Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ศัตรูหัวใจหมายเลข1…เคลียร์

ชื่อตอน : ศัตรูหัวใจหมายเลข1…เคลียร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ย. 2561 06:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศัตรูหัวใจหมายเลข1…เคลียร์
แบบอักษร

Milkteen

ก๊อกๆ

“ท่านคะ คุณหยกมาแล้วค่ะ”

“ให้เข้ามา!”สิ้นเสียงเพชรเกียรติก็เข้ามาในห้อง

“ขอบใจมาก ไปทำงานต่อเถอะ”คุณสันต์พูดกับพนักงานmilkteen คนนึง …พนักงานคนนั้นรับคำ หันมายกมือไหว้เพชรเกียรติก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ปึก!!!

…แฟ้มลอยมา กระแทกเข้าที่ใบหน้าชายหนุ่มอย่างจัง เค้าเองก็ออกมีท่าทีตกใจกับการลอยมาของเจ้าแฟ้มนั่นอยู่ไม่น้อย

“แกเป็นบ้ารึไง ห๊ะ!!”

“…”

“แกกำลังทำบ้าอะไรของแก!!”คนเป็นพ่อ

“ป๊ารู้อะไร ก็ตามที่ป๊ารู้มานั่นแหละ”เค้าเองก็เตรียมใจมาแล้วว่าต้องเจอกับอะไรบ้าง

“ปฏิเสธจีวูเค้าไป ทั้งๆที่เค้าเพิ่งตอบตกลงรับงานกับเราเนี่ยนะ”

“ก็…ครับ”คุณสันต์ลุกขึ้น เดินไปหาลูกชายที่ยืนอยู่

“ทั้งๆที่หนูปูนเค้าอุตส่าห์โทรไปช่วยพูดให้แกอย่างงั้นน่ะหรอ??”นี่พ่อเค้าก็รู้ว่าปัณรสาโทรไปคุยกับจีวูด้วยหรอ

“ครับ ผมไม่ได้ต้องการให้ปูนเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้”

“เจริญ!! ความคิดแกนี่มัน …เจริญศิวิไลงามหน้าจริงๆ โง่กว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนะแกเนี่ย!! เสียแรงที่ส่งเสียให้ไปเรียนดีๆแพงๆตั้งไกล ที่ไหนได้ความคิดของแกก็ไม่ต่างกับเด็กๆที่ชอบเล่นขายของ คนอย่างแกไม่มีทางรับผิดชอบงาน หรือชีวิตใครได้หรอก หึ! ฉันคนนึงแหละที่ไม่คิดจะหวังพึ่งพาอะไรจากคนอย่างแกแล้ว!!”

“…”

“งานนี้ฉันไม่คิดจะโทษใครหรอกนะ นอกจากตัวฉันเองที่คิดเชื่อใจแก…ว่าแกน่าจะพอหาวิธีโน้มน้าวพูดคุยกับจีวูได้ สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว ไปๆๆ จะไปไหนก็ไป ไปให้ไกลๆตาฉันเลยไป ไปไกลๆเท่าไหร่ได้ยิ่งดี ฉันไม่อยากจะเห็นหน้าแกตอนนี้ ไอ้ลูกไม่มีหัวคิด!!”คุณสันต์พูดเสร็จก็เดินกลับไปนั่งทำงานตามเดิม แม้ใจจะไม่มีสมาธิอะไรหลงเหลืออยู่เลยในตอนนี้… เพชรเกียรติรับรู้สถานการณ์นี้ได้ดี พ่อของเค้าไม่สบอารมณ์เค้าเอามากที่สุดในตอนนี้ ตัดสินใจไม่แก้ตัวหรือเอ่ยเอื้อนใดๆให้ต้องบาดหมางกันอีก หาพรีเซนเตอร์หล่อๆดีๆกว่านี้มีอีกตั้งเยอะแยะหลายเท่า ทำไมต้องไปง้อ อ้อนวอนมันให้เสียเวลาเสียศักดิ์ศรีด้วยเล่า…

เค้าควรดีใจ อย่าไปรู้สึกแย่หรืออะไรให้เสียเวลา

โทรไปแคนเซิ่ลทางต้นสังกัดจีวูด้วยตัวเอง

เค้าทำถูกแล้ว!!!

………

สองทุ่มของวันนั้น…

คอนโด…

ปัณรสาเดินลงจากรถด้วยหัวใจอันเหนื่อยล้า เธอผ่านการร้องไห้มาพอสมควร ก็แทบไม่เป็นอันทำงาน พี่ๆที่แผนกถามกันยกใหญ่ เธอเลี่ยงที่จะไม่ตอบส่ายหน้าปฏิเสธด้วยใบหน้าเศร้าๆเปื้อนยิ้ม ไม่อยากให้เป็นเรื่องราว สาวไปถึงต้นตอว่าใครเป็นคนทำให้เธอร้องไห้เสียใจ ฝ่ายนั้นก็ไม่เห็นจะโทรมาง้อมาคุยมาปรับความเข้าใจว่าสิ่งที่เค้าทำลงไปก็มีเหตุผลมีความคิด ไม่สิ…เธอคงล้ำเส้นชีวิตเค้ามากเกินไปจริงๆ เค้าว่าเธอจนหน้าชากลับมาซะขนาดนี้

เสียงเพลงจากมือถือดังขึ้น

แม่ของเธอโทรมา…

“ค่ะแม่”

(อยู่กับคุณหยกรึเปล่ายัยปูน) ถามหาแต่ว่าที่ลูกเขยเลยนะ…ลูกเลิกไม่สนใจ

“เปล่าค่ะ ปูนอยู่คนเดียว เพิ่งกลับมาถึงคอนโด แม่มีอะไรรึเปล่าคะ??”

(มีสิ ก็เรื่องกฤษ์หมั้นของเเกกับลูกเขยแม่ไง…)

“…”เธอเงียบฟัง

(เป็นไร รึจะต้องให้เเม่โทรไปหาเค้าด้วยตัวเอง?)

“ก็…ค่ะ”เธอพูดจริงจากใจ

(มีอะไรกันรึเปล่า?!)คุณปานแก้วรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง…แต่ก็ยากจะคาดเดา

“เปล่าค่ะ ปูนงานยุ่งๆน่ะค่ะแม่ แม่โทรไปคุยกับเค้าเองเลยละกันนะคะ”เธอไม่อยากพูดปดเลย

(ทะเลาะกันรึ??)

“…”ปัณรสาเงียบกริบอยากจะร้องไห้จนเต็มแก่ แต่ดูแม่คงไม่ฟังเธอแน่ๆ คงจะโดนตำหนิติเตียนเพิ่มเสียด้วยซ้ำ

(ทะเลาะกับเค้ามางั้นรึ??)เธอแทบอยากจะร้องไห้

“…”

(เลิกทำตัวเอาแต่อารมณ์อย่างกับเป็นเด็กๆ โตแล้ว อายุก็ไม่น้อยแล้ว หัดทำใจให้เข้มแข็ง ต่อไปมีลูกมีเต้าแกต้องรับผิดชอบอะไรมากกว่านี้ อดทนเข้าไว้สิ) เอาสิ เห็นมั้ย…แม่เธอก็ตำหนิติเตียนเธออย่างที่คิดไว้จริงๆ

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่”

“…”

“ปูนยังไม่หมั้นได้มั้ยคะ?”อยู่ๆเธอก็พูดออกไป

(แกเป็นอะไรของแกเนี่ย พูดจาอะไรออกมารู้ตัวบ้างมั้ย พูดกลับไปกลับมาไม่ได้นะของแบบเนี่ย ไม่ใช่เล่นขนมหม้อแกงเหมือนตอนเด็กๆ)

“ปูนคิดว่าปูนยังไม่พร้อม”เธอพยายามบอกกับแม่

(แต่งๆไปเดี๋ยวมันก็ดีเองแหละ เชื่อแม่ …แม่จะได้หมดห่วง อย่างน้อยก็มีคนที่เหมาะสมคู่ควรเค้าคอยดูแลแกเเทนฉัน ฉันกับพ่อแกจะได้นอนตายตาหลับสักที) เพราะเค้ารวยล่ะสินะ…เธอรู้ว่าแม่ของเธอคิดแบบนั้นมากกว่า

ปัณรสาพูดอะไรได้นอกเสียจาก…นิ่งเงียบ

(แกอยู่เฉยๆ เดี๋ยวแม่จะโทรไปหาคุณหยกเอง คุยกับแก …ไม่ได้เรื่อง!! แม่จะวางแล้วนะ จะไปทำไรก็ไปทำ)แม่เธอวางสายไปแล้ว เป็นเวลาเดียวกับที่…

“ปูน!!”ปัณรสาหันไปเห็นใครบางคนที่คุ้นตา เธอส่งยิ้มชืดๆให้…

“อ้าว จีวู …ทำไมมาถึงนี่ได้อ่ะ วันนี้ไม่มีงานหรอ รึว่ามาหาใคร?”

“ก็จีวูมาหาปูนนี่แหละ พอจะ…มีเวลาคุยกับจีวูหน่อยมั้ย??”

“ได้สิ”

………

ณ เวลาเดียวกัน… ที่คอนโด

รถเบ๊นซ์คันงามเลี้ยวเข้ามาจอด ณ ลานจอดรถ… เค้าปิดประตูเดินผ่านหน้าประตูเข้าไป เสียงมือถือในกระเป๋ากางเกงเค้าดังขึ้น แต่สายตากลับสะดุดไปเห็นภาพชายคนนึงที่กำลังยื่นมือเข้าไปสัมผัสที่ใบหน้าแฟนสาว เค้ารีบเดินตรงเข้าไป ด้วยอารมณ์ขุ่นมัว…

“ไหนใครๆก็ว่าหนุ่มฮอตอย่างคุณจีวูงานยุ่งจนไม่มีเวลาว่างจะไปไหนมาไหน แต่กลับมีเวลาแวะเวียนมาหาแฟนคนอื่นถึงคอนโดเลยนะครับ!!”คำพูดของเค้า ทำเอาหนุ่มนักร้องลูกครึ่ง และสาวตาคมสวยที่นั่งคุยกันอยู่…หันมามอง

“คุณหยก”

“คุณหยก!”ปัณรสาอุทานชื่อเค้าออกมาด้วยท่าทีตกใจอยู่ไม่น้อย

“ปลอบใจอะไรแฟนผมอยู่หรอครับ!!”เพชรเกียรติมองหน้าจีวูพร้อมกับส่งรอยยิ้มพิฆาตเรียบเย็นเดินเข้ามาดึงแขนแฟนสาวให้ลุกขึ้น ให้มายืนข้างๆกายเค้า

“คือผม…”

“ดูคุณจะเป็นเพื่อนที่แสนดีจริงๆเลยนะครับ!!”

“มันไม่ใช่อย่างที่คุณเห็นนะคะคุณหยก”ปัณรสาพยายามจะอธิบาย เพชรเกียรติหันไปมองแฟนสาว ก่อนจะหันกลับมามองฮยอนจีวู…

“ผมถาม!…กำลังปลอบใจอะไรแฟนผมอยู่หรอครับคุณจีวู”ฮยอนจีวูพยายามเก็บอารมณ์ เก็บคำพูด ตามที่สัญญากับปัณรสาไว้ ว่าจะไม่พูดอะไรออกไป…

“…”

“ผมถามว่าคุณกำลังปลอบใจอะไรแฟนของผมอยู่!!”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เราคุยกันเฉยๆ ขึ้นห้องเถอะค่ะ คนมองใหญ่แล้ว”ปัณรสาคล้องแขนแฟนหนุ่ม ดึงเค้าให้เดินไปกับเธอ…

“จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม แต่ช่วยอย่ามาทำรุ่มร่ามแบบนี้กับแฟนผมอีก ผมไม่มีวันไว้หน้าแบบวันนี้อีกแน่”เพชรเกียรติเดินไปตามแรงดึงของปัณรสา หากแต่เสียงนุ่มทุ้ม อบอุ่นของฮยอนจีวู ดังมาตามหลัง…

“ถ้าคุณรักคุณปูนจริง ก็ช่วยอย่าทำร้ายน้ำใจเธออีกนะครับ”หนุ่มลูกอดใจไม่ไหว จึงหลุดประโยคนั้นออกมา ทำเอาเพชรเกียรติถึงกับชะงัก ทั้งเค้าและปัณรสาต่างหันกลับไปมองฮยอนจีวู… เพชรเกียรติสบัดมือออกจากแฟนสาว ปรี่เข้าใส่หนุ่มนักร้องหนุ่มทันที…

เค้าคว้าคอเสื้อหนุ่มลูกครึ่งไว้…

“ตะกี้ว่าอะไรนะ ทำร้ายน้ำใจงั้นหรอ!!”

“ใช่!! ช่วยอย่าทำร้ายน้ำใจของปูนอีกเลยนะครับ”เพชรเกียรติหันไปทางแฟนสาว ก่อนจะหันกลับมาทางหนุ่มนักร้อง…

“ไม่ต้องมาสอนผม ไม่ต้องมาบอกผม บอกตัวคุณเองจะดีกว่า…บอกตัวคุณเองว่าอย่าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับแฟนคนอื่นเค้าอีก เอาแค่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันพอ อย่าถึงกับแอบมานั่งลักกินขโมยกินแบบนี้ก็พอ!!”เค้าสะบัดปล่อยคอเสื้อจีวูอย่างแรง

“คุณหยกมีเหตุผลหน่อยสิครับ อย่าหึงจนหน้ามืด ตั้งสติฟังและแยกแยะอะไรๆให้เข้าใจหน่อย คุณทำอะไรปูนไว้น่าจะรู้ตัวดี!!…นะครับ”

“ทำอะไร ผมทำอะไรผิดไม่ทราบครับ อ๋อ…ที่เข้ามาอาละวาดคุณ ที่คุณกำลังนั่งคลอเคลียอยู่กับแฟนผมยังงั้นน่ะหรอครับ”

“ไม่ใช่อย่างนั้นครับ!!!”ปัณรสาแทรกขึ้นมาไม่ให้ฮยอนจีวู พูดออกมาซะก่อน

“พอเถอะ อย่าพูดให้เสียเวลาเลยค่ะจีวู พูดบอกอะไรกับเค้าไป ก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอกค่ะ”เพชรเกียรติหันไปมองแฟนสาว

“หมายความว่าไง ไม่มีประโยชน์?!”

“…”เค้ามองจีวูสลับแฟนสาวไปมา…

“ที่ผมมา ผมบริสุทธิ์ใจแล้วที่ผมมาเพราะมีบางอย่างต้องคุยธุระกับคุณปูน จริงๆนะครับคุณหยก”

“หึ!! ผมไม่เชื่อ นั่งออดอ้อนกันซะขนาดนั้น”ปัณรสาได้ยินถึงกับเสียใจ มองหน้าคนรักอย่างตัดพ้อ ก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้นทันที เพชรเกียรติหันไปแต่ก็เรียกไว้ไม่ทัน… ละล้าละลังจะตามไปดีหรือไม่ดี อีกใจก็อยากจะเคลียร์กับไอ้ลูกครึ่งนี้ให้จบๆไปเลยจะดีกว่า

“คุณไม่สนใจผม ผมไม่ว่า แต่ทำไมคุณไม่รักษาน้ำใจคุณปูนบ้างเลยล่ะครับ”

“เมื่อไหร่เลิกมาเกาะเเกะวุ่นวายกับแฟนผมซะที”จีวูมองตาเพชรเกียรติ ตั้งใจยับยั้งชั่งใจไม่วู่วามไม่ใจร้อน …ไม่อยากทำตัวให้เหมือนอีกฝ่ายเด็ดขาด

“อย่าเรียกว่าวุ่นวายเลยครับ ผมก็แค่เป็นห่วงในฐานะเพื่อน”

“หึ!!”

“ผมยอมรับว่าผมชอบคุณปูนจริง แต่คุณหยกครับ คุณปูนเธอไม่ได้มีใจให้กับผมเลยสักนิด ผมยอมรับว่าผมตอบตกลงรับงานเพราะปูนจริง ปูนโทรมาหาผม มาพูดมาขอร้องผมให้ช่วยคุณ…แม้ว่าคำพูดที่พรั่งพรูออกมาจากปูนจะมีแต่ชื่อคุณแค่ไหนก็ตาม ผมก็ไม่อาจปฏิเสธคำขอจากคนที่ผมชอบรึจากเพื่อนของผมคนนี้ได้ครับ และด้วยความสัตย์จริงของทั้งผม ผมกล้าพูดได้เต็มปากว่าเราทั้งคู่บริสุทธิ์ใจ ไม่ได้มีอะไรเคลือบแฝงแม้เลยครับ แต่อยู่ๆสิ่งที่ปูนอุตส่าห์ทำเพื่อคุณ คุณกลับปฏิเสธ มันสวนทางกันครับ ผมเลยต้องมาหาคุณแต่พอดีได้เจอปูนเสียก่อน ก็เลยนั่งคุยกัน… คุยไปได้สักพัก ผมจับสังเกตได้ว่าเธอนิ่งเงียบผิดปกติ ผมก็ถามปูน…จนได้รู้ว่าคุณพูดอะไรกับปูนไปบ้าง”

“แล้วไง!!”

“แล้วไงหรอครับคุณหยก ทำไมคุณต้องทำร้ายน้ำใจปูนเธอด้วย เธออุตส่าห์เต็มใจช่วยอย่างใจจริงนะครับ”

“ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของผมกับปูน”

“หวงก้างจนตัวสั่น การที่คุณพูดแบบนั้นกับปูน มันแสดงถึงตัวตนของคุณอย่างชัดเจนเลยนะครับ คุณมันใจดำกับแฟนตัวเองมาก ไหนว่ารักเพื่อนผมมากไง แต่สิ่งที่คุณทำมันตรงข้ามกับสิ่งที่คุณพูดออกมาทุกอย่างเลยนะครับ”

ปลัก!!

จีวูหน้าหันไปเกือบสุดจามแรงของหมัด

“ว๊ายย!!”เสียงผู้คนเดินผ่านไปมาร้องตกใจกับภาพที่เห็นกันยกใหญ่

เพชรเกียรติปล่อยหมัดเข้าเต็มแรงที่ใบหน้าหล่อๆของเค้า

“หยุดพูดจาเพ้อเจ้อได้ละ อย่ามาพูดหมาๆว่า…ูไม่ได้รักปูยังงั้นยังงี้อีกนะ อย่ามาพูดว่า…ูใจดำกับปูน รู้ไว้เลยเอาเป็นชีวิตนี้…ูยกให้ปูนได้”จีวูเช็ดเลือดที่ออกจากปาก แล้วส่งยิ้มให้กับเพชรเกียรติ

“งั้นหรอครับ แล้วใครที่พูดว่า อย่ามาล้ำเส้นชีวิตของผม …ผมอยากรู้ว่าไอ้คนนั้นมันเป็นใครครับ”

“…!!”

“รู้ไว้เลยนะครับว่ามันผู้นั้นทำให้ปูนเพื่อนของผมต้องเสียใจ …เมื่อคิดจะรักจะใช้ชีวิตด้วยกันแล้ว ไม่มีคำว่าล้ำเส้นครับ …เสมอภาค เสมอต้นเสมอปลาย แชร์ แคร์ …ดูแล ให้เกียรติกัน ไม่ใช่มาทำแบ่งกั้นชีวิตส่วนตัวกันตั้งแต่เริ่มแบบนี้ ซ้ำยังพูดทำร้ายน้ำใจแบบนั้นอีก ใจอีกฝ่ายจะแย่เอานะครับ!!”

“…”เพชรเกียรติมีสีหน้าตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย เริ่มจะรู้สึกคิดได้ขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ

“ถึงคุณจะเกลียดผม หรือเขม่นผม ไม่ชอบขี้หน้าผม แต่ผมก็ไม่เข้าใจที่คุณด่วนสรุปตัดสินใจแคนเซิ่ลงานที่ผมเพิ่งยอมตกลงรับด้วยเหตุผลอันใดก็ตาม งานนี้milkteenต้องการให้ผมรับมากเลยไม่ใช่หรอครับ แล้วอยู่ๆทำไมคุณถึงได้โทรมาแคนเซิ่ล เพียงเพราะเหม็นขี้หน้าผมอย่างงั้นน่ะหรอครับ หึ!!”

“…”เพชรเกียรติเงียบสนิท

“แล้วผมก็ไม่คิดเลยนะ ว่าคุณจะพูดจาทำร้ายน้ำใจปูน จนทำให้เธอร้องไห้ทั้งๆที่เธอพยายามจะช่วยคุณขนาดนี้ เธอรักคุณมากนะครับ ที่ผ่านมาเธอก็เคยโดนคุณแกล้งสารพัด เธอเคยพูดให้ผมฟังครับ”

“…”

“ได้โปรดดีกับเธอให้มากกว่าดีกว่านะครับ ถ้าดูแลไม่ดีผมจะมาแย่ง ผมจะมาทวงเพื่อนของผมคืน!!”จีวูพูดจบเบียดไหล่เพชรเกียรติเดินออกจากตรงนั้น เสียงเพชรเกียรติพูดไหล่หลังนักร้องหนุ่มไป

“…milkteenไม่จำเป็นต้องพึ่งพาคุณ ผมก็เลยคิดว่า ผมไม่จำเป็นต้องกราบกรานขอร้องคุณจีวูให้มารับงานใดๆของmilkteen เพราะงั้นผมจะหาพรีเซนเตอรที่ดีกว่าคุณเป็นร้อยเป็นพันเท่าได้แน่ ส่วนเรื่องเพื่อนคุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ ผมจะดูแลและรักเธอให้ดีอย่างที่สุด แล้วก็…รอฟังข่าวดีเรื่องผมกับปูนไว้ด้วยก็แล้วกันนะครับ อ้อ!!… อย่าลืมมาร่วมแสดงความยินดี เหมือนที่คุณพร่ำบอกกับผมว่าชอบแฟนของผมด้วยแล้วกันนะครับคุณจีวู”จีวูหันกลับมายิ้มตามมารยาทที่ยังหลงเหลืออยู่

“ได้ครับคุณหยก แล้วผมจะรอ”เพชรเกียรติมองตามแผ่นหลังนั้นไปจนลับตา

ทั้งคู่เคยพบกันครั้งแรกที่บาหลี ดูจะเป็นเพื่อนคุยที่ดีต่อกัน …หากแต่กลับเรื่องของหัวใจแล้วก็มีเรื่องของงานเข้ามาเอี่ยวด้วย ทำให้เพชรเกียรติแบ่งแยกเขตกั้น…เป็นที่มาที่ทำให้ทั้งคู่คงจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไม่ได้ ถ้ายังเป็นศัตรูหัวใจกันอยู่แบบนี้

ปากบอกไม่มีอะไร…แต่ใจไอ้ลูกครึ่งมันก็คิด เห็นกันชัดๆอยู่

เสียงมือถือเค้าดังอีกครั้ง…

เพชรเกียรติก้มหยิบมันขึ้นมามอง…ว่าที่แม่ยายรอเค้าอยู่ในสาย คงจะโทรมาเรื่องฤกษ์งามยามดีวันหมั้นเป็นแน่แท้…

เค้ากดรับ…

“ครับคุณแม่…อ๋อ ครับ พอดีผมขับรถอยู่ครับ จริงหรอครับ ผมดีใจมากเลยครับ ครับ…ได้ครับ ได้ครับคุณแม่ครับ แล้วผมจะรีบจัดการอย่างเร็วที่สุดเลยนะครับ ครับครับ ได้ครับแม่ครับ สวัสดีครับ”เค้ากดวางสายก่อนจะกดลิฟท์เพื่อขึ้นไปยังชั้นบนห้องพักต่อไป…

ศัตรูหัวใจไม่อาจจะอยู่ในที่ๆเดียวกันได้จริงๆ

………………………………………………………………………………………………………………

ยากนะที่ศัตรูหัวใจจะเป็นกันได้ด้วยใจจริง ยังไงๆก็เคลือบแคลงใจกันอยู่

ยอมใจกับคุณจริงๆเลยเพชรเกียรติเอ้ย!!

อ้าวถึงคราวหวานช่ำ!! ตามง้อขอคืนดีในแบบฉบับรักร้ายๆของนายเพชรเกียรติ ฝากติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะ งานวิวาห์จะมีมั้ย ปัณรสาจะตกลงใจรับหมั้นแต่งงานมั้ย ติดตามต่อนะจ๊ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว