ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP 05 ยกที่หนึ่ง...เริ่มได้ [NC 18+] Loading…100%

ชื่อตอน : EP 05 ยกที่หนึ่ง...เริ่มได้ [NC 18+] Loading…100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2561 07:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP 05 ยกที่หนึ่ง...เริ่มได้ [NC 18+] Loading…100%
แบบอักษร

image

EP 05

ยกที่หนึ่ง...เริ่มได้ [NC 18+] Loading…100%


“ไม่ได้หึง แต่กำลังหวงของ”


คำพูดของมังกรทำให้ฉันรู้สึกว่าใบหน้าร้อนวูบเหมือนเวลาที่เพิ่งจะกรอกเหล้าเข้มๆ สาดลงคอไปไม่มีผิด


“เดี๋ยวรอที่ลิฟต์ ถ้ากลับถึงห้องแล้วเธอตอบคำถามฉันได้คือจบ แต่ถ้าตอบไม่ได้รับรองว่ายาว” มังกรก้มลงมากระซิบบอกข้างหู พูดจบเขากับไหล่ทั้งสองข้างของฉันหมุนกลับมาแล้วออกแรงผลักเบาๆ ให้ฉันเดินออกไป บอกตรงๆ ว่าทุกการกระทำของมังกรทำให้ฉันรู้สึกใจคอไม่ดีเท่าไหร่เลยจริงๆ


เชื่อเถอะว่าตั้งแต่ที่ได้ยินเสียงพี่พอร์ช ฉันก็รู้สึกเหมือนจะได้สติคืนมา ถึงจะยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่อย่างน้อยๆ ตอนนี้ฉันก็เดินเองได้อีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีมังกรช่วยประคองมาตลอดตั้งแต่ลุกออกมาจากโต๊ะ


“ค่ะพี่” ฉันเป็นฝ่ายเริ่มพูดเมื่อเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพี่พอร์ชที่รออยู่ แอบมองกลับไปที่มังกรเป็นระยะๆ ซึ่งก็เห็นว่าเขาเดินตรงไปรอฉันอยู่ที่ลิฟต์แบบที่บอก และกำลังก้มหน้าเขี่ยโทรศัพท์มือถือในมือฆ่าเวลา


“เมาใช่มั้ยเพิร์ล”


“นิดหน่อยค่ะ พี่พอร์ชมีอะไรจะพูดกับเพิร์ลงั้นเหรอคะ” ฉันรีบถามเข้าประเด็น แต่ถามจบแล้วกลับได้ยินเสียงพี่พอร์ชถอนหายใจแรงๆ พร้อมกับเดินเข้ามาใกล้


พี่พอร์ชยกมือขึ้นมาวางบนหัวฉันอย่างอ่อนโยนพร้อมกับโน้มใบหน้าลงมามองฉันใกล้ๆ การกระทำของเขากำลังทำให้ก้อนเนื้อในอกของฉันเต้นแรงขึ้นมาจนน่ากลัว


“พี่ว่า...”


“เพิร์ลดูแลตัวเองได้ค่ะ” ฉันรีบบอกก่อนจะปัดมือพี่พอร์ชออกเบาๆ แล้วก้าวถอยหลังออกมา ถ้าความหวังดีที่เขามีให้มันจำกัดอยู่แค่ในคำนิยามว่าน้องพี่ชายกับน้องสาว ฉันก็ไม่ได้อยากจะได้หรอก และถึงจะเมาแต่ฉันก็มั่นใจว่าฉันแยกแยะผิดชอบชั่วดีออก เขามีแฟนแล้ว ที่สำคัญเลยคือเขาเพิ่งจะขึ้นไปส่งเธอแล้วเดินลงมาเจอฉัน ดังนั้นอย่าให้ฉันต้องกลายเป็นผู้หญิงหน้าไม่อายเลยจะดีกว่า


“ถ้าพี่พอร์ชไม่มีอะไรแล้ว เพิร์ลขอตัวนะคะ มังกรรออยู่”


หมับ!


“เดี๋ยวสิเพิร์ล”


นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังทำอะไรงี่เง่า ขนาดเมาจนไม่มีสติฉันยังคิดว่ามันน่าจะดูดีกว่าการมายืนพูดกับผู้ชายที่เพิ่งเทฉันทิ้งไปเมื่อไม่กี่วันก่อนเลย และที่ทำให้ฉันกำลังรู้สึกแย่ไปกว่าการยอมเดินมาคุยกับเขาคือการรู้ว่าเขามาที่นี่เพราะมาหาแฟน ไม่ได้ตั้งใจมาหาฉัน และอาจไม่เคยตั้งใจมาหาฉันเลยก็ได้


ฉันถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปมองพี่พอร์ชอีกครั้ง ยิ้มออกมาจางๆ แล้วแกะมือของเขาออกเพราะคิดว่าถ้าแฟนเขาลงมาเห็นเข้ามันอาจไม่ดีสักเท่าไหร่


“พี่เป็นห่วงเพิร์ลนะ”


“ในฐานะน้องสาวน่ะเหรอคะ” ฉันย้อนถาม และมันก็ทำให้พี่พอร์ชนิ่งไปสักพักก่อนจะพยักหน้าตอบกลับมาเบาๆ


“ขอบคุณค่ะ แต่เพิร์ลไม่ได้อยากมีพี่ชาย”


“เดี๋ยวสิเพิร์ล”


“แฟนเพิร์ลรออยู่ค่ะพี่ ถ้าพี่ไม่เกรงใจแฟนพี่ พี่ก็ควรเกรงใจแฟนเพิร์ลด้วย วินวินนะคะ เราต่างคนต่างมีแฟนแล้ว เพราะงั้นเพิร์ลว่าเราอย่าทำแบบนี้” ฉันอธิบายพลางก้าวถอยหลังออกมาเมื่อพี่พอร์ชพยายามจะเดินเข้ามาใกล้


“แต่พี่เป็นห่วงเพิร์ลจริงๆ นะ เป็นคนอื่นไม่ได้เหรอเพิร์ล”


“คะ?” ฉันถึงกับต้องย้อนถามเสียงสูง และเมื่อลองทบทวนให้ดีฉันถึงได้รู้ว่าพี่พอร์ชหมายถึงเรื่องของมังกร


“พี่อยากให้เพิร์ลเจอคนที่ดีนะเพิร์ล”


“เขาเป็นคนดีค่ะ อย่างน้อยเขาเองก็ชัดเจนกับเพิร์ลตั้งแต่แรกว่าเราเป็นแฟนกัน ไม่ใช่มาทำดีด้วยแล้วโยนฐานะน้องสาวมาให้”


“เพิร์ล”


“พอเถอะค่ะพี่พอร์ช เพิร์ลอยากพักแล้ว ถ้าครั้งนี้เพิร์ลจะโชคร้ายเพราะเลือกไว้ใจคนผิดอีก ก็ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของเพิร์ลดีกว่าค่ะ ขอบคุณที่หวังดีนะคะ กู๊ดไนท์ค่ะ” ฉันบอกทิ้งท้ายก่อนจะเดินกลับออกมาโดยไม่รอให้พี่พอร์ชรั้งเอาไว้ได้อีก และถ้าเขาจะคิดว่าฉันกำลังอวดดีก็ช่างเถอะ เราควรเลิกแคร์คนที่เขาไม่ได้แคร์เราตั้งแต่ต้นได้แล้ว


ฉันเดินกลับมาหามังกรที่ยังคงก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่เงียบๆ รอจนฉันเดินมาถึงตัวเขานั่นแหละเขาถึงได้เงยหน้าขึ้นมามอง


“คุยกับแฟนเก่าอยู่เหรอ” ฉันแกล้งถาม อารมณ์อยากเหวี่ยงมันทำให้ฉันรู้สึกว่าเห็นอะไรๆ มันก็ขัดลูกหูลูกตาไปซะหมด


“ฉันหรือเธอล่ะ”


“เขาไม่ใช่แฟนเก่าฉัน เขาบอกว่าเราเป็นพี่น้องกัน”


บ้าชะมัดที่อยู่ดีๆ ฉันก็เล่าให้เขาฟังเฉยเลย


“มีอะไรจะถามอีกมะ”


“ไม่มี”


“แปลว่าคืนนี้เรื่องคงไม่ยาวสินะ”


“ขึ้นอยู่กับว่าเธอหมายความถึงเรื่องของใคร เธอกับมัน หรือว่าเธอกับฉัน ถ้าอย่างหลังก็มีโอกาสยาวถ้าเธอ...อื้อออ”


เอาวะ! ถ้ามัวแต่กังวลแล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้เจอคนที่ใช่สักที เรื่องดวงเรื่องดวงมันมีจริงซะที่ไหน หรือถ้ามันจะมีจริงๆ อย่างน้อยๆ ตอนนี้ฉันก็ขอทำตามใจตัวเองดูก่อน ถ้าพรุ่งนี้จะพังจริงๆ ก็ช่างแม่ง


รู้ตัวอีกทีฉันก็ถูกมังกรดันจนแผ่นหลังชิดกับหนังของโถงทางเดิน ริมฝีปากของเราแนบชิดกันจนแทบจะไม่มีช่องว่างให้อากาศได้ลอดผ่าน ได้ยินเพียงเสียงก้อนเนื้อในอกที่กำลังเต้นถี่ยิบจนแทบหายใจไม่ทัน และไม่ปฏิเสธว่าฉันนี่แหละที่เป็นฝ่ายกระชากเขามาจูบ


“ยาวแน่นอน” มังกรกระซิบบอกเมื่อเขาละริมฝีปากออก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพราวขึ้นมาบนใบหน้าก่อนที่เขาจะช้อนตัวฉันขึ้นจากพื้นแล้วอุ้มฉันเดินเข้าไปในลิฟต์


ฉันยกมือขึ้นคล้องคอของมังกรเอาไว้พลางซบใบหน้าลงกบแผ่นอกกว้างๆ ของเขา ส่วนเขาก็เอื้อมมือไปกดลิฟต์เพื่อพาเราขึ้นไปยังชั้นบน ระหว่างที่เรากำลังรอให้ประตูลิฟต์ปิดลง สายตาของฉันและมังกรก็มองออกไปด้านหน้าซึ่งก็ยังเห็นว่าพี่พอร์ชยังคงมองเราทั้งคู่อยู่ตรงนั้น


“แน่ใจนะว่าจะไม่เสียใจทีหลัง”


“ขึ้นอยู่กับว่านายหมายถึงฉันหรือตัวนายเองน่ะมังกร” ฉันตอบยิ้มๆ ก่อนจะปิดเปลือกตาลงช้าๆ เพื่อฟังเสียงหัวใจของตัวเองให้ชัดๆ ยอมรับกว่าก่อนหน้านี้ฉันเมา และตอนนี้เองก็ยังไม่ได้สร่างเมาซะทีเดียวหรอก เพียงแต่ไม่ได้ควบคุมตัวเองไม่ได้เหมือนตอนที่เดินออกมาจากผับ และค่อนข้างรู้ตัวว่าตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่


ติ๊ง!


แล้วลิฟต์ก็พาเราขึ้นมาถึงชั้นที่พัก โถงทางเดินที่คุ้นตาเพราะมันเป็นทางเดินไปสู่ห้องพักของฉันเอง แต่ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นจนออกอาการประหม่า รู้สึกได้ว่าฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อเต็มไปหมด


มังกรหยุดเดินเมื่อเขาอุ้มฉันมายืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง สายตาคมเข้มก้มมองลงมาซึ่งวินาทีนี้นัยน์ดวงตาคู่นั้นดูมีเสน่ห์มากจริงๆ


“140238” ฉันบอกรหัสผ่านประตูห้องกับมังกรไปแล้ว ใครจะคิดว่าวูบหนึ่งฉันจะมีความคิดว่าฉันกำลังไว้ใจเขา


ติ๊ด!


แล้วเขาก็กดรหัสเพื่อปลดล็อคประตู ก่อนจะเปิดมันเข้ามา หลังจากนั้นเขาก็วางฉันลงกับพื้นด้านในแล้วหันกลับไปปิดประตู


ที่บรรยายซะละเอียดก็เป็นเพราะว่าฉันกำลังรู้สึกตื่นเต้นจนยากจะควบคุมตัวเอง หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อมังกรหันกลับมาสบตากับฉันอีกครั้ง ร่างสูงก้าวเข้ามาหาฉันช้าๆ ไม่ได้รีบร้อน แต่กลับทำให้อุณหภูมิในร่างกายของฉันพุ่งสูงขึ้นและกำลังจะร้อนเป็นไฟ


ติ๊ด!


เสียงมังกรกดปุ่มรีโมตเปิดเครื่องปรับอากาศดังขึ้นแต่ฉันกลับสะดุ้งตกใจ ก่อนจะถูกเขาช้อนตัวขึ้นจากพื้นอีกรอบแล้วพาฉันเดินตรงมาที่โซฟา


มังกรวางฉันลงบนโซฟาอย่างเบามือ ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวตามลงมาคร่อมทับร่างของฉันเอาไว้ ดวงตาที่จ้องมองเพียงฉันเย้ายวน และกำลังหลอกล่อแมลงตัวเล็กๆ อย่างฉันให้บินเข้าไป ระหว่างเรามันเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ตัวตลอดเวลาว่าเขาอันตราย แต่มันกลับยิ่งทำให้ฉันถลำลึกลงไปเกินกว่าจะถอนตัว


“อื้อออ”


แล้วริมฝีปากของเราก็แนบชิดกันอีกครั้ง มังกรโน้มใบหน้าของเขาลงมาหาฉัน เขาปลุกเร้าฉันด้วยจูบที่เร่าร้อน หลอมละลายฉันด้วยสัมผัสจากปลายนิ้วมือเย็นๆ ที่กำลังซุกซนอยู่ที่ต้นขาเมื่อเขาสอดมือเข้ามาจากทางด้านล่าง


ชายกระโปรงของฉันร่นขึ้นมาอยู่ในระยะที่ทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบของอุณหภูมิภายในห้อง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันกลัวหรืออยากจะดึงมันกลับลงไปเลยแม้แต่เพียงเสี้ยววินาที


ฟุ่บ!


ไม่นานมังกรก็ถอดเสื้อยืดของเขาออกไปทางเหนือหัว ร่างสูงยืดลำตัวขึ้นตรงเต็มความสูง ซิกแพคที่หน้าท้องของเขาสะกดและดึงดูดสายตาของฉันจนฉันต้องเป็นฝ่ายขยับตัวเองขึ้นไปหาเขาบ้างในทันที


เผลอเพียงเสี้ยววินาทีก็กลับกลายเป็นว่าฉันเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมเขาซะแล้ว!


“มังกร”


“เปลี่ยนใจไม่ทันแล้วเพิร์ล”


“ฉัน...”


“หยุดไม่ได้แล้ว” มังกรบอกอย่างนั้นก่อนที่เขาจะดันตัวเองขึ้นมาจากโซฟา ฉันนั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาในขณะที่ใบหน้าของมังกรกำลังซุกอยู่ตรงกลางระหว่างหน้าอกของฉัน


เขามันเสือร้าย!


“อย่า...หยุด” ฉันบอกเสียงกระเส่าก่อนจะเชิดใบหน้าขึ้นสูงเมื่ออารมณ์หวามไหวที่เคยถูกซ่อนเอาไว้กำลังถูกมังกรปลุกขึ้นมา


ใบหน้าของเขายังคงซุกซนอยู่ที่หน้าอกของฉัน ในขณะที่มือทั้งสองข้างก็กำลังค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นมาจากทางต้นขา ความเย็นจากฝ่ามือหนาไม่ได้ทำให้ฉันสะดุ้งได้เท่ากับความรู้สึกจี๊ดๆ ที่ต้นคอเมื่อมังกรจรดริมฝีปากของเขาลงมา


“อื้อออ”


เสียงครางในลำคอของฉันหลุดลอดออกมาเมื่อมังกรตั้งใจเม้มซอกคอชองฉันแรงๆ ฉันสอดมือเข้าไปที่ท้ายทอยของเขา เลื่อนขึ้นไปสัมผัสกับเส้นผมสีเข้มแล้วออกแรงกระตุกมันเบาๆ จนใบหน้าของมังกรเงยขึ้นมาทำให้ฉันได้สบตากับเขาอีกครั้ง และฉันเพิ่งจะรู้ตัว่านัยน์ดวงตาคู่นั้นของเขาเหมือนมีหลุมดำที่กำลังดูดดึงฉันลงไป!


ฟึ่บ!


เพียงเสียวินาที มินิเดรสสายไขว้ที่ฉันตั้งใจเลือกมาใส่ก็ถูกมังกรถอดขึ้นทางเหนือหัว เขาเหวี่ยงมันออกไปจนพ้นตัวราวกับว่ามันทำให้เขารู้สึกเกะกะรำคาญใจ  จากนั้นดวงตาคู่คมเข้มก็หลุบมองลงต่ำ ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาค่อยๆ ไล้ไปตามสายบราเซียจนกระทั่งถึงขอบโครงของมันที่โอบอุ้มเนื้อเนินอกของฉันเอาไว้


“อื้อออ”


แล้วเขาก็ไม่พลาดที่จะเค้นคลึงมันแรงๆ อย่างเด็กเอาแต่ใจ และคงเคยตัวกับการถูกเอาใจมาแต่ไหนแต่ไรเขาถึงได้บีบมันชนิดที่ไม่คิดจะออมแรงเลยสักนิด


ไม่นานมังกรก็จัดการปลดตะขอบราเซียของฉันออก เขาเหวี่ยงมันออกไปกองรวมกับเดรสของฉันที่เขาเพิ่งจะจับมันโยนออกไปเมื่อครู่ สายตาของเขาจ้องมองร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของฉันจนฉันเริ่มรู้สึกอาย แต่ทันทีที่จะยกมือขึ้นมาปิดร่างกายของตัวเองเอาไว้ ก็กลับถูกเขาดันกลับลงมานอนราบลงกับโซฟา แถมยังฉวยโอกาสกดข้อมือของฉันทั้งสองข้างลงข้างลำตัว


“ฉันเคยบอกไปแล้วว่าเธอสวย”


“แต่...”


“สวยแล้วก็ไม่มีอะไรต้องอายหรอก” มังกรบอกอย่างนั้น


นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาเองก็พูดจาเพราะๆ เป็น หรือไม่ก็คงแค่ปากหวานเพราะต้องการได้ในสิ่งที่กำลังต้องการ และมันคงน่าอายที่ฉันกำลังบอกตัวเองว่าฉันยินดีจะให้!


“อื้อออ”


เสียงของฉันสั่นขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่รู้จะต้องบังคับมันยังไงให้นิ่งกว่านี้เมื่อวินาทีที่มังกรโน้มใบหน้าลงไปครอบครองยอดอกของฉันมันทำให้ฉันสติแตก ร่างกายแอ่นโค้งขึ้นจากโซฟาโดยอัตโนมัติ รู้สึกเหมือนภายในจะวูบโหวง บิดเกร็งไปหมด


“ซี้ดดด...อ้า”


ฉันรู้แล้วว่าความรู้สึกเวลาที่เราถูกใครสักคนครอบงำความคิดและความรู้สึกทั้งหมดมันเป็นยังไง เพราะตอนนี้ฉันกำลังถูกมังกรทำให้รู้สึกแบบนั้น ร่างกายของฉันทรยศตัวเองสิ้นดีเมื่อตอนนี้มันกำลังเชื่อฟังเขาอย่างง่ายดาย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าร่างกายของเราทั้งคู่เปลือยเปล่าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่ามีบางอย่างจดจ่ออยู่ที่กลางลำตัว


“มะ มังกร”


“แหงสิ มังกรตัวเป็นๆ เลย” มังกรกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะกดจูบลงที่ใบหูเมื่อเขายังคงซุกซนอยู่ที่ซอกคอของฉันไม่หยุดหย่อน หัวใจของฉันเต้นถี่ยิบนับตั้งแต่ที่รู้ตัวว่าฝ่ามือเย็นเยียบของมังกรกำลังค่อยๆ แยกต้นขาของฉันให้ห่างจากกัน


ฉันหลับตาแน่น สองมือที่ยกขึ้นไปโอบรอบคอของมังกรตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้กำแน่นอยู่ที่หัวไหล่ทั้งสองข้างของเขา ก่อนจะต้องกัดฟันจนใบหน้าตึงเปรี๊ยะเมื่อมังกรค่อยๆ แทรกตัวเองผ่านความคับแน่นกลางลำตัวเข้ามา


“อื้อออ”


ครางยาวจนแทบลืมหายใจ!


เหมือนจะขาดใจ เหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนกำลังจะถูกเขาพรากลมหายใจออกไปในทุกครั้งที่เขาขยับ!


“มังกร”


“เธอสวยมากเลยเพิร์ล”


“เจ็บ!”


“อีกนิด”


“เจ็บ”


“ฉันจะอ่อนโยนแบบที่เธอเคยบอก” มังกรพร่ำบอกพร้อมกับที่เขาพรมจูบลงมาบนใบหน้าของฉัน สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาทำให้ฉันเริ่มโอนอ่อนผ่อนตาม สายตาและรอยยิ้มที่แสนจะละมุนและเพิ่งจะเคยได้เห็นทำให้ฉันหลุดยิ้มออกไปพร้อมกับค่อยๆ หลับตาลงอีกครั้ง


กึก!


แล้วก็ถูกมังกรกระชากกลับมาด้วยพายุอารมณ์ที่ซัดโถมจนฉันดิ้นพล่าน แต่เชื่อเถอะว่าต่อให้ฉันจะดิ้นเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถหลุดออกไปจากพายุอารมณ์ของมังกรได้เลย แรงกระแทกกระทั้นที่เขาส่งลงมาทำให้ฉันแทบจะฝังตัวเองลงไปกับโซฟา ร่างกายที่ชื้นไปด้วยเหงื่อของเราทั้งคู่เสียดสีและสัมผัสกันอยู่อย่างนั้นซ้ำๆ เมื่อมังกรยังคงตอกตรึงร่างกายของเขาลงมาไม่หยุด สะโพกสอบที่ขยับขึ้นลงเร็วและถี่ขึ้นเรื่อยๆ ยากเกินจะควบคุม


“อ๊ะ อื้อ มะ มะ มังกร”


ฉันร้องเรียกเขาตะกุกตะกักเมื่อคนบนร่างยังเอาแต่จะกระแทกตัวเองลงมาทั้งที่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจ ไม่นานความรู้สึกวูบโหวงในช่องท้องก็ทำให้ฉันโอบกอดมังกรเอาไว้แน่นในอ้อมแขน รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะลอยขึ้นจากโซฟาอยู่รอมร่อ มันปริ่มจะขาดใจ มันหายใจติดขัด มันวูบโหวงในช่องท้องไปหมดจนยากจะอธิบาย ทุกอย่างเหมือนจะขาวโพลนไปหมด


“เพิร์ล”


“ฉะ ฉัน...”


“อีกนิด” เสียงกระซิบนั้นเคลือบยาพิษ ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งสติร่างกายของฉันก็ถูกมังกรดึงขึ้นมา เขาใช้ฝ่ามือของเขาลูบลงไปตามท่อนแขนของฉัน แต่มันคือวิธีการหลอกล่อให้ฉันวางมือลงบนพนักพิงโซฟาเท่านั้น


“มังกร”


ทำไมฉันถึงพูดคำอื่นไม่ได้เลยนอกจากร้องเรียกชื่อของเขา


“นอกจากฉันจะทำให้ปากเธอซีดได้แล้ว รู้ตัวมั้ยว่าตอนนี้หน้าเธอก็ยังซีดมากเลย”


“ฉัน...”


“แต่ฉันชอบนะ” มังกรกระซิบเบาๆ ทิ้งท้ายก่อนจะจูบลงมาบนริมฝีปากของฉันเบาๆ จากนั้นเขาก็ขยับตัวออกไปทางด้านหลัง แล้วกระชากฉันกลับเข้าไปอยู่ในพายุอารมณ์ของเขาอีกครั้งด้วยการแทรกตัวเองเข้ามา


ฉันคงล้มไปแล้วถ้าไม่ได้แขนของเขาที่สอดเข้ามาทางหน้าท้องรั้งเอาไว้ สองมือของฉันกำแน่นอยู่ที่พนักพิงโซฟา ร่างกายขยับไปข้างหน้าทุกครั้งที่มังกรขยับสะโพกลงมาเพื่อพาตัวเองเข้ามาหลอมรวมกับร่ากายของฉัน ซึ่งฉันไม่แม้แต่จะสามารถบังคับให้ตัวเองหยุดได้


เสียงครางยังคงดังอื้ออึงอยู่ในลำคอ ไม่ว่าจะพยายามจะขยับหนียังไง มังกรก็คอยแต่จะรั้งฉันเอาไว้ด้วยสองมือของเขาที่ตอนนี้จับอยู่ที่เอวคอดของฉันราวกับรู้ทันความคิดของฉันไปซะหมด และเมื่อหนีไปไหนไม่ได้ ฉันก็ทำได้แค่พยายามยันตัวเองเอาไว้เพื่อรองรับแรกกระแทกกระทั้นจากเขา ที่ยิ่งนานก็ยิ่งแต่จะหนักขึ้น ถี่ขึ้น และรุนแรงขึ้น


กึก!


เสียงจากแรงเสียดสีทำให้ร่างกายของฉันร้อนขึ้นทุกขณะ ไม่นานพายุอารมณ์เฮือกสุดท้ายของมังกรก็มาถึง เขาก็โถมตัวเองใส่ฉันไม่หยุดก่อนจะทิ้งน้ำหนักตัวและแรงทั้งหมดลงมาจนฉันล้มลงไปกับพนักพิงของโซฟาในสภาพอ่อนแรง


ฉันพริ้มดวงตาหลับลงแล้วปล่อยให้ตัวเองดำดิ่งลงไปกับความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นในอก มังกรค่อยๆ ถอนตัวออกไปช้าๆ ก่อนที่เขาจะช้อนตัวเข้าสู่อ้อมแขนแล้วพาฉันกลับเข้าไปนอนบนเตียง


อ่อนโยน แววตาที่เขามองมาอ่อนโยนเหลือเกิน มันทำให้ฉันรู้สึกว่าทุกครั้งที่เขามองฉันด้วยสายตาแบบนี้มันจะทำให้หัวใจของฉันเต้นแรงเสมอ


มังกรส่งยิ้มให้ฉัน เขาก้มลงมาจูบเบาๆ ที่หน้าผาก ก่อนจะหันกลับไปดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ ฝ่ามือหนาค่อยๆ ปัดปอยผมที่ปรกลงมาติดข้างแก้มออกไปช้าๆ จากนั้นเขาก็แทรกตัวลงมาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน


“ฝันดีนะเพิร์ล”


คำนั้นทำให้ฉันหลุดยิ้มออกมา ก่อนจะขยับตัวเองเข้าไปหาเขา ซุกตัวลงในอ้อมกอดที่ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน มันทำให้ฉันได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่กำลังเต้นไปพร้อมกันกับหัวใจของฉัน


“อืม นายเองก็เหมือนกัน ฝันดีนะมังกร”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว