email-icon

พี่ปลาวาฬอ่านฟรีนะจ๊ะ ฝากติดตามเดอะแก๊งคนสุดท้ายด้วยจ้ะ 💛💛

ชื่อตอน : THE WHALE EP 0 (part ll)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2561 19:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
THE WHALE EP 0 (part ll)
แบบอักษร

​THE WHALE

EP 0 (part ll)

“คนริมๆ ขาวผ่องออร่าสัสๆ วิ้วว~” ไอ้เสือผิวปากแซวเด็กน้อยคนริมสุดของแถวเด็กปีหนึ่งที่นั่งอยู่ในลานเกียร์

ตอนนี้พวกผมทั้งหมด เรากำลังเป็นพวกถ้ำมองอยู่บนชั้นสองของตัวอาคารหลักเพื่อหาอาหารให้กับสายตากันครับ

มองของสวยๆงามๆบ้าง มันจะได้เจริญหูเจริญตาและหัวใจจะได้กระชุ่มกระชวยขึ้นหน่อย เพื่อจะได้มีแรงกระปรี้กระเปร่าในการว้ากน้อง

เด็กใสๆที่เพิ่งเข้ามาใหม่มันก็น่ามองดี ถึงแม้ผมจะไม่ค่อยชอบเด็ก แต่ถ้าอยู่ในสถานะคู่นอนและคู่ควงที่ไม่ผูกมัดก็คบได้ หยวนๆกัน

“จิ๊ เล็งคนเดียวกับกูเลยนะ ไอ้สัก!”

ไอ้พายุจิ๊ปากไม่สบอารมณ์ ผู้หญิงมีเป็นร้อยเสือกมองคนเดียวกัน ไอ้พวกห่านี่หนิ -.-

อย่าลืมกฎลับของพี่ว้ากนะเว้ย ห้ามสอยท้ายผู้หญิงคนเดียวกันและห้ามกินต่อกันด้วย เข้าใจ้? -.-

“พวกมึงเอาคนนั้นชะ กูขอคนแถวหน้า ตัวเล็กน่าฟัดเชี้ยๆ คนนี้กูจอง ห้ามใครยุ่งเด็ดขาด!”

“ชอบนมใหญ่เหรอ ไอ้นักรบ”

“เออ บีบเต็มไม้เต็มมือดี” หึ ไอ้นักรบแม่งร้ายกาจ ไม่แดกไม้กระดาน แต่เลือกแดกนมคัพโตไซส์เด็ด แม่วัวพันธุ์ดีว่าอย่างนั้นเถอะ

“ไอ้วิน มึงไม่สนสักคนเหรอ” ผมถามไอ้วินเนอร์ มันถูกจับลากมาด้วย แต่เสือกไม่มองหญิงสักคน ปลีกวิเวกอยู่คนเดียวเหรอมึง อ้อ! ลืมไป มันเย็นชาตายด้านหน้าหมาหัวสมองอัจฉริยะ ไม่ค่อยสนหญิงออกนอกหน้านอกตาเท่าไหร่ แต่ถ้าลับๆก็ฟาดเรียบหมดเหมือนกัน -.-

“ลูกพี่จ้องคนไหนวะ” ไอ้พายุถามผม ไม่ได้จ้องหรอก แค่มองผ่านๆ

“กูเหรอ...คนที่สามแถวสอง”

“คนไหนวะ?”

“เอ่า บังกูเฉย (-.-)”

ผมนี่ถึงกับถอนหายใจพรืดใหญ่ ในจังหวะที่ผมกำลังมองของสวยงามในลานเกียร์ เด็กผู้หญิงแก้มเยอะตัวตุ้ยนุ้ยคนนึงเสือกอยู่ในองศาบังรัศมีของเด็กผมพอดี เหอะ! บังอะไรตอนนี้วะ แม่งอารมณ์เสียชักหงุดหงิด

“เด็กตัวตุ้ยๆนั่นเหรอ?” ไอ้เสือถามอีก ผมอยากจะตบกบาลมันซะจริง เด็กนั่นมันอยู่แถวหนึ่งคนสามไหมละ กูให้มองคนที่สามแถวสอง ไอ้สันขวานเอ้ย!

“ไม่ใช่ ไอ้แก้มเยอะนั่นมันนั่งบังอยู่ มึงบอกไอ้จิ้งจกหัวหน้าสตาฟงานสะกิดยัยแก้มเยอะออกดิ๊ กูจะมองเด็กกู!!!” ผมเตะขาบอกคนข้างๆ ซึ่งก็คือไอ้วินเนอร์

“พี่บอกเองดิ!”

“เอ้า! กล้าขัดคำสั่งกูเหรอไอ้วิน!” ผมปลายตามองไอ้วินเนอร์ ไอ้นี่เป็นถึงเฮดว้ากกับเป็นประธานคณะวิศวะ แค่นี้มึงทำให้เฮดว้ากของเฮดว้ากไม่ได้ชะ???

“อยากโดนซ่อม?” ผมยักคิ้วกวนๆใส่มัน มันถึงได้ยอมทำตามคำสั่งผม เหอะ! กูใหญ่สุดอะนะ รู้ไว้ซะ!!!

“เออๆ ไร้สาระฉิบหาย สะกิดคนอื่นให้เลิกบังผู้หญิงที่ตัวเองมอง” -.- ด่ากูอีก กูลูกพี่มึงนะครับ เดี๋ยวเตะก้านคอโชว์เด็กปีหนึ่ง เดี๋ยวก่อนๆ

“พี่ปลาวาฬคะ”

หื้มม? ครับ ใครไม่รู้ขานรับในใจก่อน -.-

เสียงหวานอันไพเราะเพราะพริ้งดังเรียกผมอยู่ด้านหลัง ผมค่อยๆเอี่ยวหน้าไปดูพบกับดาวมหาลัยในชุดนักศึกษารัดรูปยืนเหนียมอายกำลังส่งยิ้มให้

อืม~ ผมสแกนเธอทางสายตาครู่หนึ่งแล้วเลียริมฝีปากยกยิ้มอย่างพอใจ หุ่นเอ็กซ์ได้ใจดี น่าล่อชะมัด

“วู้ววว ดาวมหาลัยเลยวะ ลูกพี่~”

“เสน่ห์แรงจริงๆ”

“อิจฉาว่ะ”

หึ ธรรมด๊า~ คนหน้าตาดีนะดับซุปเปอร์สตาร์อย่างผม มันก็เสน่ห์แรงนิดนึงอะนะ เปล่าหลงตัวเองนะครับ ผมพูดความจริงต่างหาก

“เดี๋ยวกูมานะ”

ผมโบกมือบ๊ายบายไอ้ลูกน้องทั้งหา ลืมเด็กน้อยในลานเกียร์ทั้งหมดแล้วโอบไหล่มนแม่เสือสาวดาวมหาลัยมาฟาดที่ใต้บันไดในอาคารที่ลับตาคน ประเจิดประเจ้อไม่ได้ครับ ไอ้มังกรหมายหัวผมไว้หลายครั้งละ

“วันนี้...เอมี่ไปหาที่ห้องได้มั้ย”

เอมี่ ดาวมหาลัยปีที่แล้ว ยกมือคล้องคอและโน้มตัวผมให้เข้าไปประชิดหน้าเธอ จนลมหายร้อนๆเราสองคนเป่ารดใส่กัน เซ็กซี่~ น่าจัดให้จมเตียง! หวานปากละฮะ

“ได้ครับ ยินดีต้อนรับเสมอ”

เขี่ยปอยผมที่ปรกหน้าทัดหูให้เธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะก้มลงไปดูดซอกคอสวยให้เป็นรอย เพื่อตีตราเป็นเจ้าของชั่วคราว

มาให้กินถึงที่ก็ดีเหมือนกันนะ คืนนี้ขี้เกียจออกล่าเหยื่ออยู่พอดี

“จูบมัดจำก่อนนะครับ”

ปึก!

เธอผลักผมให้ปะทะเข้ากับกำแพง ส่งสายตาหยาดเยิ้มแสนยั่วยวนและใช้หัวเข่าของเธอยกขึ้นมาสัมผัสลูบไล้อยู่ตรงเป้ากางเกงผม

อ๊าสสส~ โดนจุดสำคัญใต้ร่มผ้าที่มันกำลังขยายตัวแม่งโคตรเสียวเลยวะ ปลุกเร้าอารมณ์ให้กันดีฉิบหาย คงเซียนผ่านศึกสงครามมาเยอะสินะ โอ้วววว

จ๊วบ~

“อืมมมม~”

ผมอดใจไม่ไหวต่อความร้อนแรงของเอมี่ จึงก้มลงไปฉกฉวยริมฝีปากบางเข้ามาประกบจูบอย่างดูดดื่มและหนักหน่วง

ดูดกลีบล่างกลีบบนอย่างละเมียดละไมและส่งลิ้นเข้าไปกวาดน้ำหวานในโพรงปากอย่างช่ำชอง ซึ่งเธอเองก็ตอบรับจูบของผมได้เป็นอย่างดี

“อืมมมม~อ๊าสสส”

เสียงพอใจครางในลำคอของเธอกระตุ้มต่อมให้ผมเริ่มอยากจะทำมากกว่าจูบ ผมเลื่อนมือลงต่ำไปขย้ำตูดงามงอนของดาวมหาลัย

แต่ก่อนจะใช้มือล้วงเข้าถึงข้างใน สายตาผมก็ปะทะเข้ากับเด็กบางคนซะก่อน ทั้งที่ปากผมยังถูกเอมี่ดูดเล่นแลกน้ำลายอยู่

ข้างนอกปล่อยเด็กพักแล้วเหรอวะ? จิ๊! แล้วนั่นมันจะมองอะไรนักหนาวะ ไม่เคยเห็นคนจูบเขากันรึไง ขัดจังหวะว่ะ

“อืม~”

“นึกว่าเสียงผี ที่แท้เสียงคนกำลังเอากันนี่เอง ยี๋ๆ อุจาดตาชะมัด ตาฉันจะเป็นกุ้งยิงมั้ยเนี่ย”

กึก!

ผมหยุดการเคลื่อนไหวกับร่างกายเอมี่กะทันหัน ใช้สายตุเด็กคนนั้นให้ไสหัวออกไป แต่ดูเหมือนเธอจะหน้าด้านหน้าทนถึงได้ยืนมองดูผมพลอดรักกันต่อโดยไม่สะทกสะท้าน แถมสายตายังมองกันด้วยความรังเกียจสุดๆ ยัยเด็กบ้าคนนี่หนิ!

“มีอะไรกันในสถานที่ศึกษา คนสมัยนี้มันหน้าไม่อายกันจริงๆ ใช้ไม่ได้ อี๋! ทุเรศ!”

“เดี๋ยว!!!!”

ยัยเด็กบ้านั่นทำตัวสะดีดสะดิ้งก่อนจะหันหลังออกไปแต่ผมเรียกเอาไว้ก่อน ด่าแล้วจะชิ่งหนีมันก็เกินไปมั้ง ขอเรียกมาสั่งสอนสักหน่อยเถอะ

“เอมี่หยุด!”

ผมดุเอมี่ที่เอาแต่จะเข้ามาจูบลูบคลำผม เธอถึงกับชักสีหน้าใส่แต่ก็ต้องรีบยิ้มกลบเกลื่อน เมื่อผมตวัดสายตาดุดันมองเธอก่อน อย่ามาทำตัวงี่เง่าใส่กูเชียว กูพร้อมสลัดทิ้งไม่เห็นหัว!

“อย่าไปสนใจเด็กมันเลยค่ะ พี่วาฬ เรามาต่อกันดีกว่า” ผมปัดมือของเอมี่ออกจากตัว อย่าจุ้นจ้านได้ปะวะ หยุดคือหยุด แม่งฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึไง อย่าให้มีน้ำโหดิ

“ออกไป” ผมไล่เอมี่เสียงเข้ม หมดอารมณ์จะสานความสัมพันธ์ต่อกับเธอ

“ตะ...”

“ฉันไม่ชอบคนที่พูดไม่รู้เรื่อง”

“ค่ะ!!!!”

“อย่ามากระแทกเสียงใส่ฉัน!!” ผมตวาดใส่เอมี่จนเธอตัวสั่นสะดุ้งโหยง หน้าเธอถึงกับถอดสี

“ขะขอโทษค่ะ” เธอพูดอย่างร้อนรนรีบก้มหน้าเดินออกไปจากผมโดยเร็ว ผู้หญิงคนนี้น่ารำคาญฉิบหาย เบื่อ!

“ส่วนเธอมานี่ดิ๊”

ผมกวักมือเรียกยัยเด็กชอบสาระแนให้มาหา แต่เด็กมันลอยหน้าลอยตาทำเป็นหูทวนลม ผมเลยต้องเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาแทน

“เรียกทำไมคะ? จะไปเข้าห้องน้ำค่ะ”

หน้ามึนฉิบหาย ใจใหญ่มาจากไหนวะ ถึงยืนด่าคนอื่นหน้าตายแล้วจะจากไปง่ายๆ ฝันไปเถอะ เล่นผิดคนแล้วไอ้น้อง!

หมับ!

“โอ๊ยยยยยย!!!” กระชากนิดกระชากหน่อยทำเป็นร้องโอดโอย อ่อนแอไปไหมครับ เนื้อหนังมังสามันบอบบางนักรึไง

“ไม่มีใครสั่งสอนเหรอว่าอย่าเที่ยวไปพูดจาหมาๆใส่คนอื่น” ยิ่งเธอพยายามแกะมือผมออกจากแขน ผมก็ยิ่งบีบแขนเธอแรงขึ้น เอาซี่~ ตัวเล็กแค่นี้คิดเหรอจะสู้แรงผู้ชายอย่างผมได้

“มีค่ะ แต่เอาไว้ใช้กับคนดีๆ ส่วนพวกที่...มีการกระทำหมาๆในมหาวิทยาลัยก็ไม่นับ...”

“นี่! ด่าคนอื่นแล้วยังไม่รู้จักขอโทษอีกเหรอ!!” ผมขึ้นเสียง ดวงตากลมโตฉายแววกลัวออกมาเล็กน้อย แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเธอกลับเปลี่ยนมายิ้มให้กันแทน ยิ้มแบบแสแสร้งอ่ะครับ

“ก็พูดลอยๆหนิคะ อยากรับก็รับ”

“จะพูดจากวนตีนอะไร เกรงใจฉันบ้าง ฉันเป็นเฮดว้ากของเฮดว้ากเธอนะ อีกอย่างเธอเป็นรุ่นน้อง หัดมีสัมมาคารวะหน่อยก็ดี”

“โห่ พี่! พี่ทำตัวให้เคารพดิแล้วหนูจะเคารพและมีสัมมาคารวะด้วย” เถียงเก่ง -.-

“ปากเก่งให้ได้ตลอดนะ ถ้าถูกทำโทษขึ้นมา อย่าให้เห็นว่าร้องไห้เป็นเด็กขี้แยซะละ”

“หุ้ยยย มีอำนาจแล้วข่มเหรอ เป็นเฮดของเฮดว้ากแล้วไงอ่ะ จำเป็นต้องกลัวป้ะ แล้วหนูทำผิดอะไรพี่ถึงต้องมาทำโทษหนูละคะ”

“ผิดที่ปากดีไง”

“โอ๊ยยยย! อ่อย!(ปล่อย)” ผมบีบปากน่าตบนั่นแรงๆเพื่อเป็นการเตือนเด็กปากดี

“อย่ากร่างเยอะ เดี๋ยวจะเรียนไม่จบ!”

“เหอะ! กลัวตาย! ฉันจะฟ้องอธิการบดีเรื่องที่พี่ทำอนาจารกับผู้หญิงในมหาวิทยาลัย งามหน้าแน่!”

“เด็กน้อย~ เธอมาใหม่ยังไม่รู้ประสีประสา อยู่เงียบๆดีกว่านะ ถ้ายังไม่อยากเดือดร้อน”

“อยากเดือนร้อนอะค่ะ ทำไงดี”

“หึ เป็นเด็กเป็นเล็กอย่าปืนเกลียว ถูกซ่อมขึ้นมาอย่าหาว่าพี่ไม่เตือนนะครับ”

ผมใช้มือเคาะหัวยัยแก้มตุ่ยแก้มย้วนเบาๆ แต่กลับถูกยัยนี่ปัดมือผมออกจากหัวเธออย่างไม่ใยดี

เหอะ! น่าโบกให้หงายหลังฉิบหาย เห็นเป็นผู้หญิงหรอกเลยไม่รังแก! ไม่อย่างนั้นกูจะกระทืบในจมปูนแม่ง!

“บ้าอำนาจ! ตบมั้ยพี่จะได้จบ!!!”

0.0

เชรดดดด!

ใจกล้าบ้าบิ่นไม่ธรรมดาเว่ยย กล้าท้ากูตบต่อยนี่คือคุณน้องมึงไม่ดูขนาดตัวกูและตัวเองก่อนหรือครับ กูผลักนิดเดียวก็ล้มก้นกระแทกพื้นแล้วไหม

ยัยเตี้ยเอ้ย! กร่างไม่ดูสังขาร! น่ารำคาญชะมัด ไอ้พวกผู้หญิงชอบอวดเก่งมีพละกำลังมากมายมหาศาลเนี่ย

“ตัวเล็กกระเปี๊ยกเดียว อย่าเสือกจองหอง!”

“หนูจองหองแล้วมันหนักหัวพี่เหรอคะ!!”

ตบปากเด็กแตก นอกจากสังคมจะประนามแล้วต้องเสียค่าปรับให้ตำรวจเท่าไหร่เหรอครับ ใครรู้บอกผมหน่อย ผมจะได้เตรียมเงินถูก!!!!

วอนส้นตีนพี่เองนะครับ พี่เตือนแล้วน้องเสือกไม่ฟังเอง!!!!

“อยากแดกหมัดมากใช่มั้ย!”

ผมกำหมัดง้างมือขึ้นเตรียมจะชกเข้าใบหน้าของเด็กอวดดี หึ...แค่หลอกๆน่ะครับ ไม่ทำจริงหรอก ยังไงซะเด็กคนนี้ก็เป็นเพศแม่ ถ้าทำร้ายขึ้นมาเดี๋ยวเขาจะด่าว่าไอ้หน้าตัวเมียได้...เสียศักดิ์ศรีเปล่าๆ

“เก่งกับเด็กมากใช่มั้ย ได้!!!!!!” ยัยบ้านี่ตะเบ็งเสียงใส่หน้าผม

งับ!!!

“โอ๊ยยยยย!!!!!!”

ปึก!!!!!

“อ๊ากกกกกกก!!!!!”

“สมน้ำหน้า แบร่!”

ยับเด็กนรก!!!!!!

ผมแหกปากร้องดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด เอามือกุมเป้าตัวเองแล้วทรุดลงกับพื้น มืออีกข้างก็จับดูหูตัวเองว่าขาดไหม

สัสเอ้ย!!! เด็กมันกระโดดกัดหูผมแล้วเตะเข้าเป้าผมอย่างจัง มากกว่าเจ็บคือจุก ไอ้เชี้ยเอ้ย! ไอ้จ้อนผมต้องบวมฟกช้ำแน่ๆ อ๊ากกกกกกกก

คอยดู! กูจะเอาคืน!!!!!!!!!!!

.

.

.

🙂

ตอนหน้าเริ่มขึ้น ep 1 ทยอยมาให้น้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว