ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 :: สัญญาต้องเป็นสัญญา

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 :: สัญญาต้องเป็นสัญญา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2562 09:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 :: สัญญาต้องเป็นสัญญา
แบบอักษร

สัญญาต้องเป็นสัญญา

PorPar of Y *::* มึงอยู่ไหน

Nighteiei ***::*** ห้อง

PorPar of Y*::กูได้ยินข่าวเรื่องนี้มา*แคบหน้าจอเพจคิ้วล่าสุด พร้อมคอมเม้น*คนปล่อยกระแส#ไนท์มิค ไม่ใช่เพจกู เพจ* sexyboy ไม่เคยปล่อยกระแสนี้

Nighteiei ***::*** เออกูรู้ กูไม่ได้สนใจอะไรอยู่แล้วใครจะว่าอะไรก็เรื่องของเขา

**PorPar of Y ::** แต่กูสน แน่นอนไม่ใช่เรื่องปล่อยกระแส #ไนท์มิค

PorPar of Y*::* แต่เป็นเรื่องที่มึงกับน้องจูบกันกลางห้าง

PorPar of Y*::เพื่อนกูในเพจคิ้วถามกันยิกๆว่าสรุปเรื่องมันเป็นยังไงเพราะตอนนี้ข่าวมี 2 กระแส จูบ กับ ไม่จูบและสิ่งที่กูต้องการรู้ตอนนี้คือเรื่องจริงไนท์ สรุปมึงจูบน้องหรือเปล่าวะ??*

Dome paka dum:: วร้ายยยย ตรั่ยแล้ววววว

TonTon::กูจะอยู่เงียบๆ ฟังแบบเงียบๆล่ะกัน*สติ๊กเกอร์ปูเสื่อรอ*

GooDDooG::*สติ๊กเกอร์เผือก*

**Nighteiei ::** เออ จูบ

PorPar of Yเชี่ยยยยยยย เชี่ยมาก ใครสั่งใครสอนให้มึงทำแบบนั้นกับน้อง แม่งเอ๊ยยย นี่มึงคงไม่ได้คิดจะหลอกฟันน้องแล้วทิ้งใช่ไหมวะ

Nighteiei ***–*** คนอย่างกูเนี่ยนะจะไปหลอกฟันน้องมึงแล้วทิ้ง เหอะ สาบานเลยว่าแม้แต่ปลายเล็บน้องมึง กูก็ไม่เคยคิดจะแตะ

PorPar of Y *::แม้แต่ปลายเล็บก็ไม่เคยคิดจะแตะ??* หึ กล้ามากอิไนท์น้ำหน้าอย่างมึงกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ไง

Nighteiei ***–*** กูพูดจริง กูไม่เคยพิศวาสไม่แม้แต่จะคิดสักนิดเดียว

PorPar of Y:: โหหหห หมั่นหน้ามากเลยนะค่าอีไนท์ถ้ามึงจะเชื่อมั่นในตัวเองขนาดนี้ล่ะก็ มาพนันกับกูไหม

Nighteiei ***::*** ได้จะพนันอะไร ว่ามาเลย

PorPar of Y:: กูขอพนันเลี้ยงเหล้าร้านพี่เป็ดสามคืนติดเลยถ้ามึงไม่แตะต้องน้องและพนันต่ออีกหมื่นนึงว่าถ้ามึงอยู่กับมิคเกิน 1 เดือนมึงจะหลงรักน้องหัวปักหัวปรำ

Dome pa ka dum::กูลง 2000 ข้างอิปลา

TonTon::กูด้วย 3000 พอ

Nighteiei ***::*** นี่พวกมึงไม่คิดจะอยู่ข้างกูหน่อยเหรอวะ

Dome pa ka dum *::* หึ น้ำหน้าอย่างมึงกูเพิ่มพนันเป็น 5000เลยล่ะกัน

Nighteiei::เชี่ยโดม มึงเชื่อกูเถอะว่ากูไม่มีทางทำอะไรไอ้เด็กแมวนั่น เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะเว้ย มีใครจะเปลี่ยนมาอยู่ข้างกูไหม

GooDDooG :: *สติ๊กเกอร์ยกมือ*

Nighteiei ***::*** มึงอยู่ข้างกูเหรอกู๊ด

GooDDooG:: เปล่า**5000 ข้างไอ้ปลาเหมือนกัน

Nighteiei ***::*** เออ ได้! จำสิ่งที่มึงพนันกันไว้เลยนะแล้วก็มาดูตอนจบว่าใครกันแน่ที่จะได้เสียเงินกับเสียเหล้า

PorPar of Y::โอเค due!!!!

