ขอบคุณนักอ่านทุกคนนะค่ะ ทุกยอดเหรียญ ทุกยอดไลค์ ทุกคอมเม้นคือกำลังใจให้เจนนะค่ะ + ฝากFB: หมายเลข10 +

ชื่อตอน : 5.ตื้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2562 09:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5.ตื้อ
แบบอักษร

แพ้ทาง 🕊 ตื้อ

เธอถึงกับไปไม่เป็นกับคำถามเขาเลย จะบอกว่าร้อนเงินก็ไม่นะแต่ว่าต้องรับผิดชอบงานไง เธอไม่อยากจะไปสาย

“พี่เทพมีอะไรรีบพูดสิ” เธอรีบจริงๆเขาก็เอาแต่มองหน้าเธออย่างนั้นวันนี้จะรู้เรื่องไหม

“เลิกงานกี่โมงเดี๋ยวไปรับ” เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลาคุยกัน

“2 ทุ่มค่ะ  แต่หลิวมีรถขับกลับบ้านเองได้” เธอไม่ได้ไว้ใจคนง่ายๆนะยิ่งเป็นคนที่ลุคเจ้าชู้ขนาดนี้ด้วยยิ่งไว้ใจไม่ได้เลย

“แล้วต้องทำยังไงถึงจะคุยกันได้?” เขาอยากคุยตอนนี้แต่เธอทำท่าลุกลี้ลุกลนจนน่ารำคาญ

“ไลน์หลิวพี่ก็มี”

“ไม่เอาขี้เกียจพิมพ์อยากคุยมากกว่า” แค่อยากจะคบเด็กมันยากขนาดนี้เลยเหรอวะ บางทีเขาน่าจะบังคับให้จบๆกันไป

“วันอาทิตย์หลิวว่างตอนบ่าย  เจอกันหน้าร้านทองแล้วกันตอนนี้ไปก่อนนะ” เธอรีบแกะมือเขาออกแล้วเดินไปหาเพือนก่อนจะขับรถออกไปที่บ้านเพือนเปลี่ยนชุดและไปที่ร้านต่อเพื่อทำงาน  โชคดีที่เธอกับนี่หวาบ้านติดกันทำให้ไม่ลำบากอะไรเลย

เธอไม่รู้ว่าพี่เทพจะคุยเรื่องอะไรถึงได้รีบ เธอมาเสิร์ฟอาหารก็ยังต้องเจอแก็งเขาอีกแต่มีคนมาเพิ่ม 2 คน แต่ให้เพือนไปรับออเดอร์แทน

“หลิวพี่เขาถามถึงนะ  อยากให้หลิวไปเสิร์ฟ” ยี่หวามาบอกเพือนนึกชอบคนที่มาจีบเพือนจนอยากให้คบกับจริงๆแต่ปัญหาคือเพือนเธอใจแข็ง

“ยี่หวาช่วยหลิวไม่ได้เหรอ?” เธอไม่อยากจะไปเสิร์ฟจริงๆ

“หลิวไปเถอะยี่หวาจะ..จะไปเข้าห้องน้ำ!” ยี่หวาพูดจบก็ส่งออกเดอร์ให้เพือนแล้วรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ เธอแค่ให้เพือนมีแฟนเอง

“ยี่หวาอะนิสัยเสีย!” เพือนแกล้งเธออีกแล้ว

หลิวหยิบอาหารที่พวกเขาสั่งไปเสิร์ฟพวกเขาที่มากันเยอะขึ้นอีก เธอมองบนนิดมองหาเพือนอีกครั้งแต่ก็ไม่เจอ  หึ! รู้ว่าไม่อยากไปก็แกล้งกันดีจัง

“ขออนุญาตค่ะ” เธอยกกับข้าวไปวางที่โต๊ะอาหารพวกเขาแล้วเดินออกมาเพื่อยกของเพิ่ม นึกหงุดหงิดในใจ

“รับอะไรเพิ่มไหมคะ?” เธอถามตามมารยาทกำลังจะเดินออกไปแล้วแต่ว่า

“รับเพือนพี่ไปเป็นแฟนไหมครับ” วินพูดดังขึ้น

“น้องเขาตกใจหมดไอ้ห่า!” อิฐด่าเพือนซ้ำมันเล่นชงไม่ดูหน้าคนเลย

“เดี๋ยวดิหลิว” เทพนั่งอยู่ริมโต๊ะพอดีเลยฉวยโอกาศจับมือเธอเอาไว้ก่อนพลางปรายตามองเพือนให้หุบปากไปด้วย

“จะรับอะไรเหรอคะ?”

“วันอาทิตย์พี่ไปรับที่บ้านนะ”

“แล้วแต่ค่ะ” คนอย่างเขาเธอคิดว่าห้ามยังไงก็คงไม่ได้  ดูสิขนาดหนีจากตรงหน้าโรงเรียนมาได้ยังตามเธอมาถึงร้านอาหารอีก

เธอเดินกลับไปแล้วไม่ไปหาที่โต๊ะเขาอีกเลยจนเลิกงานก็ยังเห็นรถเบนซ์จอดอยู่หน้าร้าน  เฮ้อ..นี่กะจะเฝ้าเธอใช้ไหมเนี้ย

เธอขี้เกียจจะสนใจเพราะเดี๋ยวกลับไปก็มีงานต้องจัดการต่ออีก  เธอยังเด็กเรื่องความรักเอาไว้ทีหลังก็ได้  ตอนนี้เธอควรจะเรียนหาประสบการณ์ชีวิตและใช้ช่วงเวลานี้ให้มีความสุขดีกว่า

“นี้หลิวกับพี่คนนั้นน่ะเอาไง?” ยี่หวาถามหลังลงจากรถเพือน

“ไม่รู้สิ” เธอเบะปากนิดๆแล้วเดินกลับเข้าบ้านไป  เธอคิดไม่ออกจริงๆว่าควรจะเอายังไงกับพี่เทพดี  ยิ่งเดี๋ยวนี้เขาตื้อเธอเท่าไรมันยิ่งดูน่ากลัว

พี่เทพจีบเธอแน่นอน!  แต่ยังไม่ได้เป็นแฟนกันเขายังมาเฝ้าที่โรงเรียน ตามไปที่ร้านอาหาร ไหนจะไลน์หาทุกคืนอีกถ้าวันไหนเธอไม่ตอบไลน์หรือไม่เจอเขาพี่เทพก็โทรหาไม่หยุด เธอไม่รู้จะรับมือคนแบบนี้ยังไงแล้ว

“นี่ฉันมีเจ้ากรรมนายเวรตามเพิ่มรึเปล่าเนี้ย!” เธอบ่นนิดๆ ขณะตอบไลน์ลูกค้าและลงมือแพ็คของต่อไป

เทพประทาน : ออกมาคุยกันหน่อยสิ

“อยู่หน้าบ้านฉันเหรอ!!” เธอไปเปิดม่านดูนิดๆ ถึงได้เห็นเขายืนรออยู่

🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊

นอกจากจะโรงเรียน  ร้านอาหาร พี่เทพยังตามมาถึงบ้านเลยค่ะ🏘

เคยได้ยินไหมตื้อเท่านั้นที่ครองโลก💐

คอมเมนท์ + หัวใจ = กำลังใจ 🌍

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว