facebook-icon

เปิดตะไม ปิดเยย ปิดไปอ่านนิยายเก๊าเยย ><

ตอนพิเศษ : เขื่อนน้อย (รูปอัลตร้าซาวด์ใบนั้น) <จบ>

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ : เขื่อนน้อย (รูปอัลตร้าซาวด์ใบนั้น) <จบ>

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2561 00:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ : เขื่อนน้อย (รูปอัลตร้าซาวด์ใบนั้น) <จบ>
แบบอักษร

image

"จัดโต๊ะเรียบร้อย วันนี้เมนูทะเลเผาครับทุกคน" วรากรปรบมือเป็นสัญญาณสองสามครั้ง "มาครับ มากินข้าวกัน"

"พ่อขา" เสียงน้องแฝดขนมน้อยวิ่งกระวีกระวาดกอดขาพ่อของตนแน่น สายตากลมโตออดอ้อน กอดขาซ้ายขาขวาอย่างรู้งาน

"มาชเมลโล่ลุงเขื่อนหมดแล้วล่ะสิ ถึงอ้อนพ่อได้เนี่ย" ว่าที่หมอหนุ่มลูบผมนุ่มลูกน้อยบางเบา

"อุ้มน้องหน่อย" เสียงออดอ้อนร้องบอก ถูไถใบหน้ากลมเกลี้ยงบนต้นขาพ่อไปมา

"แล้วถ้าพ่อไม่อุ้มล่ะคะ"

"น้องจะร้องไห้" ลูกแฝดตัวน้อยเอ่ยบอก

"งั้นพ่อก็ต้องอุ้มน่ะสิ" วรากรโอบอุ้มลูกแฝดหอมฟอดใหญ่ไม่น้อยหน้ากัน

วรายุเองค่อย ๆ เดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าบิดาของตน รอยยิ้มบางพาดแก้ม ทว่าแฝงไปด้วยความน้อยใจ เป็นพี่คนโตพ่อและแม่จะอุ้มน้องมากกว่าอยู่แล้ว

แน่นอนล่ะวรากรย่อมรู้ดี ชายหนุ่มย่อตัวลงมา ก่อนจะหอมหน้าผากลูกชายบางเบา วางแฝดน้อยไว้บนเข่าทั้งสอง และกอดลูกคนโตไว้แน่นเลย

"พี่เวฟลูกรัก วันนี้น้องอยู่กับพี่ดื้อมั้ยครับ"

"ไม่ดื้อครับ"

"แล้วพี่เวฟดูน้องเหนื่อยมั้ยครับ"

"ไม่ครับ" เด็กชายส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มหวาน

"เก่งมากไอ้ลูกชาย" คุณพ่อลูกสี่กอดลูกทั้งสามไว้แนบอก

ในระหว่างนั้นคิรากรถือถุงของเล่น และปูเสื่อที่แนบมาด้วยลงบนพื้นสนาม ก่อนจะเทของเล่นลงไป

"ได้เวลากินข้าวละ ปล่อยเด็ก ๆ เล่นกันเองไปก่อนละกันเนาะ" คุณชายยิ้ม ในขณะที่คริสต์มาสวางลูกชายลงบนเสื่อประเดิมก่อนใคร

หม่อมหลวงอรรควีร์เกาะแม่แน่นไม่ยอมห่างกายไปไหน

"แม่..."

"เรียกพ่อบ้าง พ่อก็นั่งหัวโด่อยู่เนี่ย" คุณชายสะกิดแขนเล็ก เลยได้ความออดอ้อนมาแทน อ้อนแม่แทนนะ

"โสน่าหน้าาา" คริสต์มาสสมน้ำหน้าสามี หัวเราะคิกคักกันสองแม่ลูก

“ยัยลิงน้อย หยิกสักทีดีมั้ย” คุณชายคิมยื่นมือจะหยิกจริง ๆ หากได้สายตาดุ ๆ ของลูกมา เขาเลยจำต้องหยุดแค่นั้น “อ็อกฟอร์ด นี่พ่อไง นี่พ่อเอง เฮลโหลลูก ลูกชาย”

“......” หม่อมน้อยสะบัดหน้าไม่ยอมฟัง

“โสน่าหน้า” มาเฟียสาวหัวเราะน้ำตาเล็ดเลยทีเดียว

“ก็แบบนี่ล่ะค่ะคุณชาย แม่เลี้ยงฟูลไทม์ก็จะติดแม่มากกว่าพ่อเป็นของธรรมดา” นลินธาราวางน้องอัครวินท์ลงนั่ง “กับพี่เอสน้องไทมก็เป๋นค่ะ”

"ฉันเข้าใจ”

“แต่ไม่อยากน้อยหน้าใช่มะ ?” มาเฟียสาวรู้ทัน

“พี่เทมส์เล่นด้วยนะคะอ็อกฟอร์ด” นลินธาราพูดกับหลานชาย

“.....” อัครวินท์ถอนหายใจเบื่อยาวมาก

"เทมส์มันจะกัดหัวลูกฉันป้ะวะ" คริสต์มาสขำ "ดูหน้าซิน่ะ ดุไปไหนลูก น้องยังสู้หนูไม่เป็นนะ"

"มันต้องจ้าง" นลินธาราจูบแก้มลูกชาย จ้างด้วยการหอมฟอดใหญ่ "เล่นกับน้องนะคะพี่เทมส์"

"น้อง" อัครวินท์ชี้หม่อมหลวงตัวน้อย

“.....” อรรควีร์ม่นคิ้วงึมงำ ข่มขวัญพี่ใหญ่โตเลย

"น้อง" เด็กชายหน้าดุชี้น้องแทบจะทิ่มตา

"ขวบห้าเดือนได้แค่พ่อ แม่ น้อง ฉี่ฉี่ หม่ำหม่ำ เอามา ไม่" อัศวินถอนหายใจหนัก “ไอ้วินมันสอนลูกมันยังไงวะ"

"นี่ก็ได้แค่แม่คำเดียว" คุณชายเหล่ลูกตัวเองอย่างมันเขี้ยว "เด็กผู้ชายคงปากหนักแบบนี้แหละ”

"เดี๋ยว ๆ ของเราน่ะเป็นไปตามวัย แต่ของไอ้วินอะ ดูนู่น" คริสต์มาสชี้ วีรภัทรแหย่ภรรยาและเล่นหัวหางคนอื่นไปเรื่อยเปื่อย "พูดมากทั้งผัวทั้งเมีย พูดมากกันทั้งบ้าน พูดมากกันทั้งกก พูดมากกันทั้งเหง้า ฮูหยินมันพูดไม่เก่งมันก็เป็นใบ้แล้วล่ะ”

"เธอก็พูดไร้สาระทั้งวันนะ ทำไมลูกไม่จำ"

"เอ๊ะ ไอ้คิงคอง !"

อรรควีร์มองพี่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบยื่นเครื่องบินของเล่นลำหนึ่งให้ อัครวินท์จะฉวยหยิบอยู่แล้ว หากคนขี้หวงเอามากอดไว้แน่นและระเบิดหัวเราะลั่นซะก่อน

เด็กหน้านิ่งทั้งสองค่อย ๆ ยิ้ม และหัวเราะโชว์ฟันซี่น้อย ๆ ให้กัน สานสัมพันธ์กันตามประสา

"มาค่ะสามใบเถาเล่นด้วยคนนะ" วินัสยาอุ้มลูกชาย และวรากรอุ้มลูกแฝดวางลงบนเสื่อร่วมด้วย

ถึงเด็ก ๆ จะงง ๆ แต่เจอหน้ากันออกบ่อย เพียงไม่นานก็ยิ้มให้กันแล้ว

"กระต่ายน้อยเล่นด้วยนะคะ" วีรถัทรจะวางลูกน้อยลง หากลูกน้อยคว้าคอพ่อไว้แน่นเลย

"ไม่เอาอะ"

"เอาหน่อยน่า"

"ไม่เอา"

"งั้นพ่อนั่งเล่นด้วยนะคะ"

"ไม่ให้"

สองพ่อลูกยังคงถกเถียงเรื่องนั่งเล่นกันไปมา และได้ข้อสรุปว่าวีรภัทรยอมนั่งเล่นกับลูกน้อยแบบบังคับขู่เข็ญ ฮูหยินจะออกฤทธิ์แล้วแท้ ๆ เชียว ทว่าโดนสายตากดดันของแม่มองมาจนหงอ ยอมเล่นกับพี่ ๆ ด้วยก็ได้

"ยัยฮูหยินพูดเก่งเนาะ ขวบสี่เดือนเอง" เซว่นกระแซะไหล่เขื่อนที่ยืนดูเด็ก ๆ ด้วยกัน

"ยัยฮูหยินขวบสองเดือนป้ะวะ หรืออาจจะขวบสามเดือนก็ได้"

"ช่างมันเถอะน่า" เซว่นเอ็ดพี่ชาย "แต่พี่เขื่อนไม่คิดจะมีแบบนั้นบ้างเหรอ เด็ก ๆ น่ารัก ๆ ทั้งนั้นเลยนะ"

"มีซักคนสิเขื่อน น่ารักนะ" ซิกซ์ว่า

"ก่อนจะถามว่ามันทำเป็นมั้ย ต้องถามมัน มันรู้จักผู้หญิงเปล่า" คู่แฝดแซวเพื่อนหัวเราะร่าซะไหล่โยก

ในขณะที่ร่างสูงหน้านิ่ง ล้วงหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋า แล้วแปะบนหน้าผากเซว่นไว้ และเดินโฉบไปร่วมวงรับประทานข้าวกับผู้ใหญ่

"พยายามเข้านะ" ชายหนุ่มใบหน้าเฉยเมยหันมาพูด และเดินจากไป

"พยายามอะไรของมัน" แฝดมหาภัยนิ่งกินจุดไปอึกใหญ่ วาจาของเขาทำลายหินผาอันแข็งแรงไม่ได้ซักนิดเดียว

'มันเอาอะไรแปะหน้าแกวะ" ซิกซ์แกะออกมา ตั้งหน้าตั้งตาดูกันสองคนพี่น้อง

"รูปอะไรขาว ๆ ดำ ๆ" เซว่นพินิจ

"เอามาดูดิ๊ เสือกอะไรกัน' วีรภัทรแย่งไป ก่อนจะตาโตแทบถลน "ของใคร? "

"ของไอ้เขื่อนมัน !"

"ของไอ้เขื่อนเหรอ ?!!" วีรภัทรเลิกลัก ช็อกไปแล้ว

"อ่า มันให้มาเมื่อกี๊อะ มันคืออะไรอะ" เซว่นบอก

"พระเจ้า !"

"แกจะเสียงดังทำไม" ซิกซ์ฉงน

"รูปอัลตร้าซาวด์ และเนี่ยคือตัวเด็ก" วีรภัทรแจง

"หาาาาา" แฝดนรกช็อกตาตั้ง

"ไอ้เขื่อน! ไอเขื่อน แกตั้งโต๊ะแถลงข่าวเดี๋ยวนี้เลยแกกก" วีรภัทรเดินตามเพื่อนไป

"ไม่เชื่อ มันเป็นไปไม่ได้" แฝดนรกทั้งเหวอทั้งช็อกแทบทรุด ร่างสูงโงนเงนยันกายไม่ไหวแล้ว

วีรภัทรเดินไปเฟ้นหาความจริง ทว่าคนหน้านิ่งกลับปิดปากกินข้าวอย่างเงียบเชียบสุด โดยไม่รู้สึกรู้สาเลยว่าเพื่อนพ้องจะอ้อนวอนขอความจริงจากปากเขาอย่าวไรบ้าง

ในขณะที่มนุษย์แฝดอุลตร้าแมนเพิ่งจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ เขื่อนมันทิ้งท้ายว่า ‘พยายามเข้านะ’ ของมันคือประโยคเยาะเย้ยพวกเขาชัด ๆ



✨✨🔅จบ🔅✨✨

จบแล้วนะคะ ขอขอบคุณทุกท่านที่หลงเข้ามา เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยาวนานที่สุดเท่าที่เคยอัปมาเลย แต่ก็จบไปได้ด้วยดี

............

เรื่องหน้าของพี่เขื่อน แป้งว่าจะออกอีบุ๊กและเล่มนะคะ อาจจะรอนานหน่อย แต่อัปแน่นอนค่ะ

❤️ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกแรงใจ ขอบคุณท่านมาก ๆ นะคะ ขอบคุณค่ะ❤️

.....

อีกเรื่องนะคะ เนื่องจากเรื่องหน้าจะเป็นเล่มแล้ว แป้งมีแอบเปลี่ยนชื่อตัวละครให้ดูสละสลวยขึ้นนะคะ แจ้งไว้ล่วงหน้าเลยเด้อ พี่เขื่อนจะมีชื่อจริงว่า "ปฐพี" นะคะทุกท่าน ส่วนคนอื่น ๆ ก็จะมีเปลี่ยนและเพิ่มชื่อบ้าง อย่างมนุษย์แฝดใช้ชื่อเล่นนางมาซะนาน เรื่องหน้าจะแอบแฝงชื่อจริงนางมาให้นะคะ

image

ความคิดเห็น