ผมเบ้ปากโยนมือถือลงเตียงแล้วเดินออกมาข้างนอก เห็นไอ้มิคกำลังยกมือถือขึ้นถ่ายรูปแมวกับมาตินที่นอนหลับอยู่ข้างกัน

หึ น้ำหน้าอย่างไอ้เด็กนี่มันน่าพิศวาสแล้วจับกดตรงไหนวะ

ตัวก็บาง ถึงไม่ได้ผอมแบบหุ้นขี้ก้างแต่ไม่มีความนุ่มยุ่นของหน้าอกให้น่าจับเลยสักนิด

ถึงหน้าตาจะน่ารัก แต่สุดท้ายมันก็คือผู้ชายคนนึงป่ะว่ะ และคนอย่างผมก็ไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันอยู่แล้ว ไม่เคยชอบ และไม่คิดที่จะชอบ

“โอ้ยยยยย” ไอ้มิคร้องเสียงหลงตอนที่ผมเดินมาผลักหัวมัน “อะไรของพี่วะ จู่ๆมาผลักหัวผมทำไมอ่ะ”

“หมั่นไส้ไง” เสียงฮึดฮัดในลำคอดังขัดใจที่ผมทำร้ายร่างกายมัน  “แล้วนี่มึงไม่คิดจะกลับบ้านกลับช่องเลยรึไง ถ้าช้ากว่านี้กูไม่ไปส่งหรอกนะ กูจะนอนแล้ว”

“เออพี่ไปนอนเหอะ เดี๋ยวผมกลับเอง” เจ้าตัวตอบทั้งๆที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองผม

“ถ้างั้นก็ตามใจมึงเลย” ผมตอบพร้อมกับเอื้อมมือไปอุ้มมาตินที่นอนอยู่บนตัวแมวไอ้มิค “ยังไงถ้าออกไปแล้วล็อคประตูห้องให้กูด้วยล่ะ”

“อื้อ...รู้แล้ว”

“เออแล้วพรุ่งนี้มึงจะมาหาแมวมึงก่อนหรือว่าจะไปองค์การเลย” พรุ่งนี้ทั้งผมและเขามีนัดสัมภาษณ์กับเว็บ dek-ven

“คงเข้ามาหาเจ้าเหมี้ยวก่อน”

“งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้มึงไปองค์การพร้อมกูล่ะกัน”  มิคพยักหน้าแล้วหันไปเล่นกับแมวต่อ

เราสองคนไม่ได้มีบทสนทนาอะไรต่อกันอีก ผมเอามาตินมาเล่นในห้องนอนจนเผลอหลับ ตื่นมาอีกทีก็เกือบ 4 ทุ่ม พบว่าเด็กมิคนั่นกลับไปแล้ว ส่วนมาตินก็ขึ้นไปนอนบนที่นอนตัวเองตรงตู้ข้างเตียง เหลือก็แต่แมวไอ้มิคที่นอนคุดคู้อยู่บนโซฟา

ผมเดินไปอุ้มแมวไอ้มิคมานอนบนเตียงด้วยกัน เห็นนอนขดแบบนั้นก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้ มันโชคดีแค่ไหนแล้วที่มาเจอคนอย่างผมเพราะถ้าเป็นคนอื่นอาจจะไม่ได้มานอนบนเตียงแบบนี้

“เจ้าเหมี้ยวน้อยยย” ผมได้ยินเสียงแว่วมาแต่ไกลแต่ยังจับใจความสำคัญไม่ได้ และมันก็ไม่ใช่แค่เสียงอย่างเดียวเท่านั้น ผมรู้สึกเหมือนมีคนอยู่บนเตียงด้วย

สาเหตุเพราะการขยับไปมา ถึงจะไม่ได้แรง แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ผมค่อยๆลืมตาตื่น

ภาพที่เห็นคือไอ้เด็กมิคนอนคว่ำอยู่บนเตียงผมโดยมีแมวมันกับมาตินนอนอยู่ตรงกลางระหว่างเรา มือข้างนึงยกขึ้นลูบหัวแมวเบาๆ ส่วนเจ้าแมวก็หลับตาพริ้มเอียงมือเข้าหาเจ้าของ มาตินนอนซุกอยู่ตรงเท้าแมวอย่างไม่ได้กลัวอันตรายใดๆ ส่วนไอ้แมวก็ไม่มีท่าทีจะหันมาเขมือบมาตินด้วย

เห็นอย่างนี้ผมก็เบาใจไปเปาะหนึ่งว่าแมวมันจะไม่แดกมาตินของผมแน่ๆ

“ฮ้าวววว” ผมแกล้งหาวเสียงดังเพื่อให้ไอ้มิครับรู้ว่าผมตื่นแล้ว

 เด็กนั่นเหลือบตามองผมนิดนึงก่อนจะหันไปเล่นกับแมวต่อ ไม่มีคำทักทายหรือสวัสดีอะไรจากรุ่นน้องต่างคณะ

เอออ!! ให้มันได้อย่างนี้นะไอ้แม้วววว

ถึงมหาลัยผมจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับพวกโซตัส แต่การทักทายกันก็เป็นหนึ่งในเรื่องสากลไหมวะ เด็กนี่มันจงใจกวนตีนผมชัดๆ

ผมแกล้งขยับเข้าไปใกล้แมวมันอีกคืบ ระยะห่างระหว่างผมกับมิคจึงเหลือเพียงแค่แมวกั้น

“............” มิคไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาแค่ขมวดคิ้วไม่พอใจ แสดงสีหน้าประมาณว่าอย่าขยับมาใกล้กว่านี้แทน

“ไม่คิดจะทักทายกูหน่อยหรือไง” ผมถามพร้อมกับขยับท้าวศีรษะมองไปยังคนอีกคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง มือข้างที่เหลืออยู่ก็เอื้อมไปเล่นกับมาตินที่นอนหลับอยู่

“ก็ผมเห็นพี่นอนอยู่ก็เลยไม่ได้ทัก”

“เหรอ”

“อืม” วันนี้มิคมาในชุดไปรเวท เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้นพอดีเข่า ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรมากไปกว่าริมฝีปากสีเชอรี่ที่กำลังไล่จุ๊บลงไปที่หน้าผากแมวเบาๆ เจ้าเหมี้ยวร้องอย่างรู้งาน มิคเองก็ยิ้มออกมาตอนที่แมวน้อยขยับเปลี่ยนที่ซุกจากที่นอนเป็นซอกคอมันแทน

ผมเผลอมองริมฝีปากมิคแล้วนึกถึงความนุ่มของมันที่ได้สัมผัสไปเมื่อวาน จริงๆตอนจูบผมได้กลิ่นหอมหวานของรสชาติกาแฟจากริมฝีปากมันด้วย

อดคิดไม่ได้ว่าเช้านี้เจ้าตัวก็คงกินกาแฟมาอีกเช่นกัน

ไอ้มิคคงสัมผัสได้ถึงสายตาผมเพราะมันเงยหน้าขึ้นมอง แต่พอรู้ว่าสิ่งที่ผมมองอยู่ไม่ใช่ดวงตาแต่กลับเป็นริมฝีปากของตัวเองก็รีบเม้มปากแทบจะทันที คิ้วเขาขมวดขึ้นน้อยๆเหมือนคนที่กำลังดูท่าทีว่าผมจะทำยังไงต่อ

ผมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ จริงๆนึกถึงเรื่องเมื่อวานก็ส่วนหนึ่ง แต่หลักใหญ่ใจความของการเลียปากตัวเองก็เพื่อจะแกล้งมันเล่นเท่านั้น

“ประสาท” มิคพูดเสียงเบาพร้อมกับมุดหน้าลงไปที่หมอนเกินครึ่ง หูขาวสะอาดเปร่งสีแดงจนรับรู้ได้ไม่ยากว่าเด็กนี่กำลังเขิน ความคิดที่ว่ามิคน่าจะยังไม่เคยจูบใครก็แว่บเข้ามาในหัว

“กูได้ยินนะ”

“ก็พี่แม่งบ้า”

“แค่เลียปากเพราะหิวน้ำเนี่ยนะ ถึงกับด่ากูว่าประสาทเลยเหรอมิค”

“เออไง” จากที่ตอนแรกเด็กนี่แค่หูแดง ตอนนี้กลายเป็นว่าหน้าและลำคอก็แดงไปด้วยหึ ตลกว่ะ

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะ ผมเอื้อมมือไปหยิบมาดู พบว่าเป็นไอ้ปลาที่โทรเข้ามา

(มึงอยู่ไหน อีกสองชั่วโมงทีมงานที่นัดไว้เขาก็จะเข้ามาแล้วนะเว้ย)

“อยู่ห้อง”

(มึงพูดใหม่อีกรอบดิ๊ไนท์)

“อยู่ห้อง ยังไม่ได้อาบน้ำเลย เอาน่า กูไปทันอยู่แล้วแหละ หอกูก็อยู่แค่นี้”

(แต่มึงก็ควรมาเตรียมตัวไหมไนท์)

“แล้วไง ทีน้องมึงล่ะ มันยังไม่มาไม่ใช่เหรอทำไมไม่ด่ามันบ้าง”

“มึงรู้ได้ไงว่ามิคยังไม่มา”

“ก็มันอยู่กับกูเนี่ย”

(เดี๋ยวนะไนท์ มึงยังมีเรื่องอะไรอีกไหมที่ยังไม่บอกกู เล่ามาให้หมดเลยนะสัด)

“เออๆเดี๋ยวกูออกไปที่ระเบียงแป๊บ”

(ความลับ)

“ไม่ได้ลับอะไรขนาดนั้นหรอก กูแค่อยากดูดบุหรี่ด้วย” ผมลุกออกจากเตียงพร้อมกับบุหรี่ 1 ตัว ทิ้งให้แมวหลงทางนอนอยู่บนเตียงต่อ มาตินดูจะเข้ากันได้ดีกับไอ้มิค สังเกตได้จากการที่มันวิ่งไปนอนซบที่บ่าคนนอนอยู่

ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับมิคให้ไอ้ปลาฟัง มันหัวเราะยิ้มเยาะเหมือนมั่นใจว่าสิ่งที่ผมกับมันพนันกันเมื่อวานเป็นมันและพวกไอ้โดมแน่ที่ชนะ ซึ่งผมไม่รู้หรอกว่ามันไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ทั้งๆที่ตัวผมเป็นเจ้าของเรื่องเองแท้ๆ ยังไม่มั่นหน้าขนาดนั้นเลย แต่ก็ช่างแม่งเหอะว่ะ ตอนนี้ขออาบน้ำก่อน เหนียวตัวจะแย่

ผมใช้เวลาอาบน้ำเกือบ 10 นาที พอออกมาก็เห็นว่าไอ้เด็กมิคยังนอนเล่นกับแมวอยู่บนเตียง

“มึงกินข้าวมาหรือยัง” ผมถามมิคตอนที่กำลังแต่งตัว น้องเงยหน้ามองผมแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ “งั้นเดี๋ยวแวะไปกินข้าวที่โรงอาหารกลางก่อนแล้วค่อยไปองค์การดีไหม”

“อืม ยังไงก็ได้”

“เออเดี๋ยวยังไงเอาแมวมึงไปด้วย กูบอกปลาแล้วว่าจะช่วยหาบ้านให้มัน”

“ได้เหรอพี่ไนท์ เว็บไซต์เขาอนุญาตแล้วงั้นเหรอ”

“เออดิกูบอกไอ้ปลาให้ถามเขาให้แล้ว เว็บเขาโอเค เราก็แค่ประกาศบอกเขาว่ามีแมวหลงทางต้องการหาคนรับเลี้ยง แต่ข้อตกลงระหว่าเราถ้ามีคนรับเลี้ยงไปก่อนก็ไม่ได้หมายความว่ามึงจะยกเลิกสัญญาได้”

“.................”

“เพราะสัญญาของเราคือแมวมันมีบ้าน กับ ผู้หญิงพวกนั้นเลิกตามกู ถึงแมวมึงจะมีบ้านแล้ว มึงก็ไปไหนไม่ได้จนกว่าขวัญกับฟางจะเชื่อว่า....”

“..........”

“มิคเป็นแฟนพี่จริงๆ” ผมก้มหน้าลงมาอยู่ในระดับหน้าน้อง

“............”

“เข้าใจใช่ไหมครับ” มิคเม้มปากแน่น ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดปลายจมูกทำให้ผมรู้สึกว่าเด็กนี่กำลังตื่นเต้น  หน้าน้องยังคงนิ่งปกติ แต่ที่เห็นจะแดงเป็นพิเศษก็คงเป็นหูนั่นแหละ“ที่รัก”

“อื้มมม” ช่วงจังหวะที่น้องหันหน้าหลบ ปลายจมูกผมสัมผัสเข้ากับแก้มนิ่ม ความหอมหวานครั้งนี้ไม่ใช่รสชาติกาแฟ แต่เป็นกลิ่นแป้งเด็ก“ผมรู้แล้วน่า อยู่กันสองคนไม่ต้องมาพูดจาชวนเลี่ยนแบบนี้ก็ได้ไหม จะอ้วก”

น้องผลักหน้าผมออกไปไกลๆ เขาอุ้มแมวตัวโปรดไว้แนบอกแล้วเดินหนีออกไปที่ห้องรับแขก อดยิ้มและก็หัวเราะไม่ได้ ดูๆไปเด็กนี่ก็น่ารักอย่างที่ไอ้ปลาพูดจริงๆนั่นแหละ

แต่อย่างว่าผมกับมันเพิ่งเจอกันแค่ 2 วัน เรื่องที่ผมจะตกหลุมน้องหรืออยากได้น้องมาเป็นตัวจริง ผมว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ แต่ผมก็อยากพิสูจน์เหมือนกันว่าเด็กนี่จะทำให้ผมตกหลุมรักและหัวใจเต้นแรงได้ไหม

 เพราะถึงขนาดที่ไอ้ปลามันกล้าพนันแบบนี้ก็แสดงว่าน้องน่าจะมีดีพอตัว

ถ้าทำได้ผมก็ยินดีน้อมรับความรู้สึกนั้น แต่ถ้าไม่ได้ เงินพนันที่ไอ้ปลากับพวกไอ้โดมลงมาก็เสร็จผมไปตามระเบียบ

“พี่ไนท์ ทำไมมีแต่คนมองเราวะ พี่ไปทำอะไรผิดมาหรือเปล่า ขโมยของใครมาแล้วไม่เอาไปคืนเหรอ” เด็กนี่พูดเองเออเอง มโนเสร็จสรรพว่ากูไปขโมยของแล้วไม่ยอมเอาไปคืน คิดห่าอะไรของมันวะ รู้หรอกว่าแม่งพูดเล่นแต่หน้าตาจริงจังของมันทำเอาผมไปไม่เป็น

“ขโมยบ้านพ่อมึงดิ”

“ก็คนมองพี่” ปกติผมไม่ได้ใส่ใจคนรอบข้างอยู่แล้ว ครั้งนี้เองก็เหมือนกัน

“มองมึงนั่นแหละ บอกมาว่ามึงไปขโมยกางเกงในใครมาใส่”

“พี่ไนท์ททท”

“ไม่ต้องมาแก้ตัว มึงใช่ไหมที่ขโมยอ่ะ”

“พอแล้วเลิกเล่น” น้องมันยกมือห้ามแล้วก้มลงกินข้าวต่อ มือนึงกินข้าวอีกมือเล่นแมว ชาตินี้คงแดกเสร็จอ่ะ

“เอาแมวมานี่เดี๋ยวกูดูมันเอง แดกไปเล่นไปชาตินี้จะกินหมดไหม”

“……….”

“ไม่ต้องมาทำหน้าตอแหล แดกๆไปข้าวอ่ะ ไอ้ปลาโทรมาบอกว่าเว็บ dek-ven เขามาถึงองค์การแล้วให้เวลาอีก 30 นาทีถ้ายังแดกไม่หมดกูจะเอาแมวมึงไปปล่อย”

“พี่ไนท์!!!”

“เออไงกูชื่อไนท์มึงคิดว่ากูชื่อมาริโอ้รึไง มองอะไรล่ะกินเข้าไปสิ” ผมหมั่นไส้เวลามันยู่ปากใส่ เลยดีดปากมันไปที มิคเม้มปากส่งเสียงฮึดฮัดแล้วเริ่มกินข้าวในจานต่อ ส่วนผมก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปแมวเล่น

ฮือออออออ แอดว่าคู่นี้ต้องมีซัมติงรองว่ะ ข่าวล่ามาจากหลายแหล่งว่าตอนนี้ #ไนท์มิค มากินข้าวด้วยกัน พร้อมพยานรักปักอก 1 ตัวถ้วน นี่ว่าข่าวที่เขาเป็นแฟนกันแต่อิพี่แกล้งทำไม่รู้จักน้องเพราะความหมั่นไส้น่าจะเป็นเรื่องจริง *แนบรูปความหวานเกือบ 10 รูป* นี่ถ้าไม่เกรงใจเพจจะเปิดอัลบั้มแยก #ไนท์มิค ตั้งหากและ

เปิดแยกเลยค่ะแอดดดด ฮือออพี่มึงน่ารัก ตอนอยู่กับมาตินว่าอบอุ่นแล้ว แต่พอเห็นอยู่กับแมวทำไมถึงอุ่นจนร้อนขนาดนี้

ถ้าเรื่องเขาสองคนเป็นแฟนกันจริงๆ แสดงว่าข่าวจูบกันกลางห้างนี่เรื่องจริงถูกมะ #เรือผีแล่นเร็วมากกกก

เราว่าจริงแต่เพื่อนมิคคงอยากปกป้องเพื่อนไม่อยากให้เพื่อนเสียหาย อีพี่มึงก็ช่างแกล้ง พูดมาได้ว่าไม่รู้จักแมวมิค น่าตีจริงๆ

เราว่าช่วงนั้นเขาทะเลาะกัน อีพี่มึงมาง้อแล้วแมวมิคก็ยังโกรธอยู่เลยบอกให้เพื่อนไปแก้ข่าว แต่ตอนนี้ดีกันแล้วไง เลยไม่แคร์สายตาประชาชี #พล็อตฟิคเรือผีไหมคะ ใครว่างแต่งด่วนนนนนน

พี่มึงอัพรูปแมววววววว บอกว่าลูกชายตัวใหม่

Nighteiei นิวซัน มายเบ๊บ น่ารักไหมครับ ฝากตัวด้วยนะ

เดี๋ยวนะคะซิสสสสส นิวซันนี่พอรู้ว่าแมวที่อยู่ในรูป แต่มายเบ๊บนี่หมายถึงใครอีกคนที่อยู่ในรูปหรือเปล่าคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามใช่ไหมคะพี่มึง ฮืออออกูว่าเขาได้กันแล้ว

เลี้ยงแมวขนาดนี้ ลืมมาตินแล้วหรอวะ พี่มึงงงงงงง

Nighteiei ลืมห่าอะไรล่ะ มาตินอยู่ห้องกูไม่อยากให้ลูกกูต้องมาสุงสิงกับสังคมโหดร้ายภายนอกที่มีแต่คนจ้องจะจับมันแดกหรอกนะ

พี่ไนท์สรุปว่าพี่กับมิครู้จักกันก่อนที่จะมีกระแสใช่ไหม ตอบมาาาาาาา

พี่มึงงงงงงพอเรื่องมิคล่ะเงียบเลยนะสาดดดดด โดนอะไรปิดปากไว้ค่าาา

พี่มึงงงงงเล่ามาเลยนะ แมวมิคกับพี่เป็นแฟนกันถูกมะ

FangFang ไนท์ควรบอกความจริงกับทุกคนนะคะ อย่าปล่อยให้เรื่องมโนพวกนี้มันทิ่มแทงจินตนาการคนอื่นเลย หลอกคนอื่นได้ แต่หลอกตัวเองไม่ได้นะคะที่รัก

KawnKao โกหกไปก็เท่านั้น รู้ๆกันอยู่ว่าอันไหนเป็นเรื่องจริง

ผมเงยหน้ามองคนตรงข้ามที่ยังกินข้าวอยู่

“มีแต่คนถามเรื่องมึงกับกู”

“แล้ว?”

“ก็ไม่แล้วไง กูแค่จะบอกมึงว่าถึงเวลาของแฟนปลอมๆสักที”

“????”

Nighteiei ใช่ครับทุกคน น้องเป็นแฟนผม จริงๆเราเพิ่งคบกันได้ไม่นาน น้องไม่ได้อยากเปิดเผยตัวนักหรอก และเรื่องที่แกล้งตอบ ask ว่าไม่รู้จักกันเพราะอยากจะแกล้งเขาเท่านั้น ยังไงต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับที่โกหกเรื่องนี้ หวังว่าทุกคนจะรับได้ ขอบคุณมากๆครับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว