facebook-icon

ติดตามไรท์กดที่คำว่าQueen.Pเลยค่ะ ไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกๆคนที่ติดตามกันมาตลอดน้า😘

ชื่อตอน : STEAL HEART 31

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2561 22:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
STEAL HEART 31
แบบอักษร

STEAL HEART 31


" เป็นครั้งแรกเลยนะ..ที่ได้คุยกับแกแบบนี้ถึงจะผ่านโทรศัพท์ก็เถอะ "

" ตอนเย็นเจอกันที่บ้านนะครับ..ผมจะพาหลินไปด้วย " ผมบอกแม่ไปแบบนั้นก่อนจะตัดสินใจวางสายทันที เพราะถึงผมไม่วางแม่ผมก็วางอยู่ดีเวลาของท่านเป็นเงินเป็นทองผอมเข้าใจ..ไม่รู้ว่าที่คุยกับผมไปเมื่อกี้ต้องพลาดที่จะรับสายใครต่อใครบ้าง เฮ้อ..แต่ก็เอาเถอะครับแม่ยอมผมแค่นิดนึงก็ดีมากแล้วล่ะ

" อะไรรร จะพาฉันไปไหนนะ? "

" แอบฟัง -.- "

" โอ๊ะ! "

ผมหันหลังกลับไปมองทันทีที่ได้ยินเสียงหลินพูดก่อนจะใช้มือดันหัวเธอไปทีหนึ่งโทษฐานมาแอบฟังเรื่องเซอร์ไพรส์ของผมซะก่อน..หลินยกมือขึ้นลูบหัวไปมาอย่างน่าเอ็นดูแต่เธอบอกว่าเธอชอบให้ผมทำแบบนี้นะ เพราะเธอจะเขิน..ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าไปเขินยังไง

" ได้อะไรมาอีก? " ผมถามพลางก้มมองถุงช้อปในมือเธอ

" เสื้อ..เปิดไหล่ กับกางเกงขาสั้น "

" เปิดเยอะมั้ย? "

" ก็..ทั้งสองข้าง " คนตัวเล็กตอบเบาๆและยิ้มอ่อนๆเพื่อแก้ขัด..เธอรู้ดีครับว่าผมพออนุโลมเรื่องกางเกงขาสั้นได้บ้างเพราะคงไม่มีใครอยากใส่ขายาวไปตลอดหรอกร้อนจะตายแถมโคตรอึดอัด..แต่เสื้อเปิดไหล่เนี่ยทำเอาผมคิ้วขมวดขึ้นมาทันทีเลยให้ตายเถอะ

" ....... "

" โกรธเหรอ? " หลินเอื้อมมือมาจับแขนผมเบาๆ

" โกรธทำไม..ฉันแค่คิดอยู่ว่าจะทำยังไงดี - - " ผมไม่ใช่คนโกรธไปเรื่อยอะ เล็กๆน้อยๆก็เก็บมาคิดเก็บมาเป็นประเด็นไม่ใช่นิสัยผมเลย..มันดูไร้เหตุผลเหมือนวันๆไม่มีอะไรทำเลยงอนๆง้อๆกันฆ่าเวลาไป ทั้งๆที่จริงๆเราสามารถทำทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันให้มีความสุขได้ไม่เห็นจะต้องโกรธเพื่อที่จะเข้าใจกันมาขึ้นเลย

" ทำยังไงอะไรของนาย? "

" ฉันให้ใส่ก็ได้..แต่ถ้าวันไหนใส่จะต้องมีฉันอยู่ด้วย ตกลงมั้ย? "

" แล้วถ้า.. "

" ถ้าไม่ ก็อย่าให้รู้ทีหลังก็พอ..เธอได้เปิดมากกว่าไหล่แน่ " ผมไม่ปล่อยให้เธอได้มีข้อแม้จึงรีบตัดบทไปทันทีก่อนจะคว้ามือเล็กมาจับไว้แล้วเดินต่อ หลินก็ดูจะเงะงะไปนิดหน่อยแต่สุดท้ายเธอก็ยิ้มๆกับข้อเสนอที่ผมให้ไปอยู่ดี

" หวงก็บอกว่าหวงน่าา ทำเป็นขู่ฉันทุกที..โถ่ ^ ^ "

" มีเมียอยู่คนเดียวไม่ให้หวงเมียจะให้ไปหวงสาวที่ไหนได้ หื้อ? "

" โอเคๆ คุณสามีทำดีแล้วค่ะ " หลินตอบเสียงใส พลางดึงมือผมให้รีบเดินตามเธอไปข้างหน้า..คือผมชอบเดินชิวไงมันคงช้าเกินไปสำหรับสาวนักช้อปที่ต้องก้าวฉับๆๆเพื่อดูร้านนั้นร้านนี้ให้ทั่วทั้งห้าง

" หลิน..เย็นนี้ไปกินข้าวบ้านฉันนะ แม่ฉันอยากเจอเธอ " ผมตัดสินใจพูดขึ้นตอนเธอกำลังยืนเลือกลิปสติกสีโปรดอยู่

" ไปก็ได้นะ แต่แม่นายโอเคแล้วจริงๆเหรอ? "

" ต้องโอเคสิฉันคุยไปแล้ว "

" ต้องโอเค? นี่นายไปรบราฆ่าฟันอะไรกับแม่มารึเปล่าเนี่ยเซต้า? " หลินหันกลับมาหรี่ตามองผมอย่าจับผิดราวกับกลัวว่าที่จู่ๆแม่อยากเจอเธอเป็นเพราะผมไปขู่แม่ตัวเองน่ะสิ ฮ่าๆ บ้าบอจริง

" เปล่าาาา ฉันก็คุยปกตินี่แหละ..งั้นเอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะ :) "

" โอเคๆก็ได้ๆ " คนตัวเล็กพยักหน้างึกงักก่อนเธอจะยกลิปสติกสองแท่งขึ้นมาให้ผมดู ซึ่งผมก็รู้แล้วแหละว่าถ้ายกมาขนาดนี้ก็ต้องช่วยเลือกไง..แต่ไม่ต้องห่วงครับสกิลผมดีขึ้นเยอะแล้ว แค่เรื่องลิปเนี่ยเบๆมาก

ไอ้ที่ยากตอนนี้ยกให้ผ้าอนามัยจะดีกว่าครับ..เวลาฉุกเฉินแล้วผมต้องไปซื้อให้เนี่ยเหมือนผมเป็นทหารที่ต้องเลือกตัดสายระเบิดอะถ้าตัดผิดก็จะตู้มมม หงุดหงิดไปทั้งวัน..ผมคงต้องเริ่มหัดจำกลางวันกลางคืนมีปีกไม่มีปีกและอีกบลาๆๆมากมายก่ายกองแล้วล่ะ

เพราะทุกวันนี้หลินก็พยายามจำรถที่ผมใช้อยู่ว่าแต่ละคันมีรายละเอียดยังไงดูแลยังไงเติมน้ำมันอะไรเข้าศูนย์เช็คระยะเมื่อไหร่ภาษีต่อรึยัง เพราะอะไรที่เธอช่วยผมได้เธอก็บอกว่าอยากช่วย

ผมก็ไม่ขัดอะไรนะงานจุกจิกที่ปกติต้องจ้างคนอื่นทำถ้าเมียทำแทนได้ก็โอเคอะครับ เงินไม่รั่วไหล่ไปไหนแค่เปลี่ยนจากค่าจ้างเป็นตอบแทนด้วยการดูแลปรนนิบัติประหนึ่งเจ้าหญิงเธอก็พอใจมากแล้วล่ะ


ณ บ้านอัครสกุล

[Linn Talk]

ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านเซต้าค่ะ เขาเพิ่งจะขับรถมาถึงเมื่อกี้นี้เอง..ฉันใจเต้นไม่เป็นจังหวะมาตลอดทางเลยล่ะ กลัวมากๆว่าแม่เซต้าไม่ชอบฉัน กลัวท่านจะไม่ประทับใจในตัวฉันเท่าที่ควร..เฮ้อ นี่ใจสั่นจนแทบอยากจะร้องไห้กลับบ้านอยู่แล้ว ให้ตายเถอะทีแรกก็เฉยๆนะแต่พอจะเอาเข้าจริงๆดันประหม่าไปได้ยัยหลินเอ้ย!

" เชิญที่ห้องอาหารได้เลยค่ะ คุณนายรอพบทั้งสองท่านอยู่ " แม่บ้านผายมือต้อนรับอย่างเป็นกันเองก่อนจะเดินนำพวกเราไปที่ห้องอาหารของบ้านทันที ฉันกับเซต้าก็พยักหน้ารับแล้วรีบเดินตามแม่บ้านไป

น้องอาหารที่กว้างขวาง บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารสไตล์ยุโรปหลากหลายเมนู ผู้หญิงมีอายุที่หน้าตา และผิวพรรณสะสวย เสื้อผ้าเครื่องประดับที่สวมใส่ดูดีมากจนไร้ที่ติ..ฉันคงไม่ต้องเดาให้ยากเลยว่าเธอเป็นใครถ้าไม่ใช่คุณแม่ของเซต้า เธอนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ตัวตรงใบหน้าเชิดนิ่งดูมีชาติมีตระกูลสมกับเป็นนักธุรกิจระดับโลกจริงๆ

" คุณน้าสวัสดีค่ะ ^ ^ " ฉันพยายามยิ้มแย้มและกล่าวทักทายเธอไปด้วยจิตใจที่หวั่นเกรงอยู่ไม่น้อย

" จ้ะ :) " แม่เซต้าหันมาชายตามองฉันเล็กน้อยก่อนเธอจะเอ่ยรับไหว้ฉันด้วยรอยยิ้มที่สุดจะเจือจาง

" แม่ครับนี่หลินนะครับ..แฟนผมเอง "

" นั่งลงทานอาหารก่อนสิ ทั้งสองคนเลย..เดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อยเสียดายฝีมือเชฟนิโคลัสแน่เลย " เซต้าเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่งก่อนเหมือนที่เคยทำทุกครั้ง และเขาจะเดินไปนั่งในที่ของตัวเองทีหลัง..ตอนนี้ถ้าฉันเดาไม่ผิดเชฟนิโคลัสที่คุณน้าพูดถึงก็คงจะหนีไม่พ้นชายชุดขาวที่สวมหมวกทรงสูงยืนอยู่ข้างหลังเธอเป็นแน่

นี่แค่ทานอาหารเย็น ถึงกับต้องให้เชฟมาทำเองเลยเหรอเนี่ย..ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ แม่บ้านตักข้าวใส่จานให้ฉันอย่างพอเหมาะพอดีก่อนฉันจะหันไยิ้มให้คุณน้าอีกครั้งเป็นมารยาท..ส่วนเซต้าเขาแทบไม่พูดอะไรกับแม่ตัวเองเลย มันจึงทำให้บรรยากาศดูอึดอัดขึ้นมาหลายเท่าตัวเลยล่ะ

..หรือการเงียบแล้วก้มหน้าก้มตากินแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติสำหรับเขาไปแล้วกันแน่นะ เฮ้อ..สงสัยเป็นบ้าเลย แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นานนักความเงียบที่แสนจะน่ากัดดันนี่ก็ถูกเซต้าทำลางลงเมื่อเขาเริ่มที่จะพูด

" แม่จะกลับพรุ่งนี้กี่โมงครับ..ผมจะได้ไปส่ง "

" เช้าเลย..มะรืนฉันมีนัดประชุมผู้ถือหุ้น "

" อ๋อ..ครับ "

" ว่าแต่เธอล่ะ? คุณพ่อคุณแม่ทำงานอะไรเหรอจ้ะ? " คุณแม่ของเซต้าจู่ๆก็เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นฉัน และยิ่งคำถามทันทีแบบไม่ทันให้ฉันได้ตั้งตัวก่อนเลยแม้แต่น้อย..สายตาที่แน่วแน่รอคอยจะเอาคำตอบนั่นทำฉันหวั่นเกรงสุดๆไปเลยล่ะ

" ที่บ้านหนูทำธุรกิจห้างสรรพสินค้า ชื่อSKค่ะ.. "

" อ๋อ ลูกสาวSKนี่เอง..แล้วเรื่องการเรียนละเป็นยังไง? " เธอวางช้อนส้อมในมือลงก่อนจะนั่งหันหน้ามาทางฉันราวกับว่ากำลังจะทำการซักประวัติฉันอย่างละเอียดยังไงอย่างนั้น..แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นท่าทีที่เธอแสดงออก รวมไปถึงการวางตัวที่เรียบร้อยทุกระเบียดนิ้วทำให้เธอดูเป็นผู้ดีชั้นสูงมากๆ

" หนูเรียนไฮสคูลที่ฝรั่งเศสค่ะ แล้วก็เพิ่งจะย้ายกลับมาเรียนต่อที่ไทย..หนูเรียนมหาลัยเซนต์แครริเบียน คณะเดียวกันกับเซต้าเลยค่ะ "

" การศึกษาดีใช้ได้เลยนะ.. "

" ขอบคุณค่ะคุณน้า ^ ^ "

" แม่อยากทานของหวานไหมครับ? หลินทำของหวานอร่อยนะ " เซต้าเอ่ยถามขึ้นเงียบๆ เหมือนกับไม่อยากขัดที่ฉันกับแม่ของเขากำลังคุยกันอยู่..แต่ใครจะรู้ล่ะว่าตอนคุยฉันเกร็งจนจะเป็นตะคริวอยู่แล้ว หื้ออออ..

" ไว้คราวหน้าแล้วกัน ฉันสั่งเชฟทำมาการองไปแล้วน่ะ.. "

" คุณน้าชอบทานมาการองเหรอคะ? " ฉันถาม

" ก็ทานบ้างเป็นบางครั้งจ้ะ.. "

" ที่ปารีสมีร้านเบเกอรี่ชื่อดังระดับโลกอยู่ร้านนึงค่ะ ทำมาการองได้อร่อยมากๆเพราะใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพและใช้วิธีอบแบบดั้งเดิม ไว้ถ้ามีโอกาสหนูจะเอากลับมาฝากคุณน้านะคะ..รับรองถูกปากแน่นอนค่ะ ^ ^ " ฉันพยายามอย่างมาที่จะคุยกับคุณแม่ของเซต้า เพราะฉันอยากให้ท่านประทับใจในตัวฉันมากที่สุดและอยากให้ท่านเปิดใจยอมรับฉันมากขึ้นด้วย

" ขอบใจจ้ะ..เออนี่เซต้าฉันขอคุยอะไรกับแฟนแกเป็นการส่วนตัวหน่อยจะได้ไหม? ไม่นานหรอก.. "

" สัญญานะครับว่าจะไม่พูดอะไรจนหลินเก็บไปคิด "

" อื่ม.. " คุณแม่เซต้าพยักหน้าและรับปากเขาไปเงียบๆ ทำเอาฉันที่นั่งอยู่ตรงนั้นมองดูเซต้าลุกออกจากห้องอาหารไปถึงกับใจสั่นตุบๆเพราะกลัวแม่คุณแม่เขาจะดุใส่ฉันน่ะสิ

" หลิน..ฉันขอพูดตรงๆเลยนะ ว่าทีแรกฉันไม่ได้จะยอมให้เซต้าคบกับเธอด้วยซ้ำ เพราะฉันอยากให้เขาได้อะไรที่เหมาะสม "

..อะไรที่เหมาะสมงั้นเหรอ หมายความว่าฉันไม่เหมาะสมสินะ

" ....... "

" ..ฉันสั่งให้ต้าเลิกคบกับเธอ แต่เขารั้นจนหัวชนฝาเอาอะไรมาแลกก็ไม่มีท่าทีจะยอม..เขาบอกว่าเขารักเธอ และเธอเป็นความสุขเดียวของเขา ฉันคิดมาตลอดว่าเซต้าจะจัดการชีวิตตัวเองได้ คิดว่าเมื่อถึงเวลาเขาจะเดินตามเส้นทางที่ฉันปูเอาไว้ แต่สุดท้ายเขาก็ทำฉันผิดหวัง.. "

เธอทำลังจะบอกให้ฉันเลิกกับเซต้าสินะ..การที่เขาไม่ยอมทำตามคำสั่งของเธอทำให้สุดท้ายแล้วเธอต้องลงมาพูดกับฉันด้วยตัวเอง อย่างนั้นสินะ เฮ้อ..แล้วฉันควรจะทำยังไง ควรจะบอกท่านไปว่าตัวฉันเองไม่มีวันจะเลิกกับเขาแน่ๆไม่ว่าจะยังไงแบบนี้น่ะเหรอ ฉันพูดไม่ได้หรอก..เธอเป็นแม่แฟนฉันนะ

" คุณน้า..ต้องการให้หนูเลิกกับเซต้าใช่ไหมคะ "

ฉันก้มหน้าก้มตาถามออกไปเบาๆน้ำเสียงสั่นคลอน ในใจกระวนกระวายกลัวไปหมัดว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป..กลัวจะจะถูกจับแยกกันกลัวว่าแม่ของเขาจะกีดกัน แต่ทว่าสุดท้ายแล้วความกลัวก็เป็นได้เพียงแค่ความกลัวเท่านั้น เพราะสิ่งที่จะเกิดขึ้นจริงต่างหากคือคำตัดสิน

คุณแม่ของเซต้าเงียบไปพักหนึ่ง เธอจ้องมองฉันนิ่งๆจนกระทั่งพูดคำบางคำออกมาทำเอาฉันถึงกับอึ้งไปเลยจริงๆ

" ทำแบบนั้นฉันคงเป็นแม่ที่แย่มาก ถึงจะอยากทำแค่ไหนก็ตาม..แต่ถ้าลูกชายฉันบอกว่าเขารักเธอและเธอเป็นความสุขเดียวที่แม้แต่คนเป็นแม่แบบฉันยังทำให้ไม่ได้ ฉันจะกล้าพรากความสุขของเขาไปได้ยังไงกัน..เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยทำหน้าที่แม่ที่ดีให้กับเขาได้เลย "

" คุณน้า.. "

" ฉันยอมให้เธอได้แค่คนเดียวนะหลิน เพราะเซต้าย้ำฉันทุกคำว่าเขารัก รักเธอมากๆ จนแทบไม่ยอมให้ฉันมาแตะต้องเธอเลยด้วยซ้ำ..หลังจากนี้ฉันคงไม่พยายามบังคับอะไรเขาอีกแล้วล่ะ ขอให้เธอรักเซต้ามากๆช่วยทำหน้าที่เป็นความสุขของเขาแทนคนเป็นแม่แบบฉันที่มันทำอะไรไม่ได้เรื่องทีเถอะนะ.. "

" อย่าพูดแบบนั้นเลยนะคะ คุณน้าเป็นคนเก่งค่ะ..เซต้าเข้าใจคุณน้ามาตลอดเพียงแต่เขาอาจจะขี้น้อยใจไปบ้างก็เท่านั้น หนูรับปากคุณน้านะคะ..หนูจะทำให้เซต้ามีความสุขมากที่สุดเลยค่ะ เพราะเขาเองก็เป็นความสุขของหนูเหมือนกัน ^ ^ "

" ขอบใจมากจ้ะ :) "


--------------------------------------

#ปิดฉากดราม่าแม่ผัว ต่อไปตั้งรับความฟินนนนนนนนน😍😍😍😍

ปล.ต้องขอโทษที่หายไปหลายวันนะคะพอดีไรท์อาหารเป็นพิษต้องแอดมิดอยู่หลายวันเลยกว่าจะได้ออกมา แง้ แต่ตอนนี้โอเคแล้วค่ะต้องขอโทษจากใจอีกครั้งค่ะ😂🙏🏻

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว