Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

…ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…

ชื่อตอน : …ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2561 15:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
…ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…
แบบอักษร

บ้านโอสถสพร

บนโต๊ะอาหาร…

สาวใช้ยกอาหารเช้าเอามาให้หนุ่มๆ

“ขอบใจนะนุ่น”สาวใช้ยิ้มให้เค้าก่อนจะเดินจากห้องอาหารไป

“ตกลงหนูปูนยอมทำงานกับเราแล้วใช่มั้ย”คุณสันต์ถามเค้า มือยังตักกับข้าวใส่จานไป

“ป๊า…นี่ผมใคร เพชรเกียรติ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้”เค้ายืดยอมรับว่าเป็นเพราะเค้า เธอถึงยอมทำงานกับmilkteen

“ทำให้ดีนะไอ้หยก ฉันยังต้องเจอหน้าลูกเขยอายุทธของแกอยู่ ดูแลหนูปูนเค้า ให้ดีหน่อย”

“ป๊าหายห่วง เรื่องปูนผมจะจัดการให้เรียบร้อยทุกๆอย่าง”

“ให้ฝ่ายบัญชีจัดการโอนส่วนแบ่งตามในสัญญาได้เลย ทำให้เรียบร้อย”

“ครับ ปูนสวยใช่มั้ยพ่อ”เค้าตักข้าวปาก… คุณสันต์หันมามองเค้า

“ทำไม…สนใจหนูปูนเค้ารึไง”เค้ายักไหล่ แหม…พ่อลูกมีไรปิดบังกันได้บ้างเนี่ย

“ถ้าไม่รีบหาเมีย ฉันจะหาให้แกเองแล้วนะ เดี๋ยวจะไม่มีใครสืบทอดmilkteen ต่อจากแก ถ้าแกไม่หาไม่แต่ง…ฉันจะบริจาคทรัพย์สมบัติที่มีแจกให้การกุศลให้หมดเลย”

“โธ่ป๊า ผมเพิ่งจะกลับมาเมืองไทยได้ไม่นานนะครับ ขอเวลาผมอีกหน่อยสิ นะ” พ่อค้าเงียบทำทีไม่สนใจอะไรในตัวเค้านัก

“วันนี้เข้าประชุมด้วย หัวหน้าทีมการตลาดต้องเข้าไปฟัง”

“ได้…เอ่อป๊า ผมตกลงกับทางช่องสิบเรียบร้อยแล้วนะครับ เรื่องโฆษณา”เค้าเอ่ยปากบอกผู้เป็นพ่อแล้ว

“แกแน่ใจแล้วนะว่ามันจะคุ้มกับเงินที่milkteenต้องเสียไป ถ้าเราได้ลงช่วงเวลาคนดูทีวีเยอะๆมันก็ดี ตลาดเราก็คงจะกว้างขึ้น แกอย่าลืมลงโฆษณาใน ทูปทูปด้วยนะ สมัยนี้โลกมันถึงกันเร็วยิ่งกว่าปีกติดบิน”

“ได้เลยป๊า ผมจะจัดการให้ตามที่ป๊าต้องการ สบายสบาย”เค้ารับคำคุณสันต์มา…จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยรวมทั้งเรื่องของปัณรสาด้วย

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ในเมื่อเธอตกลงยินยอมที่จะมาทำงานที่เดียวกับเค้า …ก็ไม่วายที่เค้าจะหาที่อยู่ที่ดี และแสนสะดวกสบาย ที่สำคัญมันปลอดภัยสำหรับเธอ

คอนโด (ห้องติดกับเพชรเกียรติ)

ปัณรสามองไปรอบๆห้อง

‘มันออกจะหรูเกินไปนะเนี่ย’เธอคิด ก่อนจะหันไปมองเจ้าหน้าที่คอนโดทั้งหลายที่ยกกระเป๋าเดินทางขึ้นมาให้เธอ

“มีห้องเล็กกว่านี้มั้ยคะ”

“ห้องที่นี่ขนาดเท่ากันหมดแหละ ขอบคุณครับเดี๋ยวผมจัดการที่เหลือเอง”เพชรเกียรติบอกปัณรสาที่หันมามองหน้า ก่อนจะหันไปบอก…เจ้าหน้าที่คอนโดจึงขอตัวกลับไป…

“ปูนไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าห้อง”

“Milkteenจะเป็นคนจัดการให้เธอทั้งหมด เพราะเธอยังอยู่ในความดูแลตามสัญญาจ้าง”. เธอพยักหน้า…

“ก็ดีค่ะ…ยังงี้สิถึงจะน่าร่วมงานกันยาวๆหน่อย”เพชรเกียรติยิ้มนิดๆ อยู่ๆก็ชักสีหน้าจริงจังขึ้นมา

“อ้าวอย่ามัวแต่พูด เก็บของสิเดี๋ยวจะพาไปซื้อของ”เพชรเกียรติบอกกับเธอ

“ทำไมปูนต้องทำตามที่คุณบอกด้วยอ่ะ”เธอก็ไม่ยอม…

“มีรถรึไง”เค้าถาม

“ไม่มี ปูนจะเดินไปเอง” กวนประสาทนัก

“รู้เส้นทางในกรุงเทพฯดีแล้วหรอ” ตัวเค้าเองก็ยังต้องคอยโทรถามคนอื่นอยู่…

“ไม่รู้”เธอนี่มันน่า…นัก เค้าเดินเค้ามาใกล้คว้าแขนที่กำลังเก็บจัดของให้หันกลับไป

“เอ๊ะคุณ! ปล่อยปูนนะ เจ็บ!!”หน้าเกือบจะชนกัน

“ทำไมชอบยั่วอารมณ์ผมนัก”

“ไม่ได้ยั่ว”ทั้งคู่จ้องตากัน…เพชรเกียรติเกือบจะจูบได้แล้ว

ปัณรสารีบดึงแขนตัวเองออก…

“ปูนจะรีบเก็บของ จะพาปูนไปไม่ใช่หรอคะ”เธอรีบเก็บของลวก…

หายใจไม่ทั่วท้องอีกแล้วปัณรสา

เค้ายิ้มเจ้าเล่ห์นิดๆ

“งั้นผมจะกลับไปรอที่ห้องก่อนนะ เสร็จแล้วโทรบอกผมล่ะกัน”

“ที่พักคุณอยู่ไกลมั้ยอ่ะ ถ้าไม่สะดวกไว้วันหลังก็ได้”โหมดคุยกันจริงจัง…

“ห้องข้างๆ”ปัณรสาทำตาโตใส่…

“คะ”

“ฟังไม่ผิดหรอก…อยู่ห้องข้างๆคุณนี่แหละ โทรบอกละกัน”เค้าพูดจบก็เดินออกไป ทิ้งให้เธอค้างเติ่งอยู่ยังงั้น

นี่มัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วใช่มั้ย…

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว