Twitter-icon Instagram-icon

เอาความสุขมาให้ >.<

ชื่อตอน : 02 มาได้ไง!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.6k

ความคิดเห็น : 66

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2562 10:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
02 มาได้ไง!
แบบอักษร

‘อิแก้มมมมม นั้นๆๆๆ น้องเกียร์’

‘ว๊ายยยย ใช่จริงๆด้วย ทำไมหล่อขึ้นขนาดนี้’

‘แกกกกก ผู้ชายคนนั้นหล่อมากเลย’

‘ฉันได้ยินรุ่นพี่เรียกว่าเกียร์ เขาต้องดังแน่ๆเลย’

เสียงนักศึกษามากมายที่กำลังพูดกันเกี่ยวกับผม ผมได้ยินหมดนั้นแหละครับ

“ถ้ากูรู้ว่ามึงจะดังขนาดนี้นะเกียร์กูไม่คบมึงเป็นเพื่อรหรอก แม่งสาวๆไม่มองกูเลย ตั้งแต่เดินเข้ามาในคณะก็มีแต่คนมองมีแต่คนกรี๊ดมึง” บ่นตั้งแต่ออกจากหอแล้วไอ้สัส

“ถ้างั้นแยกกันตรงนี้เลยไหม” คนเหี้ยไรพูดได้ทั้งวันขนาดนี้

“เรารีบไปห้องเรียนเถอะ เดียวสาย” ทีแบบนี้ล่ะเปลี่ยนเรื่อง แล้วพวกเราก็เดินมาถึงหน้าห้องเรียน

คลืนนนนนนน พรึบ!!

นี้ผมมาสายหรือว่าคนอื่นมาเช้ากัน อาจารย์ก็ด้วย ผมยกมือไว้เป็นเชิงขออนุญาตแล้วก็เดินไปนั้งตรงที่ว่าง ไอ้เอ็มก็นั่งลงข้างผม

‘หล่อ หล่อมาก เขาคือใคร’

‘งื้อออ ออร่ากระจายเต็มห้องเลย’

‘มึงดูพวกที่มันนั่งหน้ายังหันกลับมามองเลย’

‘งานดีแบบนี้เขาไปอยู่ที่ไหนมา’

‘ทะเบียนราษฎรอย่างมึงไม่รู้แล้วกูจะรู้ได้ไง’

“เงียบได้แล้วเด็กๆ นี้คือคาบแรก อาจารย์จะยังไม่สอน แต่ว่าเราจะมาแจ้งรายละเอียดต่างๆให้ได้รู้ว่ามีอะไรบ้าง..........ตามนี้เลยนะ ส่วนใครสงสัยอะไรเข้ามาพบได้ที่ห้องตามที่แจ้งไปได้เลย วันนี้แยกย้ายกันได้เลยครับ”

คนอื่นก็ทยอยออกจากห้องกันไปจนหมดพวกผมออกสุดท้าย ไม่อยากไปเบียดคนเยอะ

“แค่แจ้งรายละเอียดก็ปาไปเกือบชั่วโมงเลยว่ะมึง ถ้าเรียนจริงๆกูไม่อยากจะคิดเลย” ทำเป็นคิดมากอย่างกับว่าตัวเองเป็นเด็กเรียน

“ปกติมึงก็หลับในห้องเรียนอยู่แล้วเถอะ ปล่อยช้าปล่อยเร็วมีค่าเท่าเดิม”

“บางทีมึงก็ปล่อยไว้ให้กูหายใจบ้างก็ได้ กัดอยู่นั้นแหละ” พูดความจริงหน่อยรับไม่ได้

“กินข้าวไหน” พวกผมยังไม่ได้กินข้าวเช้ามาครับ คิดว่าเรียนเสร็จค่อยกินทีเดียว

“โรงอาหารนี้แหละ กูจะไปนั่งส่องสาวบริหาร” ไอ้เอ็มมันก็หน้าตาดีนะครับ สาวๆมันก็เยอะด้วยแต่ว่ามันเสือกไม่รู้จักพอเอง ระหว่างทางที่เดินมาโรงอาหาร ก็จะมีนักศึกษาบางคนยกมือถือมาถ่ายรูปผมกับเอ็ม

‘กรี๊ดดดด คนนี้แหละมึงที่เพจมหาลัยเอารูปลงเมื่อเช้า ตอนนี้ยอดไลค์เยอะสุดตั้งแต่เปิดเพจมาเลย’

‘ไม่แปลกหรอก หลักฐานอยู่บนหน้าขนาดนั้น’

‘กูอยู่มาสามปีพึ่งเจอคนหล่อก็วันนี้แหละ’

‘ก่อนหน้านี้มึงยังไปกรี๊ดน้องเต้ยอยู่เลย’

‘โอ้ยยยยย ทูนหัวของพี่ มึงดูความขายาวของเขาสิ ตายกูตาย’


“มึงไปซื้อข้าวไป กูจะนั่งเฝ้าโต๊ะ” มาถึงโรงอาหารไอ้เอ็มก็พูดขึ้น มึงนี้มันตัวถ่วงชีวิตกูจริงๆ ผมก็เดินออกไปซื้อข้าว ไม่ว่าจะร้านไหนก็คนเยอะ อาหารตามสั่งก็ได้วะ ระหว่างนี้ก็ต่อแถวรอ คนก็มองกันจัง

‘ยิ่งเห็นไกล้ๆใจกูไม่ดีเลย โอ้ยยยยบอกว่าเป็นนายแบบกูก็เชื่อ’

‘ต่อไปกูจะมาเรียนทุกวันเลย’

‘ฉันอยากได้ไอจีน้อง’

เสียงนักศึกษามากมายดังขึ้นมาเรื่อยๆ ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองส่วนมากก็คิดว่าเขาพูดถึงผมนะ

แล้วก็ถึงคิวผมสั่งข้าว รอไม่นานก็ได้มา

“มึงไม่อยู่สาวๆโต๊ะข้างๆมาขอไอจีด้วยว่ะ” พอผมเดินมาถึงโต๊ะไอ้เอ็มก็พูดขึ้น

“ขอมึง”

“ใช่ขอกูแต่เป็นไอจีมึง แม่งเอ้ย ตัวไม่อยู่ยังทิ้งความขัดลาบให้กูอีก” ผมได้แต่สายหัวให้มัน

กินข้างไป นั้งฟังคนอื่นพูดถึงตัวเองไป ฟังไอ้เอ็มบ่นไป เออดีชีวิต

พออิ่มก็พากันไปขึ้นเรียนอีกวิชา วันนี้พวกผมมีเรียนสองวิชาครับ

‘อ๊ากกกก เราได้เรียนเซคเดียวกับเกียร์ว่ะ’

‘กูพึ่งส่องรูปเขาไปเมื่อกี่เลย’

‘คิดไม่ผิดจริงๆที่ลงเรียนคณะนี้’

ผมกับไอ้เอ็มเดินเข้ามาในห้องก็ตกเป็นเป่าสายตาของทุกคนทันที ตอนมอปลายก็ไม่เห็นทุกคนจะสนใจผมแบบนี้เลย ถ้ามีก็ไม่เท่าไหร่ แต่ดูนี้สิ เดินไปไหนก็มอง

“กูว่าถ้าน้องมึงรู้ว่าอยู่มหาลัยแล้วมึงเป็นคนดังตั้งแต่วันแรกนะ ต้องมีน้ำตาแน่เลยว่ะ” พอได้ที่นั่งไอ้เอ็มก็พูดขึ้น เอ็มมันรู้หมดนั้นและครับ รู้ด้วยว่าเวลาอยู่กับผมรายนั้นจะกลายเป็นเด็กไม่มีพิษอะไร แต่พออยู่กับคนอื่นจะกลายเป็นตุ๊กตามารที่มีแต่คนเกรงกลัว

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ฟร้อนชอบบอกผมว่าน้องตัวเองอ่ะร้าย ฟังมันไปมือก็ไถทวิต

ระหว่างที่อาจารย์พูดแจ้งรายละเอียดของวิชาผมก็หยิบมือถือขนมาเล่น

“กูว่าไม่ทันแล้วว่ะ” ก็ผมไปเจอแท็กตัวเองในทวิตที่ติดเทรนอยู่นะสิ มีหรอที่น้องจะไม่เห็น

พอผมเข้าไปส่องดูส่วนมากก็มีแต่รูปที่แอบถ่ายผมกับไอ้เอ็ม แล้วอาจารย์ก็ปล่อยพอดี


“มึงๆ ผู้หญิงคนนั้นน่ารักว่ะ กูว่าเขาไม่ได้เรียนที่นี้ แต่ว่าแม่งรถอย่างหรู” เดินออกจากห้องมาก็ได้ยินเพื่อนร่วมเซคพูดขึ้น

“เหี้ยยย น่ารักจริงด้วย เรารีบลงไปข้างล่างเถอะกูอยากเห็นไกล้ๆ”

“กูอยากเห็น ไปดูแปป” ไอ้เอ็มพูดขึ้นก็เดินออกไปส่องดู ส่วนผมก็เดินไปที่ลิฟท์

“เหี้ยแล้ว ไอ้เกียร์!!” ผมกำลังจะถึงลิฟท์ไอ้เอ็มก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง นักศึกษาแถวนั้นก็มองมาหมด ไอ้เอ็มก็วิ่งมาหาผมทำหน้าตื่นๆ

“มึงสิเหี้ย คนมอง...”

“มึงอย่าพึ่งพูดตอนนี้ ลงไปข้างล่างเร็ว” มันก็ดึงแขนผมเข้าไปในลิฟท์ที่มาพอดี ไม่นานก็ถึงชั้นล่าง พอเดินออกมาก็เจอ

“ทำไมเหมือนรถกูจัง” แต่ผมไม่ได้ขับมาจากบ้านนิ ผมเอาอีกคันมาแต่ก็จอดไว้ที่หอ ถ้าขับคันนั้นมามีหวังเด่นตั้งแต่ยังไม่ลงจากรถอ่ะ

“นั้นรถมึง แหกตาดูทะเบียนสิ” เออว่ะ ใช่จริงๆด้วย แล้วใครขับมา ผมเลยเดินเข้าไปดูไกล้ๆก็เห็นคนที่ยื่นอยู่ข้างๆรถ

“เฮ้ยยยย มาได้ไงวะ” ก่อนหน้านี้คนที่เดินผ่านไปผ่านมายืนบังจนมองไม่เห็นคนตัวเล็ก ก็เมื่อคืนยังอยู่กรุงเทพอยู่เลย

“เกียรรรร์” นั้นไง ก่อนหน้านี้ยังทำหน้านิ่งๆอยู่เลย เห็นผมปุ๊บหน้าเริ่มงอน้ำตาเริ่มคลอละ คนที่ยืนดูน้องก็พากันทำหน้าตกใจก็ใหญ่เลยครับ












ความคิดเห็น