ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1คุณสองกับ ปลายฝน

ชื่อตอน : ตอนที่ 1คุณสองกับ ปลายฝน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 429

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2562 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1คุณสองกับ ปลายฝน
แบบอักษร

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ใครมาเคาะ​ประตูดึกๆนี่หรือจะเป็นพี่กระเช้าแน่เลย พี่กระเช้าคือคนที่ชอบเอานมมาให้ฉันกินทุกคืน คนกำลังจะหลับจะนอน ฉันที่นอนอยู่ที่เตียงอย่างสบายจำต้องลุกไปเปิดประตู

"คุณสอง" ฉันตกใจยิ่งกว่าเห็นผีสะอีกเมื่อเห็นหน้าคุณสอง วันนี้ที่มหาวิทยาลัยฉันยิ่งมีเรื่องกับน้องสาวคุณสองสะด้วยเพราะวันนี้คุณโฟร์เดินมาชนฉัน แล้วยังบอกว่าฉันเป็นฝ่ายชนคุณโฟร์ ตั้งแต่เด็กจนโตฉันก็โดนคุณโฟร์และคุณสองแกล้งตลอดทำไงได้ละฉันเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงนี่นา สงสัยคุณโฟร์ต้องฟ้องพี่ชายแน่ๆ 

กลิ่นเหล้าหึ่งเลย เขาเมานี่ คุณสองผลักฉันเข้าไปแล้วปิดประตูห้องฉัน

"กลัวหรือ" 

"คุณสองมีอะไรคะ" ฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่น ฉันบอกตามตรงฉันกลัวเขาเหลือเกิน   

"วันนี้ที่มหาลัยเธอแกล้งน้องสาวฉัน" คุณสองพูดอย่างโมโห

คุณโฟร์ต่างหากที่แกล้งฉัน 

"คือ ปลายฝนไม่ได้แกล้งคุณโฟร์นะคะ" ฉันพูด เขาเดินเข้ามาหาฉัน ฉันเดินถอยหลัง

"เธอยังกล้าปฏิเสธอีกหรือ" 

"คุณสองคะ ปลายฝนไม่ได้แกล้งคุณโฟร์"

"ปลายฝน เธอมันเป็นเด็กที่แม่ฉันเก็บมาเลี้ยง อีกอย่างเธอเป็นแค่คนใช้ คนใช้ที่ได้อภิสิทธิ์ที่ได้เรียนหนัง เธออย่ามาทำตัวเหนือน้องสาว" 

"ค่ะ" 

น้องสาวคุณต่างหากที่ผิด 

"คุณสองพูดจบหรือยังคะ ถ้าพูดจบแล้วเชิญค่ะ" ฉันออกปากไล่คุณสอง

"นี่เธอกล้าไล่ฉันหรือ" 

"ค่ะ" 

พูดจบคุณสองประกบปากฉันที 

ฉันพยายามผลักคุณสองออก

เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยที่ต้องมาจูบฉัน

เฮือก!!!!

เขาถอนจูบฉันจึงหายใจได้สะดวก

"คราวหน้าถ้าเธอยังเถียงหรือลองดีกับฉัน ฉันไม่หยุดแค่จูบแน่" คุณสองเดินออกไปโดยไม่หันมามองฉัน 

ฉันทำอะไรไม่ถูกนี่คือจูบแรกสะด้วย ฉันตั้งใจจะเก็บไว้ให้คุณหนึ่ง 

คุณสองคนบ้าฉันเกลียดคุณ...........


กริ๊งๆๆๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุก ฉันรีบไปอาบน้ำแต่งตัว ไปเรียนดีกว่า ฉันออกจากห้องเจ็ดโมงเช้า ไม่อยากนั่งรถไปเรียนกับคุณสอง ปกติคุณท่านให้ฉันนั่งรถไปเรียนกับคุณสองนั่นละ แต่ฉันไปเองดีกว่าไปกับคุณสองอึดอัดใจ ฉันเดินอยู่ริมฟุตบาท

ปริ๊ด!!!!!!

เสียงแตรรถฉันหันไปมองคุณสามนั่นเอง 

"ขึ้นรถฉันไปส่ง" คุณสามเป็นน้องของคุณสอง และเป็นพี่ชายของคุณโฟร์ คุณสามเรียนคอมพิวเตอร์ธุรกิจปีสามที่มหาลัยเดียวกันกับฉัน สรุปง่ายๆ พวกเราทั้งสี่คนเรียนมหาวิทยาเดียวกัน คุณละออเป็นคนใจดี ที่จริงฉันก็ไม่อยากเรียนหรอกแต่คุณท่านบอกว่าฉันจะต้องมีอนาคตที่ดีก็เลยต้องเรียน

"ค่ะ" ฉันรีบเดินไปขึ้นรถหรูนั่งข้างคนขับ 

ฉันแอบมองหน้าคุณสาม เขาเป็นคนหล่อเลยทีเดียวจิตใจดี มีเมตตากับฉันมากตั้งแต่เด็กจนโต คุณสามไม่เคยรังแกฉัน เขารักฉันเหมือนน้องสาวคหนึ่ง คุณสามเป็นคนที่ผิวขาวมาก ขนาดผู้หญิงอย่างฉันยังอาย

"นี่จะมองฉันนานไหม" อัยยะคุณสามรู้ด้วยว่าเราแอบมอง

ฉันยิ้ม  ว่าแต่คุณสามขับรถนิ่มกว่าคุณสองสะอีก เวลาที่ฉันนั่งรถกับคุณสองทีไร ของที่กินเข้าไปตอนเช้าอ้วกหมดไส้หมดพุงเลย

"เมื่อวานเธอไปมีเรื่องอะไรกับยัยโฟร์" คุณสามถาม

"เอ่อคือ คุณโฟร์แกล้งปลายฝนค่ะ จนปลายฝนหกล้ม แต่พอปลายฝนทำคืนก็หาว่าปลายฝนแกล้ง" 

"อย่างนี้นี่เองยัยโฟร์ไปฟ้องพี่สอง ปลายฝนเวลาที่เธอเห็นหน้ายัยโฟร์ให้หลบห่างระยะร้อยเมตรเลยนะ เข้าใจไหม" คุณสามช่างเป็นห่วงฉันจริงๆ

"ค่ะ" 

คุณสามจอดรถที่หน้าคณะศิลปะศาสตร์ 

"ขอบคุณค่ะที่มาส่ง" ฉันลงจากรถ..............


"เมื่อวานนั้นสะใจจริงๆ ที่เอาคืนยัยโฟร์ได้" ยัยส้มลิ้มเพื่อนรักของฉันเอง ตอนนี้พวกเรานั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหลังตึกคณะศิลปะศาสตร์ 

"ตอนแรกแกล้งฉันจนฉันสะดุดล้ม พอเราลุกขึ้นผลักคืนหน้าคะมำมาหาว่าเรารังแกก่อนแล้วก้ไปฟ้องพี่ชาย" ฉันพุดอย่างเบื่อหน่ายเมื่อนึกถึงคุณโฟร์ ฉันจะต้องอดทนแค่ไหนที่จะให้คุณหนูผุ้เอาแต่ใจแกล้ง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว