Twitter-icon Instagram-icon

เอาความสุขมาให้ >.<

19 ไม่งอแงนะครับ

ชื่อตอน : 19 ไม่งอแงนะครับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.9k

ความคิดเห็น : 90

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2562 04:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19 ไม่งอแงนะครับ
แบบอักษร

“ฟอดดดดด ไม่งอแงนะครับ” ตอนนี้ก็มาถึงมหาลัยแล้วแต่ยังไม่ได้ลงจากรถ เพราะน้องปีนข้ามมานั่งตักผมก่อนนะสิ

“ไม่ได้งอแง” ขนาดบอกไม่ได้งอแงยังกอดผมไม่ปล่อยเลย ไม่ให้ผมลงจากรถด้วย

“แล้วเป็นอะไร ไหนบอกเกียร์สิ” ถามไป ส่วนมือก็ลูบหัวน้องที่ซบตรงอกไปด้วย

“ไม่รู้” ปกติถ้าน้องเป็นแบบนี้ก็คือหวงผม ไม่อยากให้ผมไปไหน แล้วบวกกับตัวอุ่นๆของน้องหรือนี้อาจจะเป็นสาตุให้น้องมาอ้อนผมขนาดนี้ก็ได้ คงต้องหายามาให้กินแล้วแหละ

“ไม่ต้องคิดมากเลย น้องก็อยู่กับเกียร์จะไปกลัวอะไร ปะไปกินข้าวกัน” ผมใช้พลังงานน้องไปเยอะเดียวจะไม่มีแรงเดิน ต้องบำรุงหน่อย

“เบลแชทมาบอกว่าอยู่โรงอาหารกลาง” พอดีเลย พวกไอ้เอ็มก็อยู่ที่นั่น แถวนี้ไม่มีคนเพราะเป็นที่จอดวีไอพี มีแค่ลุงยามที่เฝ้าดูความเรียบร้อย

“ครับ จุ๊บ!” จุ๊บหัวน้องที่ตอนนี้ซบอยู่ตรงอกผมแล้วค่อยเปิดประตูให้น้องลง พอน้องลงไปแล้วผมก็เอื้อมมือไปหยิบเอากระเป๋า Chanel “Diamond Forever” Handbag ที่น้องวางไว้หน้ารถมาสะพายแทน แล้วพากันเดินออกไป

‘โหหหหห เขาเดินมาด้วยกันเลยมึง’

‘เมื่อเช้าน้องเฟย์แม่งอย่างโหด แต่โคตรน่ารักเลยว่ะ’

‘เออ กูนี้ไม่กล้าแซวเลยสัส’

‘อร๊ายยยยย หล่อมาก สูง ยาว แบบนี้ฉันชอบ’

‘ไอ้หน้าอ่อนนั้นมันเป็นใครวะ สงสัยตั้งแต่น้องเฟย์ของกูวิ่งไปกอดมันแล้ว’

‘กรี๊ดดดดด น้องเกียร์แม่งโคตรสามีเลยมึง’

‘กระเป๋าที่น้องเกียร์พายนั้นมึงว่าใช่ของน้องเฟย์ไมวะ’

‘ถ้าไม่ใช่ก็เหี้ยแล้วอิควาย นั้นกระเป๋าผู้หญิงชัดๆน้องเกียร์คงไม่ซื้อมาใช้เองหรอกมั้งราคาตั้งแปดล้านกว่าๆอิสัส’

‘กรี๊ดดดดด น้องเฟย์รวยขนาดนั้นเลยหรอวะ’

‘โอ้ยยยยย อิจฉานาง มีผู้หล่อสะพายกระเป๋าให้’

‘งื้อออเมื่อเช้าเขาก็ถือให้กัน แต่ตอนนี้เขาสะพายให้เลยมึง’

‘น้องเฟย์กูทำไมมากับไอ้หน้าหล่อนั้นได้วะ’


เสียงนักศึกษาที่พูดถึงผมกับน้องดังตลอดทางจนมาถึงโรงอาหาร แล้วก็เจอกับพี่ฟร้อนพี่เกลแล้วก็เพื่อนพวกเขาที่มีกลุ่มแฟนคลับแอบถ่ายรูปกันอยู่

“เกียร์ นั้นพี่เกลกับพี่ฟร้อนท์” น้องหันหลังมาบอกผมเมื่อมองไปเจอคนดังของมอที่เด่นสุดในโรงอาหารแล้ววิ่งไปนั่งตักพี่ชายตัวเอง ทั้งกอดทั้งอ้อนเลยครับ ผมก็ต้องเดินตามไปแล้วนั่งลงข้างพี่เกลแล้วกอดพี่เกลบ้าง พี่เกลก็ยกมือมาลูบหัวผม พวกผมกอดกันเป็นประจำอยู่แล้ว สมัยพี่เกลโดนแกล้งตอนมอต้นมอปลายก็มีแต่ผมนี้แหละที่คอยกอด

เสียงกรี๊ดมากมายดังขึ้นจนคนทั้งโรงอาหารต้องหันหาต้นเหตุ ที่ตอนนี้มีแต่คนยกมือถือมาถ่ายรูปอัดคลิปกันเต็มไปหมด

“หนูเป็นอะไรตัวเล็ก ปกติไม่อ้อนเฮียแบบนี้นิ” ก็นั้นแหละ ปกติน้องไม่อ้อนพี่ชายตัวเองขนาดนี้หรอก ถ้าไม่ป่วย

“งื้อออออ” น้องไม่ตอบ พี่ฟร้อนท์ก็ลูบหัวน้องตัวเองแล้วหันมาเป็นเชิงถามผม พี่เกลก็เหมือนกัน

“ผมคิดว่าน้องจะไม่สบาย ก่อนลงรถมาตัวอุ่นๆ” พี่ฟร้อนกับพี่เกลก็ผยักหน้ารับรู้

“ปล่อยเมียพี่ได้แล้วเกียร์ กอดนานไปแล้ว” นี้ยังจะมาห่วงเมียกับผมอีก ที่ตัวเองกอดเมียผม ผมยังไม่ว่าเลย

“อย่าว่าเกียร์” ฮ่าาาา น้องเงยหน้ามาว่าพี่ฟร้อนที่ตัวเองยังกอดไม่ปล่อย พี่ฟร้อนถึงกับงงเลยครับ

“ไอ้เกียร์ ยัยลูกหมูไม่สบายเพราะรอยพวกนี้ใช่ไหม” ผมก็ได้แต่ยิ้มหล่อๆไปให้ พี่ฟร้อนคงเห็นแหละ น้องใส่เสื้อนักศึกษา มองลงต่ำถึงเห็น เพราะผมทำช่วงหน้าอกเท่านั้น

“เกียร์รุนแรงกับน้องหรอ” พี่เกลก็ถามมาได้ ใครจะไปตอบถูกวะ


‘เขารู้จักกันด้วยหรอว๊ะ กรี๊ดดดดด’

‘ถึงขนาดนั่งตักกอดกันแบบนั้นกูว่าไม่ใช่แค่รู้จักว่ะ โอ้ยยย แต่ตอนนี้อิจฉาพี่เกลที่โดนน้องเกียร์กอด’

‘แต่พี่ฟร้อนกับเกลเป็นแฟนกันไม่ใช่หรอ แล้ว..ฉันงง งื้อออ’

‘ข่าวที่ว่าอิยัยน้องเฟย์อ่อยพี่ฟร้อนคือเรื่องจริงหรอเนี่ย’

‘ทำไมพี่เกลนิ่งจัง ปกติแค่ผู้หญิงเดินเข้ามาหาพี่ฟร้อนก็โดนจัดการแล้วไม่ใช่หรอ’

‘แต่อันนี้มองแล้วยิ้มด้วย หนักสุดก็กอดน้องเกียร์ตอบนี้แหละ โอ้ยยยย ใจจะวาย’

‘อร๊ายยย แต่ฉันเขิล งานดีหมดเลย’

‘งานนี้เพจต้องลุกเป็นไฟแน่เลยมึง’


“น้องมาหาเกียร์มา เลิกกอดพี่ฟร้อนได้แล้ว” น้องก็ผละกอดออกแล้วลงจากตักพี่ชาย เดินอ้อมมานั้งตักผมแทน พี่ฟร้อนถึงกับงงหนักกว่าเดิมเลยครับ

“เกลว่าน้องเป็นไข้แล้วแหละค่ะพี่ฟร้อน ดูสิตัวร้อนขนาดนี้แล้ว” พี่เกลเอามือว่าวัดไข้น้อง ใช่ ตัวร้อนขึ้นกว่าเดิมมาก

“ไอ้ฟิว ไปเอายาลดไข้ให้กูหน่อย เดียวน้องเฟย์จะงอแงหนักกว่าเดิม”

“เออๆ รอแปป” พวกพี่เขาก็เอ็นดูเฟย์เหมือนน้องสาวตัวเองนั้นแหละครับ

“เฟย์มาหาพี่เกลมา เดี๋ยวให้เกียร์ไปซื้อข้าวให้หนูจะได้กินยา” น้องก็ลงจากตักผมแล้วนั่งลงตรงกลางผมกับพี่เกลที่พี่เกลขยับให้นั่งพร้อมกับกอดพี่เกลไว้อีก ตอนนี้ใครบอกอะไรก็ทำตามหมด เชื่อฟังดีมากเลยครับ

กลุ่มแฟนคลับถึงกับงงตามๆกัน แต่ก็ยังพากันถ่ายรูปไม่หยุด

‘ฉันว่าหน้าพี่ฟร้อนกันน้องเฟย์คล้ายๆกันเลยว่ะ’

‘เออว่ะ ฉันพึ่งสังเกตุ’

‘พี่ฟร้อนก็มีน้องสาวนิ แต่พวกเราไม่เคยเห็นหน้า’

‘มีแต่รูปสมัยเด็กที่อยู่ในเน็ตอ่ะ ฉันเลยดูไม่ออก’

‘หรือว่าจะจริง ชื่อ ฟอฟันเหมือนกันด้วย’

‘ฉันว่าใช่แน่ๆ โหดเหมือนกันอีกต่างหาก เมื่อเช้าเห็นว่าเล่นงานรุ่นพี่ที่มาหาเรื่องถึงกับได้นอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลเลย’

‘จริงหรอมึง!!’

‘ข้าวออกจะดังอิปลาย มึงไปอยู่ไหนมา’

‘แล้วเขาเป็นแฟนกับน้องเกียร์หรอวะ เห็นสะพายกระเป๋าให้กัน ถ้าบอกว่านั้นกระเป๋าน้องเกียร์กูไม่เชื่อแน่ๆ’

‘กระเป๋าแพงขนาดนี้ในประเทศไทยคงมีแค่ครอบครัว รัชสิทธิโยธิน เท่านั้นแหละที่กล้าซื้อ’

‘ใช่ เห็นของพี่เกลแต่ละใบนะ ราคานี้สร้างบ้านได้สบายเลย’

ระหว่างที่ผมยืนรอข้าวผัดก็ฟังพวกแฟนคลับพี่เกลกับพี่ฟร้อนคุยกันไปเรื่อย เขาคงคิดว่าคุยกันเบาแล้วมั้ง

พอได้ข้าวของผมกับของน้องก็ถือกลับไปนั่งที่เดิมตอนนี้พี่ฟิวก็เอายามาให้แล้ว

“เฟย์ กินข้าวก่อนครับจะได้กินยาเร็วคนเก่ง” น้องลุกมานั่งตัวตรงเมื่อผมพูดเสร็จ

“ป้อนหน่อย” หึหึ น่ารักชิบหาย ถ้าไม่เกรใจคนในโรงอาหารผมจับมาจูบแล้ว

“ครับๆ” ผมป้อนได้สองสามคำพี่ฟร้อนก็พูดขึ้น

“ให้พี่เกลป้อนแทนไหม เกียร์จะได้กินข้าวตัวเองด้วย” น้องก็ผยักหน้ารับ ผมไม่ได้ว่าอ่ะไร ผมป้อนก็ได้ สบายอยู่แล้วแค่นี้เอง แต่พี่ฟร้อนพูดมาแบบนั้นผมก็ต้องให้พี่เกลป้อนแทน ถ้าบอกให้กินเองผมว่ามีน้องแน่ๆก็เลยต้องส่งช้อนให้พี่เกลป้อนต่อ

Rrrrrrrrrrrr

“ว่า”

(ไอ้เกียร์ ตุ๊กตามารเป็นอะไรทำไมต้องป้อนข้าว)

“ไม่สบาย เป็นไข้”

(เมื่อเช้ายังซ่าอยู่เลย เย็นมาเป็นไข้เฉย เออๆ เพื่อนยัยตุ๊กตาสงสัย เห็นมันแปลกเลยบังคับกูโทรถาม)

“อืมๆ” แล้วผมก็กดวางสายไป


“อะไรครับ” วางสายไปผมก็เห็นน้องนั่งจ้องผมจนต้องถามออกไป

“ใคร..” หมายถึงใครโทรมาหรอวะ

“ไอ้เอ็ม” พอผมบอกว่าใครโทรมาน้องก็ผยักหน้ารับแล้วหันไปอ้าปากรอให้พี่เกลป้อนข้าวต่อ พี่เกลกับพี่ฟร้อนแล้วก็เพื่อนพี่แกถึงกับหัวเราะออกมาเลยครับ มันน่ารักจริงๆนะ

ความคิดเห็น