ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2562 16:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

ขวัญเกล้าเดินเข้ามาที่โรงแรมแห่งหนึ่งด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ก่อนจะเปิดประตูห้องที่เป็นเป้าหมายและแทรกตัวเข้าไปทันที ร่างบางที่อยู่ในชุดสีสดเดินมาทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างอารมณ์เสีย

“เป็นอะไรไปครับคุณขวัญ อารมณ์ไม่ดีมาเชียว”ชายหนุ่มรูปร่างกำยำราวกับพวกนายแบบ เดินถือแก้วไวน์มาส่งให้หญิงสาวก่อนจะซุกหน้าลงที่ลำคอระหงจากทางด้านหลัง ขวัญเกล้าหลับตาลงปล่อยให้เขาขบเม้มไปตามลำคอและไหล่มนอย่างต้องการระบายอารมณ์

“ก็รันต์น่ะสิ ไม่ยอมให้นังเด็กใบบัวนั่นออกจากบ้าน เวลาฉันไปหาก็ทำเป็นไม่สนใจฉัน ฉันว่ารันต์จะต้องหลงรักนังเด็กนั่นขึ้นมาจริงๆแน่นอน”มือบางยกแก้วไวน์กระดกรวดเดียวจนหมดแก้วก่อนจะวางมันลงแล้วดึงร่างของชายหนุ่มมานั่งลงข้างๆกาย

“แล้วคุณขวัญจะทำยังไงครับ ให้ผมจัดการให้ไหม”ขวัญเกล้ายังคงนั่งใช้ความคิดโดยมีชายหนุ่มข้างๆนั่งลูบไล้ไปมาบนขาเนียนที่มีเพียงกระโปรงสั้นๆขวางกั้นไว้ อีกมือก็สอดเข้าไปในเสื้อตัวสวยและคว้าเข้าที่เนินหน้าอกนุ่มภายใต้บราเซียพร้อมกับบีบเค้นมันอย่างเร้าร้อน

“เอาเป็นว่าตอนนี้เธอก็ทำให้ฉันมีความสุขก่อนแล้วกัน เอาไว้ถ้าฉันหาทางได้เมื่อไหร่ รับรองว่าฉันเรียกใช้เธอแน่ ธีรัช”ขวัญเกล้าพูดพร้อมกับโน้มลำคอของร่างสูงนั้นเข้าหาตัวเอง ก่อนจะนอนราบลงกับโซฟา ธีรัชยิ้มก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระโปรงแล้วดึงชั้นในตัวน้อยออกมาจนสุดทางแล้วลุกขึ้นจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง ขวัญเกล้ามองไปที่ร่างเปลือยเปล่าตรงหน้าก่อนจะกัดริมฝีปากตัวเองแน่น เอื้อมมือมาแกะกระดุมเสื้อตัวเองออกเผยให้เห็นหน้าอกนวลเนียนที่ถูกชายหนุ่มดึงเสื้อชั้นในขึ้นไปจนพ้นทางไปแล้วเมื่อครู่ ธีรัชรีบทิ้งตัวลงหาร่างที่แสนเย้ายวนก่อนจะสอดท่อนเนื้ออันใหญ่โตนั้นเข้าไปในช่องทางรักของหญิงสาวสุดแรง เท่านี้พายุสวาทก็โหมกระหน่ำขึ้นภายในห้องแห่งนี้ สองร่างที่สอดประสานก็แข็งกันโยกขยับเข้าหากันด้วยความร้อนแรง และคงอีกนานกว่าที่ทุกอย่างจะสงบลง

...............................................................

หลังจากทุกอย่างเริ่มลงตัวใบบัวและการันต์ก็ใช้ชีวิตภายใต้หลังคาเดียวตามปกติ หญิงสาวอยากจะถามเขาเหลือเกินว่าในตอนนี้เธออยู่ในฐานะอะไรสำหรับเขา เธอไม่อยากที่จะปิดบังมารดาอีกแล้ว เพราะมารดาของเธอถามอยู่ตลอดถึงสาเหตุที่หญิงสาวยังคงอยู่ในบ้านหลังนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอเองที่ยืนกรานว่าจะไป วันนี้หญิงสาวตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะสารภาพเรื่องราวต่างๆให้เขาฟัง โดยเฉพาะเรื่องที่เธอไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆกับบิดาของเขา แล้วสุดท้ายผลจะออกมาเป็นเช่นไรเธอก็พร้อมที่จะรับ ใบบัวเดินไปเดินมาอยู่ภายในสวนเพื่อรอพบเขา แต่ว่าตอนนี้มันก็เริ่มค่ำแล้วแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะกลับ ใจคอเริ่มสั่นไหวเมื่อนึกถึงบิดาของชายหนุ่มที่เสียไปเพราะอุบัติเหตุ กลัวว่าการันต์จะเป็นอันตรายแบบนั้นเช่นกัน แต่แล้วการรอคอยก็สิ้นสุดลงเมื่อแสงไฟหน้ารถสาดส่องเข้ามา และเมื่อเห็นรถคันนั้นเต็มตา หญิงสาวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเขา ใบบัวรีบเดินออกมาจากที่ซ่อนเพื่อตรงมายังเขาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่ามีคนเดินลงมาจากอีกฝั่งของรถ

“คุณขวัญ!!!”เมื่อรู้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือใคร ใบบัวก็แทบจะยืนไม่อยู่ และยิ่งเห็นท่าทางที่ทั้งคู่เดินคล้องแขนกันเข้าบ้านไปใจดวงน้อยก็ปวดหนึบกับภาพที่เห็น น้ำตาเอ่อขึ้นมาคลอทั่วดวงตาเศร้านั้นทันที เท้าที่กำลังจะเดินไปอ่อนแรงลงดื้อๆ หญิงสาวทำได้เพียงยืนมองเขาเดินเข้าไปในบ้านจนลับตา

“ไม่มีใครอยู่หรือคะรันต์ ทำไมเงียบจัง”ขวัญเกล้าเอ่ยถามเมื่อเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก ชายหนุ่มเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างระอาใจ ความจริงแล้วเขาไม่ได้ต้องการจะไปรับเธอมาเลย แต่เป็นเพราะหญิงสาวตรงหน้านี้โทรมาบอกกับเขาว่ามีเรื่องทุกข์ใจมาก อยากมีเพื่อนคุยไม่อยากที่จะอยู่ตามลำพัง ด้วยความสัมพันธ์ครั้งเก่าและน้ำใจที่หญิงสาวมีให้ในตอนที่เขาเสียบิดาไป ทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธเธอได้

“คงจะเข้าห้องกันหมดแล้วน่ะ ส่วนป้าจันลากลับบ้านต่างจังหวัด อีกสามวันกว่าจะกลับ”การันต์ตอบอย่างเสียไม่ได้โดยไม่ทันสังเกตเห็นสายตาเจ้าเล่ห์ที่ขวัญเกล้ามี ร่างบางเดินเข้าไปในบาร์เครื่องดื่มก่อนจะคว้าแก้วไวน์ทรงสวยมาสองใบ หยิบไวน์ที่ต้องการแล้วเปิดมันรินลงแก้วทันที หญิงสาวมองไปยังชายหนุ่มที่ยังคงนั่งนิ่งมองออกไปนอกบ้านก่อนจะคว้าซองบางอย่างออกมาจากกระเป๋าและเทมันลงไปในไวน์ที่เธอเตรียมไว้สำหรับการันต์ ขวัญเกล้าถือแก้วไวน์ทั้งสองแก้วเดินไปนั่งลงข้างๆเขา ก่อนจะส่งแก้วให้เขาถือ โดยที่ไม่ลืมว่าควรจะส่งแก้วไหนให้กับเขา

“ดื่มเป็นเพื่อนขวัญหน่อยสิ วันนี้ขวัญเครียดมากเลย อยากหาเพื่อนดื่มแต่ไม่อยากไปดื่มที่อื่น ขวัญเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวมันอันตราย”คำหวานออดอ้อนดังขึ้นข้างๆหู ที่หญิงสาวจงใจเบียดชิดร่างเข้ามาหา การันต์รับแก้วมาถือไว้ไม่อยากที่จะดื่มมันเข้าไปเลยสักนิด แต่ก็ถูกอีกฝ่ายคะยั้นคะยอให้ดื่มเข้าไปจนได้ ไม่นานนักชายหนุ่มก็เริ่มมึนงงและตั้งตัวไม่อยู่

“เป็นอะไรไปคะรันต์”หญิงสาวแสร้งถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นอะไร การันต์จับศีรษะตัวเองเมื่อมันเริ่มโคลงเคลงก่อนที่ร่างกายจะเริ่มร้อนรุ่มขึ้นเรื่อยๆ ขวัญเกล้ายิ้มเมื่อเห็นว่ายาเริ่มที่จะออกฤทธิ์

“ผม...ผมรู้สึก...ไม่ดีเลยขวัญ...เป็นอะไรก็...ไม่รู้”ลมหายใจที่เริ่มติดขัดทำให้เขาพูดจาแทบไม่เป็นประโยค ร่างสูงตั้งท่าจะลุกแต่ก็ต้องเซนั่งลงตามเดิม โดยมีขวัญเกล้าเข้าไปพยุง

“ขวัญว่าคุณไปพักที่ห้องดีกว่านะคะ เดี๋ยวขวัญพาไป”ชายหนุ่มพยักหน้าเมื่อเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว ขวัญเกล้าเข้าพยุงเขาทันทีก่อนจะเดินตรงไปยังบันไดทันที ใบบัวที่เดินเข้ามาเห็นทั้งคู่เข้า ก็รีบเดินเพื่อที่จะพาตัวเองไปให้พ้นจากตรงนี้โดยไว แต่ก็ไม่พ้นสายตาของขวัญเกล้าไปได้

“เดี๋ยว”ใบบัวหยุดชะงัก แต่ก็ไม่หันกลับไปมองภาพบาดตานั้น และอีกฝ่ายเองก็รู้เช่นกัน

“อีกสิบนาทีช่วยเอาน้ำส้มไปให้ฉันที่ห้องของรันต์ที”พูดจบขวัญเกล้าก็พยุงร่างที่แทบจะไม่รู้สึกตัวขึ้นบันไดและตรงไปยังห้องนอนของการันต์ทันที ใบบัวที่ยืนหันหลังอยู่นั้นก็ปล่อยน้ำตาให้ไหลรินลงมาอย่างกลั้นไม่อยู่ขวัญเกล้าพาชายหนุ่มที่เริ่มเลื่อนลอยมานอนบนเตียงทันที ก่อนที่ร่างบางจะกระโจนตามลงไปหา การันต์รู้สึกร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก ราวกับร่างกายจะแตกออกจากกัน และที่น่าแปลกใจไปกว่านั้นคือตอนนี้ตัวตนของเขามันตื่นตัวเสียจนเขาปวดไปหมด สติสัมปชัญญะที่มีบ่งบอกให้เขารู้ว่าตนเองกำลังโดนวางยา

“คุณเอาอะไรให้ผมกิน...ขวัญเกล้า”เสียงถามเริ่มแข็งขึ้นด้วยอารมณ์โมโหผสมกับความรัญจวนวาบวาม แต่หญิงสาวไม่ตอบก่อนจะลากฝ่ามือเข้าไปในชายเสื้อของเขา ไล้ขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงอกกว้างที่เธอหลงใหล มือน้อยอีกข้างค่อยๆบรรจงแกะกระดุมออกทีละเม็ดอย่างใจเย็นจนมันออกไปจนหมด เผยให้เห็นอกแกร่งที่เธอไม่ได้สัมผัสมันมานาน ชายหนุ่มกระสับกระส่ายด้วยฤทธิ์ของยาที่ปลุกเร้าอารมณ์จนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ แล้วยิ่งหญิงสาวตรงหน้ากำลังทำเหมือนเชิญชวนเขาก็ไม่ปาน ขวัญเกล้าลุกขึ้นก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองออกบ้างจนเหลือเพียงเสื้อชั้นในตัวน้อยที่ห่อหุ้มอกอวบเอาไว้ ก่อนจะพาร่างมานอนลงข้างๆเขาอีกครั้ง การันต์พยายามเบี่ยงหนีแต่ก็ถูกอีกฝ่ายดึงกลับมาอีกครั้ง

“ขวัญรู้นะคะว่าคุณกำลังต้องการ และขวัญก็ยินดีที่จะทำให้รันต์มีความสุข”พูดไม่พูดเปล่า หญิงสาวยังจัดการถอดเสื้อของเขาออก และเริ่มลงมาที่ปราการชิ้นล่าง มือน้อยค่อยๆปลดตะขอกางเกงอย่างใจเย็นก่อนจะบรรจงรูดกางเกงของเขาลงจนมันเกือบจะพ้นตัว

“หยุดนะขวัญ...ออกไป....จากห้องผม....เดี๋ยวนี้ ผมบอกให้...ออกไป”การันต์ยังคงพยายามหาทางให้ตัวเองออกห่างจากผู้หญิงร้ายกาจคนนี้ แต่ดูเหมือนเธอจะกอดรัดเขาเอาไว้แน่นราวกับงูก็ไม่ปาน เสียงเคาะประตูดังขึ้นแต่กลับไม่ได้เข้าสู่โสตประสาทของการันต์เลยแม้แต่น้อย มีเพียงขวัญเกล้าเท่านั้นที่ได้ยินและกำลังรอให้มันดังขึ้นอยู่พอดี บานประตูค่อยๆถูกเปิดออกพร้อมกับที่ขวัญเกล้าปลดตะขอเสื้อชั้นในออกและกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของชายหนุ่มที่นอนรุ่มร้อนอยู่บนเตียง

เพล้ง!!!!!แก้วน้ำส้มคั้นในมือของใบบัวหล่นลงมาทันทีที่ได้เห็นภาพบาดตาที่เกิดขึ้นภายในห้อง มือน้อยถูกเจ้าของยกขึ้นปิดปากกั้นเสียงสะอื้นไห้เอาไว้แน่น ความเจ็บปวดมันแล่นขึ้นมาจุกอกราวกับว่าหัวใจดวงน้อยๆมันกำลังจะหลุดลอยออกมาจากร่าง ขวัญเกล้ารับรู้แล้วว่าอีกฝ่ายเข้ามาเห็นเธอแล้วแต่หญิงสาวก็แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงและยังคงซุกไซร้ไปตามลำคอและอกกว้างนั้นไปมา ใบบัวรีบพาตัวเองออกไปจากตรงนั้นทันที ไม่อย่างนั้นจิตใจของเธอมันคงจะดับสลายไปเป็นแน่ ที่ต้องมาเห็นชายอันเป็นที่รักและเป็นดังดวงใจ กำลังเสวยสุขอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ที่เธอเองก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากนักว่าผู้หญิงคนนั้นมาแย่งเขาไปจากเธอ เพราะความจริงแล้วขวัญเกล้ามาก่อนเธอเสียด้วยซ้ำไป ใบบัวพาตัวเองกลับมายังห้องก่อนจะซบหน้าลงกับที่นอนแล้วปล่อยความอัดอั้น ความเจ็บปวดและความขมขื่นทั้งหมด ให้ออกมากับหยาดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูไม่หยุด มือน้อยจิกที่นอนไว้แน่นจนเล็บนั้นมันทะลุผ้าปูมาจนถึงเนื้อจึงรู้สึกเจ็บ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้สนใจในเมื่อความเจ็บในใจมันกำลังโจมตีเข้ามาอย่างหนักหน่วงมากกว่า

“ฮือออ....คุณรันต์....ทำไม....ทำไมความรู้สึกของบัว....ฮืออออ...มันส่งไปไม่ถึงคุณเสียที...ฮืออออ”ใบบัวร้องไห้ออกมาอย่างน่าเวทนา ความรักที่เธอมีให้เขา มันกำลังย้อนกลับมาทำร้ายเธอเสียแล้ว หญิงสาวทำได้เพียงถามตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนั้น อยากรู้เหลือเกินว่าทำไมการรักเขามันทรมานแบบนี้ เธอทำอะไรผิดหนักหนา ฟ้าถึงส่งบทลงโทษที่เจ็บเจียนตายมาให้เธอเช่นนี้ หญิงสาวกุมอกตัวเองเอาไว้พร้อมกับร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสก่อนจะเผลอหลับไปทั้งที่น้ำตายังคงไหลออกมาอยู่เช่นนั้น

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว