ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP 03 ผู้ชายเถื่อนๆ Loading…70%

ชื่อตอน : EP 03 ผู้ชายเถื่อนๆ Loading…70%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2561 06:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 03 ผู้ชายเถื่อนๆ Loading…70%
แบบอักษร

image

EP 03

ผู้ชายเถื่อนๆ Loading…70%


“ออกมาได้แล้วเพิร์ล ฉันรู้เธอแอบฟังอยู่”


ไอ้บ้าเอ๊ย เขารู้ได้ไงวะ


ฉันถอนหายใจอย่างแสนเซ็งเมื่อถูกจับได้ ก่อนจะต้องค่อยๆ ก้าวออกมาจากด้านหลังต้นเสา แต่อย่าคิดว่าฉันจะเดินออกมาทำหน้าเศร้าใส่เขาล่ะ เพราะที่นี่มันลาดจอดรถ ถ้าเขาไม่อยากให้ใครเห็นหรือได้ยิน เขาก็ควรจะไปคุยกับยัยนั่นที่อื่น อย่างเช่น...ดาดฟ้า


ตามไปสิ ตามไปเลย!


“ว่างมากเหรอ”


“ไม่ว่าง กำลังจะไปเรียน” ฉันลอยหน้าลอยตาตอบ ในสมองกำลังคิดหาวิธีรู้เรื่องระหว่างเขากับยัยพลอยอยู่ ซึ่งระหว่างที่ฉันกำลังทำทีเป็นไม่สนใจอะไรอยู่นั้น มังกรก็ยังคงช้อนตามองฉันนิ่งๆ อยู่สักพัก ก่อนที่อยู่ๆ เขาจะก้าวฉับๆ เข้ามาหาฉันจนฉันตกใจและต้องรีบถอยห่างจากเขาในทันที


หมับ!


“เดี๋ยว”


“นี่ อย่ามาจับฉันนะ” ฉันร้องบอกพร้อมทั้งสะบัดมือของมังกรออกในทันทีที่ถูกเขาจับข้อมือเอาไว้ ซึ่งเขาเองก็เหมือนไม่ได้ตั้งใจที่จะจับแน่นมันก็เลยหลุดออกไปง่ายๆ


“หวงตัว?”


“นี่นาย! จะทำอะไรหัดให้เกียรติสถานที่บ้างนะ” ฉันกัดฟันพูดออกไปพลางหันมองซ้ายมองขวาเพราะรู้สึกว่าตอนนี้คนอื่นๆ เริ่มมองมากันเยอะแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องของฉันกับมังกรมันมีอะไรน่าสนใจนักหนาถึงได้มองกันอยู่


“แปลว่าที่นี่ไม่ได้ แต่ที่ผับจับได้งั้นสิ แล้วถ้าบนเตียงก็ทำมากกว่านั้นได้ใช่มะ” มังกรถามย้อนถาม สีหน้าและท่าทีของเขายียวนจนน่าตบให้ปากแตก เอะอะเขาก็จะชวนฉันขึ้นเตียงอย่างเดียวเลย ในสมองเขาไม่มีเรื่องอื่นบ้างแล้วรึยังไงกัน


“นายมีอะไรจะพูดกับฉันก็รีบๆ พูดมาเถอะน่า มีเรื่องต้องไปคุยกับแฟนเก่าต่อไม่ใช่เหรอ”


“หึง?” มังกรย้อนถามกลับมาในทันที และคำสั้นๆ คำนั้นที่เขาเพิ่งจะพูดมันออกมาก็ทำให้ฉันถึงกับต้องเบะปากใส่ 


“ฝัน?” ฉันย้อนถามกลับไปบ้างพร้อมกับเหยียดยิ้ม แต่เผลอเพียงเสี้ยววินาทีข้อมือของฉันที่เพิ่งจะเป็นอิสระเมื่อครู่ ก็ถูกมังกรกระชากกลับไปจับเอาไว้อย่างง่ายดาย


“เวลาฝันฉันชอบทำอย่างอื่นมากกว่า”


“นี่มังกร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”


“ตามมา”


“ไม่ อย่ามาจับมือฉันนะ ฉันบอกว่าอย่ามาจับไง มังกร ปล่อย นายจะพาฉันไปไหน” ฉันร้องถามและยังพยายามดึงมือออกจากมือของมังกรเหมือนอย่างที่พยายามทำมาตลอด แต่รอบนี้เขากลับไม่ยอมปล่อยออกง่ายๆ ฉันทั้งสะบัดทั้งดึงเท่าไหร่ก็ไม่หลุดจนถูกเขาลากเดินมาตั้งไกลและกำลังจะพาฉันไปที่ไหนก็ไม่รู้


“มังกร”


“อ้าวไอ้มังกร นั่นมึงจะพาเพิร์ลไปไหนวะ”


ใครก็ไม่รู้ตะโกนถามมังกรพร้อมกับเดินเข้ามาขวางทางมังกรเอาไว้อย่างตั้งใจ ซึ่งฉันเดาว่าเขาน่าจะเป็นเพื่อนของมังกร...มั้ง?


คือเมื่อกี้ฉันได้ยินเขาเรียกชื่อมังกรน่ะ และเท่าที่ฉันพยายามทบทวนและนึกหน้าตาของเขาคนนั้นแล้ว จึงค่อนข้างมั่นใจมากว่าฉันไม่รู้จักเขาแน่ๆ ดังนั้นก็แปลว่าเขาต้องรู้จักมังกร


“เสือก ถอยไป”


หยาบคายที่สุด!


“แต่เพิร์ล...”


“กูบอกว่าอย่าเสือกไง เรื่องของผัวเมียเขาจะคุยกัน”


ไม่ใช่เว้ยยย~~~


“มังกร ปล่อยก่อน คือว่าฉะ...”


พลั่ก!


เหี้ยแล้ววว~~~ ขอหยาบคายสักที ฮือออ


“มันจะมากไปแล้วนะเว้ย คราวก่อนมึงก็ทำพลอย คราวนี้มึงยังจะกล้าทำเพิร์ลอีกคนรึไง กูว่ามึงมันจะน่าตัวเมียเกินไปแล้วไอ้มังกร” ผู้ชายคนนั้นชี้หน้าด่ามังกรเสียงดังลั่นหลังจากที่เขาเพิ่งจะชกมังกรจนหน้าหัน


แรงกระแทกทำให้มังกรเซไปอีกทางเพราะเขาไม่ทันตั้งตัว ดังนั้นฉันก็เลยเซออกมาพร้อมกับเขาเพราะข้อมือยังคงถูกเขาจับเอาไว้ และตอนนี้ก็ได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบๆ และยังคงตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เลย


ทุกคนที่เดินผ่านไปผ่านไปมาเริ่มหันมาให้ความสนใจอีกแล้ว และก็เริ่มเข้ามามุงดูเหตุการณ์กันเยอะขึ้นเรื่อยๆ หนักเข้าก็เริ่มหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาบันทึกภาพเหตุการณ์อีกเหมือนเคย กลายเป็นว่าฉัน มังกรและผู้ชายคนนั้นตกอยู่ในวงล้อมที่กำลังมีคนมากมายบันทึกภาพการกระทำของเราอยู่ และฉันเชื่อว่าต้องมีบางคนที่กำลังไลฟ์แน่นอน


“แล้วมึงจะเสือกอะไรกับเมียกูวะไอ้...”


“อย่ามังกร!” ฉันร้องบอกเสียงดังพร้อมกับกระโดดกอดมังกรเอาไว้แน่นเมื่อเห็นว่าเขาเงื้อหมัดขึ้นกลางอากาศแล้วทำท่าเหมือนจะเดินเข้าไปเอาคืน แต่แรงเขามีเยอะมากจนฉันต้องกอดเขาให้แน่นขึ้นเพราะรู้สึกเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมหยุดง่ายๆ นี่ถ้าหยุดเขาไม่ได้แล้วเขาเกิดเหวี่ยงหมัดออกไปจริงๆ ฉันอาจลอยออกไปพร้อมกันกับหมัดที่เขาปล่อยออกไปก็ได้นะ


“ฉันยอมแล้วๆ ฉันยอมหายงอนนายก็ได้อ่ะ นายอยากพาฉันไปไหนก็รีบไปสิ ไปเร็ว”


“ยังไปไม่ได้”


“ได้สิ ไปเลย ส่วนนาย ขอบใจมากนะ แต่มังกรเขาไม่ได้จะทำร้ายฉันหรอก เขารักฉันจะตายเนอะมังกรเนอะ ขอโทษทีที่ทำให้นายเข้าใจผิดนะแล้วก็ขอบคุณที่ช่วย ฉันกับมังกรไปก่อนนะ ขอบใจจริงๆ”


“เดี๋ยวเพิร์ล” มังกรหันมาทำเสียงดุใส่เมื่อฉันพยายามลากเขาออกมา


ตอนนี้ฉันไม่ได้กอดเขาเอาไว้แล้วเพราะสัมผัสได้ว่าเขานิ่งลงและไม่ได้พยายามจะเดินเข้าไปเอาเรื่องนายคนนั้นอีกแล้ว แต่ว่าฉันก็ยังไม่ไว้ใจเขาเท่าไหร่ ก็เลยยังพยายามจะจับข้อมือของเขาที่ยังคงกำเป็นกำปั้นเอาไว้ แล้วพยายามพายเขาเดินออกมาจากตรงนั้นเพื่อสงบสติอารมณ์


“นายไม่ต้องมาเดี๋ยว นายทำให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดกันหมดแล้วเห็นมั้ย บอกแล้วไงว่าให้อ่อนโยน ง้อผู้หญิงต้องอ่อนโยนเข้าใจมั้ย นายตั้งใจจะง้อฉัน แต่นายดันเดินเข้ามาฉุดกระชากลากถูฉันแบบนี้คนอื่นเขาก็เข้าใจผิดน่ะสิ ทำแบบนี้มันใช้ไม่ได้นะคะ” ฉันพล่ามยาวและยังพยายามอย่างถึงที่สุดที่จะลากมังกรที่ทำตัวเป็นยักษ์ปักหลั่น ฉุดกระชากลากเท่าไหร่ก็ไม่ขยับออกมา หนักเข้าก็ต้องกระตุกแขนแรงๆ พร้อมกับแอบถลึงตาใส่นั่นแหละเขาถึงจะยอมเดิน


ทุกคนที่กำลังมุงดูเหตุการณ์กันอย่างสนอกสนใจรีบแหวกทางให้ฉันกับมังกร ทำราวกับว่าเราสองคนเป็นตัวน่ารังเกียจ แต่ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันต้องพามังกรไปพ่นไฟที่อื่นก่อน ขืนช้ากว่านี้เขาได้ชกไอ้หมอนั่นร่วงแน่ๆ


“เลิกเล่นละครได้แล้วเพิร์ล”


“โอ๊ย!”


บ้าจริง!


“เจ็บรึเปล่า”


“เจ็บสิถามมาได้” ฉันบอกเสียงดังอย่างหงุดหงิดเมื่อถูกมังกรสะบัดจนล้มลงมา


คือเขาตั้งใจจะสะบัดมือฉันออกน่ะ ท่าทางจะไม่พอใจที่ฉันประกาศต่อหน้าคนอื่นว่าเขากำลังพยายามจะง้อฉัน แต่คงใส่อารมณ์มากไปหน่อย ก็เลยสะบัดซะแรง พอมือของฉันหลุดออกก็เลยกลายเป็นว่าฉันล้มลงมา


นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันข้อเท้าพลิกตกส้นสูง เพราะขนาดตอนหัดใส่ส้นสูงใหม่ๆ ฉันยังไม่ล้มแม้แต่ครั้งเดียว มังกรนะมังกร คิดแล้วอยากจะถอดส้นสูงฟาดใส่หน้าเขานัก


“โอ๊ย บอกแล้วไงว่าเจ็บ อย่าจับสิ”


“นิ่งๆ น่า”


“นิ่งให้นายหักขาฉันเล่นรึไงล่ะ อย่ามายุ่งนะ!”


“ถ้ายังไม่หยุดพูด ฉันจะทำเดี๋ยวนี้แหละ”


“อย่านะ!” ฉันร้องบอกแล้วเบ้หน้าใส่มังกรที่กำลังช่วยดูข้อเท้าให้ แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่นิ่งเมื่อรู้สึกว่าแรงบีบที่ข้อเท้ามีมากขึ้นเหมือนมังกรตั้งใจจะหักข้อเท้าฉันจริงๆ ซึ่งพอฉันนิ่ง ฉันก็ได้ยินเขาทำเสียงลมหายใจฟึดฟัดเหมือนจะไม่พอใจ แต่เขาก็ยังช่วยนวดข้อเท้าให้แม้จะช้อนตามามองฉันเป็นพักๆ ก็ตาม


“ดีขึ้นรึยัง”


“ยัง”


“ใจเสาะฉิบ”


“นายทำฉันล้มนะ ยังจะมาว่าฉันอีกเหรอ”


“แล้วใครใช้ให้ปากดี”


“แล้วใครให้นายทำร้ายคนอื่น เฮ้ย นายจะทำอะไรน่ะมังกร นั่นนายจะเอารองเท้าฉันไปไหน”


จากที่กำลังตั้งอกตั้งใจเถียงเขาก็กลับกลายเป็นว่าฉันต้องแหกปากร้องถามเสียงดังเมื่ออยู่ๆ มังกรก็ถือวิสาสะถอดรองเท้าส้นสูงออกจากเท้าของฉันแล้วผุดลุกขึ้นยืน


นี่เขาจะมาขโมยรองเท้ากันหน้าด้านๆ แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย เอารองเท้าไปแล้วฉันจะเดินยังไง


“มังกร ฉันถามว่านายจะเอารองเท้าฉันไปไหน มันแพงนะ เอาคืนมา”


“ในหัวนั่นสมองหรือเม็ดถั่วเขียว”


“ไอ้...”


“ด่าอีกคำจะขยี้ให้ปากแตกเลย”


จากที่กำลังโวยวายด้วยความหงุดหงิดใจ ฉันก็ต้องเงียบเสียงลงพลางเม้มริมฝีปากแน่นเพราะคำขู่ของมังกรทุกที ทำไมฉันต้องรู้สึกว่าตัวเองเป็นรองเขาอยู่แบบนี้ด้วยนะ


หลังจากที่ฉันจำใจต้องเงียบลง มังกรก็เดินเข้ามาใกล้แล้วโน้มตัวลงมาช้อนตัวฉันขึ้นจากพื้นแบบที่ไม่มีการบอกกล่าวให้รู้ล่วงหน้าจนฉันตกใจต้องรีบยกมือขึ้นไปคล้องคอเขาเอาไว้เพราะกลัวตก ส่วนรองเท้าของฉันน่ะเหรอ เขาก็ยังถืออยู่ในมือนี่แหละ


“กอดแน่นๆ ล่ะ ตกไปไม่รับผิดชอบ”


“โอ๊ย!”


เป็นอันว่าฉันต้องกอดคอเขาเอาไว้ให้แน่นขึ้นจริงๆ เมื่อมังกรตั้งใจจะแกล้งทำเหมือนจะปล่อยให้ฉันตกลงไป เมื่อกี้ตอนถูกเขาแกล้งหน้าผากของฉันกระแทกกับหน้าอกของเขาด้วย แข็งเป็นบ้า


“น่ะ นายจะพาฉันไปไหน” ฉันถามตะกุกตะกักเมื่อไม่กล้าพอจะเสียงดังใส่มังกร กลัวว่าเขาจะแกล้งปล่อยให้ฉันตกลงไปอย่างที่ขู่ อีกอย่างคือฉันพอจะรู้ว่าตลอดทางที่มังกรพาฉันเดินมา จะต้องมีคนมองเราอยู่แน่ๆ ถึงจะไม่เห็นด้วยตาตัวเองเพราะตอนนี้เห็นแต่หน้าอกของมังกรฉันก็รับรู้ได้โดยสัญชาตญาณของการเป็นสายเผือก


“กลับ”


“กลับไปไหน ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”


“เธอไม่เป็น แต่ฉันเป็น” มังกรบอกเสียงเรียบก่อนที่เขาจะหลุบสายตาลงมาต่ำเพื่อสบตากับฉัน พร้อมกับใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มของเขาออกมาจนมันป่องนิดๆ


รอยแดงๆ ที่ข้างแก้มขาวๆ ของเขาทำให้ฉันอึ้งไปสักพักเหมือนกัน เมื่อกี้ตอนถามฉันก็ลืมไปสนิทเลยว่าเขาเองก็เพิ่งจะเจ็บตัวมา


“น่ะ นายเป็นแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ” ฉันถามต่อตะกุกตะกักอย่างไม่ยอมแพ้ แต่มันจริงนี่นา ถ้าเขาจะกลับก็กลับไปคนเดียวสิ ทำไมต้องลากฉันกลับด้วย ยังไงเราก็มารถคันละคันอยู่แล้ว


“ต้องให้ฉันพูดอีกเหรอว่าเธอเกี่ยวอะไร”


“นายเลิกเอาข้ออ้างเรื่องผัวๆ เมียๆ มามัดมือชกฉันสักทีเถอะน่า”


“ฉันหมายถึงเพราะเธอทำให้ฉันถูกไอ้เคนมันชกต่างหาก เพราะฉะนั้นเธอต้องรับผิดชอบ ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องผัวเมียเลยสักคำ นี่เธอคงอยากเป็นเมียฉันจริงๆ แล้วสินะถึงได้คิดถึงแต่เรื่องนี้”


“บ้า!”


กลายเป็นว่าคนกินปูนร้อนท้องดันเป็นฉัน แถมรู้ตัวอีกทีมังกรก็ยังอุ้มฉันเดินมาถึงรถของเขาแล้วอีกต่างหาก


“นี่ๆ เดี๋ยวก่อน”


“เรื่องเยอะนะ”


แล้วใครจะยอมขึ้นรถไปกับเขาง่ายๆ กันล่ะ!


“นายวางฉันลงก่อนสิ เดี๋ยวฉันขับรถฉันตามไป นายจะไปโรงพยาบาลใช่มั้ยล่ะ เดี๋ยวฉันไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ก็แล้วกัน” ฉันต่อรองอย่างมีชั้นเชิงเพราะถ้าเขาอยากจะให้ฉันรับผิดชอบเรื่องที่ฉันทำให้เขาต้องเจ็บตัวฉันก็ทำได้แค่นั้นนั่นแหละ ถ้าเขาขอมากกว่านี้ฉันคงให้ไม่ได้ และฉันคิดว่ามันคงมากเกินไปหน่อยเพราะเขาเองก็มีส่วนผิด


“ว่าไงล่ะ เรื่องที่นายโดนชกฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย นายจะมาโทษฉันฝ่ายเดียวกันก็ไม่ถูกนะ เพราะนายเองก็มีส่วนที่ทำให้คนอื่นเขาคิดแบบนั้นด้วยเหมือนกัน เพราะงั้นคนละครึ่งทาง ฉันไม่เบี้ยวหรอกน่า เดี๋ยวขับรถตามไปเลย แต่ฉันไม่ไปรถนาย”


“งั้นเราไปรถเธอ”


“มังกร!”


“กุญแจรถอยู่ไหน” มังกรก้มหน้าถามโดยไม่สนใจสีหน้าและท่าทางที่กำลังตกใจของฉันเลยสักนิด และฉันเองก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่าเขาจอดรถข้างๆ รถฉันก็ตอนที่เขาหมุนตัวกลับมาที่รถของฉันนี่แหละ ฮือออ ฉันฆ่าตัวตายชัดๆ เลย


“ไม่บอกฉันค้นนะ”


“ในกระเป๋า วางฉันลงสิ เดี๋ยวหยิบให้” ฉันรีบบอก ไม่ต้องรอให้เขาค้นตัวฉันก็รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร ฉันไม่มีทางยอมให้เขาแตะเนื้อต้องตัวฉันมากไปกว่านี้เด็ดขาด!


มังกรทิ้งลมหายใจหนักๆ ใส่หน้าฉันก่อนจะยอมวางฉันลงกับพื้นตามที่ฉันบอก แต่ทันทีที่เท้าของฉันได้สัมผัสกับพื้นของลานจอดรถอีกครั้ง ฉันก็ต้องกระโดดกลับไปกอดคอมังกรเอาไว้แน่นอีกรอบซึ่งก็ทำให้มังกรที่ไม่ทันจะได้ตั้งหลักเสียการทรงตัวถึงกับหงายหลังไปกระแทกกับรถของเขาในทันที


ตุ้บ!


“เฮ่ย”


“ฮือออ ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ นายเจ็บตรงไหนรึเปล่า” ฉันรีบถามเพราะได้ยินเสียงแผ่นหลังของมังกรกระแทกกับตัวรถของเขาอย่างแรงและนอกจากนั้นก็เหมือนหัวของเขาเองก็จะกระแทกตามไปด้วยเหมือนกัน


เมื่อครู่นี้ตอนที่เขาวางฉันลงกับพื้นลานจอดรถเขาคงลืมไปว่าพื้นซีเมนต์มันร้อนและฉันไม่ได้ใส่รองเท้า เพราะฉันเองก็เพิ่งนึกได้ตอนที่เท้าสัมผัสกับพื้นแล้วเหมือนกันนั่นแหละ และมันร้อนมากจนฉันต้องกระโดดกอดคอเขาเลยยังไงล่ะ


นี่ขนาดว่าเขาหงายมากระแทกกับรถแล้วเขาก็ยังไม่วางฉันลงเลยจนฉันต้องพยายามดิ้นๆ เบาๆ ให้เขาปล่อยฉันลงอีกรอบ โชคดีที่พื้นตรงนี้มันไม่ได้ร้อนเท่าไหร่เพราะมีเงาของรถเขาบังแสงแดดเอาไว้


“ยัย...”


“ก็พื้นตรงนั้นมันร้อนอ่ะ ฉันไม่ได้ใส่รองเท้านี่ นายเอารองเท้าฉันไปนะ” ฉันรีบแก้ตัว


“หึ่ย! เอากุญแจรถมา” มังกรทำหน้าตาเกรี้ยวกราดใส่ฉัน ก่อนจะพูดเร็วเหมือนกำลังหงุดหงิด นั่นทำให้ฉันรีบเปิดกระเป๋าเพื่อหากุญแจรถแล้วส่งมันให้เขาในทันที


“ขึ้นรถ”

พูดไม่ทันจบมังกรก็ก้าวกลับไปที่รถของฉันแล้วกระชากประตูรถให้เปิดออกหลังจากที่เขากดปลดล็อคมันด้วยกุญแจที่ฉันเป็นคนยื่นให้ ซึ่งพอเห็นว่าฉันยังยืนทำท่างงๆ เขาก็กระชากแขนฉันให้เดินไปหาแล้วจับฉันยัดใส่เข้ามาในรถทันที ก่อนจะโยนรองเท้าของฉันที่เขาถือเอาไว้ตั้งแต่แรกตามลงมา

“โอ๊ย เบาๆ สิมังกร”

ปัง!

ผู้ชายคนนี้ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ ทั้งดิบ ห่าม เถื่อน ไร้ความอ่อนโยน แถมยังเผด็จการ ไร้ซึ่ง...


“ไม่คาดเข็มขัดล่ะ รอใครมาตัดริบบิ้น”


ไร้ซึ่งเหตุผล แถมยังกวนตีนหนักมากด้วย!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว