าอย่างงั้นวันนี้ก็ไม่ต้องเรียน! ไปนอนครางให้ผมฟังก่อนก็แล้วกันพี่แทน” ผมพูดแล้วจับพี่แทนยัดเข้าไปในรถ  

 

 

 

 

        ผมรีบขับรถกลับไปที่ห้องของตัวเอง พี่แทนเงียบไม่ขัดขืนอะไรผม ผมก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะตอนนี้โกรธและหงุดหงิดกับคำพูดของพี่แทนมาก  

 

        พอถึงห้องผมก็ลากพี่แทนขึ้นห้องทันที วันนี้แหละผมจะทบทวนให้พี่แทนรู้ว่าอย่ามาท้าทายกับคนอย่างผมให้มาก 

 

    “ปล่อยกูนะไอดรีมมึงจะทำอะไรกู อย่าคิดทำอะไรบ้าๆเป็นอันขาดนะ” พี่แทนพยายามพูดให้ผมปล่อยพี่เขา แต่ขอโทษครับไม่มีทางทำผมโกรธแล้วต้องรับผิดชอบ  

 

         “กลัวหรอเมื่อกี้ยังเถียงผมอยู่เลย พี่แทนคนเมื่อกี้หายไปไหนละ มาลองทบทวนกันใหม่นะสงสัยคราวที่แล้วเราจะได้กันเพราะความเมาพี่เลยไม่ได้สนใจมัน คราวนี้มาลองแบบไม่เมาดูว่าผมกับพี่จะมันกันขนาดไหน” ผมบอกพี่แทน   

 

       “อย่าเข้ามาใกล้กูนะไอดรีม ถ้ามึงทำอะไรแบบนี้กูจะเกลียดมึงไปจนวันตายเลย” พี่แทนขู่ผมแต่ผมหยุดไม่ได้แล้วครับ  

 

       “เกลียดผัวตัวเองลงก็เอาเล้ย พี่ทำให้ผมหมดความอดทนแล้ว พี่ต้องเป็นของผม ของผมคนเดียวผู้ชายคนอื่นไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวพี่เด็ดขาด”  

 

“กูไปเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไหร่หะ” ไอหมาบ้า    

       

“หึ งั้นก็เป็นมันตอนนี้เลยละกัน” พี่จะได้จำไว้ว่าผัวพี่คือใคร  

 

ตอนนี้ความหงุดหงิดและความโกรธ ของผมได้ทวีคูณมากขึ้นเกินกว่าจะกลับไปใจเย็นได้ แล้วผมจัดการฉีกเสื้อผ้าพี่แทนออก  

 

         แค๊วก))) ผมฉีกเสื้อผ้าพี่แทนออกเป็นชิ้นๆ  

 

          “ไอบ้าดรีมฮึก ฮึก จะทำอะไรกู อย่านะกูขอร้องมึงจะทำแบบนี้ไม่ได้นะฮึก” พี่แทนขอร้องผม  

 

         ยิ่งพี่แทนร้องไห้เหมือนยิ่งปลุกอารมณ์ผมขึ้นไปอีก ผมจัดการจูบลงบนริมฝีปากบางผมค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปสำรวจในโพลงปากของพี่แทนทันที มันช่างหอมหวานจริงๆผมกัดเม้มริมฝีปากพี่แทนแล้วค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาที่ซอกคอ ขาวของพี่แทน พี่แทนตอนแรกดิ้นขัดขืนจนสุดใจ โดนผมจูบเข้าไปก็หมดฤทธิ์ พี่แทนครางออกมาเบาๆ 

 

"อือ อือออออ  อ่าาาาา อ่าาาาา ดรีมมึงทำกูครั้งนี้มึงรู้ไว้ว่ามันเป็นแค่ความใคร่เท่านั้น"  

        

         พอพี่แทนพูดจบผมก็จูบพี่แทนอย่างหนักไปอีกทีค่อยๆเลื่อนไปยังซอกคอขบเม้มที่ซอกคอพี่แทน "ซี๊ดดด"  

 

     “อย่ากัดคอกู ห้ามทำรอยนะ กูไม่อยากให้เพื่อนเห็นอีกแล้ว” พี่แทนสั่งผมออกมาแต่คิดหรอว่าผมจะยอม  

  

      “ผมจะทำให้พี่เห็นว่าถ้าพี่คิดจะปากดีกับผมมันจะเกิดอะไรขึ้น อีกอย่างผมทำเพื่อต้องการให้คนเห็น” 

 

 "อ่าาาา อ่าาาา เจ็บ กูเจ็บนะไอดรีม อย่าพึ่งเข้ามานะกูเจ็บ อ่าาาาา” 

 

        เสียงพี่แทนครางออกมาทำให้ผมสติแตกไปแล้วตอนนี้ผมเลื่อนปากมายังจุดยอดอกสีหวานของพี่แทน ค่อยๆขบเม้มยอดอกสีหวานอยู่อย่างงั้น พร้อมใช้นิ้ววนตรงช่องรูรักของพี่แทน แล้วยัดมันเข้าไป 

 

 "อ่าาาา อ่าาาา เอาออกไป ดรีมกูเสียว อย่าทำกูเจ็บนะ อ๊ากกกกกกก ไอดรีมเจ็บ ไม่เอาแล้ว ไม่เอาแล้ว ฮึก ฮึก” น้ำใสๆที่ตาค่อยๆไหลออกมา ทั้งความเจ็บ เสียว จุก ปะปนกันไปหมด T_T  

 

      ยิ่งพี่แทนครางออกมาผมก็ยิ่งอยากเข้าไปในตัวพี่แทนมาขึ้นเท่านั้น ผมจับแกนกายของผมรูดขึ้นลงขึ้นลงก่อนจะยัดเข้าไปสำรวจในช่องรูรักของพี่แทน  

 

       ส๊วบบบ))))))) "อ้าาาาาาาา กูเจ็บ"  

 

  " อ๊ากกกกกกก ไอดรีมกูเจ็บ อย่าขยับนะ” พี่แทนใช้มือดันหน้าอกผมไว้ ผมไม่สามารถห้ามความรู้สึกตัวเองได้แล้วตอนนี้ 

 

      พรับ ))))) พรับ ))))) พรับ ))))  

 

ผมขยับซอยถี่รัว ขึ้นลง ขึ้นลงเป็นจังหวะ "อ่าาาาาพี่แทนรูพี่แน่นมาก อ่าาาา" ผมครางออกมาเพราะรูรักของพี่แทนทั้งแน่นทั้งรัดผมจนผมจะเสร็จแล้ว  

 

       "อ่าาาาา อ่าาาา  )))))))))" 

      

     พรับ พรับ )))))) )))))))  

 

          "อ่าาาาา อ่าาาาาา ไอดรีมเบาๆ อ่าาาาาา อย่าแรงๆ เจ็บ!! จุกไปหมดแล้ว อ่าาาา” พี่แทนครางออกมาไม่หยุด 

 

        ผมมองคนใต้ร่างครางชื่อผมพร้อมกับบิดตัวไปมาเมื่อผมซอยถี่รัวขึ้นลง ขึ้นลง "อ่าาาา" ผมก็ไม่สามารถทำพี่แทนเบาได้อีก 

 

พรับบบ ))) 

 

สวบบบ ))) 

 

พรับบบบ ))) 

 

สวบบบบบ )))    

 

 "อ่าาาา อ่าา อ่าาาา อ่าาาาา ซี๊ด ...."  

 

“ดรีม แรงๆ แรงอีก แรงกว่านี้”  

 

“ได้ครับ เมียขอมาผัวจัดให้” ผมยกสะโพกพี่แทนขึ้นแล้วจัดการสวนแกนกายของผมเข้าไปถี่รัวทันที พี่แทนหัวสั้นคลอนไปมา เตียงเสียดัง เอี๊ยดอ๊าด)) เอี๊ยดอ๊าด)) ผมไม่สามารถหยุดความร้อนแรงได้แล้ว ผมไม่สนใจใครจะได้ยินเสียง ผมรู้แต่ว่าตอนนี้ผมต้องการคนที่นอนครางใต้ร่างผมอย่างกระหาย 

 

         ผมจับพี่แทนพลิกคว่ำลงยกสะโพกพี่แทนขึ้นเพื่อให้พี่แทนได้รู้สึกถึงจุดสุดยอด แล้วครางออกมา 

 

        "อ่าาาาาา อ่าาาาา"  

 

         "เสียวววว เสียววววว เสียวววววววมาก" 

 

       "แรงงงง แรงงงงง อีก แรงงง แรงงง อีก ดรีมกูจะไปแล้ว กูจะเสร็จแล้ว อ่าาาาาาา อ่าาาาา" แล้วน้ำสีขุ่นๆพี่แทนก็ไหลออกมาเลอะหน้าท้องของผม เป็นภาพที่โคตรเอ็กซ์สำหรับผมมาก  

 

      “ตาผมบ้างละนะพี่แทน” ผมกระแทกเข้าออกรูรักของพี่แทนทันที  พรับบบบ พรับพรับ ))))))) ผมเร่งจังหวะเพราะใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกัน  

 

       พรับบบบบ พรับบบบบบ พรับบบบบ  

 

“พี่แทนแน่นมาก อ่าาาาาา" ผมครางออกมาอย่างคนหอบกระหาย  

 

      สวบบบบ สวบบบบบ สวบ ))))))  

 

ผมสวนเข้าอออย่างรวดเร็วทางรูรักของพี่แทนจนตอนนี้มันบวมขึ้นมาแล้ว แต่ตัณหาของผมยังไม่หมด 

 

       พรับบบบ พรับบบบบ สวบบบบ สวบบบบบ )))))) 

 

       "อ่า อ่าาาาา อ่าาาา ผมใกล้จะเสร็จแล้ว ใกล้แล้วพี่แทน” ผมเร่งขยับถี่ขึ้น "อ่าาาา อ่าาาาา" ผมขยับไปสองสามครั้งก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นเข้าไปในรูรักของพี่แทน   

   

 "อ่าาาา อ่าาาาาา" 

 

ผมก้มลงจูบซับเหงื่อของพี่แทนแล้วจัดการพี่แทนต่อ ผมเริ่มแล้วไม่มีทางจบแค่เพียงรอบเดียวแน่นอน บทรักของผมกับพี่แทนยังคงมีต่อไปจนกว่าผมจะพอใจ จนพี่แทนสลบไปแล้วตอนนี้  

 

        ผมสงสารพี่แทนนะ แต่พี่แทนพูดให้ผมโมโห ตื่นขึ้นมาคงจะเกลียดผมหน้าดู แต่เกลียดก็ยังดีกว่าปล่อยให้พี่มันกลายไปเป็นของคนอื่น ไม่ว่าพี่เป้ หรือใคร จะไม่มีวันได้พี่แทนไปแน่นอน  

 

      ผมจัดการคว้านน้ำรักของผมออกจากรูรักของพี่แทน เช็ดตัว แต่งตัวให้พี่แทน ยังดีที่พี่แทนใส่เสื้อผ้าผมได้ จากนั้นผมก็ขึ้นมานอนกอดพี่แทนบนเตียง พี่แทนตอนไม่โวยวายก็น่ารักดี แต่โวยวายทีผมแทบจะจับกดให้จมเตียงเหมือนวันนี้ ผมนอนกอดพี่แทนไปสักพักก็เริ่มเข้าสู่วังวนความเพลียเผลอหลับไป  

 

 

************************************ 

**คนน้องจะหื่น ห่าม โหดอะไรขนาดนี้ไปว่าพี่เค้าอ่อยอีกงานนี่ได้ง้อกันยาวไป** ไรท์มาต่อแล้วนะจ้าnc อาจจะไม่ค่อยถูกใจเท่าไหร่ แต่ไรท์จะพยายามเขียนให้ดีขึ้นกว่านี้นะจ้า :) ฝากด้วยนะจ้าอย่าพึ่งทิ้งไรท์ไปไหนนะ**  

(ยังไม่ได้แก้คำผิด)  

  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว